Συντάκτης: Eksegersi.gr

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι γνωστό ποιος σχεδίασε την πολλαπλή βομβιστική επίθεση στο σιδηροδρομικό δίκτυο της Βομβάης. Μια επίθεση με πάνω από 200 νεκρούς από τα λαϊκά στρώματα και 700 τραυματίες, που θυμίζει την επίθεση στον προαστιακό της Μαδρίτης στις 11 Μάρτη 2004, αλλά και παλαιότερη επίθεση στην ίδια πόλη το 1993 (με 260 νεκρούς). Οι υποψίες των Αρχών και των διεθνών ΜΜΕ κλίνουν προς τις διάφορες ισλαμικές ομάδες που δρουν στο Κασμίρ (κι όχι την Αλ-Κάιντα). Ομως οι δύο μεγαλύτερες απ’ αυτές όχι μόνο αρνήθηκαν κάθε ανάμιξη αλλά και καταδίκασαν τις επιθέσεις. Η πρώτη («Λάσκάρ-Ε-Τάιμπα») που έχει έδρα το Πακιστάν και δρα στο ανατολικό Κασμίρ, αποκάλεσε τις επιθέσεις «βάρβαρες», ενώ η δεύτερη («Χιζμπ-Αλ-Μουτζαχεντίν») σε δήλωσή της καταδίκασε τις επιθέσεις λέγοντας ότι «οι Μουτζαχεντίν δε μπορεί να αναμιγνύονται σε τέτοια στυγερά εγκλήματα». Την ίδια μέρα, τουλάχιστον 8 άνθρωποι σκοτώθηκαν κι άλλοι 30 τραυματίστηκαν σε σειρά επιθέσεων…

Οι δεκάδες Ιρακινοί που δολοφονούνται καθημερινά από τα αποσπάσματα θανάτου ή σκοτώνονται σε επιθέσεις εκδίκησης και ο αυξανόμενος κίνδυνος εμφυλίου πολέμου είναι η κυρίαρχη εικόνα που μεταφέρουν τα διεθνή ΜΜΕ αυτό τον καιρό από το Ιράκ. Ολα τα υπόλοιπα γεγονότα που συνθέτουν τη σημερινή ιρακινή πραγματικότητα έχουν περάσει στο περιθώριο. Η πολιορκία του Ραμάντι, η γιγάντια εκκαθαριστική επιχείρηση «Προχωρώντας μαζί» στη Βαγδάτη, οι βομβαρδισμοί και οι συνεχιζόμενες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο κεντρικό Ιράκ, οι επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης, που έχουν μάλιστα αυξηθεί μετά τη δολοφονία του Ζαρκάουι, σ’ όλα αυτά ελάχιστα έως καθόλου πέφτει το φως της δημοσιότητας. Οχι τυχαία, βέβαια. Με την τακτική αυτή, οι αμερικάνοι κατακτητές επιδιώκουν να κατευθύνουν τα φώτα της δημοσιότητας μακριά από τις σφαγές και τα εγκλήματα που συνεχίζουν να διαπράττουν σε βάρος του πολύπαθου ιρακινού λαού και ταυτόχρονα να επισκιάσουν τη δράση της ιρακινής αντίστασης. Ο γάλλος δημοσιογράφος Georges Malbrurot σε άρθρο του στην εφημερίδα…

Η επιτυχημένη επίθεση της Χεζμπολάχ, με εφτά Ισραηλινούς στρατιώτες νεκρούς και δύο αιχμάλωτους (ήδη ζήτησε να τους ανταλλάξει με κρατουμένους στις ισραηλινές φυλακές) άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου για να ξεκινήσει το δεύτερο μέτωπο των Σιωνιστών, μετά τη Λωρίδα της Γάζας (όπου η εισβολή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη), αυτή τη φορά στο Λίβανο. Ισραηλινά τανκς εισέβαλαν στο Νότιο Λίβανο την Τετάρτη, ενώ μαχητικά αεροσκάφη βομβάρδισαν πέντε γέφυρες σκοτώνοντας δύο και τραυματίζοντας πέντε Λιβανέζους πολίτες. Ο αρχηγός του ισραηλινού Γενικού Επιτελείου Στρατού αντιστράτηγος Νταν Χαλούτζ προειδοποίησε ότι θα επιτεθεί στις υποδομές της χώρας «γυρίζοντας το ρολόι στο Λίβανο 20 χρόνια πίσω», ενώ ο ισραηλινός πρωθυπουργός, Εχούντ Ολμέρτ δήλωσε ότι η επίθεση της Χεζμπολάχ αποτελεί «πράξη πολέμου απ’ τον Λίβανο» και υποσχέθηκε «οδυνηρή και εκτεταμένη απάντηση». Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Τετάρτη βράδυ) τα γεγονότα είναι σε εξέλιξη. Οπως και να έχει όμως το πράγμα, η επίθεση της Χεζμπολάχ ήταν…

Ενα χρόνο μετά την αποχώρηση των Σιωνιστών από τη Λωρίδα της Γάζας και έξι σχεδόν χρόνια μετά το ξέσπασμα της δεύτερης Ιντιφάντα, η ισραηλινοπαλαιστινιακή σύρραξη εξακολουθεί να μαίνεται και να κλιμακώνεται επικίνδυνα. Οι Σιωνιστές, βλέποντας όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν κατόρθωσαν να επιβάλουν, μέσω των συμβιβαστικών ηγεσιών της Παλαιστινιακής Αρχής, το σχηματισμό ενός παλαιστινιακού «κράτους» υπό την πλήρη κηδεμονία τους, αποφάσισαν να ακολουθήσουν το δρόμο της ανοιχτής σύγκρουσης για να επιβάλουν τους στόχους τους. Ετσι, προχώρησαν σε ένα άνευ προηγουμένου μπαράζ δολοφονικών επιθέσεων κατά των μαχητών όλων ανεξαιρέτως των ένοπλων οργανώσεων της παλαιστινιακής αντίστασης (τις ονόμασαν «στοχευμένες επιθέσεις»), σκοτώνοντας εκατοντάδες Παλαιστίνιους μαχητές και ηγετικά στελέχη όλων των ριζοσπαστικών ένοπλων οργανώσεων (συμπεριλαμβανομένων των ηγετών της Χαμάς, της Τζιχάντ, του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, των Επιτροπών Λαϊκής Αντίστασης, μέχρι και της ένοπλης ομάδας που πρόσκειται στη Φατάχ, των Ταξιαρχιών του Αλ-Ακσα). Ταυτόχρονα, ξεκίνησαν να οριοθετούν τα αυριανά σύνορα…

Μια ταινία χωρίς σενάριο κέρδισε το βραβείο καλύτερου σεναρίου στο περασμένο Φεστιβάλ Βερολίνου! Κατά τον ταϊβανό σκηνοθέτη, οι ταινίες του είναι ένας διάλογος με τον εαυτό του. Ο θεατής καλείται όχι να σκεφτεί αλλά να αισθανθεί την ταινία. Πραγματικά, σ’ αυτή την ταινία υπάρχει μόνο μια υποτυπώδης ιστορία. Κυρίως πρόκειται για ένα ρεμίξ μουσικοχορευτικών και πορνογραφικών σκηνών. Κι αν υπάρχει ένα συμπέρασμα, αυτό αφορά τα δυσδιάκριτα όρια της ερωτικής επιθυμίας με τις ακραίες εκφάνσεις της. Είναι γεγονός ότι πολλοί ασιάτες σκηνοθέτες, οπαδοί της αρχαίας λατινικής ρήσης «Τίποτε το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο», συνηθίζουν να προκαλούν το κοινό τους με σοκαριστικές ανθρώπινες συμπεριφορές. Αυτό από κάποιους των διεθνών φεστιβάλ εκλαμβάνεται ως «καινοτομία στην τέχνη του κινηματογράφου». Για κάποιους σαν εμάς είναι τις περισσότερες φορές τεράστιες σαπουνόφουσκες. Ελένη Σταματίου

Μια δεκατετράχρονη κι ένας φτασμένος φωτογράφος μόδας γνωρίζονται μέσα από το διαδίκτυο. Οταν ο τριαντάχρονος προσκαλεί τη μικρή στο διαμέρισμά του, τα πράγματα παίρνουν ανεξέλεγκτη τροπή. Ναρκώνεται, αιχμαλωτίζεται και ανακρίνεται, έως ότου η νεαρή καταφέρει να αποκαλύψει το κρυφό παιδοφιλικό του παρελθόν. Ακραίο ψυχολογικό θρίλερ, που ακροβατεί επικίνδυνα χωρίς να πείθει. Μοναδικό ατού η ώριμη, θεαματική παρουσία της νεαρής πρωταγωνίστριας Ελεν Τζέιτζ. Ελένη Σταματίου

Η αληθινή ιστορία ενός προπονητή (Ντον Χάσκινς) και μιας «μαύρης» κολεγιακής ομάδας (Texas Western Miners), που άλλαξαν το αμερικάνικο μπασκετικό και κοινωνικό τοπίο που κυριαρχούνταν από φυλετικές προκαταλήψεις, όταν το 1968, πέρα από κάθε πρόβλεψη και κόντρα στους πανίσχυρους λευκούς αντιπάλους, κέρδισαν 27 συνεχή παιχνίδια και κατέστησαν το μπάσκετ προνομιακό χώρο ανάδειξης του φυσικού ταλέντου μεγάλων μαύρων παικτών εφεξής. Ο γνωστός Πατ Ράιλι, ανάμεσα σε άλλους παράγοντες εκείνης της εποχής, που αγωνίστηκε με την ομάδα των λευκών, μιλά για την εποχή και τον τελικό του πρωταθλήματος. Εννοείται ότι, παρά το κάπως ενδιαφέρον θέμα της, η ταινία αυτή θυμίζει άλλες παρόμοιες με πρωταγωνιστές γνωστούς άσσους του αθλήματος και βλέπεται δύσκολα ακόμα και σαν εύπεπτο τηλεοπτικό θέαμα. Ελένη Σταματίου

Relative Strangers: Χολιγουντιανή κομεντί στην οποία υιοθετημένος και επιτυχημένος τριαντάρης ψυχίατρος ανακαλύπτει τους πραγματικούς γονείς του στο πρόσωπο δυο φτωχών, κακοβαλμένων και άξεστων μεσήλικων. Lucky Number Slevin: Ο πολύς Μπρους Γουίλις (ας μη ξεχνάμε, ένθερμος οπαδός του πολέμου στο Ιράκ) σε μια ακόμη γκαγκστερική περιπέτεια. Επίσης, αυτή τη βδομάδα βγαίνουν δυο αξιόλογες επαναλήψεις: Η «Εκλειψη» του Μικελάντζελο Αντονιόνι, τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας του για την αλλοτρίωση των ανθρώπινων σχέσεων, και το «Pασομόν» του Ακίρα Κουροσάβα, ταινία του 1950, πρωτότυπη και νεωτεριστική για την εποχή της, που αποτέλεσε το διαβατήριο του ιαπωνικού κινηματογράφου για τη Δύση, αφού πέρα από κάθε προσδοκία κέρδισε το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ Βενετίας και Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας. Ελένη Σταματίου

Την προηγούμενη βδομάδα, τα κυρίαρχα γεγονότα, που επισκίασαν ακόμη και το Μουντιάλ, ήταν η απόφαση της FIFA για αποκλεισμό του ελληνικού ποδοσφαίρου από τις διεθνείς διοργανώσεις και η πρόταση του εισαγγελέα για υποβιβασμό των ομάδων που εμπλέκονται στο ποδοσφαιρικό σκάνδαλο στην Ιταλία. Αν συνδέσουμε τα δυο αυτά γεγονότα από την «οπτική» γωνία που βλέπουμε εμείς το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, εύκολα μπορούμε να αποδείξουμε ότι αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος και ας προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν για το αντίθετο. Ας δούμε όμως το καθένα ξεχωριστά και στη συνέχεια ας βρούμε τη λεπτή κόκκινη γραμμή που τα συνδέει. Καλοκαίρι είναι, οι διακοπές και τα ταξίδια είναι στην ημερησία διάταξη, ας ταξιδέψουμε (νοερά) στην Ιταλία. Πριν τρεις βδομάδες (Κόντρα Νο 427) είχαμε γράψει στην στήλη ότι αυτό που γίνεται στην Ιταλία είναι κίνηση εντυπωσιασμού και προστασίας του επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συστήματος, προκειμένου να μη καταρρεύσει και χαθούν τα τεράστια χρηματικά ποσά που…

Ο Ν. Μενεξής, αξιωματικός στα Εργαστήρια της Ασφάλειας, κατέθεσε ότι το δελτίο ταυτότητας στο όνομα Μιχαήλ Οικονόμου που κατασχέθηκε από τον Αλ. Γιωτόπουλο ήταν εξ ολοκλήρου πλαστού. Οι δυο στρογγυλές σφραγίδες και οι δυο υπογραφές αξιωματικών, που έφερε αυτό το δελτίο, ταυτίζονται με σφραγίδες και υπογραφές που βρέθηκαν σε πλαίσια μεταξοτυπίας στο κρυσφήγετο της οδού Πάτμου. Αντίθετα, δε βρέθηκαν τσίγκοι όφσετ με τους οποίους κατασκευάστηκε το δελτίο ταυτότητας. Το πλαστό γαλλικό δίπλωμα οδήγησης –σύμφωνα πάντα με τον Μενεξή- κατασκευάστηκε με σκανάρισμα μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή και εκτύπωση σε εκτυπωτή inkjet. Στην Πάτμου βρέθηκαν και πλαίσια μεταξοτυπίας με τα στοιχεία της άδειας οδήγησης, όμως αυτή δεν είχε κατασκευαστεί μεταξοτυπικώς.   Ο Γιωτόπουλος, όπως είναι γνωστό, έχει αποχωρήσει από τη διαδικασία και δεν έχει συνηγόρους (οι διορισμένοι τυπικά μόνο παρίστανται και δεν είναι της επιλογής του). Ετσι, όποιος θέλει να δει πώς αμφισβητήθηκε η κατάθεση του Μενεξή πρέπει να ανατρέξει στα πρακτικά της…

Η συνεδρίαση δεν έγινε, καθώς οι κατηγορούμενοι αποχώρησαν, εκφράζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την καταγγελία τους για τα εγκλήματα του Σιωνισμού στη Μέση Ανατολή και την αλληλεγγύη τους στην αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού. Πρώτος πήρε το λόγο ο Δημήτρης Κουφοντίνας, που δήλωσε: «Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις ναζιστικού τύπου σφαγές αμάχων, κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου, στην Παλαιστίνη, αποχωρώ από τη διαδικασία και δε θα δεχτώ εκπροσώπηση από δικηγόρους».   Ακολούθησε ο Χριστόδουλος Ξηρός, ο οποίος συμφώνησε με τον Δ. Κουφοντίνα και συμπλήρωσε: «Θέλω να πω για το λεγόμενο διεθνές δίκαιο, που απ’ τη μια χαρακτηρίζει τις σφαγές αμάχων ως παράπλευρες απώλειες και απ’ την άλλη, όταν κάποια αντιστασιακή οργάνωση αιχμαλωτίζει ένα στρατιώτη των δυνάμεων κατοχής, τον χαρακτηρίζει όμηρο». Τη συμφωνία του με τις δηλώσεις που προηγήθηκαν και την αποχώρησή του από τη διαδικασία ανακοίνωσε και ο Βασίλης Ξηρός.   Η εισαγγελέας, αφού σχολίασε μάλλον αμήχανα «κι άμα γίνει…

Η συνεδρίαση συνεχίστηκε με την ανάγνωση εγγράφων και πραγματογνωμοσυνών σχετικά με τα λεγόμενα πειστήρια. Δηλαδή, με αντικείμενα που φέρονται ότι βρέθηκαν στις γιάφκες της 17Ν στην Πάτμου 84 στα Πατήσια και τη Δαμάρεως 73 στο Παγκράτι. Λέμε «φέρονται ότι βρέθηκαν», γιατί –όπως θα δούμε στη συνέχεια- κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι ότι βρέθηκαν εκεί. Οι συνήγοροι υπεράσπισης έκαναν παρεμβάσεις και σχόλια επί των εγγράφων που διαβάζονταν. Τα παραθέτουμε εν περιλήψει.   Η υπεράσπιση Τζωρτζάτου αμφισβήτησε ευθέως έντυπο (τρία φύλλα χαρτιού με σημειώσεις και σχεδιαγράμματα) που αποδόθηκαν στον Τζωρτζάτο. Πρόκειται για το περιβόητο ηλεκτρονικό σχεδιάγραμμα, που δεν υπήρχε από την αρχή στη δικογραφία, αλλά ενσωματώθηκε σ’ αυτή μερικούς μήνες μετά την έναρξη της πρώτης δίκης (το Μάη του 2003). Πρόκειται για τις γνωστές παρεμβάσεις της Αντιτρομοκρατικής στη δίκη, που μετέτρεπαν την κατηγορία σε κινούμενη άμμο, όπως είχε καταγγείλει τότε η υπεράσπιση. Ανάλογα με τα αποδεικτικά ζόρια που εμφανίζονταν στη δίκη, «έσκαγαν…

Με έναν πραγματικά πρωτότυπο τρόπο προσπάθησε η εισαγγελέας να απαντήσει στην ένσταση της διορισμένης υπεράσπισης Γιωτόπουλου για τα αποτυπώματα: επικαλούμενη δημοσιεύματα εφημερίδων και λογοκρίνοντας (με τη μέθοδο της αποσπασματικότητας) τα πρακτικά του πρωτόδικου. Διάβασε, λοιπόν, αποσπάσματα από εφημερίδες της 18ης Ιούλη 2002, που ανέφεραν ότι την προηγουμένη συνελήφθη στους Λειψούς ο Αλ. Γιωτόπουλος, που ζούσε με το ψευδώνυμο Μ. Οικονόμου και φέρεται ως ο αρχηγός της 17Ν. Στη συνέχεια άρχισε ο αυτοσχεδιασμός: ο Γιωτόπουλος συνελήφθη στις 17 Ιούλη και μεταφέρθηκε αμέσως στην Αθήνα με ελικόπτερο. Δακτυλοσκοπήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης Ιούλη από το Γιαννακούρη και ταυτοποιήθηκαν τα αποτυπώματά του με αποτυπώματα από τις γιάφκες και μετά δακτυλοσκοπήθηκε για δεύτερη φορά στις 19 Ιούλη με τη διαδικασία ρουτίνας που ακολουθείται για κάθε έναν που συλλαμβάνεται!   Ο διορισμένος συνήγορος (Γ. Κάβουρας) είπε δυο-τρία πραγματάκια τυπικά, χωρίς να τα βάλει με τις προφανείς τερατωδίες της εισαγγελέα. Αυτό το έκανε η…

Απορρίφθηκαν –όπως αναμενόταν- όλες οι ενστάσεις της υπεράσπισης για τις περιβόητες πραγματογνωμοσύνες. Πριν την απόφαση του δικαστήριου προηγήθηκαν τοποθετήσεις (με τη σειρά) της εισαγγελέα, του Γ. Σταμούλη και του Ι. Μυλωνά. Εντύπωση έκανε το γεγονός ότι η εισαγγελέας δεν απάντησε στα ουσιαστικά επιχειρήματα που είχε παρουσιάσει ο Γ. Σταμούλης (γεγονός που επεσήμανε στην τοποθέτησή του ο έμπειρος συνήγορος), ενώ απαξίωσε να απαντήσει στη νέα επιχειρηματολογία του Ι. Μυλωνά, παραπέμποντας στα όσα είχε πει στην προηγούμενη συνεδρίαση.   Οταν το δικαστήριο επανήλθε στην έδρα, μετά από μια διακοπή τριών περίπου ωρών, ο διορισμένος συνήγορος του Γιωτόπουλου Δ. Κάβουρας έθεσε το γνωστό και από την πρώτη δίκη θέμα της δακτυλοσκόπησης και της ταύτισης των αποτυπωμάτων του Αλ. Γιωτόπουλου. Ποιο είναι το ζήτημα; Ο Γιωτόπουλος συνελήφθη στους Λειψούς, μεταφέρθηκε στην Αθήνα και δακτυλοσκοπήθηκε μια συγκεκριμένη ώρα. Η ταύτιση των αποτυπωμάτων του, όμως, σύμφωνα με τα έγγραφα της Ασφάλειας, έχει γίνει πριν τη σύλληψη…

Η φιέστα που οργάνωσε ο Περισσός για τη νεολαία του στο Γράμμο, για να τιμήσει (υποτίθεται) τον αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού ενεργοποίησε ανακλαστικά που έμοιαζαν να είναι εν υπνώσει τα τελευταία χρόνια. Δε θα μπορούσε, για παράδειγμα, να μείνει σιωπηλός ο Πρετεντεράκος, που έβγαλε και πάλι σπυράκια και έγραψε στη στήλη του στο «Βήμα» ως γνήσιο παιδί της αμερικανοκρατίας: «Χρειάζεται μεγάλη δόση ανοησίας για να γιορτάζουν ένα καταστροφικό γεγονός, όπως ένας εμφύλιος πόλεμος, όχι αυτοί που τον κέρδισαν, αλλά αυτοί που τον έχασαν! (…) αν αυτοί γιορτάζουν το λάθος τους, αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζουν στους άλλους το δικαίωμα να γιορτάσουν το σωστό (…) και αν είναι να θυμόμαστε, το δικαίωμα στη μνήμη το έχουν κατ’ αρχάς αυτοί που πολέμησαν για να σώσουν τον τόπο τους, που νίκησαν και που δικαιώθηκαν από την Ιστορία». Για μια ακόμη φορά αυτός ο χούλιγκαν της αστικής δημοσιογραφίας αυτοαναγορεύτηκε σε αποκλειστικό ερμηνευτή της Ιστορίας και…

♦ Ψυττάλεια-Λάσπη-Οικολογικό Εγκλημα. Ο Σαρωνικός κινδυνεύει (Ν. Πειραιά, Δ. Νίκαιας, Κερατσινίου, Κορυδαλλού, Περάματος, Ρέντη, Δραπετσώνας) Μόνο έγκλημα; Εκατομμύρια μένουν σ’ αυτές τις περιοχές. Εκατομμύρια εγκλήματα. Οι εγκληματίες πού βρίσκονται, ρε παιδιά; Ποιοι είναι; Γιατί δεν προσάγονται; Πώς ζουν; Τι κάνει η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη; Τίποτα, τί να κάνει! Υπηρετεί την κυρίαρχη τάξη. Οι εγκληματίες αποθρασύνονται. Κοιτάξτε ποιοι υπογράφουν φαρδιά πλατιά την αφίσα-καταγγελία. Οι ΠΑΣΟΚάνθρωποι. Οι οποίοι πανηγύριζαν για το μεγάλο έργο της Ψυττάλειας. Κοιτάξτε ποιοι δεν υπογράφουν. Οι Νεοδημοκράτες. Που τη μόνη λύση που έχουν βρει ως τώρα είναι να φορτώνουν με ακόμα περισσότερα προβλήματα τους κατοίκους των δυτικών συνοικιών. Είναι εκλεγμένοι όμως. Εκλεγμένοι εγκληματίες;   ♦ Το λιμάνι της αγωνίας. Δημοτικές εκλογές 2006. Σας προτείνουμε τρία πάρκα για την πόλη. Εκδήλωση-συζήτηση με τον Θοδωρή Δρίτσα. Ελάτε μαζί μας. Ενας άλλος Πειραιάς μας αξίζει. Εμείς προτείνουμε τέσσερα πάρκα για την πόλη. Ψωνίστε από μας. Μη τολμήσει κανένας να προτείνει πέντε πάρκα.…

Δείρων Πολύδωρα Πήρατε το πανευρωπαϊκό, τώρα ρουφήξτε μια… FIFA ΓΑΖ-ώνουν τους Παλαιστίνιους (φύλλο δεν κουνιέται)   ♦ «Ο νόμος είναι νεκρός!» (Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης – τεύχος 78). Πάρτους και στο γάμο σου…   ♦ «Το επόμενο μεγάλο ραντεβού είναι η πανελλαδική πανεκπαιδευτική πανεργατική διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ» (ΠΡΙΝ, 2-7-06) Αυτούς πάρτους και στον αρραβώνα σου.   ♦ Η Γωγώ Μαστροκότα κάνει -κατά δήλωσή της- «άφθονες διακοπές», «το Ισραήλ απαγάγει τη Χαμάς» (Η ΑΥΓΗ, 30-6-06), «Ουδένα ενδιαφέρον επιδεικνύει το ΚΚΕ» (Η ΑΥΓΗ, 28-6-06), «όσον αφορά στην/στις….» συχνά πυκνά γράφεται κι ακούγεται, το λογίδριο έγινε… νερό (λογύδριο) κ.ο.κ.   ♦ Help linguam!   ♦ «Φεστιβάλ ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας» (Η ΑΥΓΗ, 30-6-06). Κι έλεγε τι έλειπε, τι έλειπε…   ♦ Υποχώρησε η ανεργία (ευδαιμονούν οι αριθμοί), ενώ οι μακροχρόνια άνεργοι αποτελούν το 53,6% του συνόλου των καταγεγραμμένων ανέργων (δυστυχούν οι άνθρωποι)…   ♦ «Δύσκπαμπτη δημοσιονομικά η Ελλάδα» (ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 29-6-06). Κι άλλο «σκύψε ευλογημένη»;  …

* Η Κοκκινοσκουφίτσα βρίσκεται σε κάτι σαν διακοπές, αυτό όμως ουδόλως την εμποδίζει να μην λείπει από τη στήλη (αν και δεν είναι πια συμη-ώσεις αλλά περιπλά-νησι). Ακολουθεί το ιαπωνικό σύστημα αποχής από την εργασία (πιστή στις από άλλους ρευστοποιημένες επιταγές της εργασιακής ειρήνης), δίχως αυτοσεβασμό αλλά με σεβασμό στον άγνωστο αναγνώστη. Γνωστά πράγματα στους γνωστικούς.   * Πέρασα κι από τη Σαντορίνη, σκατόγρια. Και για το κινητό μου είχα φορτιστή.   * Σοκ προκάλεσε στο πανελλήνιο η αποκάλυψη ενός ανώμαλου που βίαζε στρατιωτάκια, τα οποία στη συνέχεια επανατοποθετούσε στις συσκευασίες τους.   * «Δεν ψήφισα ενάντια στο σύνταγμα επειδή περιέχει πράγματα που επιδοκιμάζω κι άλλα που αποδοκιμάζω. Ψήφισα ενάντια στο σύνταγμα επειδή είναι σύνταγμα» (Μισέλ Προυντόν).   * Moody αλ.   * Ολοι κατηγορούν τα έργα βιτρίνας εν όψει δημοτικών εκλογών. Μα, δεν καταλαβαίνουν ότι είναι αξίωμα; Οταν είσαι δήμαρχος, αναγκαστικά είσαι επί πόλεως.   * Πόλις police.  …

Τα περί νίκης του φοιτητικού κινήματος επί της κυβέρνησης και οπισθοχώρησης του ΠΑΣΟΚ στο θέμα των «μη κρατικών» Πανεπιστημίων, τα ακούσαμε πολλές φορές στην εκπνοή των φοιτητικών καταλήψεων, από κάποιους που από πολιτική τυφλαμάρα ή αφέλεια ή σκοπιμότητα πάσχιζαν γι’ αυτή (την εκπνοή).   Το αποκρουστικό περιεχόμενο του σχεδίου νόμου (που ξεπέρασε σε σκληρότητα και αντιδραστικότητα τις αρχικές προβλέψεις) ήταν η πρώτη σκληρή απάντηση στις πλανεύτρες αυτές θεωρίες. Παρόλα αυτά δεν πτόησε τους φορείς τους, που συνέχισαν το ίδιο βιολί.   Το άνοιγμα της συζήτησης για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος την Πέμπτη, 29 Ιουνίου, ενώ συνεχίζονταν οι φοιτητικές κινητοποιήσεις -ενέργεια από μόνη της προκλητική- ήταν το δεύτερο μήνυμα της κυβέρνησης.   Τα όσα ακούστηκαν εκείνη τη μέρα στη βουλή, και περιγράφονται στο άρθρο αυτό, αποδεικνύουν ότι το φοιτητικό κίνημα, παρ’ όλους τους τριγμούς που προξένησε, δεν έκαμψε την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να προωθήσει το ξεπάτωμα του δημόσιου…

♦ Παραλογισμός Από τη μια ξιφουλκούν με πύρινα άρθρα ενάντια σε κείνους που καταγγέλλουν την καθιέρωση του 10 ως βάσης για την εισαγωγή στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, παραβλέποντας όλα τα ουσιαστικά στοιχεία αυτής της υπόθεσης. Από την άλλη, ζητούν την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ για να μην υπάρχει φοιτητική μετανάστευση. Να μη χάνεται στο εξωτερικό συνάλλαγμα από φοιτητές που δεν εισάγονται στα δημόσια ΑΕΙ-ΤΕΙ. Πώς είναι δυνατόν να γίνεται δεκτός κάποιος που δεν πιάνει τη βάση; Αναρωτιούνται κουτοπόνηρα. Αν, όμως, ο μπαμπάς αυτού που δεν πιάνει τη βάση έχει λεφτά ή μπορεί να χρεωθεί, τότε μπορεί να μπει σε κάποιο ιδιωτικό ΑΕΙ, όπου κριτήριο είναι η δυνατότητα καταβολής διδάκτρων και όχι η βάση (αρκεί το απολυτήριο, το οποίο βέβαια δεν έχει καμιά σχέση με το βαθμό εισαγωγής στις πανελλαδικές εξετάσεις).   Φαινομενικά, πρόκειται για παραλογισμό. Δεν είναι, όμως. Απλώς, αυτός ο παραλογισμός αποκαλύπτει ότι η βάση στο βαθμό εισαγωγής δεν έχει καμιά επιστημονική…