Συντάκτης: Eksegersi.gr

Πόσο αποτιμάται μια ανθρώπινη ζωή; Εξαρτάται από την τάξη που ανήκει ο νεκρός. Αν για παράδειγμα είναι εργάτης, η ζωή του αποτιμάται με μια δικαστική απόφαση απ’ αυτές που λέμε «στα μαλακά». Δε μπορούσε, λοιπόν, να έχει διαφορετική εξέλιξη η δίκη για το έγκλημα του «Σέιλορ», για την έκρηξη τον Οκτώβρη του 2001 στο γκαζάδικο «Σέιλορ» που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργάτες της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης.   Το Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά καταδίκασε σε 33 μήνες και 60 ημέρες φυλάκιση τον χημικό ναυτιλίας που εξέδωσε το πιστοποιητικό «γκας φρι» σ’ ένα βαπόρι που, όπως αποδείχτηκε, δεν ήταν καθαρό, με αποτέλεσμα να σημειωθεί η έκρηξη. Σε 33 μήνες και 40 ημέρες φυλάκιση καταδίκασε τους εργολάβους του συνεργείου επισκευών, τον πλοίαρχο του πλοίου, τον τεχνικό ασφαλείας, τον τεχνικό υπεύθυνο της πλοιοκτήτριας εταιρείας «Aegean Oceanic SA» και το νόμιμο εκπρόσωπό της στην Ελλάδα, και σε 33 μήνες τον αρχιμηχανικό της εταιρίας. Οι κατηγορίες…

Ξεσαλωμένη η αστική Δικαιοσύνη σφίγγει όλο και περισσότερο τα λουριά, υπερασπιζόμενη ανοιχτά και χωρίς προσχήματα τα συμφέροντα της κεφαλαιοκρατίας. Ο εκλεκτός της ΝΔ, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Ρ. Κεδίκογλου, έφτασε στο σημείο να στείλει εγκύκλιο σε όλα τα δικαστήρια της χώρας, με την οποία χαρακτηρίζει καταχρηστικές και πέραν των ορίων του νόμου τις δικαστικές αποφάσεις σε διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων, που ακυρώνουν απολύσεις εργαζόμενων.   Συγκεκριμένα, με την εγκύκλιό του ο Ρ. Κεδίκογλου χαρακτηρίζει μη νόμιμες τις αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων «όταν επιδιώκεται η παραμονή εργαζομένων στην υπηρεσία μέχρι την επίλυση των εργασιακών διαφορών μεταξύ αυτών και του εργοδότη, οπότε διατηρείται μια εργασιακή σχέση με πλήρη ικανοποίηση του δικαιώματος των αιτούντων, χωρίς να εξετάζεται το βάσιμο της απαιτήσεώς τους».   Να το κάνουμε «λιανά» μέσα από ένα παράδειγμα. Ενας εργοδότης απολύει έναν εργαζόμενο για συνδικαλιστική δράση (φαινόμενο συνηθισμένο). Ο εργαζόμενος θεωρεί την απόλυση παράνομη και προσφεύγει στα δικαστήρια που επιλύουν εργατικές…

Η πρώτη επιτυχημένη πυρηνική δοκιμή που διεξήγαγε η Βόρεια Κορέα αποτέλεσε αφορμή για να ταραχτούν τα νερά στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Τι να ταραχτούν δηλαδή, που μετά βίας γλυτώσαμε μία ακόμα… επίθεση της Βόρειας Κορέας κατά των ΗΠΑ, ανάλογη μ’ αυτή που απειλούσε (και δεν έκανε ποτέ) πριν από τρία χρόνια, όταν η πρώτη ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη συνθήκη μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων. Εκτοτε, έχουν γίνει πέντε γύροι συνομιλιών για τα πυρηνικά, στους οποίους συμμετέχουν έξι χώρες (ΗΠΑ, Ιαπωνία, Κίνα, Ρωσία, Βόρεια και Νότια Κορέα) και οι οποίοι δεν έχουν καταλήξει πουθενά, καθώς η Βόρεια Κορέα αρνήθηκε να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αν οι ΗΠΑ δεν άρουν τις οικονομικές κυρώσεις που της έχουν επιβάλλει.   Είναι γεγονός ότι οι λεονταρισμοί της Βόρειας Κορέας βασίζονται στις πλάτες που έχει από Κίνα και Ρωσία, αν και η πρώτη ενοχλήθηκε κάπως και αντέδρασε έντονα όταν πληροφορήθηκε ότι η Βόρεια Κορέα…

Το αιματοκύλισμα που έγινε μεταξύ των ανθρακωρύχων στη Βολιβία την προηγούμενη βδομάδα, με 16 νεκρούς και πάνω από 60 τραυματίες, μπορεί να σταμάτησε και να επήλθε κάποια συμφωνία, μετά την αποστολή 700 αστυνομικών και την απόλυση δύο ανώτατων αξιωματούχων της κυβέρνησης για τα ορυχεία, ο Μοράλες όμως θα θυμάται για χρόνια το κάζο που έπαθε. Πώς έχουν τα πράγματα;   Η σύγκρουση ξεκίνησε την προηγούμενη Πέμπτη το πρωί, όταν εκατοντάδες ανθρακωρύχοι που ανήκουν σε ανεξάρτητους συνεταιρισμούς επιτέθηκαν στο κρατικό ανθρακωρυχείο της Χουανούνι (ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας, που παράγει το 5% της παγκόσμιας αγοράς κασίτερου), απαιτώντας μεγαλύτερη πρόσβαση στα αποθέματά του. Οπως αναφέρουν τα δυτικά πρακτορεία, οι συνεταιρισμοί στήριξαν τον Μοράλες στις εκλογές και πήραν ως αντάλλαγμα κάποιες υποσχέσεις για μεγαλύτερη πρόσβαση, που όπως φαίνεται δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Ετσι, φτάσαμε μέχρι τη σύγκρουση των εργατών στα συνεταιριστικά ανθρακωρυχεία με τους εργάτες στα κρατικά, μια αδελφοκτόνο σύγκρουση, όπως είπε κι…

«Εκτιμούμε ότι σαν συνέπεια της συμμαχικής εισβολής της 18ης Μάρτη 2003 έχουν πεθάνει περίπου 655.000 Ιρακινοί περισσότεροι από τον αναμενόμενο αριθμό (σ.σ. νεκρών) σε μία κατάσταση μη-σύγκρουσης. Ο αριθμός αυτός ισοδυναμεί με το 2.5% περίπου του πληθυσμού στην περιοχή μελέτης. Περίπου 601.000 απ’ αυτούς τους θανάτους οφείλεται σε βίαιες αιτίες». Αυτή η συγκλονιστική πραγματικά αποκάλυψη του μεγέθους της γενοκτονίας στο Ιράκ, που συντελείται μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας, έγινε από μία ομάδα Ιρακινών και Αμερικανών επιδημιολόγων, με τη χορηγία μάλιστα δύο αμερικάνικων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, του διάσημου πανεπιστημίου MIT και της Σχολής Δημόσιας Υγείας Johns Hopkins Bloomberg.   Το πραγματικά τεράστιο νούμερο των νεκρών από την κατοχή του Ιράκ είναι πάνω από 20 φορές μεγαλύτερο απ’ το νούμερο που έδωσε ο Μπους σε ένα λόγο του το Δεκέμβρη του περασμένου χρόνου και πάνω από 10 φορές μεγαλύτερο από προηγούμενη εκτίμηση της βρετανικής ερευνητικής ομάδας “Iraq Body Count”. Ο Ρόναλντ Βάλντμαν, επιδημιολόγος…

Ο αριθμός των Αμερικάνων στρατιωτών που τραυματίστηκαν στο Ιράκ τον περασμένο μήνα σημείωσε κατακόρυφη άνοδο, φτάνοντας στο ψηλότερο μηνιαίο επίπεδο των δύο τελευταίων χρόνων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Πενταγώνου, τον περασμένο Σεπτέμβρη, τραυματίστηκαν στο Ιράκ 776 Αμερικάνοι στρατιώτες. Πρόκειται για το μεγαλύτερο αριθμό από την πολιορκία της Φαλούτζα το Νοέμβρη του 2004, ενώ ο αριθμός των απωλειών αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο τον Οκτώβριο, αφού μόνο μέσα στην πρώτη βδομάδα του μήνα ο αριθμός των τραυματιών έφτασε στους 300.   Η κατακόρυφη αυτή αύξηση αποδίδεται από αμερικάνους διοικητές τόσο στις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών στην επαρχία Ανμπάρ όσο και στη συμμετοχή μεγαλύτερου αριθμού αμερικάνικων στρατευμάτων στις επιχειρήσεις που γίνονται στη Βαγδάτη και επισημαίνουν ότι ο αριθμός των τραυματιών και όχι των νεκρών στρατιωτών είναι πολύ καλύτερο κριτήριο της σφοδρότητας των συγκρούσεων, γιατί οι βελτιώσεις στον εξοπλισμό και στην ιατρική περίθαλψη επιτρέπουν σε πολλούς τραυματισμένους, που σε παλιότερους…

«Πώς μπορεί μία εξουσία να έχει δυο κεφαλές που να κατηγορεί η μία την άλλη; Αν είναι έτσι, θα πρέπει να πάμε ξανά στο λαό. Οποιαδήποτε χώρα που η κυβέρνησή της φτάνει σε αδιέξοδο καλεί σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές». Τα λόγια του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της Φατάχ στην παλαιστινιακή βουλή, Αζάμ Αλ-Αχμέντ, σε συνέντευξη Tύπου στη Ραμάλα, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι η Φατάχ έχει βάλει πλέον μπρος τις μηχανές για να ανατρέψει την κυβέρνηση της Χαμάς.   Η στάση του Χανίγια; «Κύριε πρόεδρε, ελάτε στη Γάζα. Ελάτε στη Γάζα να ξαναρχίσουμε το διάλογο… και να ανακηρύξουμε μία κυβέρνηση ενότητας». Αυτά είπε, απευθυνόμενος στον Αμπάς, ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Χαμάς την προηγούμενη Παρασκευή μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες υποστηρικτές της οργάνωσής του, που συγκεντρώθηκαν στο μεγαλύτερο γήπεδο της Λωρίδας της Γάζας. Τι νόημα έχει μια τέτοια έκκληση, όταν γνωρίζει ότι ο Αμπάς απαιτεί πλήρη ευθυγράμμιση με την αμερικάνικη πολιτική…

Αφού διένυσε χιλιάδες χιλιόμετρα, έφτασε στις 10 Οκτωβρίου στην πόλη του Μεξικού το καραβάνι των 5.000 διαδηλωτών από την πόλη Οαχάκα. Κρατώντας πανό, ομοιώματα του κυβερνήτη της πολιτείας Ουλίσες Ρουίζ και φέρετρα, ένα από τα οποία έγραφε «η κακή κυβέρνηση είναι νεκρή», διαδήλωσαν στους κεντρικούς δρόμους της μεξικάνικης πρωτεύουσας απαιτώντας την παραίτηση του κυβερνήτη Ουλίσες Ρουίζ, τον οποίο κατηγορούν ότι κέρδισε τις εκλογές με νοθεία και τον θεωρούν υπεύθυνο για τη βίαιη και σε αρκετές περιπτώσεις αιματηρή καταστολή των εξεγερμένων της Οαχάκα.   Το έναυσμα της εξέγερσης έδωσε η απεργία 70.000 δασκάλων, που ξεκίνησε στις 22 Μαϊου, με αποτέλεσμα να κλείσουν 14.000 σχολεία, στα οποία φοιτούν 1,3 εκατομμύρια μαθητές. Με την έναρξη της απεργίας χιλιάδες δάσκαλοι εγκαταστάθηκαν σε σκηνές στην πλατεία Ζόκαλο, την κεντρική πλατεία της πόλης, δημοφιλή τόπο επίσκεψης των τουριστών, που συρρέουν στη γραφική Οαχάκα, η οποία έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.   Οι αρχικές…

 Καθώς καμιά ταινία δε ξεχωρίζει αυτή τη βδομάδα θ’ αναφέρουμε λίγα λόγια για τις τρεις που θα συζητηθούν περισσότερο: ♦ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΦΡΑΝΚΕΛ Ο διάβολος φοράει Ρrada   Μια άλλη εκδοχή του περίφημου «Pret a porter» του Ρόμπερτ Αλτμαν; Μια περιδιάβαση στο μάταιο όσο και ανότητο κόσμο της μόδας; Δυστυχώς τίποτε από αυτά. Μια ταινία για «γυναικούλες», στην οποία περιγράφονται τα βάσανα μιας υπαλλήλου υπό τις διαταγές της δύστροπης διευθύντριας της «Vogue». Μοναδικό ατού της ταινίας η υποτιμημένη κωμική πλευρά της Μέριλ Στριπ, που όμως φορές-φορές θυμίζει την Γκλεν Γκλόουζ.   ♦ ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΛΙΝΚΛΕΪΤΕΡ Α scenner darkly   Μια αμφιλεγόμενη ταινία με επιζωγράφιση των ηθοποιών και θέμα της την παραισθησιογόνα κατάβαση σ’ ένα ζοφερό κόσμο κυνισμού και διαφθοράς. Δεν την είδαμε και δεν μπορούμε να σας πούμε περισσότερα, ίσως όμως να αξίζει κάτι.   ♦ ΟΛΙΒΕΡ ΣΤΟΟΥΝ Δίδυμοι πύργοι Η πλήρης αποκαθήλωση! Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» της προηγούμενης Κυριακής (8/10)…

♦ Η υπογραφή της σύμβασης ανάμεσα στο Δήμο Αθηναίων και την ΠΑΕ Παναθηναϊκός, για την ανέγερση του νέου γηπέδου των πράσινων στο Βοτανικό, αντί για πανηγύρια προκάλεσε σκεπτικισμό στους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Αιτία οι πολύ σκληρές δηλώσεις του Παύλου Γιαννακόπουλου, ο οποίος κατηγόρησε τις δυο πλευρές ότι δεν τήρησαν την αρχική συμφωνία και παρέκαμψαν τον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό που έχει τον πρώτο λόγο για το νέο γήπεδο. O Γιαννακόπουλος απείλησε ότι αν δεν δοθούν άμεσα στην δημοσιότητα οι όροι που υπάρχουν στη σύμβαση που υπογράφηκε, δεν θα παραχωρήσει τη Λεωφόρο και θα αποσυρθεί ο Ερασιτέχνης από την αρχική συμφωνία, γεγονός που θα έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί να προχωρήσει, λόγω νομικού κωλύματος, η ανέγερση του νέου γηπέδου. Εχουμε γράψει και παλιότερα, ότι η συμφωνία για το γήπεδο του Παναθηναϊκού είναι ένα σκάνδαλο (όπως και παλιότερα η χαριστική σύμβαση με τον Ολυμπιακό για το Καραϊσκάκη), αφού παραχωρείται δημόσια περιουσία για εκμετάλλευση σε καπιταλιστές.…

Μια συγκλονιστική αποκάλυψη έκανε τη δεύτερη μέρα της κατάθεσής του ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Καράμπελας. Μια αποκάλυψη που δείχνει τις μαφιόζικες μεθόδους με τις οποίες οργανώθηκε από το επίσημο κράτος και τη Δικαιοσύνη του η «εξάρθρωση της τρομοκρατίας». Μια αποκάλυψη που θα τη φάει το σκοτάδι, όπως και τόσες άλλες. Πρέπει να ήταν γύρω στα 1997 με 1998, δε θυμάμαι ακριβώς. Μου τηλεφώνησε στην Καλαμάτα συνάδελφος δημοσιογράφος και μου ζήτησε να ανέβω επειγόντως στην Αθήνα. Συναντηθήκαμε στην πλατεία Βικτωρίας και μου είπε ότι υπάρχουν σε βάρος μου δυο χαρτιά, ένα στην ΚΥΠ και ένα στην Αντιτρομοκρατική. Το πρώτο χαρτί αναφέρει ότι εγώ είμαι έμπορος ναρκωτικών και όπλων. Οτι κάνω ανταλλαγές με καραβιές. Το δεύτερο χαρτί αναφέρει ότι έχω εκπαιδευτεί στα όπλα στην κοιλάδα Μπεκάα. Τα έχεις αυτά τα χαρτιά; του είπα. Μου απάντησε πως δεν τα έχει, αλλά τα έχει δει και μου είπε ότι θέλει να με συναντήσει…

Η δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη, μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων μελών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, μιας επιτροπής με πλούσια δράση, ξεκίνησε την κατάθεσή της στο δικαστήριο υπενθυμίζοντας το ιστορικό γέννησης αυτής της επιτροπής. Ηταν τις μέρες της τρομοϋστερίας του Ιούλη του 2002, όταν τα ΜΜΕ έστηναν δίκες και δίκαζαν ανθρώπους ή φωτογράφιζαν» άλλους. Τις μέρες του Ευαγγελισμού, όταν ένας άνθρωπος, ο Σάββας Ξηρός, σοβαρά τραυματισμένος, βρισκόταν σε ένα αδιευκρίνιστο καθεστώς: συλληφθείς – μη συλληφθείς, κατηγορούμενος – μη κατηγορούμενος και ταυτόχρονα του απαγορευόταν οποιαδήποτε επαφή με τους οικείους και τους συνηγόρους του. Υπήρξε και προσφυγή του συνηγόρου του στον ΔΣΑ και ήταν γενική η εκτίμηση στους νομικούς κύκλους ότι υπήρχε σοβαρότατη παραβίαση συνταγματικού δικαιώματος. Μια παράταξη του ΔΣΑ πήρε τότε την πρωτοβουλία και οργάνωσε μια συνέντευξη Τύπου, με τη συμμετοχή διαπρεπών νομικών, μεταξύ των οποίων και οι καθηγητές Μανωλεδάκης και Παρασκευόπουλος. Στο τέλος αυτής της συνέντευξης γεννήθηκε η Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων, μια…

Με την έναρξη της συνεδρίασης προβλήθηκε το βίντεο με τη συνέντευξη του Σάββα Ξηρού στην Κανέλλη (το αίτημα είχε υποβάλει η υπεράσπιση Τζωρτζάτου). Στη συνέχεια, ακολούθησαν καταθέσεις μαρτύρων του Χρ. Ξηρού. Ο Δ. Κωνσταντέλλος, έμπορος υλικών οργανοποιίας, αναφέρθηκε στη συνεργασία του με τον Χρ. Ξηρό από το 1990 περίπου και με την κατάθεσή του επιβεβαίωσε, από τη δική του σκοπιά, γεγονότα που είχαν καταθέσει προηγούμενοι μάρτυρες (π.χ. ότι ο Χριστόδουλος κατασκεύαζε δύο με τρία έγχορδα το μήνα). Ο Γ. Κοσμάς μίλησε πολιτικά. Είπε ότι θεωρεί πως σ’ αυτή τη δίκη δικάζεται ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας. Η 17Ν ήταν μια αριστερή πολιτική οργάνωση με στόχο το σοσιαλισμό και τη λαϊκή κυριαρχία. Τα ανεκπλήρωτα οράματα και οι επιθυμίες πολλών ανθρώπων γέννησαν τις οργανώσεις σαν τη 17Ν, που με τη δράση τους απειλούσαν θεσμούς, απειλούσαν μηχανισμούς, απειλούσαν σχέσεις εξουσίας. Θεωρεί ότι αυτή η δράση επιβλήθηκε από τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες…

Στην παράδοση του εργατικού κινήματος είναι διακριτό το ρεύμα του οικονομισμού-ρεφορμισμού. Ενα ρεύμα που προσπαθεί να περιορίσει τους εργαζόμενους σε κάποιες διεκδικήσεις οικονομικού χαρακτήρα, μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού. Ενα ρεύμα που αρνείται την επαναστατική προοπτική. Αλλοτε ευθέως και άλλοτε βαφτίζοντάς την μόνιμα ανεπίκαιρη.   Σ’ αυτό το ρεύμα αντιτάχτηκε πάντοτε το ταξικό-επαναστατικό ρεύμα, ψυχή του οποίου ήταν οι κομμουνιστές. Αυτό το ρεύμα, χωρίς ποτέ να αρνείται την ανάγκη των οικονομικών διεκδικήσεων, υπέτασε τον οικονομικό στον πολιτικό αγώνα ή, αλλιώς, θεωρούσε τον οικονομικό αγώνα ως σχολείο για την επαναστατική διαπαιδαγώγηση της εργατικής τάξης. Στο εσωτερικό του ταξικού ρεύματος αναπτύχθηκαν ουκ ολίγες φορές αριστερές παρεκκλίσεις. Παρεκκλίσεις που αρνούνταν τη σημασία του οικονομικού αγώνα, του αγώνα για μερικές διεκδικήσεις στο πλαίσιο του καπιταλισμού, θεωρώντας ότι ο οικονομικός αγώνας σε κάθε περίπτωση οδηγεί στην ενσωμάτωση και πως αρκεί η επαναστατική προπαγάνδα για τη διαπαιδαγώγηση του προλεταριάτου.   Αυτές είναι, μιλώντας σχηματικά, οι βασικές…

► «Το μάθημα αρχίζει με Α: Απεργία, Αγώνας, Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια» (Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Παρθενώνας») Είμαστε ακόμη στο Α, λοιπόν. Πάλι από την Αρχή. Πάλι ο τροχός γυρίζει. Απέναντι στην Αδιαλλαξία, στην Αναλγησία, στην Αδικία. Κόντρα σε μια Αδίστακτη, σε μια Ανεκδιήγητη πολιτική. Τέλος στην Αδράνεια και την παθητικότητα. Η ελληνική γλώσσα είναι η πλουσιοτέρα… που έλεγε κάποτε μια υπερπατριώτισσα γλωσσολόγος. Πλουσιότερος όμως όλων ο δρόμος του αγώνα. Η ευρηματικότητα του συνθήματος το αποδεικνύει. Να γιατί πάντα οι κυβερνώντες πιάνονται ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΙ.   ► 10 χρόνια τώρα, αύξηση καμία. Τέρμα πια στην κοροϊδία (σύνθημα δασκάλων) Τα αποτελέσματα της Αδράνειας από τη μια και της Αδιαλλαξίας από την άλλη. Δεν έχουν ανάγκη μόνο οι μαθητές το δάσκαλό τους. Τον χρειάζονται και οι δάσκαλοι, και οι καθηγητές, τον χρειαζόμαστε όλοι, όσοι έχουμε την τιμή να ανήκουμε στην «κατώτερη» τάξη. Μεγαλύτερος δάσκαλος από το κίνημα δεν υπάρχει. Εκεί διαβάζεται καλύτερα η πραγματικότητα. Εκεί γίνονται…

Κυβέρνηση – απεργία: putting out the fire with gasoline «Φτάνει να σκίσουμε αυτό το σκοτάδι που κλειδώνει τα μάτια μας να γκρεμίσουμε τούτα τα τείχη… Κραυγή του ορίζοντα/ ορθή!/ Πίστη του αύριο/ ορθή!/ Αειντε βουή ασκλάβωτη/ άειντε πηγή ανεκτίμητη/ παλληκαρίσια ροή./ Λεύτερη ανάσα / λεύτερο βήμα/ λεύτερη φωνή» (Θαν. Κωσταβάρας, Κονσέρτο για κυκλάμινο και ορχήστρα ωρών) Αμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού! 28% είπες το ποσοστό αποχής από τις εκλογές; Θυμίσου ότι ψηφίζοντας στηρίζεις και την υπόθεση της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα   ♦ Δεν προκάνανε οι προτάσεις (πανευρωπαϊκά) για αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, τσουπ! να και το περιοδικό «Harvard θέματα υγείας» (Καθημερινή, τ.10, Οκτώβρης ‘06) να σιγοντάρει τη σχετική προσπάθεια ρωτώντας: «Είναι καλύτερο για την υγεία σας να εργάζεστε περισσότερα χρόνια;» Ετσι, «αθώα» και «επιστημονικά»… (μα τις ωοθήκες του αχινού!). ♦ Πόλη-αριστερός πόλος (του πόλου τα…). ♦ «Και λέω εις τους ψηφοφόρους/ πως θέλω μια πολιτική/ να κυβερνάει δίχως φόρους/…

Αγαπητά μου παιδιά   Το λόγο σήμερα έχει η αιώνια παράδοση και ο ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος. Από τα «Χοιρόγραφα της Μεβγάλης Πυραμίδας», σας παραθέτω το «Τι σκ… να κάνουμε», ένα μικρό απόσπασμα (μη εκτελεστικό, μέχρι να ξυπνήσει και να λογικευτεί η εκλογικευμένη – εφτά και σήμερα – εργατική τάξη):   Πάνω στης Πίνδος τα βουνά, στα σκιερά πλατάνια συνάχτηκαν τ’ απόβραδο του Λιάκου τα ξεφτέρια παράτησαν το ΤΝΤ, αφήσαν τα μπαζούκας κι όλη τη νύχτα έλεγαν ωραίες ιστορίες.   Ο Κωνσταντής του Μπάκακα, είπε για μία λάμια που έστεκε αγάμητη κοντά σαράντα χρόνια κι όλο σ’ αυτούς γονάτιζε και έκραζε τους άλλους έτσι καθώς εστόλιζε τον ξύλινό της κόσμο.   Το Νικολιό του Τσαρουχά, τους θύμισε τις μέρες που κυνηγούσαν τούτων δω των γυναικών τους άντρες. Κάτι φλωροκωλόπαιδα με Rolex και Armani που από το φόβο πέρδονταν κι αντιλαλούσε η Κιάφα.   Τότε σαν που…πετάγεται ο Βάγγος της Μαλάμως που όλο…

* Στη δημαρχία σας εσείς, στη νομαρχία μας κι εμάς.   * Είναι σχετικό, δε λέω, αλλά… γιαούρτι (πανάκριβο) στον Πανίκα; Ε, όχι ρε παιδιά! Δηλαδή οι γιατροί στα Χανιά να πάρουν να πετάνε καθετήρες, οι εκπαιδευτικοί θρανία και καρέκλες και οι καταναλωτές της ΔΕΗ πυλώνες υψηλής τάσης; Η δημιοκρατία μας δεν τα σηκώνει αυτά, σας παρακαλώ. * Αξιο-συμη-ωτο: Ο ένας εκ των δύο συνδυασμών στη Σύμη (ο δεξιός) λέγεται Α.ΔΗ.Σ. * Γυψωμιάδης, Πατσουλίδου, Cheap rash, Scandalείδης, Φατσούλας. Τι ωραία που περνάμε! * Περί sauce ή Περι sos; Pair ίσως; Περί τίνος πρόκειται; * Η ιστορία με τους εκπαιδευτικούς, αποδεικνύει για πολλοστή φορά πως «το μη χοίρων, βέλτιστον». Οσο για την έντιμη (μηχ. έσω) θεια απ’ το χωριό, καλό θα της κάνει αυτή η εκπαίδευση, έστω κι από «ανέντιμους». * Συνάδελφε Χρυσόδουλε, τι θα πει καισαροπαπισμός; * Ποιος θυμάται ακόμα άραγε τον Λορέντζο Παντσαβόλτα; Εδώ αμφιβάλλω αν θυμόμαστε έστω την…

Στο δεύτερο σημείωμα αυτής της σειράς καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι στην εποχή μας το εθνικό ζήτημα (με όποια μορφή κι αν εμφανίζεται, ακόμα και στις περιπτώσεις όπου έχουμε στρατιωτική κατοχή πρώην ανεξάρτητων χωρών) δεν πρέπει να θεωρείται ζήτημα της αστικής επανάστασης, αλλά ζήτημα της προλεταριακής επανάστασης. Ας δούμε σ’ αυτό το προτελευταίο σημείωμα τι ακριβώς σημαίνει αυτό.   Μιλώντας από άποψη αρχών, θα λέγαμε πως αυτό (το εθνικό ζήτημα είναι ζήτημα της προλεταριακής επανάστασης) σημαίνει ότι δε μπορεί να υπάρξει οριστική και δίκαιη λύση του εθνικού ζητήματος χωρίς τη συντριβή του καπιταλισμού, χωρίς την κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων του ιμπεριαλισμού δε μπορεί να υπάρξει ισοτιμία στις οικονομικές (κατά συνέπεια και τις πολιτικές) σχέσεις ανάμεσα στα κράτη. Μπορεί, ανάλογα με τους διεθνείς συσχετισμούς, να υπάρξει αλλαγή στα συστατικά στοιχεία της ανισοτιμίας, όμως η ανισοτιμία θα παραμείνει. Αυτό έχει γίνει πολλές φορές στην Ιστορία και τα…

♦ Το δέντρο και το δάσος Δε λέμε, καλά έγινε και έγινε ντόρος με το μπάτσο που φόρεσε τον κρίκο εν είδει σιδερογροθιάς στο χέρι του και το κουνούσε απειλώντας τους διαδηλωτές εκπαιδευτικούς, όμως να μη χάσουμε για μια ακόμη φορά το δάσος. Δηλαδή, αν δεν υπήρχε ο εν λόγω μπάτσος, θα ήταν όλα καλώς καμωμένα;   Κάθε φορά που υπάρχει σύγκρουση στο δρόμο έχουμε τέτοια φαινόμενα. Εχουμε ΜΑΤάδες που συλλαμβάνουν διαδηλωτές, τους δένουν πισθάγκωνα και τους χτυπούν τα κεφάλια στο οδόστρωμα. Εχουμε άλλους που τσακίζουν με τα κλομπ ή με κλωτσιές συλληφθέντες που δε μπορούν να αντιδράσουν. Εχουμε ΜΑΤάδες που βρίζουν και προκαλούν. Δεν υπάρχει κινητοποίηση που να έγινε σύγκρουση και να μην είχαμε τέτοια φαινόμενα.   Εμείς δε λέμε να μην καταγγέλλονται αυτά τα φαινόμενα. Εκείνο που λέμε είναι ότι δεν πρέπει να εστιάζονται οι κατηγορίες στον ξεχωριστό μπάτσο που έβγαλε το κόμπλεξ του με ιδιαίτερο τρόπο, αλλά…