Το πρωί της Τετάρτης ο σιωνιστικός στρατός κατοχής εισέβαλε στο χωριό Τζαγιούς της Καλκιλίγια στη Δυτική Οχθη. Οι φαντάροι συγκέντρωσαν 90 περίπου Παλαιστίνιους στο σχολείο και άρχισαν τις ανακρίσεις, τα καψόνια και τον εξευτελισμό των σεβάσμιων γέρων του χωριού. Μπούκαραν σε δεκάδες σπίτια, τα λεηλάτησαν και στο τέλος ύψωσαν ισραηλινές σημαίες στις οροφές τους και σαν γύφτικα σκεπάρνια ξαπόστασαν χαρούμενοι για να απαθανατίσουν με τις φωτογραφικές τους μηχανές το…. μεγαλειώδες τους κατόρθωμα. Ενα από τα σπίτια ήταν και αυτό του δημάρχου. Μετά από 15 ώρες αποχώρησαν, παίρνοντας ομήρους 50 Παλαιστίνιους, στην πλειοψηφία τους νέους. Πολλοί από αυτούς ήταν όσοι δεν έκατσαν με σταυρωμένα χέρια στην βαρβαρότητα των σιωνιστών και αντιστάθηκαν στην προσβολή. Οι σιωνιστές διέλυσαν την κεντρική πύλη του σχολείου και κατέστρεψαν τις εργαστηριακές υποδομές του.
Το περιστατικό αυτό ήταν το τελευταίο (το ρεπορτάζ μας έγινε την Πέμπτη) σε ένα μπαράζ επιδρομών και απαγωγών Παλαιστίνιων, στο οποίο προέβησαν τα σιωνιστικά στρατεύ-ματα κατοχής από το προηγούμενο Σάββατο. Οι κάτοικοι του Τζαγιούς διαδήλωναν κάθε Παρασκευή ενάντια στην επικείμενη αρπαγή της γης τους από τους σιωνιστές για την οικοδόμηση του τείχους. 227 στρέμματα γης θα ισοπεδωθούν για την νέα διαδρομή του τείχους, ενώ 5.585 στρέμματα προορίζονται για φιλέτα των κατοχικών ορέξεων. Σύμφωνα με τη «Συμμαχία ενάντια στο τείχος», μεγάλο τμήμα της απαλλοτριωμένης γης θα δοθεί στη σιωνιστική αποικία του Zufilm.
Από το Σάββατο το βράδυ, ο απολογισμός των σιωνιστικών επιθέσεων περιλαμβάνει τις πόλεις Νάμπλους, Τζενίν, Βηθλεέμ, Ραμάλα και πολλά χωριά στα πέριξ των πόλεων. Περιλαμβάνει, εν ολίγοις, όλη τη Δυτική Οχθη. Στη Βηθλεέμ η σιωνιστική διοίκηση αποφάσισε να εθνικοποιήσει 1.700 στρέμματα παλαιστινιακής αγροτικής γης. Σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, τα διεκδικεί για δόμηση η σιωνιστική αποικία Efrat. H αποικία αυτή έχει 9.000 μέλη και φιλοδοξεί να χτίσει 2.500 επιπλέον σπίτια στα απαλλοτριωμένα εδάφη των Παλαιστινίων. Η Βηθλεέμ είναι περικυκλωμένη από τρεις πλευρές από σιωνιστικές αποικίες. Στην τέταρτη πλευρά υψώνεται ένα τεράστιο τείχος, που συνεχίζει να εξαπλώνεται. Η παρουσίαση της επέκτασης της αποικίας Efrat από την «κεντροαριστερή» Haaretz είναι ενδεικτική του ότι η «κοινή γνώμη» του Ισραήλ θεωρεί το γεγονός αυτό… υπόθεση ρουτίνας. Το πρόβλημα για τον αρθρογράφο της Haaretz δεν είναι η επέκταση της κατοχής σε νέα παλαιστινιακά εδάφη, αλλά ούτε λίγο ούτε πολύ το πώς τα καταπατημένα εδάφη θα ενταχ- θούν στο ισραηλινό σχέδιο πόλης για να γίνουν οικόπεδα!
Οι απαχθέντες Παλαιστίνιοι αυτής της εβδομάδας είναι δεκάδες (πλησιάζουν τους εκατό) και ανήκουν κυρίως σε ηλικίες από 20 μέχρι 30. Το σιωνιστικό κράτος επιδιώκει να τρομοκρατήσει τη νέα γενιά των Παλαιστινίων που στο άμεσο μέλλον θα τροφοδοτήσει την αντίσταση στη σιωνιστική κατοχή. Απαγάγει όσους γνωρίζει ότι σχετίζονται με κινήσεις ενάντια στο τείχος και πολύ περισσότερο άσχετους νέους που τυχαίνει να συναντήσουν στην επέλασή τους τα σιωνιστικά στρατεύματα και δεν… τους προϋπαντούν ούτε σκύβουν το κεφάλι στο πρόσταγμα του «ανώτερου» ισραηλινού σαν υπάκουοι και πιστοί «μπαρμπαθωμάδες». Τους στέλνει μαζικά στα κάτεργα του αποικιοκρατικού του «σωφρονιστικού συστήματος», για να τους βασανίσει, για να κάμψει το φρόνημά τους, προς παραδειγματισμό και συμμόρφωση της υπόλοιπης νεολαίας. Δεν τα καταφέρνει, όμως. Με τη βαρβαρότητά του ριζοσπαστικοποιεί συνεχώς την παλαιστινιακή νεολαία και τη στρέφει προς την Αντίσταση.
Ταυτόχρονα, το σιωνιστικό κράτος προλειαίνει το έδαφος για την επέκταση της κατοχής, με την επέκταση του τείχους και την εδαφική επέκταση των σιωνιστικών αποικιών. Τρομοκρατεί τον πληθυσμό των χωριών και των περιφερειών με επιδρομές και λεηλασίες, για να τον στείλει στα γκέτο των αποκλεισμένων πόλεων σαν τη Βηθλεέμ. Ο παλαιστίνιος αγρότης, όμως, δεν εγκαταλείπει την ευλογημένη γη του. Θα μείνει σ’ αυτή, να την καλλιεργεί, μέχρι τα ισραηλινά τανκ να παραταχθούν σε θέση βολής ή η Αντίσταση να τον οδηγήσει στην απελευθέρωση. Είναι ευλογημένη αυτή η γη, γιατί είναι ένα κομμάτι της Παλαιστίνης, είναι τμήμα της πατρώας γης που χιλιάδες παλαιστίνιοι αγρότες στερήθηκαν το ‘48, στον πρώτο ξεριζωμό, τη Νάκμπα, και που δεν θα παραδώσουν αναίμακτα στον εχθρό.
Από την άλλη, οι περιβόητες δυνάμεις ασφαλείας του Αμπάς, που εξαντλούν όλη την κτηνώδη και εκδικητική τους μανία στα… παιδιά της Ιντιφάντα και στα μέλη και στελέχη της Αντίστασης, αρκούνται στο να καταγράφουν τα γεγονότα και να στέκονται σούζα στα κατοχικά στρατεύματα. Δεν κουνούν το δαχτυλάκι τους ενάντια στις δυνάμεις κατοχής που αμφισβητούν με τον πιο εξευτελιστικό και ταπεινωτικό τρόπο την ίδια τους την ιδιότητα ως Αρχή, ως εξουσία… παλαιστινιακή. Η κεφαλή δε αυτού του συρφετού, ο Μαχμούντ Αμπάς, ο έκπτωτος πρόεδρος που «ανασταίνεται» από τη σιωνιστική υπεροπλία στη Δυτική Οχθη, έκανε την εξής… βαρυσήμαντη δήλωση. «Εάν οι εποικιστικές δραστηριότητες δεν λάβουν ένα τέλος, τότε κάθε ειρηνευτική συνομιλία με το Ισραήλ είναι άχρηστη και χωρίς νόημα». Για να την αναιρέσει αργότερα, ζητώντας από τη νέα εκλεγμένη ισραηλινή ηγεσία να αποδεχθεί τη λύση των δυο κρατών ως βάση για την… ειρηνική διευθέτηση του Παλαιστινιακού. Τώρα, πώς η νέα ισραηλινή εκλεγμένη διοίκηση θα πειστεί να θέσει τις βάσεις για δυο κράτη, και δη ειρηνικά, όταν το ένα κράτος απλώνει τα παρασιτικά πλοκάμια του στο άλλο με περισσή ευκολία και χωρίς καμία αντίσταση από την πλευρά του άλλου υποτιθέμενου κράτους, μόνο ένας… Αμπάς το ξέρει.
