«Να είστε σίγουροι ότι πολύ σύντομα θα έχουμε εξελίξεις στο Λίβανο», μας ενημέρωνε ανώτερο διοικητικό στέλεχος της Χεζμπολά κατά την πρόσφατη επίσκεψή μας στο Νότιο Λίβανο. Οι διαδηλώσεις και οι καθιστικές διαμαρτυρίες, τόσο ως προς τη μαζικότητά τους όσο και ως προς τη χρονική στιγμή που έγιναν, δεν αποτέλεσαν επομένως καμία έκπληξη. Το τελευταίο διάστημα άλλωστε – μετά από την παραίτηση των έξι υπουργών – διαφαινόταν η στάση της συμμαχίας των Χεζμπολά – Αμάλ και Μισέλ Αούν για την ανατροπή της κυβέρνησης Σινιόρα, μέσω λαϊκής και πολιτικής πίεσης. Σύμφωνα μάλιστα με τα όσα μας είπαν στελέχη της Χεζμπολά, μετά τα όσα ακολούθησαν τον πόλεμο με το Ισραήλ, δεν ήταν δυνατό η Χεζμπολά να εξακολουθεί να υποτάσσεται στην πλειοψηφία του κοινοβουλίου, η οποία δεν έχει πλέον την ανάλογη λαϊκή υποστήριξη.
♦ Στόχος να πέσει η κυβέρνηση
Στόχος τους λοιπόν είναι είτε η πτώση της κυβέρνησης (χωρίς όμως να προκληθεί εμφύλιος στη χώρα) και η προκήρυξη νέων εκλογών ή η δημιουργία μιας νέας κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» με την κατάκτηση του 1/3 των θέσεων της κυβέρνησης από τους βουλευτές της συμμαχίας Χεζμπολά-Αμπάλ και Αούν, προκειμένου η συμμαχία να έχει δικαίωμα βέτο σε κρίσιμα εθνικά ζητήματα (όπως προϋπολογισμός, εξωτερική πολιτική κτλ). Οι εκπρόσωποι της Χεζμπολά υποστήριξαν ακόμα, ότι δεν είναι δυνατό να μην έχει θέση στην κυβέρνηση το κόμμα του Αούν, που υποστηρίζεται από το 70% των χριστιανών μαρωνιτών του Λιβάνου, δηλαδή το 16% του πληθυσμού, και κέρδισε τις 21 απ’ τις 128 έδρες του λιβανέζικου κοινοβουλίου (Χεζμπολά-Αμάλ έχουν κερδίσει άλλες 35 έδρες).
Με την εκρηκτική άνοδο της δημοτικότητας της Χεζμπολά στο Λίβανο, μετά τον τελευταίο πόλεμο, η πολιτική κατάσταση στη χώρα έχει αλλάξει άρδην και η Χεζμπολά είναι φυσικό να μη θέλει να υποταχτεί στην κυβερνητική πλειοψηφία, αφού αν σήμερα γίνονταν εκλογές, η Χεζμπολά θα είχε πολλή μεγαλύτερη δύναμη στην κυβέρνηση (ίσως και την πλειοψηφία). Γι’ αυτό λοιπόν είναι τουλάχιστον γελοιότητες οι καταγγελίες του Γάλλου προέδρου και της Γερμανίδας καγκελάριου, ότι η Συρία βρίσκεται πίσω από την κρίση, που υπονοούν ότι η Συρία θέλει να υπονομεύσει μ’ αυτό τον τρόπο τη συγκρότηση του διεθνούς δικαστηρίου για τη διερεύνηση της δολοφονίας του πολυεκατομμυριούχου πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι.
♦ Η αντίδραση των Αμερικανών
Απ’ την άλλη μεριά, οι Αμερικανοί θέλουν να μειώσουν τη δύναμη της Χεζμπολά. Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Globe & Mail» (2/12), οι Αμερικανοί ενισχύουν παραστρατιωτικό σώμα που θα λειτουργήσει ως αντίποδας στη δύναμη της Χεζμπολά. Αυτό το σώμα είναι οι «Εσωτερικές Δυνάμεις Ασφαλείας», για τις οποίες οι Αμερικάνοι έδωσαν ήδη στο Σινιόρα 1.5 εκ. δολάρια πριν από το ξέσπασμα του πολέμου. Το σώμα αυτό, που είχε 12.000 άνδρες, έχει διπλασιαστεί σήμερα κι έχει πληροφοριακή υποστήριξη από αρκετές χώρες του Περσικού Κόλπου (Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτος). Σύμφωνα με την ανταπόκριση της εφημερίδας, το σώμα αυτό αποτελείται κυρίως από Σουνίτες και Χριστιανούς και απ’ ό,τι φαίνεται σ’ αυτό έχει ενταχτεί ένα τμήμα του στρατού, η δυναμικότητα του οποίου έχει συρρικνωθεί από 63 σε 40 χιλιάδες άνδρες. Οι «Εσωτερικές Δυνάμεις Ασφαλείας» ήταν μάλιστα αυτές που άνοιξαν πυρ σε διαδήλωση που έγινε τον Οκτώβρη σκοτώνοντας δύο παιδιά και τραυματίζοντας άλλους 12 ανθρώπους, ενώ δεν αποκλείεται να εμπλέκονται και στη δολοφονία του 21χρονου οπαδού της Αμάλ, μετά το τέλος της αντικυβερνητικής διαδήλωσης στη Βηρυτό την περασμένη Κυριακή.
Τις πληροφορίες αυτές δε μπορέσαμε να τις διασταυρώσουμε. Οι εκπρόσωποι της Χεζμπολά, κατά την επίσκεψή μας στο Λίβανο, ήταν κάθετοι ότι η οργάνωση έχει άψογες σχέσεις με το στρατό, ενώ δε μας είπαν κουβέντα για τις «Εσωτερικές Δυνάμεις Ασφαλείας». Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν, μένει όμως ερώτημα κατά πόσο θα μπορούν να παίξουν το ρόλο του αντίποδα της Χεζμπολά σήμερα, με δεδομένη τη δημοτικότητά της. Σίγουρα όμως οι Αμερικανοί και οι φιλοδυτικές δυνάμεις της χώρας δουλεύουν σ’ αυτή την κατεύθυνση, βλέποντας ότι ο αφοπλισμός της Χεζμπολά είναι αδύνατος σ’ αυτή τη φάση.
Μ’ αυτά τα δεδομένα η πιθανότητα ξεσπάσματος ενός νέου εμφυλίου μπορεί να μην είναι άμεση, γιατί ούτε η Χεζμπολά τον επιζητεί ούτε οι φιλοδυτικές δυνάμεις είναι ακόμα έτοιμες για κάτι τέτοιο, αυτό όμως δε σημαίνει ότι στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον τα πράγματα μπορεί να οδηγηθούν προς τα εκεί, όπως φαίνεται και από την προειδοποίηση του αρχηγού του Στρατού Μισέλ Σουλεϊμάν για τον κίνδυνο ο στρατός να χάσει κάθε έλεγχο στη χώρα καθώς κι απ’ τα τελευταία γεγονότα των συγκρούσεων μεταξύ οπαδών της Χεζμπολά και της φιλοδυτικής κυβερνητικής «πλειοψηφίας» στα νότια προάστια της Βηρυτού. Αυτός όμως δεν θα είναι ένας φυλετικός εμφύλιος, όπως θέλουν να τον παρουσιάσουν τα διάφορα ΜΜΕ, αλλά η αντίθεση των φιλοδυτικών δυνάμεων με τις αντιστασιακές, με τις πρώτες να έχουν πολύ μικρότερη εμβέλεια μέσα στο λιβανέζικο λαό.
