Μετά από την παραδοχή Μπλερ στο ετήσιο συνέδριο των Εργατικών την προηγούμενη βδομάδα, ότι τα βιολογικά και χημικά του Σαντάμ ήταν ανύπαρκτα, η τελική έκθεση του επικεφαλής της ομάδας των Αμερικάνων επιθεωρητών για τα όπλα μαζικής καταστροφής κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα. Τα όπλα αυτά ούτε υπήρχαν, ούτε ο Σαντάμ είχε προχωρήσει σε οποιοδήποτε πρόγραμμα για την κατασκευή τους μετά την αποχώρηση των επιθεωρητών του ΟΗΕ το 1998. Την ίδια στιγμή, ο Ράμσφελντ έτρεχε να μαζέψει τη γκάφα που έκανε στην απάντηση που έδωσε σε σχετική ερώτηση που του τέθηκε στο Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων, ότι απ’ όσο γνώριζε δεν υπήρξε καμία ισχυρή απόδειξη για σύνδεση του καθεστώτος Σαντάμ με την Αλ-Κάιντα.
Οι κατακτητές έχουν πλέον απογυμνωθεί και απ’ τα τελευταία τους «επιχειρήματα» που στήριξαν την εισβολή και κατοχή του Ιράκ. Φυσικά και δεν πρόκειται να πείσουν υποστηρίζοντας ότι ο Σαντάμ ήταν έτοιμος να κατασκευάσει τέτοια όπλα και γι’ αυτό αποτελούσε… δυνητική απειλή. Τί μένει, λοιπόν, από την επιχειρηματολογία, εκτός από τις παλαιότερες δηλώσεις Γούλφοβιτς, ότι «δεν μπορείς να αφήσεις μια χώρα με τόσο πετρέλαιο»; Κυνικοί και αδίσταχτοι παρουσιάζονται στην ανθρωπότητα, αλλά βρίσκουν το μάστορά τους από την ιρακινή αντίσταση και όχι φυσικά από τη «διεθνή κοινότητα», που παραμένει απαθής στα εγκλήματά τους στο Ιράκ.
