Μια δημοσκοπική έρευνα, που θεωρείται έγκυρη, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε μια αραβική χώρα, ακόμα και η πιο αμερικανόδουλη, που να τολμά να κάνει βήματα προσέγγισης με τη σιωνιστική οντότητα. Τα ευρήματα είναι συντριπτικά, καθώς δείχνουν ότι η αραβική «κοινή γνώμη» απορρίπτει συντριπτικά την εξομάλυνση σχέσεων με το Ισραήλ.
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Ακσα, ο δίχρονος πόλεμος γενοκτονίας και αντίστασης και οι εξελίξεις στη Λωρίδα της Γάζας μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός τον Οκτώβρη του 2025 σφραγίζουν τις εξελίξεις.
Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο αντιτίθεται στην αναγνώριση του Ισραήλ, σύμφωνα με νέα περιφερειακή έρευνα που καταγράφει βαθιά και επίμονη αντίσταση στην εξομάλυνση των σχέσεων. Ο Δείκτης Αραβικής Κοινής Γνώμης 2025 (Arab Opinion Index 2025) διαπίστωσε ότι το 87% των ερωτηθέντων απορρίπτει τη διπλωματική αναγνώριση, ενώ μόλις το 6% τη στηρίζει, παρά τις συμφωνίες εξομάλυνσης που διαμεσολάβησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία χρόνια.
O Δείκτης καταρτίζεται κάθε χρόνο από το Αραβικό Κέντρο Έρευνας και Μελετών Πολιτικής (Arab Center for Research & Policy Studies), ακαδημαϊκό ίδρυμα με έδρα τη Ντόχα και παραρτήματα στη Βηρυτό, την Τύνιδα, την Ουάσινγκτον, το Παρίσι και τη Μαδρίτη.
Σύμφωνα με την έρευνα, η αντίθεση ήταν ισχυρότερη στη Λιβύη και την Ιορδανία, με ποσοστά 96% και 95% αντίστοιχα, και ακολουθούν το Κουβέιτ με 94%, τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη με 91% και ο Λίβανος, το Μαρόκο και το Κατάρ με 89%. Οι ερωτηθέντες στον Κόλπο και στη Βόρεια Αφρική συγκαταλέγονταν στους πλέον κατηγορηματικά αντίθετους. Ακόμη και μεταξύ της μικρής μειοψηφίας που τάχθηκε υπέρ της αναγνώρισης, περίπου οι μισοί δήλωσαν ότι αυτή θα έπρεπε να γίνει μόνο μετά τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.
Η έρευνα έδειξε επίσης μείωση της στήριξης στην εξομάλυνση σε χώρες που είχαν προηγουμένως κινηθεί πιο κοντά στο Ισραήλ. Στο Σουδάν, η υποστήριξη έπεσε στο 7%, σημειώνοντας απότομη πτώση σε σχέση με τα επίπεδα της τελευταίας δεκαετίας, ενώ στο Μαρόκο μειώθηκε από 20% το 2022 σε 6% το 2025. Οσοι αντιτίθενται επικαλέστηκαν τις αποικιοκρατικές, απαρτχάιντ και επεκτατικές πολιτικές του Ισραήλ, καθώς και τη συνεχιζόμενη κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, με πολιτιστικά ή θρησκευτικά επιχειρήματα να παίζουν ελάχιστο ρόλο. Αυτό υποδηλώνει ότι δεν είναι πιθανή κάποια ουσιαστική μεταστροφή της αραβικής «κοινής γνώμης» χωρίς θεμελιώδεις αλλαγές επί του πεδίου.
Φωτογραφία κορυφής: Ο υπουργός Εξωτερικών του Μπαχρέιν, Αμπντουλατίφ μπιν Ρασίντ Αλ-Ζαγιάνι, ο Νετανιάχου, ο Τραμπ και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΑΕ, Αμπντουλά μπιν Ζαγιέντ Αλ-Ναχιάν υπογράφουν μια από τις «Συμφωνίες του Αβραάμ», τον Σεπτέμβρη του 2020, στην Ουάσινγκτον. Ακολούθησαν παρόμοιες συμφωνίες με το Μαρόκο (Δεκέμβρης 2020) και το Σουδάν (Γενάρης 2021).
Τέτοιες εικόνες δεν μπορούν να επαναληφθούν τώρα. Ο Κατακλυσμός του Αλ-Ακσα, στις 7 Οκτώβρη του 2023, τίναξε στον αέρα το σχέδιο εξομάλυνσης των αραβικών καθεστώτων με τη σιωνιστική οντότητα, απομόνωσης της Παλαιστινιακής Αντίστασης και εξάλειψης της Παλαιστινιακής Υπόθεσης. Τα αραβικά καθεστώτα αισθάνονται την απειλή των ίδιων των λαών τους.
Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές αντιλαμβάνονται αυτή την πραγματικότητα και προσπαθούν να βρουν μια ενδιάμεση λύση για τη Λωρίδα της Γάζας. Οι εξελίξεις είναι ανοιχτές, όμως όσο η Παλαιστινιακή Αντίσταση στέκει σταθερή στις θέσεις της, ο παλαιστινιακός λαός θα βλέπει ολοένα και πιο καθαρά τη λευτεριά στον ορίζοντα. Μια λευτεριά που την έχει πληρώσει, την πληρώνει και θα εξακολουθήσει να την πληρώνει με το αίμα του.
Οι συνέπειες του Κατακλυσμού του Αλ-Ακσα στις περιφερειακές και τις διεθνείς ισορροπίες είναι εμφανέστατες, για όσους δεν φορούν τους παραμορφωτικούς φακούς της δουλοπρέπειας απέναντι στον ιμπεριαλισμό και του οπορτουνιστικού φόβου. Ευτυχώς οι Παλαιστίνιοι δεν πάσχουν από τέτοιου είδους μυωπία. Αυτοί έχουν αντιληφθεί ότι η λευτεριά κρέμεται από τις κάνες των τουφεκιών τους.
