Συντάκτης: Eksegersi.gr

Μεγάλη η αχαριστία του Καραμανλή προς τον Παναγιωτόπουλο. Οσο καιρό διαρκούσε η ανασχηματισμολογία, ο «κόκκινος Πάνος» έγλειφε τον πρωθυπουργό του, δηλώνοντας ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στην κρίση του και αφήνοντας να διαφανεί ότι με αυτή την αλάθητη κρίση αποκλείεται να τον ξωπετάξει από την κυβέρνηση, δεδομένου ότι από τα χέρια του πέρασαν οι πιο σοβαρές μεταρρυθμίσεις. Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών και όλοι κρύφτηκαν στις αλεπουδότρυπές τους (ακόμα και ο αγαπημένος των καναλιών Μεϊμαράκης, που σε προηγούμενες κρίσεις τράβηξε μόνος του το κουπί στα παράθυρα των δελτίων ειδήσεων και στα τοκ σόου της τηλεόρασης), ο «κόκκινος Πάνος» ήταν ο μόνος που είχε «τ’ άντερα» και εμφανίστηκε δημόσια για να υπερασπιστεί τους κυβερνητικούς χειρισμούς. Ομως, ο κύβος είχε ριφθεί για την πάρτη του. Το παραέπαιξε «κόκκινος» και το συγκεκριμένο προφίλ μπορεί να είναι καλό για να μαζεύεις ψηφαλάκια στις εργατογειτονιές της Β’ Αθήνας, αντενδείκνυται όμως για το υπουργείο Εργασίας, σε…

«Ενημερώσαμε τον πρωθυπουργό ότι από την πρώτη στιγμή οι πρόεδροι των δύο ανεξάρτητων Αρχών (ΑΔΑΕ και ΕΕΤΤ) συνεννοηθήκαμε και συντονίσαμε τις ενέργειές μας». Νικήτας Αλεξανδρίδης, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, μετά τη συνάντηση με τον Καραμανλή. Ποια ακριβώς είναι η πρώτη στιγμή για τον κυρ-πρόεδρο; Πριν από ένα χρόνο, όταν ο Κορωνιάς φέρεται ότι το πρώτον ενημέρωσε την κυβέρνηση, ή πριν από δυο βδομάδες, όταν ο ίδιος ο Αλεξανδρίδης πληροφορήθηκε, μαζί με όλους εμάς, την υπόθεση από τα ΜΜΕ; Είναι λάθος να περιμένεις τσίπα από κρατικοδίαιτους μανδαρίνους.

Η Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών έκανε επισκέψεις στην COSMOTE και την ΤΙΜ και διενήργησε πολύωρους ελέγχους για να δουν αν διασφαλίζονται οι τηλεφωνικές συνδιαλέξεις των πελατών. Στη χώρα που δημιούργησε τον καραγκιόζη έχουμε συνηθίσει τα καραγκιοζιλίκια. Οχι, όμως, και σε τέτοιο σημείο.

Σύμφωνα με το νόμο, η Vodafone, αμέσως μόλις (υποτίθεται ότι) εντόπισε το λογισμικό-κοριό στο σύστημά της, όφειλε να ενημερώσει την Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ). Σύμφωνα με το σενάριο που έχει δημοσιοποιηθεί, με καθυστέρηση 11 μηνών, ο Κορωνιάς δεν ενημέρωσε την ΑΔΑΕ αλλά απευθύνθηκε στο Μαξίμου και ενημέρωσε τον Αγγέλου (τον άνθρωπο που χειρίζεται τα πάντα για λογαριασμό του Καραμανλή). Οταν ρωτήθηκε σχετικά, ο Κορωνιάς απάντησε ότι δεν ενημέρωσε την ΑΔΑΕ, γιατί αυτό του είπε να πράξει η κυβέρνηση. Δηλαδή, η κυβέρνηση του ζήτησε να παρανομήσει! Και όχι μόνο η κυβέρνηση, αλλά και η Δικαιοσύνη (ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δ. Λινός και ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Δ. Παπαγγελόπουλος). Η επιχειρηματολογία ότι η υπόθεση κρίθηκε υπόθεση εθνικής ασφάλειας δεν αντέχει σε κριτική. Διότι, στο «κόλπο» της εθνικής ασφάλειας θα μπορούσε να μπει και η ΑΔΑΕ (ή μήπως η ΑΔΑΕ δεν θεωρείται… εθνικά επαρκής, εν αντιθέσει -ας πούμε- με τον…

Εργοστάσια κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Εκατοντάδες εργάτες και εργαζόμενοι ρίχνονται στην απελπισία της ανεργίας. Η εισοδηματική πολιτική στο δημόσιο και τις συντάξεις «κατοχυρώθηκε» στο 3%. Ο ΣΕΒ προτείνει και για τον ιδιωτικό τομέα 2,8%. Οι τραπεζίτες θέλουν την κατάργηση της κλαδικής συλλογικής σύμβασης στις τράπεζες και ο ΣΕΒ ζητά την καθιέρωση εργασιακού μεσαίωνα σε μια σειρά νομούς και κλάδους που πλήττονται από την ανεργία. Ο Αλογοσκούφης τάζει κίνητρα για την επέκταση της ιδιωτικής ασφάλισης, συνεχίζει την κινδυνολογία για το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα και ετοιμάζει το διάλογο για τις μεγάλες ανατροπές, που θα γίνουν -όπως λένε- από την επόμενη κυβέρνηση. Η κρατική καταστολή γνωρίζει νέα έξαρση, στρεφόμενη κύρια ενάντια σε ένα μειοψηφικό πολιτικό χώρο, στο πετσί του οποίου εφαρμόζει μεθόδους που θυμίζουν τη χούντα. Μεθόδους που θα τις βρει μπροστά της ολόκληρη η εργαζόμενη κοινωνία και η νεολαία της, σε κάθε αγωνιστικό σκίρτημα, σε κάθε λοξοπάτημα από τα ελώδη μονοπάτια…

Γνωρίζω πολύ καλά ότι ορισμένες από τις αποφάσεις που εφαρμόζουμε δεν είναι, για την ώρα, ευχάριστες. Είναι βέβαιο όμως ότι πρόκειται να αποδώσουν καρπούς για όλους. Κυρίως μάλιστα για εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Κώστας Καραμανλής

♦ «Δεν μπορείς να κάνεις οποιοδήποτε είδος τέχνης, μια ταινία, ένα θεατρικό έργο, χωρίς όλα αυτά να αντικαθρεφτίζουν όσα μας επηρεάζουν. Αν η ταινία μου γινόταν ένα χρόνο πριν ή ένα χρόνο μετά θα γινόταν διαφορετική απ’ ό,τι σήμερα. Αντικαθρεφτίζει τις αλήθειες που μας απασχολούν προσωπικά, αλλά κι αυτά που γίνονται στον κόσμο. Ολοι μας έχουμε ευθύνη για ό,τι γίνεται, γι’ αυτό κάθε ταινία είναι πολιτική. Δεν χρειάζεται να καταπιάνεται με την πολιτική». Ο μεγάλος Ρόμπερτ Ολτμαν στην «Ελευθεροτυπία». Μάθημα για καλλιτέχνες κλεισμένους ερμητικά στο καβούκι της ατομικότητάς τους, νάρκισσους και αδιάφορους για οτιδήποτε κοινωνικό, που προβάλλονται ως το «άπαν» της σύγχρονης τέχνης. ♦ Κάποιες φήμες λένε ότι ο Θ. Αγγελόπουλος (δηλαδή η Γιάννα) αγοράζει το συγκρότημα του Alpha (τηλεόραση και ραδιόφωνο). Γι’ αυτό την έκανε γι’ άλλες πολιτείες ο Τζόνι Καλημέρης; Φοβήθηκε τις αναταράξεις από την έλευση των νέων αφεντικών; Πάντως, έτσι και αληθεύουν οι φήμες, έχει να γίνει…

• Ο δάμαλος και οι γλάστρες ••• Και τι γλάστρες, με όλα τα χρώματα και τ’ αρώματα ••• Οχι, δεν τα ‘φαγε τα λουλούδια ο δάμαλος ••• Τ’ άφησε ανθισμένα στις γλάστρες, να του φτιάχνουν ωραίο ντεκόρ ••• Καθώς προωθεί την επιχείρηση «διαφάνεια, κάθαρση, θεσμική θωράκιση» ••• Και ο μεν δάμαλος τη δουλίτσα του έκανε ως στριμωγμένος πρωθυπουργός ••• Οι άλλοι, όμως, γιατί δέχτηκαν να παίξουν το ρόλο της γλάστρας; ••• Ειδικά ορισμένοι που το παίζουν και αριστεροί (τρομάρα τους) ••• Ρητορικό το ερώτημα ••• Διότι η θεσμολαγνεία ξεχειλίζει από τα μπατζάκια αυτών των (με το συμπάθειο) αριστερών ••• Το ήξερε καλά ο δάμαλος, γι’ αυτό και τους κάλεσε ••• Ηξερε ότι δεν ρισκάρει αρνήσεις και καταγγελίες ••• Αντε, παιδιά, όλοι μαζί να θωρακίσουμε τη χώρα ••• Ηγουν, να (ξανα)κοροϊδέψουμε το λαουτζίκο ••• Εμπρός για νέες ανεξάρτητες Αρχές ••• Να γεμίσει ο τόπος γλάστρες ••• Κάπου διάβασα κριτική για εκείνους που στελεχώνουν την ΑΔΑΕ, επειδή κανείς τους δεν είχε την ευθιξία να παραιτηθεί ••• Ρίξτε…

18/2/1883: Γέννηση Νίκου Καζαντζάκη 18/2/1546: Θάνατος Μαρτίνου Λούθηρου (62 χρ) 18/2/1934: Γέννηση Yoko Ono 18/2/1952: Ελλάδα και Τουρκία στο ΝΑΤΟ 18/2/1961: Σύλληψη του 89χρονου Μπέρτραντ Ράσελ σε διαδήλωση 18/2/1564: Θάνατος Μιχαήλ Αγγελου (89 χρ) 18/2/1896: Γέννηση Αντρέ Μπρετόν 18/2/1964: Εκλογές – Η Ενωση Κέντρου στην εξουσία με 52,7% 18/2/1967: Θάνατος Ρόμπερτ Οπενχάιμερ 19/2/1952: Θάνατος Κνουτ Χάμσουν 19/2/ 1954: Συνθήκη Λονδίνου (ανεξαρτησία Κύπρου) 19/2/1937: Πρώτο σφράγισμα δοντιού με πορσελάνη 19/2/1911: Ιδρυση Λυκείου Ελληνίδων 19/2/1990: Εκτέλεση ψυχίατρου Μάριου Μαράτου («Επαναστατική Αλληλεγγύη») 20/2/1932: Αφαίρεση ρωσικής υπηκοότητας του Λέοντα Τρότσκι 20/2/1960: Θάνατος Βασίλη Λογοθετίδη 20/2/ 1967: Γέννηση Curt Cobain (Nirvana) 21/2: Ημέρα μητρικής γλώσσας (Unesco) – ημέρα ξεναγών 21/2/1848: Εκδοση «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» 21/2/ 1965: Δολοφονία Μάλκομ Χ 21/2/1973: Κατάληψη Νομικής 21/2/1985: Εκτέλεση εκδότη Νίκου Μομφεράτου (17Ν) 21/2/ 1613: Ο Μιχαήλ Ρομανώφ γίνεται τσάρος (Ρωσία) 21/2/1742: Επινόηση θερμομετρικής κλίμακας (Κέλσιος) 21/2/1934: Δολοφονία Α. Σαντίνο (Νικαράγουα) 21/2/1677: Θάνατος Βαρούχ Σπινόζα (44 χρ) 21/2/1852: Θάνατος Νικολάι Γκόγκολ…

Σίγουρα δεν ήταν σε διακοπές, αλλά δεν βρέθηκαν σ’ ένα αφιλόξενο κι εχθρικό μέρος. Οι Αφγανοί που έφτασαν στη Σύμη, ένιωσαν κάτι από αλληλεγγύη κι ας μην είχε σαφή πολιτικά κριτήρια. Βλέπετε, είναι σπουδαίο κι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό να ξαναγίνονται κεκτημένα τα αυτονόητα, σ’ έναν καιρό καταλήστευσης και ισοπέδωσης όσων αντιδρούν, όσων κινούνται ενάντια στις κραυγές για ακινησία κι υποταγή. Η μικρή αστυνομική δύναμη του νησιού συμπεριφέρθηκε απολύτως ανθρώπινα και τμήμα του τοπικού πληθυσμού ανταποκρίθηκε άμεσα στο κάλεσμα για βοήθεια. Συγκεντρώθηκαν είδη πρώτης ανάγκης (κλινοσκεπάσματα, πετσέτες, είδη υγιεινής), τσιγάρα, ακόμη και γλυκά έτσι ώστε οι φυγάδες της φρίκης να πάρουν μιαν ανάσα μέσα στο ζόφο του 21ου αιώνα. Και να χαραχτούν κάποια αχνά χαμόγελα (φωτο).

Μπορεί να γράφουν οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες ότι η κυβέρνηση έπαθε επικοινωνιακό Βατερλό και πως της γύρισε μπούμερανγκ η υπόθεση των υποκλοπών, όμως η πραγματικότητα άλλα δείχνει. Η κυβέρνηση κατάφερε να περάσει αβρόχοις ποσί μια δύσκολη υπόθεση, η οποία πλέον έχει πάρει το δρόμο της διευθέτησής της. Η ΑΔΑΕ ανέλαβε να βάλει κάποιο πρόστιμο στη Vodafone (κανονισμένα πράγματα) και ο Διώτης ανέλαβε «να ρίξει φως» στην υπόθεση του θανάτου του Κ. Τσαλικίδη (αρκεί να σας πούμε πως στους διαδρόμους της Ευελπίδων κυκλοφορεί ευρύτατα ότι ο θάνατος είναι καραμπινάτη αυτοκτονία που οφείλεται σε ζητήματα αισθηματικής φύσης, για να καταλάβετε). Ο Βουλγαράκης μετακόμισε μετά τιμών στο υπουργείο Πολιτισμού, για να αναστηλώσει το προφίλ του (είναι η ανταμοιβή για το ότι σε σοβαρότατες υποθέσεις λειτούργησε σαν κυματοθραύστης και κράτησε άβρεχο τον πρωθυπουργό του) και ο Καραμανλής ανέλαβε να βάλει τη δική του πινελιά, μια μέρα πριν τον ανασχηματισμό, γνωρίζοντας πολύ καλά πως αυτή η…

Δεν χρειάζεται να μετατραπεί κανείς σε Σέρλοκ Χολμς για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος του Κώστα Τσαλικίδη, τεχνικού στελέχους της Vodafone, σχετίζεται στενά με την υπόθεση των υποκλοπών. Με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι στιγμής, αυτό είναι αυταπόδεικτο. Τα ερωτήματα αρχίζουν από εκεί και πέρα. Ηταν αυτοκτονία; Αν ναι, για ποιο λόγο αυτοκτόνησε έτσι στα καλά καθούμενα; Ηταν εξώθηση σε αυτοκτονία; Από ποιους και για ποιο λόγο; Ηταν δολοφονία; Ποιοι είχαν την ικανότητα να εκτελέσουν με τόσο άψογο τρόπο μια δολοφονία και να την εμφανίσουν σαν αυτοκτονία; ‘Η μήπως δεν ήταν και τόσο άψογος ο τρόπος, αλλά παρουσιάστηκε έτσι στους άσχετους περί αυτά συγγενείς του; Δεν είμαστε καθόλου αισιόδοξοι ότι θα πάρουμε σαφείς και αδιαμφισβήτητες απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα. Ιδού οι λόγοι που δικαιολογούν -κατά τη γνώμη μας απόλυτα- αυτή την απαισιοδοξία. Ο Παπαληγούρας δήλωσε ότι στις 11 Μάρτη του 2005, όταν μαζί…

Συνεχίζονται οι «απαγωγές» εν μέση οδώ πολιτών που υποτίθεται ότι καλούνται να καταθέσουν ως μάρτυρες. Μετά τους Σ. Παντσιώτη και Γ. Ξύδα (έγινε και μια τρίτη προσπάθεια, αλλά η γυναίκα την οποία αφορούσε δεν άνοιξε το σπίτι της στους ασφαλίτες), σειρά είχε η Μαρία Καλαϊτζίδη, αδελφή του προφυλακισμένου Γιώργου Καλαϊτζίδη. Η νεαρή γυναίκα επέστρεφε από επισκεπτήριο που είχε κάνει στον αδελφό της στον Κορυδαλλό, όταν στην Ομόνοια την περικύκλωσαν 5-6 ασφαλίτες, οι οποίοι μπροστά στα μάτια δεκάδων περαστικών τη συνέλαβαν και την οδήγησαν στη ΓΑΔΑ, όπου την ανέκριναν επί τετράωρο (οι ερωτήσεις αφορούσαν τη σχέση της με τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο) και στη συνέχεια την άφησαν ελεύθερη. Πρόκειται για προφανώς παράνομη ενέργεια, γιατί η κλήση μαρτύρων γίνεται με τρόπο που καθορίζει η δικονομία (κλήση 24 ώρες πριν, η οποία αναφέρει την υπόθεση για την οποία ο πολίτης καλείται να καταθέσει ως μάρτυρας). Και βέβαια, δεν πρόκειται για αυθαιρεσία της Ασφάλειας, αλλά…

Κάθε φορά που γίνεται ένας κυβερνητικός ανασχηματισμός η ίδια φιλολογία. Σελίδες επί σελίδων στις εφημερίδες με παραπολιτικά σχόλια και κουτσομπολιά, ώρες επί ωρών τα ίδια στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Μια διαδικασία ρουτίνας μετατρέπεται σε ύψιστη πολιτική πράξη. Λες και έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία η τοποθέτηση του Πολύδωρα αντί του Βουλγαράκη στο υπουργείο μπάτσων και καταστολής ή η τοποθέτηση του υφυπουργού Νεράντζη στη θέση του υφυπουργού Σαλαγκούδη. Στη σύγχρονη πολιτική μας ιστορία δεν θυμόμαστε περίπτωση που ένας ανασχηματισμός να σηματοδότησε αλλαγή πολιτικής. Διορθώσεις και συμπληρώσεις σε επιμέρους τομείς ναι, προσπάθεια να διεκπεραιωθούν συγκεκριμένες αποστολές ναι, αλλαγή πολιτικής ποτέ. Οι ανασχηματισμοί πάνω απ’ όλα αντανακλούν εσωκομματικές ισορροπίες, ισορροπίες ανάμεσα στα διάφορα «λόμπι» που επηρεάζουν τις κυβερνήσεις και ψηφοθηρικές ανάγκες με την ικανοποίηση τοπικών και άλλων παρεμφερών κριτηρίων. Από την άποψη αυτή, οι αλλαγές που γίνονται σε μια κυβέρνηση δεν είναι χωρίς σημασία, όμως αυτή η σημασία δεν είναι πρωτεύουσα. Προσφέρεται περισσότερο…

Συνέντευξη τύπου έδωσε την περασμένη Τετάρτη στην Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου η υπουργός Παιδείας Μ. Γιαννάκου. Αναφερόμενη στους «πυλώνες» που έχει υιοθετήσει η νέα γενιά ευρωπαϊκών προγραμμάτων στο χώρο της εκπαίδευσης, είπε ότι αυτοί είναι: «πρώτον, η δια βίου μάθηση. Δεύτερον, η αριστεία, μία έννοια η οποία για πολιτικούς λόγους είχε παραμεριστεί επί πάρα πολλά χρόνια στη χώρα μας. Τρίτον, η επιστροφή εγκεφάλων στο χώρο της Ευρώπης και στο χώρο της Ελλάδας και τέταρτον, η πολυγλωσσία». Αποκρυπτογραφούμε: Οι κατευθύνσεις που έχουν αναλάβει οι χώρες μέλη της ΕΕ να υλοποιήσουν τα αμέσως επόμενα χρόνια μέσω των συμφωνιών των υπουργών Παιδείας σε Μπολόνια, Πράγα, Βερολίνο, Μπέργκεν είναι: Πρώτον, βασικές σπουδές φθηνές, σύντομες (3 χρόνια ο πρώτος κύκλος), που θα παρέχουν χαμηλό επίπεδο γνώσεων, το απολύτως απαραίτητο για τη μεγάλη μάζα των ανθρώπων που θα πυκνώνουν τις κατώτερες βαθμίδες της πυραμίδας του ιεραρχικού καταμερισμού της εργασίας. Το εργασιακό μέλλον αυτών των αποφοίτων προβλέπεται…

Ερωτηθείσα η υπουργός Παιδείας για το ζήτημα της διασφάλισης συνθηκών ισότιμης πρόσβασης για όλους, ανεξαρτήτως εισοδηματικών ή άλλων κριτηρίων, που ανακύπτει με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, έκανε την «κινέζα». Κάτι για σχήμα πρωθύστερο είπε, κάτι για μηχανισμούς αξιολόγησης μπουρδούκλωσε, που τάχα θα τα ελέγχουν όλα, κάτι για κοινές εξετάσεις για τα δημόσια και ιδιωτικά ΑΕΙ μιας μέρας (!) πέταξε (κάτι σαν τεστ νοημοσύνης φανταζόμαστε εμείς με την περίφημη τεχνική των πολλαπλών επιλογών), κάτι για βαθμολογικά stadarts μπέρδεψε, ενώ δεν έπαψε να υπογραμμίζει πως η ταμπακέρα είναι μία και μόνο: η άρση της συνταγματικής απαγόρευσης. Γνωρίζει και η ίδια πολύ καλά ότι το ιδιωτικό πανεπιστήμιο της καπιταλιστικής επιχείρησης ή του επιχειρηματικού λόμπι θα είναι ναρκοπέδιο για οποιονδήποτε επιχειρήσει να επιβάλει ήθη ξένα προς τα συμφέροντα των καπιταλιστών που θα το λειτουργούν. Η «παρέμβαση» του κράτους θα είναι απλώς για τα μάτια, για να τρων κουτόχορτο οι ιθαγενείς. Δείγματα γραφής έχουμε πάμπολλα…

Την άρνηση πολλών Πανεπιστημίων, μεταξύ των οποίων το ΕΜΠ, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, να προχωρήσουν στη δημιουργία των μηχανισμών που απαιτεί η αξιολόγηση των Ιδρυμάτων, δεν μπορεί να χωνέψει με τίποτε η υπουργός Παιδείας. Οπου βρεθεί κι όπου σταθεί, λοιπόν, διατυπώνει την άποψη περί δημοκρατίας που έχει (επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά τη μαρξιστική θέση ότι η αστική δημοκρατία είναι ο φασισμός της αστικής τάξης, καλυμμένος με κοινοβουλευτικό μανδύα). «Ο νόμος για την αξιολόγηση θα εφαρμοστεί έτσι κι αλλιώς. Ετσι κι αλλιώς. Διότι η δημοκρατία έχει όλα τα μέσα» είπε.

Στην ίδια συνέντευξη, η Μ. Γιαννάκου, αποκάλυψε ότι από το 1987 συζητούσαν στο χώρο της Ευρώπης για την απαγόρευση του αμιάντου. Παρολαυτά συνέχιζαν να κατασκευάζουν δημόσια κτίρια (νοσοκομεία, σχολεία, κ.λπ.) με αυτό το επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία υλικό. Οταν αποδεδειγμένα γνώριζαν ότι η εισπνοή του, ακόμα και σε μικρές ποσότητες, προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων και αμιάντωση (εκφυλιστική ασθένεια των πνευμόνων). 44 σχολεία είναι φτιαγμένα ολοκληρωτικά από αμίαντο, ενώ 741 συνολικά περιέχουν αμίαντο στην κατασκευή τους. Από την άλλη 6.000 χιλιόμετρα του δικτύου της ΕΥΔΑΠ αποτελούνται από αμιαντοσωλήνες, ενώ υπάρχουν υπόνοιες για τις επιπτώσεις που προκαλεί ο αμίαντος που προσλαμβάνεται από το νερό. Πώς χαρακτηρίζονται αυτοί που το στυγερό έγκλημά τους είναι διαρκές, που δε σέβονται ακόμα και τα παιδιά ή τους ανήμπορους και ποια «ποινή» αρμόζει στο σύστημα που τους αναδεικνύει, τους θρέφει και τους συντηρεί, αν όχι η ανατροπή του;

Δεν είναι μόνο τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, που υπογράφουν συμφωνίες δικαιόχρησης με Πανεπιστήμια του εξωτερικού (τα περισσότερα της κακιάς ώρας), πουλώντας στους σπουδαστές τους φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ενα κυπριακό ιδιωτικό κολέγιο κάνει την ίδια φάμπρικα πουλώντας στην Κύπρο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Το θέμα αποκάλυψε ο «Ριζοσπάστης». Και είναι χαρακτηριστικό για τα νέα ήθη του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου, που όπως φαίνεται έχουν εισβάλει για τα καλά ιδιαίτερα σε κάποια ανώτατα ιδρύματα. Το κολέγιο πουλάει στην Κύπρο το διετές μεταπτυχιακό του Αριστοτέλειου προς 5.000 κυπριακές λίρες το χρόνο (περίπου 8.600 ευρώ), ενώ το ίδιο μεταπτυχιακό στο ίδιο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κοστίζει περίπου 1200 ευρώ το χρόνο. Μάλιστα! Οταν τα Πανεπιστήμια (οι διοικήσεις τους) αποδέχονται να μπουν σ’ αυτές τις ιστορίες, τότε πώς περιμένουμε να υπερασπίσουν σθεναρά τη Δημόσια και Ανώτατη Παιδεία;

Σε Πανεπιστήμιο με δυο πανεπιστημιακά τμήματα αναβαθμίζει η κυβέρνηση τις χρυσοφόρες μπίζνες παραρτήματος της Μονής Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Ορους, προωθώντας στη βουλή μέσω της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και όχι μέσω της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων -ως όφειλε- σχετικό σχέδιο νόμου με τίτλο «έγκριση και σύσταση του Ιδρύματος με την επωνυμία ΙΔΡΥΜΑ ΟΡΜΥΛΙΑ και κύρωση του Οργανισμού του». Η ταχτική παράκαμψης της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων επελέγη σκόπιμα για να υποβιβαστεί το θέμα και να μην υπάρξουν συνειρμοί με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τα οποία σημειωτέον δε μπορούν ακόμη τύποις να λειτουργήσουν πριν τη συνταγματική απαγόρευση. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ και δεκαπέντε χρόνια (το 1982) σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το γυναικείο μοναστήρι «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου», το οποίο «ζει υπό την σκιάν» της Μονής Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Ορους, ανεγέρθηκε το Κέντρο «Παναγία η Φιλανθρωπινή», στις εγκαταστάσεις του οποίου οι καλόγριες του κοινοβίου αναπτύσσουν δραστηριότητες στον…