Οι δεκάδες Ιρακινοί που δολοφονούνται καθημερινά από τα αποσπάσματα θανάτου ή σκοτώνονται σε επιθέσεις εκδίκησης και ο αυξανόμενος κίνδυνος εμφυλίου πολέμου είναι η κυρίαρχη εικόνα που μεταφέρουν τα διεθνή ΜΜΕ αυτό τον καιρό από το Ιράκ. Ολα τα υπόλοιπα γεγονότα που συνθέτουν τη σημερινή ιρακινή πραγματικότητα έχουν περάσει στο περιθώριο. Η πολιορκία του Ραμάντι, η γιγάντια εκκαθαριστική επιχείρηση «Προχωρώντας μαζί» στη Βαγδάτη, οι βομβαρδισμοί και οι συνεχιζόμενες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο κεντρικό Ιράκ, οι επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης, που έχουν μάλιστα αυξηθεί μετά τη δολοφονία του Ζαρκάουι, σ’ όλα αυτά ελάχιστα έως καθόλου πέφτει το φως της δημοσιότητας. Οχι τυχαία, βέβαια.
Με την τακτική αυτή, οι αμερικάνοι κατακτητές επιδιώκουν να κατευθύνουν τα φώτα της δημοσιότητας μακριά από τις σφαγές και τα εγκλήματα που συνεχίζουν να διαπράττουν σε βάρος του πολύπαθου ιρακινού λαού και ταυτόχρονα να επισκιάσουν τη δράση της ιρακινής αντίστασης.
Ο γάλλος δημοσιογράφος Georges Malbrurot σε άρθρο του στην εφημερίδα «Le Figaro» (8/7/06), επικαλούμενος μυστική αμερικάνικη έκθεση που έφτασε στα χέρια του, επιβεβαίωσε ότι οι αμερικάνικες δυνάμεις κατοχής προσπαθούν να κρύψουν την πραγματική δύναμη της ιρακινής αντίστασης. Σύμφωνα, με την έκθεση αυτή, μόνο μέσα στο Ιούνιο έγιναν 1.300 επιθέσεις στην ευρύτερη περιοχή της Βαγδάτης. Η έκθεση διαψεύδει επίσης τη δοσίλογη ιρακινή κυβέρνηση, η οποία είχε ανακοινώσει ότι τον περασμένο Μάιο είχαν γίνει μόνο 26 επιθέσεις με αυτοκίνητα – βόμβες, 65 εκρήξεις βομβών, 2 επιθέσεις αυτοκτονίας και 60 επιθέσεις με χειροβομβίδες εκτοξευόμενες με ρουκέτες, δηλαδή 5 κατά μέσο όρο επιθέσεις την ημέρα, ενώ η μυστική έκθεση αναφέρει ότι έγιναν 260 επιθέσεις με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς και 120 με χειροβομβίδες εκτοξευόμενες με ρουκέτες. Η έκθεση επισημαίνει ακόμη ότι από τον Φεβρουάριο του 2006 η ιρακινή αντίσταση πραγματοποιεί μία κατά μέσο όρο πολύπλοκη επιχείρηση την ημέρα στη Βαγδάτη, στην οποία παίρνουν μέρος περίπου 50 άντρες και 10 οχήματα κάθε φορά.
Ολα αυτά δε σημαίνουν ότι ο κίνδυνος εμφυλίου πολέμου στο Ιράκ είναι μύθος. Το αντίθετο. Ομως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αμερικάνικες δυνάμεις κατοχής με τα τάγματα θανάτου που έχουν εκπαιδεύσει και τις συνεργαζόμενες μαζί τους σιιτικές πολιτοφυλακές είναι αυτές που υποδαυλίζουν τις αντιθέσεις και ωθούν τα πράγματα προς τον εμφύλιο πόλεμο, που όπως φαίνεται αποτελεί για τους Αμερικάνους το μόνο τρόπο εξόδου από το βάλτο του Ιράκ. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ιστοσελίδες που παρουσιάζουν σε καθημερινή βάση τις επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης καταγγέλλεται σε πάρα πολλές περιπτώσεις η συνεργασία αμερικάνικων δυνάμεων με ομάδες σιιτικών πολιτοφυλακών σε επιθέσεις εναντίον σουνιτικών στόχων.
