Καθώς ο Οκτώβριος αναδεικνύεται ο πιο φονικός μήνας για τον αμερικάνικο στρατό από την πολιορκία της Φαλούτζα την άνοιξη του 2004, με 89 μέχρι στιγμής νεκρούς Αμερικάνους στρατιώτες, καθώς επίσης οι αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα των αμερικάνικων επιχειρήσεων στο Ιράκ ενισχύονται, ιδιαίτερα μετά τη δήλωση του εκπροσώπου του αμερικάνικου στρατού στο Ιράκ, στρατηγού Ουίλιαμ Κάλντγουελ, ότι «η δίμηνη εκστρατεία καταστολής στη Βαγδάτη απέτυχε να περιορίσει τη βία και ότι τα σχέδια ασφάλειας είναι υπό αναθεώρηση», και οι πιέσεις στο Λευκό Οίκο για αναπροσαρμογή της αμερικάνικης στρατηγικής στο Ιράκ αυξάνονται, ενόψει των εκλογών για το Κογκρέσο το Νοέμβριο, οι διαρροές, οι δηλώσεις, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις από διάφορους Αμερικάνους αξιωματούχους για τις επιλογές που έχει η αμερικάνικη κυβέρνηση πολλαπλασιάζονται. Η σύγκλιση του πολεμικού συμβουλίου από τον Μπους στις 19 Οκτωβρίου επιβεβαιώνει ότι εξετάζεται σοβαρά η αναπροσαρμογή της αμερικάνικης στρατηγικής και η αναζήτηση δρόμων αξιοπρεπούς διαφυγής από το ιρακινό σφαγείο.
Οι επιλογές στις οποίες επικεντρώνεται η συζήτηση είναι ο χωρισμός του Ιράκ σε τρία αυτόνομα ομόσπονδα κρατίδια με αδύναμη κεντρική κυβέρνηση, ο καθορισμός χρονοδιαγράμματος σταδιακής αποχώρησης των αμερικάνικων στρατευμάτων και η ανάπτυξή τους σε γειτονικές χώρες για να μπορούν να επεμβαίνουν όταν χρειάζεται καθώς και η ανάθεση, μέσω ΟΗΕ, συγκεκριμένων ρόλων σε γειτονικές χώρες, όπως η Συρία και το Ιράν, που μπορούν να επηρέασουν τις εξελίξεις στο Ιράκ.
Παράλληλα, ο Λευκός Οίκος πιέζει την ιρακινή κυβέρνηση να ορίσει χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένα μέτρα για τον αφοπλισμό των ένοπλων πολιτοφυλακών και για την ανάληψη περισσότερων πολιτικών και οικονομικών ευθυνών. Είναι γνωστό ότι το υπουργείο Αμυνας και η αστυνομία συνδέονται και συνεργάζονται με τις σιιτικές πολιτοφυλακές, υποστηρίζουν και συγκαλύπτουν τη δράση τους. Είναι επίσης γνωστό ότι οι Αμερικάνοι βρίσκονται σε πόλεμο με την ισχυρότερη σιιτική πολιτοφυλακή, το Στρατό Αλ Μαχντί, του Μοκτάντα αλ Σαντρ, ο οποίος αντιτίθεται τόσο στην αμερικάνικη κατοχή όσο και στο σχεδιαζόμενο διαμελισμό του Ιράκ και η επιρροή του έχει αυξηθεί θεαματικά σ’ όλη τη χώρα στις γραμμές των Σιιτών. Αυτή την περίοδο, όπως αποκάλυψαν στο «Associated Press» (23/10/06) δύο Κούρδοι βουλευτές, ο Μαχμούντ Οτμάν και ο Χασάν αλ – Σενέιντ, στενοί συνεργάτες ο πρώτος του Κούρδου ιρακινού προέδρου Τζαλάλ Ταλαμπανί και ο δεύτερος του πρωθυπουργού αλ Μαλίκι, βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις Αμερικάνων αξιωματούχων τόσο με εκπροσώπους κάποιων οργανώσεων της ιρακινής αντίστασης, συμπεριλαμβανομένου του Μπάαθ, όσο και με την κυβέρνηση για τη χορήγηση γενικής, χωρίς όρους αμνηστείας, από την οποία θα εξαιρείται μόνο η Αλ – Κάιντα, με την ελπίδα να περιοριστούν δραστικά οι επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης.
Το πλήρες αδιέξοδο που επικρατεί στο Ιράκ αποτυπώθηκε και στα λόγια του αντιπροέδρου της ιρακινής κυβέρνησης, Μπαρχάμ Σαλέχ, κατά την επίσκεψή του στις 23 Οκτωβρίου στη Βρετανία. Σε δηλώσεις του στο BBC, ζήτησε από τα «συμμαχικά» στρατεύματα που είναι στο Ιράκ να παραμείνουν, παρά την αυξανόμενη βία, γιατί δεν είναι ώρα για πανικό, ενώ, αναφερόμενος στη στάση της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου, είπε ότι διακρίνει «ένα πολύ έντονο τόνο απαισιοδοξίας έως και ηττοπάθειας».
Στο μεταξύ, κοντά στα άλλα, προστέθηκε τελευταία ένα νέο μέτωπο, ενδοσιιτικό. Σιίτες της πολιτοφυλακής Αλ – Μαχντί εναντίον της σιιτικής αστυνομίας στην πόλη Αμάρα του νότιου Ιράκ, η οποία είχε παραδοθεί πριν από ένα μήνα από τα βρετανικά στρατεύματα στην ιρακινή αστυνομία, που συγκροτείται κυρίως από την άλλη σιιτική πολιτοφυλακή «Ταξιαρχίες Μπαντρ». Οι συγκρούσεις, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν 25 αστυνομικοί και μαχητές του Μαχντί, ξεκίνησαν όταν μεγάλος αριθμός μαχητών του Αλ Μαχντί εισέβαλαν στην πόλη για να πάρουν εκδίκηση για τη δολοφονία του περιφερειακού διοικητή τους. Παρά την έκκληση του πνευματικού ηγέτη τους Μοκτάντα αλ – Σαντρ για τερματισμό της βίας, ο «Στρατός του Μαχντί», ύστερα από δύο μέρες σχετικής ηρεμίας, επέστρεψε στην πόλη και σκότωσε τέσσερα ακόμη μέλη των «Ταξιαρχιών Μπαντρ», που υπηρετούσαν στην αστυνομία, ενώ «οι Ταξιαρχίες Μπαντρ» αποκεφάλισαν τον ανηψιό του δολοφονημένου διοικητή του «Μαχντί», που είχαν απαγάγει.
Και ενώ οι επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης συνεχίζονται με αμείωτη ένταση παράλληλα με το δολοφονικό όργιο των αποσπασμάτων θανάτου, βγήκε να ρίξει νέο λάδι στη φωτιά ο Αμπντέλ Αζίζ αλ – Χακίμ, ηγέτης του σιιτικού Ανώτατου Συμβουλίου για την Ισλαμική Επανάσταση. Στις 24 Οκτωβρίου, απευθυνόμενος σε μερικές εκατοντάδες οπαδούς του με την ευκαιρία της γιορτής Εϊντ αλ – Φιτρ ζήτησε να χωριστεί το Ιράκ σε ομοσπονδιακές ζώνες, με χαλαρό κεντρικό έλεγχο, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό θα αποτραπεί η επιστροφή της δικτατορίας. Με δεδομένη τη σφοδρή αντίθεση των Σουνιτών αλλά και του Σαντρ σ’αυτή την πρόταση, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι μέλλει γενέσθαι.
Στις συνθήκες αυτές, είναι ευνόητο ότι οποιαδήποτε επίσημη πρωτοβουλία κι αν αναλάβει ο Λευκός Οίκος, πιθανόν μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο, είναι εκ των πραγμάτων καταδικασμένη, αφού δεν μπορεί ακόμη και για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα να εξασφαλίσει την πιο στοιχειώδη προϋπόθεση, την απόσυρση των στρατευμάτων κατοχής και την ανάθεση του έργου τους στον ιρακινό στρατό και αστυνομία.
