Συντάκτης: Eksegersi.gr

► Τη βδομάδα που πέρασε δεν είχαμε αγωνιστική δράση, αφού έγινε ο πρώτος γύρος των νομαρχιακών και δημοτικών εκλογών. Πράσινοι, γαλάζιοι, κόκκινοι, ροζ και λοιπών αποχρώσεων υποψήφιοι, προσπάθησαν να μας πείσουν ότι έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων και στη λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας, ζητώντας σαν μοναδικό αντάλλαγμα την ψήφο μας. Φράγκα για τις υπηρεσίες που μας πρόσφεραν δε ζήτησαν, όμως επειδή ο «τσάμπας» πέθανε εδώ και μερικά χρόνια και επειδή όλοι αυτοί οι «υπηρέτες» του λαού δεν διακρίνονται για την ανιδιοτέλεια τους, μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο που ασχολούνται με τα κοινά. Είναι πολλά τα φράγκα από το 4ο ΚΠΣ που θα πέσουν στην πιάτσα και όλοι αυτοί που σήμερα ζητούν την ψήφο μας έχουν σαν απώτερο σκοπό να τα διαχειριστούν. Και με δεδομένο ότι η διαχείριση συνήθως είναι κερδοφόρα γι’ αυτόν που την ασκεί, καταλαβαίνουμε το λόγο που ασχολούνται με τα κοινά οι…

Οι φετινές νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές επιβεβαίωσαν με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο την πλήρη αποπολιτικοποίηση της εκλογικής διαδικασίας. Για πρώτη φορά τόσο φανερά τα κόμματα έπαιξαν με την εικόνα των υποψηφίων, βάζοντας στη μπάντα την ουσία και τα προγράμματα (την προεκλογική υποσχεσιολογία). Το γεγονός ότι δεν υπήρχε λαϊκό ενδιαφέρον διευκόλυνε ώστε το πολιτικό παιχνίδι να παιχτεί σε επίπεδο μάρκετινγκ και διαφήμισης και να φτάσουμε για πρώτη φορά σε καθαρή αμερικανοποίηση μιας εκλογικής διαδικασίας.   Δημιουργείται έτσι σιγά-σιγά μια καινούργια πολιτική παράδοση, που την αποδέχονται και οι ψηφοφόροι (πάντα αυτές οι διαδικασίες είναι αμφίπλευρές). Για να ξανακερδίσει ύστερα από χρόνια τον Πειραιά το ΠΑΣΟΚ χρειάστηκε να επιστρατεύσει ένα διάσημο πρόσωπο, που η αθλητική του φήμη υπερτερεί και σκεπάζει το όποιο πολιτικό του μπαγκράουντ. Για να κάνει το «μπαμ» στο Δήμο Αθήνας ο ΣΥΝ χρειάστηκε να επιστρατεύσει ένα πρόσωπο που «έγραφε» στο γυαλί και του οποίου προβλήθηκε μόνο η εικόνα και…

♦ Ούτε το ‘να ούτε τ’ άλλο βρε παιδιά, δεν προβλέπονται για σας πολλά λεφτά/ Σεις δεν είστε τραπεζίτες και κουμπάροι και μεσίτες, δεν προβλέπονται για σας πολλά λεφτά (αυτοσχέδιο τραγουδάκι που ακούγεται στις κινητοποιήσεις των απεργών δασκάλων) Από δω ξεκινήσαμε. Από το ότι δεν προβλέπονταν όχι πολλά, δεν προβλέπονταν παρά ελάχιστα λεφτά. Οτι το χρήμα είναι για την κυρίαρχη τάξη. Είτε είναι τραπεζίτες, είτε βιομήχανοι, είτε έχουν κάποιο βαθμό οικονομικής συγγένειας μαζί της, είτε της προσφέρουν τις οποιεσδήποτε υπηρεσίες. Κάπου εδώ βρισκόμαστε ακόμη, παρ’ ότι ταρακουνήθηκαν αρκετά πράγματα. Η κυβέρνηση επιμένει στις ταξικές της επιλογές. Ελπίζει στην κούραση. Ελπίζει στην απογοήτευση. Ελπίζει στις αναστολές της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Στο χέρι των αγωνιζόμενων δασκάλων είναι να της κόψουν την αναλγησία της. Στο χέρι των αγωνιζόμενων δασκάλων είναι να της σπάσουν τον τσαμπουκά που αντλεί από την αδικία, από τους μηχανισμούς, από το ψέμα. Στο χέρι των αγωνιζόμενων δασκάλων είναι να στραπατσάρουν…

Δηλαδή, ντώρα που ντελείωζαν οι εκλογέζ δα γκοιμώμαζτε ήσυχα; Απεργία: Which side are you on?   ♦ Αστραψε και βρόντηξε τον Ιούλη ο πρεσβευτής της Κίνας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, Wang Guangya, μιλώντας για «τυραννία της μειοψηφίας στο συμβούλιο» και υποσχέθηκε ότι θα «υπάρξουν επιπτώσεις για μελλοντικές συζητήσεις». Οπως γράφουν οι New York Times «έχει περάσει η επαναστατική ζέση, η Κίνα βλέπει τον κόσμο με αυξανόμενο πραγματισμό και αυτοπεποίθηση» (αφού η οικονομία της -βασισμένη στην φτηνή εργασία και το μέγιστο κέρδος- διεκδικεί μια εξέχουσα θέση παγκόσμια). Εξάλλου και η ίδια η κομφουκιανική αντίληψη του ονόματος της Κίνας (Τζούγκ-γκουό = χώρα του κέντρου) φανερώνει την «φυσιολογική εξέλιξη» της κινέζικης ιστορίας.   ♦ Ζόρια στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την Christian Science Monitor, όπου ο αριθμός των Ισπανόφωνων Μουσουλμάνων έχει αυξηθεί κατά 30% (200.000 άτομα επιπλέον) από το 1999. Η εφημερίδα αποδίδει το γεγονός σε παράγοντες όπως «ο γάμος, η περιέργεια που επικράτησε μετά την…

Αγαπητά μου παιδιά   Ηταν ένα καυτό απόγευμα του νοσηρού αστικού καλοκαιριού, όταν όλα τα βλέμματα στράφηκαν σε κάποιο σημείο του βυθού των πολυκατοικιών. Οι τσιμεντένιες κερκίδες – μπαλκόνια ήταν γεμάτες από το διψασμένο για αίμα φιλοθεάμον κοινό που επευφημούσε τον καίσαρα. Από τις ορδές κείνων που νοιώθουν ασφαλείς κι ευνοημένοι στο καθεστώς της άγ(ρ)ιας (β)ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από τους αναστολείς του τέλους της προϊστορίας.   Ο καίσαρας εμφανίστηκε στο λαμπρό άρμα του που φαινόταν ακόμα πιο λαμπρό στο εκμεταλλεύσιμο χρώμα του άρρωστου απογεύματος, έτσι καθώς χυνόταν στα ανθρωποφάγα αστικά τερατουργήματα. Ζωντανά εξαμβλώματα με χαλύβδινο σκελετό και οπλισμένο μπετόν, με οπλισμένους πραιτοριανούς και παροπλισμένες μάζες, τρεφόμενα με σάρκες άοπλων μισθωτών και άμισθων σκλάβων. Τα πλήθη ηρέμησαν μ’ ένα νεύμα του καίσαρα και βυθίστηκαν στις πολυθρόνες – προεκτάσεις του σώματός τους που υπείχαν πια θέση προαιώνιας ουράς. Ο εφιάλτης των αποδιοπομπαίων που τρέφει τις αλλόκοτες, απάνθρωπες ανθρώπινες ζωές, μόλις άρχιζε.   Οι…

* Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση.   * Εντάξει; Habemus δήμαρχουμ – νομάρχουμ να ‘ουμ (παλιό ή νέο, δεν έχει σημασία); Με τις υγείες μας. Στη Σύμη έχουμε ανανέωση της εντολής (58,05% έναντι 41,95%) στις δημοκρατικές δυνάμεις (το μη χείρον βέλτιστον).   * Ακολουθεί κολλητική διαφήμιση.   * Εγινε αυτό που φοβόμουν: Θυμάστε που το καλοκαίρι λέγαμε για τις γαλάζιες σημαίες που πλημμύρισαν τις ακτές; Ε, εξαπλώθηκαν σαν πανούκλα κι έβαψαν γαλάζιους ολόκληρους νομούς!   * Ψωμί πάνω κόσμου: Εφτακόσιες δραχμές το κιλό! Ψωμί Αδη: 48,1%! «Σ’ αυτό τον κόσμο όσοι αγαπούνε, τρώνε βρώμικο ψωμί».   * Στην δημιοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, υπάρχουν εκλογές. Ασχετα αν όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη.   * Τι εννοούσαν όλοι αυτοί που έλεγαν ότι «θα σκίσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα»;   * «Ο,τι αγαπήσαμε τ’ αφήσαμε στην τύχη / ό,τι μας πλήγωσε το είχαμε σκεφτεί». Στίχοι του εξαιρετικά ταλαντούχου, νοήμονος και πολιτικού όντος, του σ.…

♦ «Αντιπολίτευση» Πανομοιότυπες «κριτικές» προς την κυβέρνηση από…νταβατζίδικα έντυπα:   «Οι δηλώσεις πίστης και προσήλωσης στις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές δεν αρκούν, ιδιαίτερα ύστερα από δυόμισι χρόνια απραξίας. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του οφείλουν να περάσουν από τα λόγια στις πράξεις. Ούτε ο ίδιος, πολύ περισσότερο η οικονομία έχουν πλέον την πολυτέλεια του χρόνου» (από το κύριο άρθρο της «Ημερησίας» του Μπόμπολα)).   «Ο κ. Καραμανλής θα αναμασά συνεχώς τη λέξη “μεταρρύθμιση” αλλά δεν θα κάνει βήμα για την εφαρμογή της, ιδιαίτερα σε χώρους που καίνε, όπως το Ασφαλιστικό και η αγορά εργασίας» (από την «Ελευθεροτυπία» των Τεγόπουλου-Βαρδινογιάννη).   Οταν (υποτιθέμενες) αντιπολιτευόμενες εφημερίδες βγαίνουν στην κυβέρνηση από τα δεξιά, κάτι «παίζει» στις σχέσεις κυβέρνησης-νταβατζήδων. Κάτι έχουν πάρει οι «νταβατζήδες» και κάνουν τέτοιου είδους «αντιπολίτευση».   ♦ Πρόκληση Ενώ δεν έχουν κάνει τίποτα για να στηρίξουν τους αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας, ενώ απέφυγαν κάθε συμπαράσταση στον πολυήμερο αγώνα των…

Στην έκτη βδομάδα μπαίνει από τη Δευτέρα η απεργία διάρκειας των δασκάλων, που παρά την κούραση και το τεράστιο οικονομικό σφίξιμο κρατάνε ακόμα γερά και παραδίνουν μαθήματα αγωνιστικού ήθους και αξιοπρέπειας.   Και ο πλέον αφελής καταλαβαίνει πλέον πως το ζήτημα για την κυβέρνηση δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό. Θέλει να τσακίσει αυτή την απεργία προς παραδειγματισμό όλων των άλλων εργαζόμενων. Το είπε με το δικό του τρόπο ο Καραμανλής το βράδυ της περασμένης Κυριακής. Για τις εκλογές μιλούσε, την απεργία των δασκάλων «φωτογράφιζε», δηλώνοντας ότι θεωρεί το θετικό για τη ΝΔ εκλογικό αποτέλεσμα ως επιβράβευση της πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνησή του και πως δεν πρόκειται να υποχωρήσει σε τίποτα. Το επανέλαβε η Γιαννάκου στη συνάντησή της με την ΟΛΜΕ και τη ΔΟΕ, το είπε με το δικό του τρόπο ο Πολύδωρας, όταν έδωσε πλήρη κάλυψη στο μπάτσο που πήγε σε σχολείο για να φακελώσει τους απεργούς.   Είναι…

►Πριν από τις βουλευτικές εκλογές, η NΔ είχε αναλάβει τη δέσμευση ότι, σε περίπτωση που θα επέστρεφε στην εξουσία, θα προχωρούσε στην αύξηση των δαπανών για την Παιδεία από το 3,5% του AEΠ στο 5% του AEΠ, στη διάρκεια αυτής της τετραετίας. Oι δαπάνες για την Παιδεία όχι μόνο δεν αυξάνονται ως ποσοστό του AEΠ αλλά υποχωρούν προς το 3,2% του AEΠ. H κυβέρνηση Kαραμανλή δικαιούται να επιβραδύνει την πορεία της αύξησης των δαπανών για την Παιδεία προς το 5% του AEΠ, επικαλούμενη τις γνωστές δημοσιονομικές και οικονομικές δυσκολίες, δεν δικαιούται όμως να κινείται, με την πολιτική που εφαρμόζει, προς τη διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση.   Γ. Κύρτσος (City Press)   ►O κίνδυνος για κλιμάκωση της έντασης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης είναι ορατός. Tα σχολεία παραμένουν κλειστά επί πέντε εβδομάδες, και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα ανοίξουν αφού οι καταλήψεις από τους μαθητές παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας.…

Οταν λέμε ότι η υπουργός υποσχέθηκε ότι σε συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών θα αξιοποιήσει -για το καλό φυσικά της Παιδείας- τα ευρωπαϊκά προγράμματα, αντιμετωπίζοντας θετικά από το επόμενο έτος την αύξηση της ωριαίας αποζημίωσης, σημαίνει ότι: Από τα κοινοτικά προγράμματα θα δοθεί η αύξηση της ωριαίας αποζημίωσης στους δασκάλους και τους καθηγητές, η οποία είναι ήδη συμφωνημένη όχι στο ποσόν της, ότι θα γίνει η αύξηση. Το ποσό και ο τρόπος έχει να κάνει με τα κοινοτικά προγράμματα. Είναι λοιπόν μια σαφής δέσμευση της κυβέρνησης. Και όπως βλέπετε αυτή η κυβέρνηση δεν κάνει πίσω στις δεσμεύσεις της.   Θεόδωρος Ρουσόπουλος

♦ Τον καημό του εξομολογήθηκε δημόσια ο ηττηθείς του Πειραιά Αγραπίδης: «Φαίνεται τελικά σ’ αυτή τη χώρα ότι όλοι μπορούμε να χάσουμε εκτός από τον Ολυμπιακό μας». Κάτι ήθελε να πει για τον… Σωκράτη, αλλά δεν τόλμησε.   ♦ Εκτός γραμμής (αλλά εντός πραγματικότητας) ο Κίμωνας δήλωσε στο κρατικό ραδιόφωνο: «Επί της ουσίας, αλλαγή πολιτικού σκηνικού με την έννοια της μετατόπισης μεγάλων μαζών από το ένα κόμμα στο άλλο, ασφαλώς και δεν έχουμε».   ♦ Πίκρα! Με την «αυλή» του Καραμανλή, που τον «υπονόμευσε» τα ‘βαλε ο ηττηθείς στην Αιτωλοακαρνανία Δ. Σταμάτης. Πάντως, με μια βουλευτική υποψηφιότητα θα του φύγει η πίκρα. Γι’ αυτό άρχισε να εργάζεται και σ’ αυτό αποβλέπουν οι βολές κατά της «αυλής». Για να αποδείξει η «αυλή» ότι δεν τον σαμποτάρει, θα πρέπει να εργαστεί για να είναι υποψήφιος της ΝΔ στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.   ♦ Θυμόσαστε το κάζο του 2000, που για κάνα δίωρο είχαν…

● Κερδίσαν όλοι και χάσαν όλοι οι άλλοι ●●● Δηλαδή εμείς ●●● Και επειδή το έργο το έχουμε ξαναδεί, αρνούμαστε να προχωρήσουμε σε κριτική ●●● Θα μπορούσε να αναδειχτεί στην παπάρα της χρονιάς η δήλωση Σκανδαλίδη ●●● «Το θεωρώ νίκη μου σε σχέση με τις αντίξοες συνθήκες που έγινε ο προεκλογικός αγώνας» ●●● Οπου «αντίξοες συνθήκες» διάβαζε: η κυβέρνηση εν μέσω απεργιών και αποκαλύψεων σκανδάλων και ο αντίπαλός του βαλλόμενος προσωπικά για καραμπινάτη διαπλοκή ●●● Τι διάολο είχε πιει ο Κωστάκης; ●●● Φαίνεται του έκανε κακό που έκοψε την Πέγκυ Ζήνα το τελευταίο προεκλογικό δίμηνο ●●● Κι αφού η κάλπη είναι πλυντήριο για σκάνδαλα, διαπλοκή και διαφθορά, ενεφανίσθη και ο Σάκης στο γυαλί να σχολιάσει τα εκλογικά αποτελέσματα ●●● Οχι ο Ρουβάς, ρε παιδιά (αυτός είναι σοβαρός άνθρωπος), ο Κεχαγιόγλου ●●● Πόσο να κόστισε άραγε η περατζάδα από το MEGA; ●●● Μπορεί να ήταν απλώς και βγάλσιμο υποχρέωσης ●●● Και…

21/10/1879: Ανακάλυψη λαμπτήρα (Thomas Edison) 21/10/ 1907: Γέννηση Νίκου Εγγονόπουλου 21/10/1917: Γέννηση Dizzy Gillespie 21/10/1918: Πρώτο εργατικό συνέδριο στην Ελλάδα (βασιλικό θέατρο Αθήνας) 21/10/1952: Δήλωση Νίκου Ζαχαριάδη: «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος, όλοι οι σκύλοι μια γενιά» 21/10/1969: Θάνατος Jack Kerouac 21/10/1790: Γέννηση Alphonse – Marie Louis de Lamar-tine 21/10/1833: Γέννηση Alfred Bernhard Nobel 22/10/1811: Γέννηση Franz Liszt 22/10/1937: Γέννηση Μάνου Λοϊζου (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου) 22/10/1964: Ο Ζαν Πωλ Σαρτρ αρνείται το Νόμπελ Λογοτεχνίας 22/10/1988: Επιστροφή Ανδρέα Παπανδρέου από το Χέρφιλντ 22/10/1870: Γέννηση Ivan Bunin 22/10/1844: Γέννηση Sara Bernard 23/10: Ημέρα οικολογικού χρέους 23/10/ 12π.Χ.: Μάχη Φιλίππων 23/10/ 1925: Γέννηση Μάνου Χατζηδάκη (Ξάνθη) 23/10/1872: Θάνατος Θεόφιλου Γκοτιέ 23/10/1927: Αποπομπή Τρότσκυ – Ζηνόβιεφ από το ΚΚΣΕ 23/10/1931: Μεταφορά Αρη Βελουχιώτη στη Γαύδο (μαζί με άλλους 70 εξόριστους) 23/10/1940: Γέννηση Πελέ 23/10/1901: Γέννηση Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου (Αιτωλικό) 23/10/1949: Ιδρυση ΟΤΕ 23/10/ 1956: Ουγγρική επανάσταση 23/10/1960: Εγκαίνια Καυταντζογλείου 23/10/1790: Επανάσταση σκλάβων Αϊτής 24/10: Παγκόσμια ημέρα…

Ο τραγέλαφος (αλλά και η ξεφτίλα) με τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά συνεχίζεται. Με την έναρξη της διαδικασίας, ο αναπληρωτής πρόεδρος Β. Φούκας ανακοίνωσε ότι ο ιδιωτικός φορέας απομαγνητοφώνησης έχει ήδη αποχωρήσει, όμως βρέθηκε λύση από το Εφετείο, σε συνεργασία με το υπουργείο Δικαιοσύνης, με άλλο φορέα (τον οποίο δεν κατονόμασε), για καταγραφή και απομαγνητοφώνηση 15 μόνο συνεδριάσεων, δηλαδή των συνεδριάσεων που θα απολογηθούν οι κατηγορούμενοι. Η υπεράσπιση αντέδρασε και είχε όλα τα δίκια με το μέρος της. Κονδύλια υπάρχουν και δεν μπορούμε να συμμεριστούμε την επιλεκτική ευαισθησία του υπουργείου, σημείωσε η Γ. Κούρτοβικ. Οι συνήγοροι –συμπλήρωσε- δεν έχουν «άκρες» ούτε «κουμπάρους» για να εξασφαλίσουν πόρους. Κατέληξε με το αίτημα να διακόψει το δικαστήριο μέχρι την Τρίτη (είναι στη μέση και ο δεύτερος γύρος των εκλογών), για να απευθυνθούν οι συνήγοροι στο Σύλλογό τους. Ο Γ. Μαντζουράνης, συμφωνώντας με τη συνάδελφό του, χαρακτήρισε προσχηματική την έλλειψη κονδυλίων που επικαλείται το υπουργείο. Δυο…

Με την έναρξη της συνεδρίασης, ο Δ. Κουφοντίνας έθεσε το ζήτημα της μη ελεύθερης επικοινωνίας των κρατούμενων με τους συνηγόρους τους, αναφερόμενος και στις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει ο ΔΣΑ για το ζήτημα, και ζήτησε μια διακοπή για να συνεννοηθεί με τη συνήγορό του. Ο πρόεδρος, αν και δήλωσε έκπληκτος για την παρεμπόδιση της επικοινωνίας κρατούμενου-συνήγορου (αλήθεια, δεν διαβάζει εφημερίδες ο κ. Βςερτέλλης;), έκανε τη διακοπή. Με την επανέναρξη της διαδικασίας ο Δ. Κουφοντίνας έθεσε το ζήτημα των πρακτικών: «Στην τελευταία συνεδρίαση μας πληροφορήσατε ότι σταματά η απιομαγνητοφώνηση των πρακτικών. Με την απόφαση αυτή ολοκληρώνεται ο αποκλεισμός της φωνής των κατηγορουμένων, ειδικά τώρα που θα ακουστεί η φωνή τους. Ετσι, πλήττεται η δημοσιότητα της δίκης και η δίκη θα εξελιχθεί στην ουσία κεκλεισμένων των θυρών. Καταγγέλλω αυτούς που αποφάσισαν αυτόν τον αποκλεισμό και περιμένω να ακούσω μια πειστική και όχι προσχηματική απάντηση. Επειδή δεν νοείται τέτοια δίκη χωρίς πρακτικά στη…

Σε άρθρο στο προηγούμενο φύλλο της «Κ» σχολιάστηκε το νέο σύνθημα του ΠΑΣΟΚ: «Δίκαιη κοινωνία» με… άγριο καπιταλισμό, ήταν ο τίτλος του σχολίου, που έκανε αναφορές σε θέσεις του Γιωργάκη. Επειδή το παραμύθι θα παιχτεί σε πολλές εκδοχές μέχρι τις επόμενες εκλογές, επανερχόμαστε με τη Βάσω, στέλεχος πρώτης γραμμής και υπεύθυνη προγράμματος του ΠΑΣΟΚ.   Πατενταρισμένος Πασόκος (και δη «εκσυγχρονιστής») ο Τάσος Παππάς, τη ρωτάει στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», προσπαθώντας να της δώσει περιθώρια για κοινωνική δημαγωγία: «Στην πορεία προς τη “δίκαιη κοινωνία” που οραματίζεστε, ποιοι θα είναι οι μη προνομιούχοι και άρα οι σύμμαχοί σας και ποιοι οι προνομιούχοι και άρα οι αντίπαλοί σας;».   Η Βάσω αγριεύει και τον βάζει στη θέση του: «Υπονομεύετε την ερώτησή σας. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα του -λεγόμενου κάποτε- υπαρκτού σοσιαλισμού. Με την έννοια αυτή, δεν υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που είναι αντίπαλοί μας»! Ρετιρέ και υπόγεια ίσα κι όμοια. Εργάτες και καπιταλιστές χωρούν…

♦ Εχεις ψήφο. Εχεις δύναμη. Τώρα, οι Δήμοι και οι Νομαρχίες έχουν περισσότερες δυνατότητες (Υπουργείο Εσωτερικών) Αφού έχουμε ψήφο, έχουμε δύναμη. Αν δεν είχαμε, αλήθεια τι θα γινόμασταν; Ο ποιητής έγραφε (συγκλονισμένος από το πραξικόπημα στη Χιλή, την πτώση της κυβέρνησης Αλιέντε, την εξόντωση χιλιάδων αγωνιστών), ότι η δύναμη βγαίνει από τις γροθιές, όχι από πρόσωπα καλοσυνάτα. Τούτοι εδώ, χρόνια τώρα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η δύναμη βγαίνει από τα ψηφοδέλτια -λένε-, από πρόσωπα καλοσυνάτα (χαζοχαρούμενα, είναι το σωστό). Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, θα έλεγε ένας κεντρώος της παλιάς εποχής. Ενας οπαδός του κοινοβουλευτισμού, ένας νομοταγής πολίτης. Ναι, αλλά είδαμε πολλά προεκλογικά υλικά των παρατάξεων της Αριστεράς να έχουν μοστραρισμένη και μια γροθιά, για να παραπέμψουν στην ανάγκη του αγώνα. Και εκλογές και αγώνας. Ευπρέπεια στις εκλογές, πολιτισμένος αγώνας. Δικαιώθηκε το κέντρο και ας μην έχει πια ούτε Ενωση Κέντρου, ούτε ΕΔΗΚ. Δεν…

HASTA LA VICTORIA Την αύριον απέχομεν των εκλογών πλειοψηφούντες Teachers: overworked and underpaid Ούτε ψηφοφόροι – ούτε «ενεργοί»: απεργοί! Μουζίκ Αλογκοσκούφσκη Εκλογές: νυν αποπάτων αγών Ψηφίζοντας, τραβήξτε και το καζανάκι: η μπόχα είναι ανυπόφορη   ♦ Στάη alive ♦ «Εμπειρο» το πρωτοσέλιδο του ΠΡΙΝ (08/09/06): «Μέχρι τη νίκη» αλλά (καλού-κακού) ψήφο στα ριζοσπαστικά ψηφοδέλτια. ♦ Πλάκα είχαν οι υποψήφιοι/ες που έπαιζαν τη γλάστρα στον ALPHA TV (09/10/06): απαξάπαντες/σες ΔΕΝ κατόρθωσαν να δικαιολογήσουν γιατί παίρνουν μέρος στις εκλογές (πέρα από τις συνηθισμένες κουβέντες για το «καλό του τόπου»). ♦ Πόσα μέτρα μακριά από τους μπάτσους διαδηλώνει το ΠΑΜΕ; ♦ Δηλαδή τίνι τρόπω ο Ασπρίκος και ΣΙΑ αποτελούν εγγύηση για να πάμε στα 1400 ευρώ; ♦ Οριζόντια διασύνδεση – ΤΩΡΑ! ♦ Μετεξέλιξη της «Ελιάς» στην Ιταλία: «Δημοκρατικό» Κόμμα. Πικραμύγδαλο… ♦ Βλέπω παχαίνοντας: «Σε ένα άλλο παράδειγμα οι Ηancox και συνεργάτες διαπίστωσαν σαφή συσχέτιση μεταξύ τηλεθέασης σε ηλικία 5-15 ετών και παχυσαρκίας κατά την ενήλικη ζωή… Τα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με…

* Καλά, πλάκα ήτανε; Δεν την κάψανε την Κασσάνδρα το καλοκαίρι; Γιατί ξαναγράφει στην Ελευθεροτυπία; Αλλη Κασσάνδρα κάψανε;   * Ζητείται κάποιος πολύ μορφωμένος, να με βοηθάει να διαβάζω και να καταλαβαίνω τα κυριακάτικα άρθρα του Ζουράρι στην «Μακεδονία».   * Ψωμογιαουρτιάδης.   * Α πα πα γεωργόπουλος. Εν όψει άλλης μιας τετραετούς ευκαιρίας στο ανέκδοτο. Εκείνο ντε, που θα έδιωχνε τα τραπεζοκαθίσματα από την πλατεία Αριστοτέλους και την παραλία της συμβασιλεύουσας (της πόληος, όπως την προφέρει ο αστικοποιημένος μπουρτζόβλαχος).   * ΕΥΔΑΠ – ΝΔΦΚ.   * Υποκειμενικό – και άσχετο – αλλά τελικά, ο μόνος Μητσοτάκης που μου αρέσει είναι ο Δημήτρης (των «Ενδελέχεια»). Το αντίθετο από τις Νατάσες, που μου αρέσουν όλες – ακόμα κι η υπολοχαγός, αφού ήταν μη ομιλούσα γυναίκα! – εκτός από μία.   * Σιδερογροθιά;! Η Marie Claire είναι μια γυναίκα με πάθος. Εσείς;   * Οσο για την Μαριέτα, νευρολόγος είναι, θ’ αντέξει…

♦ Ποιος απομονώθηκε; Οταν ακόμα και στη συντηρητική «Καθημερινή», που ακούει απεργία ή διαδήλωση και παθαίνει αλλεργία, εμφανίζονται σχόλια σαν το παρακάτω   «Ισως θα έπρεπε να αναλογιστούμε κατά πόσο η συμπάθεια αυτή δεν πρέπει να μεταφραστεί και σε έμπρακτη υποστήριξη στους ανθρώπους που έχουν αναλάβει να συνδιαμορφώσουν την παιδεία των παιδιών μας και κατ’ επέκταση το μέλλον της δικής μας κοινωνίας. Ελάχιστη συνδρομή στο σημερινό συλλαλητήριό τους να μην γκρινιάξουμε για το κυκλοφοριακό χάος στο κέντρο της Αθήνας. Είναι και η σιωπή ένδειξη αλληλεγγύης». Δικαιούμαστε να ρωτήσουμε: ποιος απομονώθηκε από την κοινωνία, οι απεργούντες δάσκαλοι και νηπιαγωγοί ή η κυβέρνηση; ♦ Κάνουν ό,τι μπορούν   Ο,τι περνάει από το χέρι της κάνει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ για να βάλει εμπόδια στην έκφραση της αλληλεγγύης προς τους απεργούς δασκάλους και νηπιαγωγούς. Για δεύτερη συνεχή εβδομάδα ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ σε αγαστή συνεργασία απέρριψαν την πρόταση για πραγματοποίηση 24ωρης απεργίας αλληλεγγύης. Από…