Με τον παραπάνω τίτλο δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες το ρεπορτάζ από το σύντομο οδοιπορικό πριν από λίγες μέρες του Syed Saleem Shahzad, δημοσιογράφου και διευθυντή των «Asia Times», στα αφγανοπακιστανικά σύνορα και από τις επαφές και συνομιλίες που είχε με διοικητές των Ταλιμπάν. Οι εντυπώσεις και οι συνομιλίες που μεταφέρει δίνουν μια εικόνα της κατάστασης άγνωστη σε μας και ταυτόχρονα ζοφερή για τους «σταυροφόρους» του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Από το μακροσκελές και εξαιρετικά ενδιαφέρον αυτό ρεπορτάζ μεταφέρουμε μερικά μόνο χαρακτηριστικά αποσπάσματα.
«Καθισμένος με τέσσερις διοικητές Ταλιμπάν βαθιά σε ένα λαβύρινθο κατάφυτων βουνών, μπορούσα να δω την περιοχή Σαρκάνο της κοιλάδας Κουνάρ στο Αφγανιστάν, που είναι το επαρχιακό κέντρο του Αμερικάνικου στρατού, του Αφγανικού Εθνικού Στρατού και της Αφγανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Πλήθος ομάδες ανταρτών, καθεμιά από τις οποίες αποτελείται από μερικές δεκάδες άντρες, κρύβονται στις παρυφές της κοιλάδας Κουνάρ και πραγματοποιούν καθημερινά επιχειρήσεις στις επαρχίες Κουνάρ και Νουριστάν, και κάθε μέρα που περνά δέχονται νέα μέλη και οι επιθέσεις τους γίνονται όλο και πιο σφοδρές. Πριν από ένα χρόνο, πέρασα δύο βδομάδες με τους Ταλιμπάν στην επαρχία Χέλμαντ (συμπεριλαμβανομένων δύο ημερών που ήμουν κρατούμενος), όμως από τότε έχει γίνει μια τεράστια αλλαγή στους Ταλιμπάν. Χωρίς πολέμαρχους-θρύλους, όπως οι δολοφονημένοι Μουλάς Νταντουλά και Μουλάς Ακχτάρ Οσμανί, και με βαριά άρρωστο το Τζαλαλουντίν Χαγκανί, έχει εμφανιστεί ένα κίνημα νέο-Ταλιμπάν με νέα ηγεσία, νέο ζήλο και νέα δυναμική. Το αναγεννημένο κίνημα των Ταλιμπάν ετοιμάζεται να μπει σε μια νέα φάση ενός πολέμου χωρίς σύνορα για να πολεμήσει τις συμμαχικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν και τον Πακιστανικό στρατό.
Από την πλευρά της, η ηγεσία του ΝΑΤΟ ετοιμάζεται να τους αντιμετωπίσει. Σύμφωνα με πληροφορίες των «Asia Times», σε σύσκεψη της πακιστανικής στρατιωτικής ηγεσίας το περασμένο Σαββατοκύριακο εγκρίθηκε κοινή πακιστανο – νατοϊκή επιχείρηση, η οποία μπορεί να επεκταθεί και στις δύο πλευρές των συνόρων.
Αν μια συμβατική δύναμη όπως το ΝΑΤΟ μπορεί να περιορίσει τους Ταλιμπάν είναι ένα άλλο ζήτημα. Είναι ολοφάνερο ότι οι Ταλιμπάν έχουν μεγάλη αυτοπεποίθηση. Ρώτησα τον Shaheen Abid, υπεύθυνο των αντάρτικων επιχειρήσεων στη στρατηγική περιοχή Σαρκάνο, τι βρίσκεται πίσω από την αναγέννηση του κινήματός τους. “Εγώ ξέρω μόνο να πολεμώ. Το να απαντώ σε δύσκολες ερωτήσεις δεν είναι στην αρμοδιότητά μου” απάντησε και με παρέπεμψε στον υπεύθυνο για τις σχέσεις με τα ΜΜΕ της επαρχίας Κουνάρ, τον Dr. Jarrah, για να μου απαντήσει.
O Jarrah άρχισε: Πριν σου απαντήσω, θέλω να σου κάνω μια ερώτηση. “Ποιος έχει τα προσόντα να ισχυριστεί ότι έχει κατανοήσει τον κόσμο;”. Πριν προλάβω να απαντήσω σ’ αυτή την παράξενη ερώτηση, απάντησε ο ίδιος. “Αυτός που έχει νιώσει πραγματική αγάπη, αυτός που έχει ζήσει σε ξένο τόπο, αυτός που έχει περάσει καιρό στη φυλακή. Οι Μουτζαχεντίν έχουν δοκιμάσει και τα τρία στα τελευταία εφτά χρόνια. Τρέφουμε πραγματική αγάπη για τον παγκόσμιο αγώνα μας, εκτοπιστήκαμε με τη βία από τον ένα τόπο στον άλλο, περάσαμε πολύ χρόνο στα κέντρα κράτησης στην Κούβα (Γκουαντάναμο), στο Πακιστάν, στη Μπαγκράμ (Αφγανιστάν) και στην Αμπού Γκράιμπ (Ιράκ) και αντιμετωπίσαμε με θάρρος τις βαρβαρότητες της CIA και της αντίστοιχης πακιστανικής ISI.
Εμείς πραγματικά κατανοούμε τον κόσμο τώρα. Είμαστε ώριμοι και συνεπώς εσείς θα δείτε την έκρηξη της οργής μας εναντίον αυτής που ισχυρίζεται ότι είναι παγκόσμια υπερδύναμη…
Πραγματοποιούμε επιθέσεις σε καθημερινή βάση. Ορίζουμε συγκεκριμένη ομάδα για συγκεκριμένη επιχείρηση. Υπάρχουν διαφορετικά είδη επιθέσεων. Στέλνουμε τους αποκαλούμενους Φενταγίν με ρουκέτες, χειροβομβίδες και Καλάσνικοφ να κάνουν επιθέσεις σε αμερικάνικες βάσεις, στον αφγανικό στρατό ή στην έδρα της Υπηρεσίας Πληροφοριών στη Σαρκάνο. Σε τέτοιες επιθέσεις η πιθανότητα επιβίωσης είναι μηδενική. Πραγματοποιούμε επίσης ειδικές επιθέσεις με βάση ακριβείς πληροφορίες από φιλοταλιμπάν στοιχεία στις αφγανικές υπηρεσίες ή από τον ντόπιο πληθυσμό. Η τρίτη κατηγορία επιθέσεων και η πιο ακριβή είναι αυτές στις οποίες εκτοξεύουμε πυραύλους σε μια εχθρική θέση από απόσταση. Κάθε τέτοια επίθεση μας κοστίζει 250.000 πακιστανικές ρουπίες (περίπου 4.000 δολάρια).
Πραγματοποιούμε και τα τρία αυτά είδη επιθέσεων πολλές φορές το μήνα. Προς το παρόν, επειδή το φως του φεγγαριού είνα αδύνατο, οι επιχειρήσεις έχουν σταματήσει για λίγες μέρες. Κάνουμε επιχειρήσεις μόνο όταν το φως του φεγγαριού είναι αρκετό, γιατί η επαρχία Κουνάρ είναι όλο ζούγκλα και βουνά και χωρίς αρκετό φως κινδυνεύουμε να πέσουμε σε χαράδρες”.
Ο Jarrah είπε ότι οι επιχειρήσεις των Ταλιμπάν βασίζονται σε διάφορες τακτικές και δεν είναι μόνο ασύμμετρες επιθέσεις. “Εχουμε φυλές και ανθρώπους που ζουν σε συγκεκριμένα μέρη. Αυτοί αντιστέκονται ανοιχτά στα ξένα στρατεύματα στην κοιλάδα Κουνάρ. Επειτα έχουμε οργανωμένες αντάρτικες ομάδες, που τις χρησιμοποιούμε ως ειδικές δυνάμεις και τέλος έχουμε μια συστοιχία πυραύλων. Δεν περνά μέρα που ο εχθρός να μη δέχεται επιθέσεις σε διάφορα μέρη των επαρχιών Κουνάρ και Νουριστάν. Οι μαχητές έχουν αποκτήσει μεγάλη αυτοπεποίθηση χάρη στις επιτυχίες τους και τώρα χρησιμοποιούν με αυτοπεποίθηση διάφορα τεχνάσματα. Πρόσφατα, χρησιμοποιήσαμε στολές του αφγανικού στρατού, πολιορκήσαμε αμερικάνους στρατιώτες στην επαρχία Νουριστάν και καταφέραμε να σκοτώσουμε και να τραυματίσουμε πολλούς. Σε ανταπόδοση, οι Αμερικάνοι απείλησαν να βομβαρδίσουν ένα ολόκληρο χωριό. Γιατί ο ντόπιος πληθυσμός δεν αποκαλύπτει τις θέσεις των Ταλιμπάν”….
Ωστόσο, δεν έχετε μερικές φορές – τον ρώτησα – σοβαρή έλλειψη μαχητών;
“Οχι, καθόλου”, μου απάντησε ο Jarrah γελώντας. “Αντίθετα, το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι πώς να τακτοποιήσουμε όλες τις αντάρτικες ομάδες, γιατί μας κατακλύζουν άνθρωποι που θέλουν να πάρουν μέρος στον ιερό πόλεμο και εμείς δεν έχουμε πάντα τα μέσα για να εφοδιάσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους ταυτόχρονα”…..
“Οι Μουτζαχεντίν έχουν αποκτήσει τόση δύναμη που ούτε το Πακιστάν ούτε το ΝΑΤΟ μπορούν να πολεμήσουν ενταντίον τους. Οι Ταλιμπάν βρίσκονται και στις δύο πλευρές των συνόρων. Περισσότερες επιχειρήσεις δημιουργούν περισσότερους Ταλιμπάν και αυτή τη φορά οι Ταλιμπάν θα κυβερνήσουν όλη την περιοχή”….
Και το ρεπορτάζ του διευθυντή των «Asia Times» καταλήγει:
«Πίσω από τις απλές δομές, διακρίνω το σχηματισμό ενός καλά εκπαιδευμένου στρατού, που δεν υπήρχε πριν από ένα χρόνο. Πριν από τρία χρόνια, οι Ταλιμπάν δεν είχαν κεντρική διοίκηση, ασφαλείς βάσεις και τη δραστηριοποίηση που έχουν τώρα. Οι ιδεολόγοι των νέο-Ταλιμπάν δημιουργήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν από τον πακιστανικό στρατό για να πολεμήσουν την Ινδία, και τώρα, χρησιμοποιώντας τις ίδιες τεχνικές, σκοπεύουν να πολεμήσουν το ΝΑΤΟ και τον πακιστανικό στρατό».
