Στις 16 Οκτωβρίου, ισχυρές δυνάμεις του στρατού της Κένυας με την υποστήριξη τανκς και ελικοπτέρων εισέβαλαν στο έδαφος της Σομαλίας, με πρόσχημα την απαγωγή τεσσάρων Δυτικών τον τελευταίο μήνα στην Κένυα, η οποία αποδίδεται σε αντάρτες του ισλαμικού κινήματος Αλ Σαμπάμπ, παρόλο που το τελευταίο αρνείται την ανάμειξή του.
Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται επιδρομές του κενυατικού στρατού στο έδαφος της Σομαλίας. Ομως μέχρι τώρα αυτές ήταν συνήθως σύντομες, με μικρό αριθμό στρατιωτών και περιορίζονταν κατά μήκος των συνόρων για να απωθήσουν τους αντάρτες. Αυτή τη φορά πρόκειται για πολύ μεγαλύτερη επιχείρηση, προετοιμασμένη από καιρό, την οποία ο υπουργός Αμυνας της Κένυας προανήγγειλε δηλώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι οι κενυατικές δυνάμεις θα “επιτεθούν στο Αλ Σαμπάμπ όπου κι αν βρίσκεται”.
Οι δυνάμεις εισβολής έχουν προχωρήσει περισσότερο από 100 χιλιόμετρα στο έδαφος της νότιας Σομαλίας, η οποία ελέγχεται από το Αλ Σαμπάμπ, έχουν καταλάβει μέχρι τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές την πόλη Οντο και βομβαρδίζουν το σημαντικό λιμάνι Κισμάγιο, που ελέγχεται από τους ισλαμιστές αντάρτες, με την υποστήριξη αμερικάνικων τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών και γαλλικών πλοίων.
Το Αλ Σαμπάμπ χαρακτήρισε τους εισβολείς δυνάμεις κατοχής και απείλησε με σκληρά αντίποινα και επιθέσεις αυτοκτονίας στην Κένυα. Μιλώντας στα διεθνή ΜΜΕ, εκπρόσωπος των ανταρτών προειδοποίησε ότι η σύρραξη θα κλιμακωθεί αν δεν αποχωρήσουν τα κενυατικά στρατεύματα, ότι θα κάψουν τους ουρανοξύστες στο Ναϊρόμπι, ότι γνωρίζουν καλά την τέχνη του πολέμου και ότι έχουν πολεμήσει εναντίον πιο δυνατών κυβερνήσεων και τις έχουν νικήσει.
Είναι προφανές ότι η εισβολή των κενυατικών δυνάμεων στη Σομαλία δεν έχει στόχο την προστασία του τουρισμού και των συνόρων της, αλλά τη συντριβή του Αλ Σαμπάμπ και την κατάληψη της νότιας Σομαλίας. Είναι επίσης προφανές ότι η κυβέρνηση και ο στρατός της Κένυας λειτουργούν ως το μακρύ χέρι των Αμερικάνων, οι οποίοι περιορίζονται σε επιθέσεις με τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη, ενώ ο αμερικάνος πρεσβευτής στην Κένυα δήλωσε στις 22 Οκτωβρίου ότι, παρόλο που οι ΗΠΑ δεν θα στείλουν στρατεύματα στη Σομαλία, θα βοηθήσουν την Κένυα να αποκαταστήσει την ασφάλειά της. Στον πόλεμο της Σομαλίας υπάρχει επίσης για πρώτη φορά ανοιχτή ανάμειξη της Γαλλίας, πολεμικά πλοία της οποίας συμμετείχαν στο βομβαρδισμό του Κισμάγιο, ενώ εκπρόσωπος του γαλλικού στρατού ανακοίνωσε στις 23 Οκτωβρίου ότι η Γαλλία θα στείλει εφόδια (προφανώς όπλα) στα στρατεύματα της Κένυας που πολεμούν το Αλ Σαμπάμπ στη Σομαλία. Γεγονός που σηματοδοτεί κλιμάκωση της δυτικής επέμβασης στη Σομαλία και γενικότερα στην αφρικανική ήπειρο.
Είναι η δεύτερη φορά που ο Λευκός Οίκος χρησιμοποιεί ένα αμερικανόδουλο καθεστώς για να χτυπήσει το ισλαμικό κίνημα στη Σομαλία και να θέσει υπό έλεγχο τη στρατηγικής σημασίας αυτή χώρα. Την πρώτη φορά χρησιμοποίησε την Αιθιοπία, τα στρατεύματα της οποίας εισέβαλαν το 2006 στη Σομαλία για να χτυπήσουν το κίνημα των Ισλαμικών Δικαστηρίων, που είχε καταφέρει να επιβάλει κάποια στοιχειώδη τάξη και ηρεμία στη χώρα και είχε αποκτήσει σημαντική επιρροή στον πληθυσμό. Υστερα από δύο χρόνια αιματηρού πολέμου, τα αιθιοπικά στρατεύματα αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν αφήνοντας πίσω τους τη διορισμένη Μεταβατική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, η οποία ελέγχει μόνο την πρωτεύουσα Μογκαντίσου με την υποστήριξη των 9.000 στρατιωτών της “ειρηνευτικής” δύναμης της Αφρικανικής Ενωσης.
Σ΄αυτά τα δύο χρόνια του πολέμου αναδείχθηκε και αναπτύχθηκε το κίνημα Αλ Σαμπάμπ ως δύναμη αντίστασης ενάντια στην κατοχή της χώρας από τον αιθιοπικό στρατό, ένα κίνημα πιο ριζοσπαστικό και πιο επικίνδυνο για τους αντιπάλους του από τα μετριοπαθή Ισλαμικά Δικαστήρια. Το κίνημα αυτό υψώνει και πάλι τη σημαία της αντίστασης και καλεί το λαό να πολεμήσει τις δυνάμεις κατοχής. Η Σομαλία έχει αποδειχθεί σκληρό καρύδι για τους επίδοξους κατακτητές της. Μένει να δούμε αν και η Κένυα θα έχει την τύχη της Αιθιοπίας.
