Οι φόβοι της αμερικάνικης στρατιωτικής ηγεσίας για την εξέλιξη της τελευταίας εκκαθαριστικής επιχείρησης στη Βαγδάτη, που ξεκίνησε επίσημα στις 15 Φεβρουαρίου, επαληθεύονται. Οι πολύνεκρες επιθέσεις τις τελευταίες μέρες μέσα και έξω από τη Βαγδάτη, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες, παρά τις δεκάδες χιλιάδες Αμερικάνους και Ιρακινούς στρατιώτες που χτενίζουν τη Βαγδάτη, διέλυσαν πολύ νωρίς την αισιοδοξία Αμερικάνων και Ιρακινών αξιωματούχων για την αποτελεσματικότητα και την έκβαση της επιχείρησης.
Αυτή τη φορά, οι Αμερικάνοι εφαρμόζουν πολύ πιο επιθετική ταχτική. Το στίγμα της έδωσε ο Μπους σε συνέντευξή του κατά την έναρξη της επιχείρησης λέγοντας ότι μέχρι τώρα οι Αμερικάνοι ήταν καλοί να «καθαρίζουν το έδαφος», αλλά όχι να το «κρατούν». Ο επικεφαλής της επιχείρησης, στρατηγός Τζόζεφ Φιλ, περιέγραψε με περισσότερη σαφήνεια τη νέα ταχτική, σύμφωνα με την οποία η επιχείρηση καταστολής θα εξελιχθεί σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση τα αμερικανοϊρακινά στρατεύματα θα εκκαθαρίσουν το έδαφος από κάθε φανερή απειλή, στη δεύτερη θα το θέσουν υπό τον έλεγχό τους και στην τρίτη θα το κρατήσουν. Για το σκοπό αυτό θα εγκαταστήσουν σε δέκα περιοχές της Βαγδάτης από μία μεγάλη στρατιωτική βάση, αλλά και μικρότερες βάσεις σε γειτονιές όπου η ασφάλεια το επιτρέπει.
Ομως, ακόμη κι αν οι επιθέσεις προσωρινά περιοριστούν, είναι βέβαιο ότι οι βάσεις αυτές θα γίνουν στόχος των ανταρτών και θα χρειαστούν ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις για να τις προστατέψουν και να διατηρήσουν υπό έλεγχο την περιοχή ευθύνης τους, δυνατότητα που αμφισβητείται από πολλούς Αμερικάνους πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες και αναλυτές. Οταν δεν μπορούν να εμποδίσουν τη διείσδυση και τη δράση των ανταρτών στη Φαλούτζα των 200.000 κατοίκων, που παραμένει υπό αμερικάνικο κλοιό και οι μετακινήσεις του πληθυσμού ελέγχονται με τα πιο αυστηρά υπερσύγχρονα μέσα ασφάλειας, τι μπορούν να κάνουν στη Βαγδάτη;
Παράλληλα, το τελευταίο διάστημα, παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση των επιθέσεων εναντίον των στρατευμάτων κατοχής έξω από τη Βαγδάτη, η οποία αποδίδεται από τους Αμερικάνους στους αντάρτες που εγκατέλειψαν την πρωτεύουσα για να γλυτώσουν. Σ΄αυτούς αποδίδεται και η πρωτοφανής επίθεση που έγινε το πρωί της περασμένης Τρίτης, εναντίον αμερικάνικης στρατιωτικής βάσης μέσα την πόλη Ταρμίγια, με πληθυσμό 20.000, που βρίσκεται 30 μίλια βόρεια της Βαγδάτης. Πρωτοφανής, γιατί οι Ιρακινοί αντάρτες δεν συνηθίζουν ούτε τις κατά μέτωπο συγκρούσεις ούτε τις κατευθείαν επιθέσεις εναντίον οχυρωμένων αμερικάνικων στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Προηγήθηκε επίθεση αυτοκτονίας με αυτοκίνητο φορτωμένο με εκρηκτικά στην τσιμεντένια περίφραξη της βάσης, που προκάλεσε, εκτός των άλλων, έκρηξη σε αποθήκη καυσίμων, και ακολούθησε καταιγισμός πυρών από πολλές κατευθύνσεις εναντίον των στρατιωτών που προσπαθούσαν να διαφύγουν. Από την επίθεση σκοτώθηκαν τουλάχιστον 2 και τραυματίστηκαν 29 Αμερικάνοι στρατιώτες.
Διπλασιασμός σχεδόν των επιθέσεων εναντίον των αμερικάνικων στρατευμάτων παρατηρείται από το περασμένο καλοκαίρι και στην επαρχία Ντιγιάλα. Μια επαρχία με 1.6 εκατομμύρια μεικτό πληθυσμό, γνωστή γι’ αυτό το λόγο και ως «Μικρό Ιράκ», την οποία οι Αμερικάνοι ήλπιζαν να παραδώσουν μέχρι το τέλος της χρονιάς στις ιρακινές δυνάμεις. Συγκεκριμένα, τον περασμένο Ιούλιο, έγιναν 90 άμεσες επιθέσεις εναντίον αμερικάνικων στόχων και τον περασμένο μήνα έφτασαν στις 157, αυξήθηκαν δηλαδή κατά 70%. Οι επιθέσεις φυσικά δεν περιορίζονται στους Αμερικάνους. Τουλάχιστον τρεις δήμαρχοι της Μουκνταντίγια, της δεύτερης σε μέγεθος πόλης της επαρχίας έχουν δολοφονηθεί από το 2003.
Κοντά σ’ αυτά, μεγάλο πονοκέφαλο αποτελεί για το Λευκό Οίκο και η κατάρριψη από εχθρικά πυρά 7 αμερικάνικων ελικοπτέρων μέσα σε τρεις βδομάδες, από τα οποία 2 ανήκαν σε ιδιωτική εταιρεία Ασφάλειας. Το Πεντάγωνο επιβεβαίωσε ότι το τελευταίο ελικόπτερο, ένα CH46 Sea Knight, που καταρρίφθηκε στην επαρχία Ανμπάρ, την καρδιά της σουνιτικής αντίστασης, χτυπήθηκε από πύραυλο τύπου Sam. Το γεγονός αυτό ανησυχεί ιδιαίτερα το Λευκό Οίκο, γιατί αν οι αντάρτες έχουν στα χέρια τους εξελιγμένους τύπους πυραύλων, είτε ρώσικους Sam, είτε τα αντίγραφά τους, τους Strela, που κατασκευάζονται στη Βόρεια Κορέα και στην Αίγυπτο, τα αμερικάνικα ελικόπτερα, από τα οποία εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό η μεταφορά προσωπικού, όπλων και εφοδίων, λόγω των σοβαρών κινδύνων που υπάρχουν στις οδικές μεταφορές, μπορεί να εξελιχθούν σε «Αχίλλειο πτέρνα» του αμερικάνικου στρατού στο Ιράκ.
«Η σύγχρονη ιστορία του ανταρτοπόλεμου δίνει σκληρά μαθήματα για το Ιράκ», επισημαίνει ο ανταποκριτής του BBC στη Βαγδάτη, ο Ντέιβιντ Λόιν, σε σχετικό άρθρο του (17/2/02). Και συνεχίζει: «Η πρώην Σοβιετική Ενωση έχασε τον πόλεμο στο Αφγανιστάν το 1985, έξι χρόνια μετά την εισβολή, όταν οι ΗΠΑ προμήθευσαν τους Μουτζαχεντίν με ελαφρούς αντιαεροπορικούς πυραύλους Stinger. Στο Βιετνάμ, η θέληση των ΗΠΑ εξαντλήθηκε, όταν άρχισαν να χάνουν ελικόπτερα σε τεράστια κλίμακα».
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έγινε γνωστό ότι καταρρίφθηκε ένα ακόμη αμερικάνικο ελικόπτερο, το 8ο από τις 20 Ιανουαρίου. Πρόκειται για ένα Black Hawk, που μετέφερε 9 Αμερικάνους στρατιώτες και χτυπήθηκε από ελαφρά πυρά και ρουκέτες την περασμένη Τετάρτη, κοντά στην πόλη Ταρμίγια όπου πριν από δύο μέρες είχε γίνει η επίθεση στην αμερικάνικη βάση.
