Συνέντευξη τύπου έδωσε την περασμένη Τετάρτη στην Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου η υπουργός Παιδείας Μ. Γιαννάκου.
Αναφερόμενη στους «πυλώνες» που έχει υιοθετήσει η νέα γενιά ευρωπαϊκών προγραμμάτων στο χώρο της εκπαίδευσης, είπε ότι αυτοί είναι: «πρώτον, η δια βίου μάθηση. Δεύτερον, η αριστεία, μία έννοια η οποία για πολιτικούς λόγους είχε παραμεριστεί επί πάρα πολλά χρόνια στη χώρα μας. Τρίτον, η επιστροφή εγκεφάλων στο χώρο της Ευρώπης και στο χώρο της Ελλάδας και τέταρτον, η πολυγλωσσία».
Αποκρυπτογραφούμε: Οι κατευθύνσεις που έχουν αναλάβει οι χώρες μέλη της ΕΕ να υλοποιήσουν τα αμέσως επόμενα χρόνια μέσω των συμφωνιών των υπουργών Παιδείας σε Μπολόνια, Πράγα, Βερολίνο, Μπέργκεν είναι: Πρώτον, βασικές σπουδές φθηνές, σύντομες (3 χρόνια ο πρώτος κύκλος), που θα παρέχουν χαμηλό επίπεδο γνώσεων, το απολύτως απαραίτητο για τη μεγάλη μάζα των ανθρώπων που θα πυκνώνουν τις κατώτερες βαθμίδες της πυραμίδας του ιεραρχικού καταμερισμού της εργασίας. Το εργασιακό μέλλον αυτών των αποφοίτων προβλέπεται αβέβαιο. Η δια βίου μάθηση, οι μηχανισμοί επανακατάρτισης τούτων των απασχολήσιμων θα αποτελούν την κολυμπήθρα του Σιλωάμ για το σύστημα, ονειροπαγίδες για τους ίδιους και μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να μπουν οι επιχειρήσεις στην εκπαίδευση.
Δεύτερον, η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποδέσμευση του κράτους από την υποχρέωσή του να παρέχει δωρεάν Παιδεία. Προωθείται, λοιπόν, (με την αναμόρφωση και του νόμου πλαίσιου για τα ΑΕΙ) η κατάργηση της δωρεάν σίτισης, στέγασης, η κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων και αποπέμπονται από το Πανεπιστήμιο οι λεγόμενοι «αιώνιοι φοιτητές», μέσω του δικαιώματος παράτασης της φοίτησης μόνο κατά 2 ή 3 χρόνια. Ολα τα έως τώρα δικαιώματα των φοιτητών συνδέονται με την «αριστεία» (την επίδοση). Ακόμη και αυτές οι ελάχιστες δωρεάν παροχές προς όλους αντικαθίστανται από υποτροφίες και δάνεια προς κάποιους βάσει κριτηρίων που θα συνδέονται και με την επίδοση.
Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση η «αριστεία» συνδέεται άμεσα με την αξιολόγηση τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των σχολικών μονάδων. Η δε αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και με τις επιδόσεις των μαθητών. Εχουμε συνεπώς ένα γαϊτανάκι με «άριστα» σχολεία, «άριστους» εκπαιδευτικούς και «άριστους» μαθητές, που προφανώς θα συνδέεται και με την χρηματοδότηση.
Τρίτον, η ενίσχυση και προώθηση με όλους τους τρόπους της «κινητικότητας» των φοιτητών. Η προσέλκυση φοιτητών-πελατών αποτελεί βασική παράμετρο των ευρωπαϊκών αναδιαρθρώσεων στο χώρο της Παιδείας, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού της ΕΕ με τις ΗΠΑ, αλλά και σαν αιμοδότης των ίδιων των Πανεπιστημίων προς τα οποία η κρατική στρόφιγγα χρηματοδότησης περιορίζει αυστηρά τη ροή της. Η Ελλάδα «παίζει» στον τομέα αυτό με το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, μέσω του οποίου επιχειρεί να ενισχύσει τη διείσδυση του ελληνικού καπιταλισμού στις χώρες της Βαλκανικής και σε χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου με τις οποίες κάνει παραδοσιακά μπίζνες, ενώ παράλληλα το χρησιμοποιεί ως μοντέλο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά και τα δημόσια Πανεπιστήμια στα οποία επιθυμεί να προσδώσει τα χαρακτηριστικά του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου.
