Ενώ ο σιωνιστικός στρατός συνεχίζει να χτυπά σχεδόν καθημερινά στόχους στη Λωρίδα της Γάζας, παραμένει αβέβαιη η έκβαση των διαπραγματεύσεων για εκεχειρία. Η απόφαση του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου στις 17 Φεβρουαρίου να θέσει ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε συμφωνία για εκεχειρία την απελευθέρωση του ισραηλινού στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ θέτει νέα εμπόδια την τελευταία στιγμή και αποτελεί υπαναχώρηση απ’ όσα η ισραηλινή κυβέρνηση είχε συμφωνήσει με την αιγυπτιακή πλευρά. Μέχρι τότε, η ισραηλινή κυβέρνηση όχι μόνο είχε αποδεχτεί και διαπραγματευόταν ως δύο χωριστά ζητήματα τους όρους για εκεχειρία και την απελευθέρωση του Σαλίτ, αλλά οι διαπραγματεύσεις είχαν φτάσει σχεδόν στο τελικό στάδιο, όπως φαινόταν καθαρά από τις δηλώσεις τόσο της αιγυπτιακής πλευράς όσο και της Χαμάς και των υπόλοιπων οργανώσεων της Παλαιστινιακής Αντίστασης.
Είναι φανερό ότι στόχος των Σιωνιστών είναι να πιέσουν περισσότερο τις δυνάμεις της Αντίστασης να κάνουν υποχωρήσεις και παράλληλα να κερδίσουν χρόνο, ώστε να χειριστεί το ζήτημα η νέα ισραηλινή κυβέρνηση.
Εκπρόσωπος της Χαμάς δήλωσε ότι έχουν κατατεθεί στον αιγύπτιο μεσολαβητή όλες οι προτάσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης και τώρα το μπαλάκι βρίσκεται στην ισραηλινή πλευρά, ενώ ο Χάλεντ Μισάλ, ο επικεφαλής του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς, δήλωσε ότι και η Παλαιστινιακή Αντίσταση και η Αίγυπτος απορρίπτουν τις ισραηλινές μανούβρες και επανέλαβε ότι δεν μπορεί να υπάρξει εκεχειρία χωρίς την άρση του αποκλεισμού και το άνοιγμα των συνοριακών περασμάτων και ότι η εκεχειρία δεν πρέπει να μπλέκεται με το ζήτημα του αιχμάλωτου ισραηλινού στρατιώτη, που θα απελευθερωθεί μόνο με την ανταλλαγή παλαιστίνιων κρατουμένων στις ισραηλινές φυλακές. Για υπαναχώρηση την τελευταία στιγμή κατηγόρησε το Ισραήλ και ο γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου Αμρ Μούσα, που είχε συνάντηση στη Δαμασκό με το Χάλεντ Μισάλ, λέγοντας: «Κάθε φορά που σχεδόν φτάνουμε σε μια συμφωνία, το Ισραήλ βάζει περισσότερους όρους που δεν βοηθούν να ολοκληρωθεί».
Η υπαναχώρηση της ισραηλινής κυβέρνησης προκάλεσε την αντίδραση ακόμη και του Αμος Γκίλαντ, εκπροσώπου της ισραηλινής κυβέρνησης στις εκ του σύνεγγυς διαπραγματεύσεις με τη Χαμάς, τον οποίο κυβερνητικοί παράγοντες κατηγόρησαν με δηλώσεις τους, εμμέσως πλην σαφώς, ότι κατηύθυνε τις διαπραγματεύσεις με «το δικό του τρόπο» και ότι προσπάθησε να φτάσει σε συμφωνία που δεν ήταν αρεστή στον Ολμερτ. Ο ίδιος, σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα «Μααρίβ» (18/2/09), απάντησε:
«Εκτελώ οδηγίες ακόμη κι όταν δεν μου αρέσουν, αντίθετα με τον πρωθυπουργό, και όλη μου η δουλειά περνά μέσω επίσημων επιστολών. Για όλα υπάρχουν ντοκουμέντα. Ποτέ δεν πήγα στην Αίγυπτο με δική μου πρωτοβουλία. Ποτέ δεν συμμετείχα μόνος μου σε συνάντηση. Πάντα υπήρχαν και άλλοι μαζί μου και όλα τα ζητήματα συζητούνταν στη διάρκεια της συνάντησης. Κάθε φορά που φεύγω για το Κάιρο, παίρνω οδηγίες από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Αμυνας και το ίδιο βράδυ που επιστρέφω τους δίνω λεπτομερή αναφορά για όσα συνέβηκαν στο Κάιρο. Τι άλλο θέλουν; Μέχρι τώρα δεν κατάφερα να καταλάβω τι θέλει ο πρωθυπουργός». Και για το ζήτημα του Σαλίτ: «Ακόμη κι αν το Ισραήλ ξανακαταλάβει όλη τη Λωρίδα της Γάζας, δεν θα βρουν το Σαλίτ, εκτός κι αν πέσουν τυχαία στο υπόγειο που κρατείται. Αυτή είναι παλαιστινιακή νοοτροπία. Δεν θα τον απελευθερώσουν χωρίς ανταλλάγματα. Αν η ισραηλινή κυβέρνηση αποφασίσει να απελευθερώσει παλαιστίνιους κρατούμενους, ο Σαλίτ θα είναι αύριο στο σπίτι του».
