Μνημόνιο συνεργασίας για το συριακό πρόβλημα υπέγραψαν την περασμένη Τρίτη η Ρωσία με την Τουρκία στη ρωσική πόλη Σότσι. Στο μνημόνιο συμφωνήθηκε ότι «αρχής γενομένης από τις 09:00 GMT την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου, ρωσική στρατιωτική αστυνομία και σύροι συνοριοφύλακες θα εισέλθουν από τη συριακή πλευρά των συνόρων με την Τουρκία, εκτός της ζώνης της επιχείρησης Πηγή Ειρήνης, για να διευκολύνουν την απομάκρυνση των κουρδικών δυνάμεων YPG και των όπλων τους σε βάθος 30 χλμ. από τα τουρκο-συριακά σύνορα, και η αποχώρηση θα πρέπει να ολοκληρωθεί σε 150 ώρες».
Ετσι, η κατάπαυση του πυρός που συμφωνήθηκε με αμερικάνικη διαμεσολάβηση στις 17 Οκτώβρη, αμέσως μόλις εξέπνευσε, επεκτάθηκε με μία ακόμα κατάπαυση του πυρός, με ρωσική αυτή τη φορά διαμεσολάβηση! Ολα αυτά έγιναν την ίδια στιγμή που ο Ασαντ χαρακτήριζε τον Ερντογάν «κλέφτη» που «έκλεβε εργοστάσια, σιτάρι και πετρέλαιο με το ISIS». Ο Ασαντ παρίστανε τον «καμπόσο», την ίδια μέρα που ο Πούτιν συμφωνούσε με τον Ερντογάν τη νέα κατάπαυση του πυρός, που αφορά και τη Συρία, χωρίς ο Ασαντ να έχει κανένα λόγο στη διαπραγμάτευση!
Οι Κούρδοι έχουν ξεκινήσει να αποχωρούν από τις επίμαχες περιοχές αλλά καταγγέλλουν ότι η Τουρκία τους κυνηγά και πέρα από αυτές. Το θέμα όμως είναι ποιες είναι οι επίμαχες περιοχές. Κατά την Τουρκία, οι Κούρδοι θα πρέπει να απομακρυνθούν από όλο το μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων (270 μίλια, δηλαδή περίπου 440 χιλιόμετρα), ενώ οι Κούρδοι αποδέχτηκαν να αποχωρήσουν από μια περιοχή της τουρκοσυριακής μεθορίου μήκους 75 μιλίων (120 χιλιομέτρων) μεταξύ των πόλεων Ρας Αλ Αΐν και Τελ Αμπιάντ, δηλαδή μικρότερη από το ένα τρίτο αυτής που απαιτούσε η Τουρκία. Με τη συμφωνία του Πούτιν με τον Ερντογάν, οι Κούρδοι δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να αποχωρήσουν και από το υπόλοιπο τμήμα της μεθορίου.
Το «αστείο» της υπόθεσης (αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη «αστείο» για μια τραγωδία που εξελίσσεται εδώ και οκτώ χρόνια) είναι ότι ο διοικητής των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), που είναι η οργάνωση των Κούρδων της Συρίας στην οποία υπάγονται οι ενοπλες πολιτοφυλακές των YPG, Μαζλούμ Κομπάνι Αμντλί, δήλωσε τη Δευτέρα ότι δεν εμπιστεύεται τους Ρώσους γιατί τους πούλησαν πέρσι στο Αφρίν όταν αποχώρησαν για να τους επιτεθεί η Τουρκία. Γι’ αυτό πήγαν με τους Αμερικάνους, που τους πούλησαν με τη σειρά τους τώρα, για να ξαναπέσουν στη ρωσική «αγκαλιά»;
Με αυτές τις εξελίξεις, η Ρωσία εδραιώνεται ως ο κύριος ρυθμιστής των εξελίξεων στη Συρία και ο Ασαντ αναβαπτίζεται, κερδίζοντας τον έλεγχο της κουρδικής επαρχίας από τους Αμερικάνους, με τις SDF να αναγκάζονται να υποταχθούν στο συριακό στρατό και να ενσωματωθούν στην Πέμπτη Λεγεώνα του υπό ρωσική διοίκηση, όπως γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο.
Γι’ αυτό και η Τουρκία δεν είχε κανένα πρόβλημα να κάνει μόνιμη την κατάπαυση του πυρός, οδηγώντας τον Τραμπ σε πανηγυρισμούς και σε άρση των κυρώσεων κατά της Τουρκίας. Αφού πέτυχε την απομάκρυνση των Κούρδων από τα σύνορα και την παράδοσή τους στις συριακές καθεστωτικές δυνάμεις, τι άλλο ήθελε ο Ερντογάν; Αυτά για την ώρα, φυσικά, γιατί κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι μπορεί να ξημερώσει αύριο σε ένα πόλεμο με πολλούς παίκτες και αντιτιθέμενα συμφέροντα.
ΥΓ1. Στις ΗΠΑ δημιουργήθηκε και πάλι τραγέλαφος, δείγμα της σύγχυσης που επικρατεί στα ανώτερα κλιμάκια της αμερικάνικης πολιτικής, που είναι προφανές ότι είχαν διαφορές στο ζήτημα «φεύγουμε – δε φεύγουμε από τη Συρία». Το πρωί, ο υπουργός Αμυνας Μαρκ Εσπερ δήλωνε στο CNN: «Εχω δει τις αναφορές για όσα έχουν γίνει στη Βόρεια Συρία από τον τουρκικό στρατό. Είναι φρικτές και αν είναι ακριβείς -που υποθέτω ότι είναι- αποτελούν εγκλήματα πολέμου. Οσοι ευθύνονται θα πρέπει να καταστούν υπόλογοι. Σε πολλές περιπτώσεις αυτή θα είναι η κυβέρνηση της Τουρκίας. Δεν μπορούμε να επιτρέπουμε αυτά τα πράγματα να συμβαίνουν». Μερικές ώρες αργότερα, ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ για τη Συρία Τζέιμς Τζέφρι δήλωνε σε επιτροπή του Κογκρέσου ότι «δεν έχουμε δει εκτεταμένες αποδείξεις εθνοκάθαρσης» από την Τουρκία σε βάρος των Κούρδων, όμως υπάρχουν αναφορές «για αρκετά περιστατικά που θεωρούνται εγκλήματα πολέμου».
Το βράδυ ο Τραμπ, μες στην καλή χαρά και με φόντο το πορτραίτο του Τζορτζ Ουάσινγκτον, ανακοίνωνε στους δημοσιογράφους: «Ζήτησα από το υπουργείο Οικονομικών να άρει τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στις 14 του Οκτώβρη ως απάντηση στην τουρκική επίθεση». Και με το δικό του μοναδικό τρόπο υπογράμμιζε: «Οι κυρώσεις αίρονται εκτός αν συμβεί κάτι για το οποίο δε θα είμαστε χαρούμενοι»! Το υπουργείο Οικονομικών γνωστοποιούσε την ίδια ώρα στον ιστότοπό του ότι αίρει τις κυρώσεις στα τουρκικά υπουργεία Αμυνας και Ενέργειας καθώς και τις κυρώσεις κατά των τούρκων υπουργών Εσωτερικών,Σουλεϊμάν Σοϊλού, Αμυνας Χουλουσί Ακάρ και Ενέργειας Φατίχ Ντονμέζ.
ΥΓ2. Εγιναν ξαφνικά ευαίσθητοι οι Αμερικανοί απέναντι στη χρήση όπλων όπως οι βόμβες φωσφόρου και στρατιωτικών τακτικών όπως ο βομβαρδισμός αμάχων; Αστεία πράγματα. Είναι οι πρώτοι διδάξαντες σ' αυτά. Αλλά και έναντι τρίτων, δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία όταν το Ισραήλ «έλουζε» με βόμβες φωσφόρου τη Γάζα και βομβάρδιζε ακόμα και σχολεία του ΟΗΕ στα οποία είχαν βρει καταφύγιο γυναικόπαιδα. Το Ισραήλ, όμως, είναι ένας σταθερός σύμμαχος (για την ακρίβεια χωροφύλακας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή), ενώ η Τουρκία παρουσιάζει «αστάθεια» οπότε πρέπει να έχουν κάτι για να την «κρατάνε».
