Από την 1η Οκτωβρίου άρχισε να λειτουργεί και επίσημα η νέα αμερικάνικη στρατιωτική Διοίκηση στην Αφρική, η Africom (Africa Com-mand), γεγονός που αντανακλά την αυξανόμενη σημασία της αφρικανικής ηπείρου για τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Η Africom έχει διπλή αποστολή. Καταρχήν, να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες απαιτήσεις του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι αρκετές χώρες της Αφρικής, όπως το Σουδάν, η Υεμένη, η Ερυθραία και η Σομαλία, αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την εκκόλαψη και τη δράση «τρομοκρατικών» πυρήνων, που πρέπει να παταχθούν προτού πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Το πρώτο μέτωπο αυτού του πολέμου έχει ανοίξει στη Σομαλία, όπου τα αιθιοπικά στρατεύματα προσπαθούν, ανεπιτυχώς μέχρι τώρα, να επιβάλλουν τη διορισμένη σομαλική κυβέρνηση και να καταστείλουν τη σφοδρή αντίσταση που προβάλλουν από τις πρώτες μέρες της αιθιοπικής εισβολής οι μαχητές της Ενωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων. Δεύτερο, με την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας και την ανάπτυξη των δεσμών του με μια σειρά καθεστώτα της περιοχής, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός επιδιώκει να ανακόψει την καλπάζουσα οικονομική διείσδυση της Κίνας και να αποκτήσει τη μερίδα του λέοντος στον τεράστιο φυσικό πλούτο της αφρικανικής ηπείρου. Σημειωτέον ότι αυτή τη στιγμή οι ΗΠΑ εισάγουν το 22% του πετρελαίου τους από χώρες της Αφρικής (Νιγηρία, Γκάνα, Δυτική Αφρική).
Η έδρα της Africom είναι, προς στο παρόν, στη Στουτγκάρδη, με προοπτική να μεταφερθεί μελλοντικά στην Αφρική. Ανάμεσα στις χώρες που αναφέρονται συχνά ως υποψήφιες να τη φιλοξενήσουν είναι η Γκάνα, η Λιβερία (ο πρόεδρός της έχει δηλώσει επίσημα ότι η χώρα του προσφέρεται να τη φιλοξενήσει), η Τανζανία και η Αιθιοπία.
Από την άλλη, μια σειρά χώρες βλέπουν την ενίσχυση της αμερικάνικης στρατιωτικής παρουσίας στην αφρικανική ήπειρο ως απειλή και την «αντιτρομοκρατική» εκστρατεία ως παράγοντα που θα αποσταθεροποιήσει περισσότερο μια περιοχή που είναι ήδη επιρρεπής σε εμφύλιους πολέμους.
Πρόσφατα, η Southern African Development Com-munity (SADC), στην οποία συμμετέχουν 14 αφρικανικές χώρες, τάχθηκε ενάντια στην Africom και γενικά ενάντια στην παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην Αφρική. Σημαντικό ρόλο για τη λήψη της απόφασης αυτής έπαιξε η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής, η οποία είχε εξαρχής εκφράσει την αντίθεσή της και είχε αρνηθεί να συναντήσει το στρατηγό Ουίλλιαμ Γουάρντ, τον οποίο ο Μπους προόριζε ως διοικητή της Africom. Αλλωστε, η περίπτωση της Σομαλίας, όπου ο Λευκός Οίκος επενέβη δύο φορές την περασμένη χρονιά, υποστηρίζοντας πρώτα τους τοπικούς πολέμαρχους και έπειτα, όταν αυτοί ηττήθηκαν από τους ισλαμιστές μαχητές, την αιθιοπική στρατιωτική εισβολή στη Σομαλία, δεν αφήνει αμφιβολίες για το ρόλο που θα αναλάβει να παίξει η Africom.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αμερικάνικη στρατιωτική παρουσία στην Αφρική έχει επεκταθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Το 2001, δεν υπήρχε πουθενά μόνιμη παρουσία του αμερικάνικου στρατού. Το 2003, εγκαταστάθηκε μια δύναμη 1.800 περίπου αντρών στη γαλλλική στρατιωτική βάση Lemonier στο Τζιμπουτί, στα πλαίσια του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Η δύναμη αυτή είναι σήμερα υπεύθυνη για 10 χώρες στην ανατολική Αφρική, με άμεσο στόχο να απλωθεί παραπέρα, μιας και δεν προβλέπεται, προς το παρόν τουλάχιστον, η δημιουργία νέων αμερικάνικων στρατιωτικών βάσεων, αλλά η εκπαίδευση τοπικών στρατιωτικών δυνάμεων από τον αμερικάνικο στρατό και ο εξοπλισμός τους με αμερικάνικα όπλα.
