Η επίθεση που δέχεται το δημόσιο σχολείο και οι εκπαιδευτικοί έχει πάρει μεγάλες και επικίνδυνες διαστάσεις.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το υπουργείο Αμάθειας και Καταστολής έχουν επιδοθεί σε ένα μπαράζ συγχωνεύσεων-καταργήσεων σχολείων και τμημάτων «σαρδελοποιώντας» τους μαθητές σε πολυπληθή τμήματα, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την εκπαιδευτική διαδικασία και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών. Καταργούν σωρηδόν ολιγομελή τμήματα, υποχρεώνοντας μαθητές να εγκαταλείψουν τα όνειρά τους να επιλέξουν την κατεύθυνση προσανατολισμού που επιθυμούν, αρνούνται να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης με διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών, προσλαμβάνουν με το σταγονόμετρο και σε στάδια αναπληρωτές, δημιουργώντας δεκάδες κενά που μπορεί να παραμένουν τέτοια για αρκετούς μήνες, με αποτέλεσμα να χάνονται εκατοντάδες διδακτικές ώρες, αδιαφορούν για τα σχολεία-κοντέινερς και τα σχολεία-καρμανιόλες, που προξενούν συχνά-πυκνά «ατυχήματα».
Εχουν επιβάλει δυσθεώρητους ταξικούς φραγμούς (π.χ.Τράπεζα Θεμάτων, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) που στραγγαλίζουν τα όνειρα της νεολαίας, ειδικά αυτής των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, για πανεπιστημιακές σπουδές, πετσοκόβοντας κάθε χρόνο τα κεφάλια 25.000 υποψήφιων, ενώ ετοιμάζονται για νέα σφοδρή επίθεση με το λεγόμενο «Εθνικό Απολυτήριο» που θα επιβάλει εξετάσεις πανελλαδικού τύπου σε όλες τις τάξεις του Λυκείου. Παράλληλα, εφαρμόζουν ποινολόγια και εντείνουν τον αυταρχισμό με πρόσχημα την καταπολέμηση του λεγόμενου «σχολικού εκφοβισμού».
Και έχουν βαλθεί να επιβάλουν με τον βούρδουλα την αξιολόγηση, την επιστροφή δηλαδή του επιθεωρητισμού των μαύρων μετεμφυλιακών χρόνων και των χρόνων της χούντας. Χρησιμοποιούν ως δούρειο ίππο τους νεοδιόριστους, συνδέοντας παράνομα -και σε αντίθεση ακόμη και με αυτόν τον φασιστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα- τη μονιμοποίησή τους μετά από δύο χρόνια υπηρεσίας με την αξιολόγησή τους, ενώ αρνούνται -αυτοί οι κήρυκες της εφαρμογής της «νομιμότητας» και του σεβασμού στην αστική δικαιοσύνη- να εφαρμόσουν τις αποφάσεις των Διοικητικών Εφετείων που τους δικαιώνουν.
Με εκφοβιστικές, τρομοκρατικές εγκυκλίους, με συνεχείς παραπομπές στα αστικά δικαστήρια προσπαθούν να κάμψουν την αντίσταση των εκπαιδευτικών. Και επειδή βλέπουν ότι αυτό δεν επιτυγχάνεται διευρύνουν την κατασταλτική τακτική τους διώκοντας ατομικά τους εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στην Απεργία-Αποχή, παραπέμποντάς τους μαζικά σε πειθαρχικά. Τώρα δε, αναβαθμίζουν το όργιο καταστολής, παραπέμποντας συνδικαλιστές στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής, με το ερώτημα της «δυνητικής αργίας», δηλαδή της απόλυσης! Για πρώτη φορά, δηλαδή, στα χρόνια της μεταπολίτευσης απειλούνται με απόλυση εκπαιδευτικοί για συνδικαλιστικούς λόγους, επειδή συμμετείχαν σε Απεργία-Αποχή που έχουν κηρύξει τα σωματεία τους.
Ολα τούτα συνθέτουν ένα μαύρο, κατάμαυρο περιβάλλον εργασίας για τους εκπαιδευτικούς και μαύρες, κατάμαυρες συνθήκες εκπαιδευτικής διαδικασίας και μόρφωσης για τους μαθητές.
Στο πλαίσιο αυτό απαιτείται η μέγιστη εγρήγορση, η σφυρηλάτηση σχέσεων μεταξύ εκπαιδευτικών, μαθητών και γονιών, η συνειδητή και επίπονη προετοιμασία του αγώνα και η μαζική, δυναμική, διαρκής αντεπίθεση του κινήματος.
Ομως, σε συνθήκες απουσίας οργανωμένου ταξικού συνδικαλισμού, σε συνθήκες που ταξικοί συνδικαλιστές, ταξικοί άνθρωποι αποτελούν μειοψηφικό κομμάτι μέσα σε μια θάλασσα αυθόρμητου, σε συνθήκες ύπουλων χτυπημάτων και ξεπουλήματος από την αστικοποιημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία (που δεν είναι μόνο στα τριτοβάθμια όργανα, αλλά έχει διαβρώσει σαν το σαράκι ακόμα και τα πρωτοβάθμια σωματεία), αυτή η αναγκαιότητα των καιρών υπονομεύεται.
Παρολαυτά, οι συνελεύσεις των εκπαιδευτικών που μαζικοποιούνται αυθόρμητα μπροστά στον κίνδυνο και παίρνουν μαχητικές αποφάσεις, κόντρα στους συμβιβαστικούς σχεδιασμούς της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, υποχρεώνοντάς την να επαναπροκηρύξει την Απεργία-Αποχή, οι μαθητικές καταλήψεις, οι αποχές από τα μαθήματα με τη συμπαράταξη των γονιών, οι διαδηλώσεις, η έκθεση της πραγματικής τραγικής κατάστασης της δημόσιας εκπαίδευσης στο πανελλήνιο, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες αποσιώπησης από τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης, δημιουργούν προβλήματα στην κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘΑ και τους αναγκάζουν πολλές φορές σε οπισθοχώρηση (όχι παραίτηση, γιατί αυτή απαιτεί άλλη δυναμική και προϋποθέσεις).
Γι’ αυτό και έχει αξία τέτοιες αντιδράσεις να συνεχιστούν με ένταση και να πολλαπλασιαστούν.
Τις τρικλοποδιές που προσπαθεί να βάλει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ στην αντίσταση των εκπαιδευτικών με τη σύμπραξη των ΔΑΚΕ (ΝΔ), ΠΕΚ (ΠΑΣΟΚ), ΣΥΝΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) καταγγέλλουν εκπρόσσωποι των 40 ΕΛΜΕ που παρέμειναν στη συνέλευση της ολομέλειας των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 5/10, μετά την προκλητική αποχώρηση των δυνάμεων αυτών των παρατάξεων.
Η καταγγελία
Στη Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας στις 5/10/2024 συνεχίστηκαν οι αντιδημοκρατικές πρακτικές και τα πραξικοπήματα από την πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ). Μετά την προκλητική κι υπονομευτική απόφαση για οργάνωση κινητοποίησης την ημέρα της Συνέλευσης προέδρων, η πλειοψηφία αρνήθηκε κατηγορηματικά να τεθούν σε ψηφοφορία σημαντικές αποφάσεις – προτάσεις των ΕΛΜΕ προς τη Συνέλευση κι αποχώρησε επιδεικτικά.
Οι εκπρόσωποι των 40 ΕΛΜΕ, που παρέμειναν στη Συνέλευση, καταγγέλλουμε τις νέες απαράδεκτες και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ που εμπόδισαν να τεθούν σε ψηφοφορία σημαντικές προτάσεις των ΕΛΜΕ.
Πιο συγκεκριμένα
Α) Πρόταση για την προκήρυξη νέας Απεργίας Αποχής από όλες τις διαδικασίες της αξιολόγησης και επαναπροκήρυξής της όσες φορές χρειαστεί. Είναι ένα βήμα απολύτως αναγκαίο αν η αντίστοιχη Α Α από την ΑΔΕΔΥ εκπέσει δικαστικά.
Β) Πρόταση για την ανάγκη οι κινητοποιήσεις στις 9/10 και 23/10, που αποφασίστηκαν ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις συναδέλφων, να πάρουν πανελλαδικό χαρακτήρα για όλες της ΕΛΜΕ και να μην περιοριστούν στις ΕΛΜΕ της Αττικής, με συγκεντρώσεις στις πόλεις όλης της χώρας, ώστε να δοθεί η απαραίτητη συλλογική αγωνιστική απάντηση του κλάδου που καθυστερεί από το καλοκαίρι.
Στις συνθήκες αυτές δεν έγινε δυνατό να τεθούν κι άλλα σημαντικά ζητήματα. Δεν τέθηκαν τα συγκροτημένα βήματα απέναντι στις διώξεις και στην άρνηση του υπουργείου να μονιμοποιήσει τους νεοδιόριστους/ες συναδέλφους/ισσες με βάση τις υπάρχουσες δικαστικές αποφάσεις. Δεν τέθηκαν οι ενέργειες για τη μη συμμετοχή μας στις νέες απαράδεκτες ηλεκτρονικές εκλογές σε όλη τη χώρα για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟΥ!
