Μετά την ήττα στη Βασόρα, η ιρακινή κυβέρνηση και οι αμερικάνοι πάτρωνές της συνεχίζουν σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο την επίθεση με στόχο τη διάλυση του «Στρατού του Μεχντί» και την αποδυνάμωση του Σαντριστικού σιιτικού κινήματος. Οι πιέσεις και οι εκβιασμοί σε βάρος του Μοκτάντα αλ-Σαντρ αυξάνονται. Το τελεσίγραφο του ιρακινού πρωθυπουργού πριν από μια βδομάδα, που απαιτούσε τη διάλυση του «Στρατού του Μεχντί», διαφορετικά θα αποκλειστούν οι εκπρόσωποι του Σαντριστικού κινήματος από τις πολιτικές διαδικασίες και τις τοπικές εκλογές του φθινοπώρου, παραμένει μέχρι στιγμής αναπάντητο. Ακολούθησε η απόλυση 1.300 στρατιωτών, αξιωματικών και αστυνομικών που αρνήθηκαν να πολεμήσουν κατά των Μαχητών του Μεχντί και η κυβερνητική απόφαση να διωχθούν από τα πρατήρια πετρελαίου, τα διυλιστήρια και τα κέντρα διανομής πετρελαίου όσοι δεν έχουν κυβερνητική έγκριση. Απόφαση που στρέφεται ευθέως κατά του «Στρατού του Μεχντί», που ελέγχει μεγάλο μέρος της τοπικής αγοράς πετρελαίου στη Βαγδάτη, στη Βασόρα και στο νότιο Ιράκ. Παράλληλα, συνεχίζονται οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις από τα αμερικάνικα στρατεύματα στη Σαντρ Σίτι, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες.
Μέχρι τώρα, η αμερικάνικη στρατιωτική ηγεσία στο Ιράκ χαρακτήριζε την Αλ – Κάιντα ως τη μεγαλύτερη απειλή στο Ιράκ. Από δω και πέρα τη θέση της στην αμερικάνικη προπαγάνδα παίρνουν οι «ειδικές ομάδες». Την αλλαγή αυτή σηματοδότησε η πρόσφατη κατάθεση στο Κογκρέσο του αμερικάνου στρατιωτικού διοικητή στο Ιράκ, του στρατηγού Ντέιβιντ Πετρέους, ο οποίος, μεταξύ άλλων, είπε ότι «οι ανεξέλεγκτες ειδικές ομάδες αποτελούν τη μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη απειλή για τη βιωσιμότητα ενός δημοκρατικού Ιράκ». Οι «ειδικές ομάδες», σύμφωνα με την αμερικάνικη προπαγάνδα, είναι σιίτες εξτρεμιστές, που εκπαιδεύονται και εξοπλίζονται από το Ιράν για να χτυπούν τα αμερικάνικα στρατεύματα στο Ιράκ, οι οποίοι δεν ελέγχονται από το Σαντρ και την ηγεσία του «Στρατού του Μεχντί». Ομως η πραγματικότητα δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για προπέτασμα καπνού για να καλυφθούν οι πραγματικοί στόχοι και να αυξηθούν οι πιέσεις στο ιρανικό καθεστώς. Η αμερικάνικη προπαγάνδα επιμένει ότι στόχος της επιχείρησης τόσο στη Βασόρα όσο και στη Σαντρ Σίτι είναι οι «ειδικές ομάδες». Ωστόσο, και ο εξαήμερος πόλεμος στη Βασόρα και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του αμερικάνικου στρατού στη Σαντρ Σίτι και τα μέτρα που έχει εξαγγείλει η ιρακινή κυβέρνηση αποτελούν γενικευμένη επίθεση εναντίον συνολικά του «Στρατού του Μεχντί» και του Σαντριστικού κινήματος.
Αναμφίβολα, ο Σαντρ φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης για τον εμφύλιο Σιιτών – Σουνιτών και ο «Στρατός του Μεχντί» ευθύνεται για τις μαζικές σφαγές Σουνιτών και τη βίαιη εκκαθάριση ολόκληρων συνοικιών της Βαγδάτης από το σουνιτικό πληθυσμό τους, γεγονός που εξυπηρετούσε την αμερικάνικη κατοχή. Παρολαυτά, εξαρχής ο Σαντρ και το Σαντριστικό κίνημα υπήρξαν και παραμένουν αγκάθι για την αμερικάνικη κατοχή. Γιατί ο Σαντρ επιμένει στην αποχώρηση των αμερικάνικων στρατευμάτων από τη χώρα και έχει ταχθεί κατά του διαμελισμού και της ομοσπονδοποίησης του Ιράκ, που επιδιώκουν ο Μαλίκι και το κόμμα του, το Da’wa, καθώς και το Ανώτατο Ισλαμικό Συμβούλιο του Ιράκ του Χακίμ. Γιατί, με την κυβέρνηση Μαλίκι πλήρως απαξιωμένη, το Σαντριστικό κίνημα έχει εξελιχθεί στη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στο σιιτικό πληθυσμό του Ιράκ και αναμένεται να σαρώσει στις τοπικές εκλογές του Φθινοπώρου στη Βαγδάτη, στη Βασόρα και στο μεγαλύτερο μέρος του νότιου Ιράκ, γεγονός που θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα για τους Αμερικάνους, που θέλουν να θέσουν τη Βασόρα, το νευραλγικό οικονομικό κέντρο του Ιράκ, υπό τον έλεγχό τους.
Ο εξαήμερος πόλεμος στη Βασόρα δεν ήταν απλά μια εμφύλια αναμέτρηση μεταξύ Σιιτών για τον έλεγχο της εξουσίας και του πλούτου της χώρας, όπως παρουσιάζεται από διάφορες πλευρές. Αλλά ένας πόλεμος των Αμερικάνων και των συμμάχων τους και αντιπάλων του Σαντρ στην κυβέρνηση Μαλίκι, για να τσακίσουν το «Στρατό του Μεχντί» και να αποδυναμώσουν το Σαντριστικό κίνημα. Αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από τις μετέπειτα αποφάσεις του κυβέρνησης Μαλίκι, όσο και από το γεγονός ότι τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Σαντρ Σίτι έχει αναλάβει ο αμερικάνικος στρατός, ενώ ο ιρακινός στρατός έχει επικουρικό ρόλο.
Ωστόσο, παρά τη γενικευμένη επίθεση που δέχονται, ο Σαντρ και το Σαντριστικό κίνημα δυναμώνουν, όπως επισημαίνει σε σχετικό άρθρο του το αμερικάνικο περιοδικό «TIME» (15/4/08), επικαλούμενο μια νέα έκθεση της οργάνωσης «Refugees International». Η έκθεση αυτή, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι ο «Στρατός του Μεχντί» ενισχύεται συνεχώς με νέες στρατολογίες από ανθρώπους που έχουν εκτοπιστεί από τον τόπο τους και έχουν βρει καταφύγιο σε άλλες περιοχές της χώρας, οι οποίοι υπολογίζονται σε 2.7 εκατομμύρια. Οι άνθρωποι αυτοί, αβοήθητοι από το κράτος, επιβιώνουν χάρη στη βοήθεια και τις υπηρεσίες που τους προσφέρουν οι ισλαμικές οργανώσεις. Μέσω ενός δικτύου πρόνοιας τύπου Χεζμπολά, το Σαντριστικό κίνημα έχει αναδειχθεί στο μεγαλύτερο παροχέα υπηρεσιών στο Ιράκ, επισημαίνει η έκθεση.
Παρόλο που η κυβέρνηση Μαλίκι ουσιαστικά παραβιάζει τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, που υπογράφτηκε στην ιρανική πόλη Qom από εκπροσώπους της ιρακινής κυβέρνησης και του Σαντρ, ο τελευταίος κρατάει συγκρατημένη στάση, επιδιώκοντας, όπως φαίνεται, να αποφύγει μια μετωπική αναμέτρηση με τον αμερικάνικο στρατό και να πετύχει ένα συμβιβασμό με την ιρακινή κυβέρνηση, που θα του επιτρέψει να διατηρήσει τις δυνάμεις του. Αυτή τη στιγμή, το τοπίο παραμένει θολό και δε φαίνεται να ξεκαθαρίζει γρήγορα. Ακόμη κι αν προκύψει κάποια συμφωνία ανάμεσα στις αντίπαλες σιιτικές δυνάμεις, θα είναι μια προσωρινή εκεχειρία στο μεταξύ τους ανταγωνισμό για τον έλεγχο της εξουσίας. Ο Σαντρ παίζει σήμερα, αν και αθέατος, πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα του Ιράκ και το Σαντριστικό κίνημα είναι η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στη χώρα, γεγονός που, σε κάθε περίπτωση, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις. Αυτή την πραγματικότητα δεν μπορούν να την αγνοήσουν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι και οι Αμερικάνοι. Γι αυτό επιδιώκουν να χτυπήσουν στρατιωτικά και πολιτικά το Σαντριστικό κίνημα και να επιβάλουν τους δικούς τους όρους στο Σαντρ, ώστε να είναι ευάλωτος στις πιέσεις και στις απαιτήσεις των Αμερικάνων.
