Στην ίδια συνέντευξη, η Μ. Γιαννάκου, αποκάλυψε ότι από το 1987 συζητούσαν στο χώρο της Ευρώπης για την απαγόρευση του αμιάντου. Παρολαυτά συνέχιζαν να κατασκευάζουν δημόσια κτίρια (νοσοκομεία, σχολεία, κ.λπ.) με αυτό το επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία υλικό. Οταν αποδεδειγμένα γνώριζαν ότι η εισπνοή του, ακόμα και σε μικρές ποσότητες, προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων και αμιάντωση (εκφυλιστική ασθένεια των πνευμόνων). 44 σχολεία είναι φτιαγμένα ολοκληρωτικά από αμίαντο, ενώ 741 συνολικά περιέχουν αμίαντο στην κατασκευή τους. Από την άλλη 6.000 χιλιόμετρα του δικτύου της ΕΥΔΑΠ αποτελούνται από αμιαντοσωλήνες, ενώ υπάρχουν υπόνοιες για τις επιπτώσεις που προκαλεί ο αμίαντος που προσλαμβάνεται από το νερό.
Πώς χαρακτηρίζονται αυτοί που το στυγερό έγκλημά τους είναι διαρκές, που δε σέβονται ακόμα και τα παιδιά ή τους ανήμπορους και ποια «ποινή» αρμόζει στο σύστημα που τους αναδεικνύει, τους θρέφει και τους συντηρεί, αν όχι η ανατροπή του;
