Πληθαίνουν συνεχώς τα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, τα οποία έρχονται σε πλήρη αντίφαση με τις επίσημες εκτιμήσεις και ανακοινώσεις για την εξέλιξη του πολέμου στο Αφγανιστάν.
Οι «New York Times» (1/2/2012), αναφέρονται σε μια απόρρητη έκθεση του ΝΑΤΟ με τίτλο «Η κατάσταση των Ταλιμπάν 2012», με ημερομηνία 6 Ιανουαρίου, που βασίζεται σε 27.000 ανακρίσεις κρατούμενων Ταλιμπάν και άλλων κρατούμενων, η οποία «παρουσιάζει την εξέγερση των Ταλιμπάν μακριά από το να έχει νικηθεί ή να έχει χάσει το ηθικό της, παρόλο που οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους μπαίνουν σ’ αυτή που ελπίζουν ότι θα είναι η τελευταία φάση του πολέμου».
Σύμφωνα με τους «New York Times», στην έκθεση αφθονούν οι περιγραφές συνεργασίας ανάμεσα σε αντάρτες και τοπικούς κυβερνητι- κούς αξιωματούχους ή τις δυνάμεις Ασφάλειας καθώς και αφηγήσεις Ταλιμπάν κρατούμενων, που ισχυρίζονται ότι στις περιοχές απ’ όπου αποχωρούν οι νατοϊκοί στρατιώτες ο αφγανικός στρατός συνεργάζεται με τους αντάρτες. Η έκθεση, μεταξύ άλλων, αναφέρει ακόμη ότι κυκλοφο- ρούν σ’ όλο το Αφγανιστάν φωτογραφίες που δείχνουν Ταλιμπάν να κυκλοφορούν ελεύθερα πάνω σε πράσινα Ford Ranger φορτηγά του αφγανικού στρατού, τα οποία “πουλιούνται ή δωρίζονται” στους Ταλιμπάν, ότι πολλοί Αφγανοί προετοιμάζονται ήδη για μια ενδεχόμενη επιστροφή των Ταλιμπάν και ότι, παρόλο που η αφγανική κυβέρνηση συνεχίζει να διακηρύσσει τη θέλησή της να πολεμήσει, πολλοί από το προσωπικό της έχουν ήδη έρθει μυστικά σε επαφή με τους Ταλιμπάν, επιδιώκοντας να διασωθούν σε περίπτωση νίκης των Ταλιμπάν.
«Τα ευρήματα της έκθεσης –σχολιάζει ο αρθρογράφος των New York Times– αμφισβητούν ευθέως πολλές από τις εκτιμήσεις στις οποίες βασίζεται η αμερικάνικη πολιτική στο Αφγανιστάν: ότι η αμερικάνικη στρατιωτική ισχύς θα αναγκάσει τους Ταλιμπάν να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ότι η συμμαχική στρατηγική ενάντια στην εξέγερση θα αυξήσει την υποστήριξη των Αφγανών προς την αφγανική κυβέρνηση και ότι, όταν φύγουν τα νατοϊκά στρατεύματα, οι αφγανικές δυνάμεις Ασφάλειας θα είναι ικανές να αναλάβουν τις ευθύνες τους….
Κρίσιμο στοιχείο της αμερικάνικης στρατηγικής στο Αφγανιστάν είναι η αύξηση του ρυθμού των επιδρομών με στόχο τη σύλληψη ή το θάνατο ανταρτών, ιδιαίτερα διοικητών μεσαίου επιπέδου. Τα δύο τελευταία χρόνια ο αριθμός των κρατούμενων έχει υπερδιπλασιαστεί. Οι επιδρομές έχουν στόχο να πιέσουν τους αντάρτες να διαπραγματευτούν μια ειρηνική διευθέτηση του πολέμου και τις τελευταίες βδομάδες έχουν γίνει βήματα προς την έναρξη διαπραγματεύ-σεων.
Η έκθεση παρέχει λίγες αποδείξεις για να πιστέψουμε ότι αυτή η στρατηγική ή η αύξηση του αριθμού των στρατευμάτων από τη διοίκηση Ομπάμα έχουν βοηθήσει να ανοίξει ο δρόμος για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Οι διοικητές των Ταλιμπάν και οι απλοί μαχητές – αναφέρει η έκθεση – πιστεύουν όλο και περισσότερο ότι είναι αναπόφευκτος ο έλεγχός τους στο Αφγανιστάν. Παρόλο που οι Ταλιμπάν είχαν σοβαρές απώλειες το 2011, η ισχύς τους, η δραστηριοποίησή τους, η χρηματοδότηση και η στρατιωτική ικανότητά τους παραμένουν άθικτες. Αν και είναι κουρασμένοι από τον πόλεμο, βλέπουν λίγες ελπίδες σε μια ειρηνευτική συμφωνία. Παρόλο που είχαν πολλές αποτυχίες, η υποχώρηση είναι μακριά από τη συλλογική τους σκέψη. Αυτή τη στιγμή πιστεύουν ότι η συνέχιση της μάχης και η επέκταση της κυριαρχίας τους είναι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος δράσης».
Aλήθειες και ψέματα για το Αφγανιστάν
Με τον τίτλο αυτό ο αμερικάνος αντισυνταγματάρχης Ντάνιελ Ντέιβις δημοσίευσε στις 6 Φεβρουαρίου στο «Armed Forces Journal», το παλιότερο αμερικάνικο ανεξάρτητο περιοδικό για στρατιωτικά ζητήματα, ένα άρθρο, το οποίο επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα της προαναφερόμενης έκθεσης του ΝΑΤΟ. Πρόκειται για μια σύντομη αναφορά σε δύο εκθέσεις, μία απόρρητη, την οποία παρέδωσε στο Πεντάγωνο, και μία 84 σελίδων δημοσιεύσιμη, η οποία αναρτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου στην ιστοσελίδα του αμερικάνικου περιοδικού «Rolling Stone». Στις εκθέσεις αυτές καταθέτει την εμπειρία και τις εκτιμήσεις του για την εξέλιξη του πολέμου στο Αφγανιστάν, όπου υπηρέτησε για δεύτερη φορά για ένα χρόνο, από τον Οκτώβριο του 2010 μέχρι τον Οκτώβριο του 2011, ως αξιωματικός της «Δύναμης Ταχέως Εφοδιασμού του Στρατού». Στο διάστημα αυτό ταξίδεψε 9.000 μίλια σε περισσότερες από οχτώ επαρχίες της χώρας, στα πιο θερμά μέτωπα του πολέμου, και είχε συνομιλίες με περισσότερους από 250 αμερικάνους στρατιώτες και διοικητές όλων των βαθμίδων, με πολλούς αφγανούς αξιωματούχους Ασφάλειας και πολίτες καθώς και με μερικούς φύλαρχους στα χωριά.
Στην έκθεση που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του «Rolling Stone», ο αντισυνταγματάρχης Ντέιβις, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Αν το κοινό είχε πρόσβαση στις απόρρητες εκθέσεις, θα έβλεπε το δραματικό χάσμα σ’ αυτά που συχνά λέγονται δημόσια και ποια είναι η αλήθεια πίσω από τη σκηνή». Ισχυρίζεται ότι η συνεχής αύξηση των επιθέσεων των Ταλιμπάν από το 2005 μέχρι το 2011, οι οποίες το δεύτερο μισό του 2011 ήταν πολύ περισσότερες από το 2009, αντικρούει την εκτίμηση και του στρατηγού Ντέιβιντ Πετρέους, διοικητή των αμερικανονατοϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, στην κατάθεσή του στο Κογκρέσο το Μάρτιο του 2011, και του Πενταγώνου στην έκθεση του Απρίλη του 2011, ότι οι νατοϊκές δυνάμεις έχουν κόψει την ορμή των ανταρτών και έχουν αναστρέψει σε βάρος τους την πορεία των επιχειρήσεων σε σημαντικές περιοχές της χώρας. Και επισημαίνει ότι ο συνολικός αριθμός των επιθέσεων, των αυτοσχέδιων βομβών και των αμερικάνικων ανθρώπινων απωλειών ήταν αυξημένος αντίστοιχα κατά 82%, κατά 113% και κατά 164% το 2011 σε σύγκριση με το 2009. Σχετικά με τη γενική κατάσταση του αφγανικού στρατού και της αστυνομίας αναφέρει: «Σε σημαντικές στρατιωτικές επιχειρήσεις σε διάστημα 11 μηνών, πολυάριθμες φορές ο αφγανικός στρατός και η αστυνομία τρέπονταν σε φυγή από τη μάχη, από φήμες ή έκαναν μυστικές συμφωνίες με τους Ταλιμπάν».
Ιδού και μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το άρθρο του Ντέιβις στο «Armed Forces Journal»:
«Αυτά που είδα δεν είχαν καμιά ομοιότητα με τις ρόδινες επίσημες ανακοινώσεις των αμερικάνων στρατιωτικών ηγετών σχετικά με τις συνθήκες στο έδαφος.
Ξεκινώντας την αποστολή μου, ειλικρινά ήλπιζα να διαπιστώσω ότι οι ισχυρισμοί αυτοί ήταν αληθινοί, ότι οι συνθήκες στο Αφγανιστάν βελτιώνονταν, ότι η τοπική κυβέρνηση και ο στρατός σημείωναν πρόοδο προς την επάρκεια. Δεν χρειαζόταν να δω δραματικές βελτιώσεις για να επιβεβαιωθούν, απλά ήλπιζα να δω απόδειξη θετικών τάσεων, να δω λόχους ή τάγματα να κάνουν έστω και ελάχιστη αλλά διατηρήσιμη πρόοδο.
Αντίθετα, ήμουν μάρτυρας της απουσίας προόδου ουσιαστικά σε κάθε επίπεδο».
«Είδα τις απίστευτες δυσκολίες που αντμετωπίζει κάθε στρατιωτική δύναμη για να αποκαταστήσει την ειρήνη ακόμη και σε μία και μόνο περιοχή της καθεμιάς από τις επαρχίες αυτές. Ακουσα πολλές ιστορίες για το ότι οι αντάρτες ελέγχουν ουσιαστικά κάθε κομμάτι γης πέρα από το οπτικό πεδίο μιας αμερικάνικης ή συμμαχικής βάσης.
Είδα ελάχιστες έως καθόλου αποδείξεις για το ότι οι τοπικές κυβερνήσεις μπορούν να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες του λαού. Μερικοί αφγανοί πολίτες με τους οποίους συνομίλησα μου είπαν ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να έχουν σχέση με μια ληστρική ή ανίκανη κυβέρνηση.
Κάποιες φορές, είδα αφγανικές δυνάμεις Ασφάλειας να συνεργάζονται με τους αντάρτες».
«Στις 11 Σεπτεμβρίου, την 10η επέτειο της κακόφημης επίθεσης στις ΗΠΑ, επισκέφτηκα μια άλλη μονάδα στην επαρχία Κουνάρ, κοντά στην πόλη Ασμάρ. Συνομίλησα με τον τοπικό αξιωματικό, που υπηρετούσε ως πολιτιστικός σύμβουλος του αμερικάνου διοικητή. Ιδού η συνομιλία μας:
Ντέιβις: Εδώ έχετε πολλές μονάδες του αφγανικού στρατού. Θα είναι ικανές να αντιμετωπίσουν τους Ταλιμπάν όταν τα αμερικάνικα στρατεύματα αποχωρήσουν από την περιοχή;
Σύμβουλος: Οχι. Είναι εντελώς ανίκανες. Ηδη σ’ όλη την περιοχή, πολλοί από τις δυνάμεις Ασφάλειας έχουν κάνει συμφωνίες με τους Ταλιμπάν. Δεν θα πυροβολούν τους Ταλιμπάν και οι Ταλιμπάν δεν θα τους πυροβολούν. Επίσης, όταν συλλαμβάνεται ένα μέλος των Ταλιμπάν, απελευθερώνεται σύντομα, χωρίς να υφίσταται το παραμικρό».
«Σ’ όλα τα μέρη που επισκέφτηκα, η στρατιωτική κατάσταση ήταν από κακή έως απερίγραπτη. Αν τα περιστατικά που έχω περιγράψει – και πολλά, πολύ περισσότερα που θα μπορούσα να αναφέρω – είχαν συμβεί στον πρώτο χρόνο του πολέμου ή έστω στον τρίτο ή στον τέταρτο, ίσως κάποιος να ήταν πρόθυμος να πιστέψει ότι το Αφγανιστάν είναι μόνο μια σκληρή μάχη και πρέπει να τη δώσουμε μέχρι τέλους. Ομως όλα αυτά τα περιστατικά συνέβηκαν στο 10ο χρόνο του πολέμου.
Επίσης, ο αριθμός απωλειών και η βία του εχθρού αποκαλύπτουν την απουσία προόδου, το ίδιο και οι δικές μου παρατηρήσεις της στρατιωτικής κατάστασης σ’ όλο το Αφγανιστάν».
Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά το θόρυβο που έχει προκαλέσει στις ΗΠΑ η δημοσιότητα που έχουν πάρει οι εκθέσεις του αντισυντάγματάρχη Ντέιβις, η αμερικάνικη στρατιωτική ηγεσία στο Αφγανιστάν, έσπευσε, όπως ήταν επόμενο, να τις χαρακτηρίσει άνευ σημασίας. Σε συνέντευξη τύπου, ο αντιστράτηγος Κούρτις Σκαπαρότι, αναπληρωτής διοικητής των αμερικάνικων στρατιωτικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν τις χαρακτήρισε ως «άποψη ενός προσώπου» και επέμεινε ότι συνεχίζεται σταθερά η πρόοδος στο Αφγανιστάν.
