Συντάκτης: Eksegersi.gr

Η αφίσα που εικονίζεται παραπάνω άρχισε να κολλιέται στους τοίχους από τα μέσα της τρέχουσας εβδομάδας και συμπυκνώνει τη δική μας θέση απέναντι στο κορυφαίο γεγονός του τελευταίου διμήνου: τη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, που από Δευτέρα μπαίνει αισίως στην πέμπτη εβδομάδα της. Για το ότι αυτό είναι το κορυφαίο γεγονός και όχι το καραγκιοζιλίκι των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών μάλλον δε χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε. Ακόμη και εκείνοι που θα πάνε αύριο και θα ψηφίσουν κάποιον συνδυασμό συμφωνούν μαζί μας.   Το σχέδιο της κυβέρνησης είναι διάφανο κι ας λέει ο Γιωργάκης ότι είναι κυβέρνηση χωρίς σχέδια (αυτόν τον βολεύει η άσφαιρη αντιπολίτευση). Η κυβέρνηση περιμένει να λυγίσουν οι δάσκαλοι από το οικονομικό βάρος των χαμένων ημερομισθίων, να λυγίσουν από το βάρος της ανάγκης, να βάλουν στη μπάντα το φιλότιμο και την αξιοπρέπεια, να σκύψουν το κεφάλι και να γυρίσουν ηττημένοι στα σχολεία. Για να κάνουν καιρό…

 ►Νέα τριήμερη απεργία για 5η κατά σειρά εβδομάδα προτείνουν τώρα οι δάσκαλοι – αλλά για πρώτη φορά και οι καθηγητές – κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις τους, τη στιγμή που οι καταλήψεις στα σχολεία πολλαπλασιάζονται καθημερινά και χθες (σ.σ 10/9) ξεπέρασαν τις 300 σε όλη τη χώρα. Νέα ►Σε κάθε σχολείο κάνουν κατάληψη ένας-δύο καθηγητές, τέσσερις-πέντε οικοδόμοι, πέντε-έξι μαθητές. Μαριέττα Γιαννάκου ►Oι δάσκαλοι βρίσκονται στον δρόμο έναν μήνα τώρα και έχω την αίσθηση ότι βρίσκονται 100% με κομματικά κριτήρια. Mιλτιάδης Bαρβιτσιώτης ►Από το ΚΚΕ δηλώνεται ότι τυχόν καταλήψεις σε σχολεία -εκλογικά κέντρα θα διακοπούν προκειμένου οι πολίτες να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Το ερώτημα, όμως, είναι πώς θα αντιδράσουν οι αυτόνομες ομάδες και την Κυριακή και αμέσως μετά… Τα κυβερνητικά επιτελεία εξακολουθούν να ποντάρουν στον «κοινωνικό αυτοματισμό» και ίσως εκτιμούν ότι μια μείζονα κρίση θα είναι αυτή που θα κινητοποιήσει τα εν υπνώσει ακόμα «αντανακλαστικά» του μέσου Eλληνα. Ελεύθερος Τύπος ►Τα…

 Επί τη ευκαιρία, θα ήθελα να κάνω μια δήλωση: Υπάρχει μια φημολογία περί καταλήψεων σε γυμνάσια και λύκεια. Θα ήθελα λοιπόν να πω, ότι οι καταλήψεις σχολείων έχουν πλειστάκις καταδικαστεί στη συνείδηση της κοινής γνώμης. Θα ήθελα να πω ότι κανείς δεν δικαιούται να παίζει με το μέλλον των παιδιών. Θεόδωρος Ρουσόπουλος

♦ Δεν υπάρχει ντροπή σ’ αυτόν τον τόπο. Το ΕΣΡ επέβαλε πρόστιμο σε τηλεοπτικούς σταθμούς, επειδή μετέδωσαν πλάνα με τους τρεις κουμπάρους του σκανδάλου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, που μεταφέρονταν δεμένοι με χειροπέδες στον ανακριτή. Θυμάστε να επιβλήθηκε κανένα πρόστιμο, όταν οι κατηγορούμενοι για συμμετοχή στη 17Ν μεταφέρονταν σιδηροδέσμιοι, φορώντας λευκά αλεξίσφαιρα γιλέκα και περιτριγυρισμένοι από Ράμπο της Αντιτρομοκρατικής, σε απευθείας μετάδοση απ’ όλα τα κανάλια; ♦ Πολιτικάντης και φτηνιάρης (πολύ φτηνιάρης) ο Θοδωρής ο Ρουσόπουλος. Τόσο φτηνιάρης που έφτασε στο σημείο να προσπαθήσει να κάνει προβοκάτσια με μαθητική προκήρυξη η οποία έλεγε «εμείς οι μαθητές» και αναφερόταν σε κίνημα καταλήψεων τα προηγούμενα χρόνια. «Οι σημερινοί μαθητές ήταν τότε στην τρίτη δημοτικού», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, με ύφος χιλίων Κλουζό. Ακολουθώντας τη λογική Ρουσόπουλου, το «εμείς» θα πρέπει να εξαφανιστεί από κάθε αναφορά σε συλλογικές μνήμες κινημάτων, πολιτικών παρατάξεων, εθνών. Μην ξανακουστεί κανείς να λέει «εμείς οι Ελληνες», αναφερόμενος στο 1821 ή το…

● Φτάνουν τα μούτρα του Νικήτα στην εκπομπή του Πρετεντεράκου για να καταλάβουμε ότι πιάστηκε στα πράσα ●●● Πώς ήταν τα μούτρα του; Σαν ξινισμένη φάτσα γηραιάς γεροντοκόρης ●●● (Απαραίτητος ο πλεονασμός «γηραιά»+«γεροντο-» ●●● Ας παρηγοριέται τουλάχιστον με την ιδέα ότι δεν είναι ο μόνος ●●● Και ας θεσμοθετήσουν κάποια στιγμή τις «χορηγίες» από τις επιχειρήσεις και τους επιχειρηματίες στη διάρκεια των προεκλογικών περιόδων ●●● Οπως Αμερική ●●● Και να φοροαπαλλάσσονται κιόλας οι «χορηγοί» ●●● Θα γλιτώναμε τουλάχιστον από μερικές γερές δόσεις υποκρισίας ●●● Μπορεί να φεύγανε και μερικές τσίμπλες από τα μάτια ●●● Τίτλος άρθρου σε εφημερίδα: «Η κυβέρνηση πυροδοτεί την κρίση στην Παιδεία» ●●● Συγγραφέας; Ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος! ●●● Αυτός που από τον Σημίτη είχε θεωρηθεί «ηθικός αυτουργός» της δολοφονίας του Νίκου Τεμπονέρα και τεσσάρων ανυποψίαστων ανθρώπων στο κατάστημα «Κ. Μαρούσης» ●●● Επειδή αυτά έγιναν εν έτει 1991, προφανώς ισχύει η μητσοτάκειος ρήση, ότι μετά την παρέλευση δεκαετίας επικρατεί…

14/10/1995: Θάνατος δημοσιογράφου Ελένης Βλάχου 14/10/ 1906: Θάνατος Hannah Arendt 14/10/1952: Γέννηση Χάρη – Πάνου Κατσιμίχα 14/10/1944: Αυτοκτονία στρατάρχη Ερβιν Ρόμελ (52 χρ) 14/10/1980: Τελευταία εμφάνιση του Bob Marley 14/10/1990: Θάνατος Leonard Bernstein 15/10: Ημέρα λευκού μπαστουνιού 15/10/1837: Ιδρυση Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών («Σχολείον των Τεχνών») 15/10/1948: Γέννηση Chris de Burgh 15/10/1867: Γάμος Γεωργίου Α’ – Ολγας 15/10/1995: Τίθεται σε λειτουργία η πρώτη πολύγλωσση μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο (“Altavista”) 15/10/1926: Γέννηση Μισέλ Φουκό 15/10/70 π.Χ.: Γέννηση Βιργίλιου 15/10/1917: Εκτέλεση Mata Hari 15/10/1844: Γέννηση Frie-drich Nietzsche 16/10: Παγκόσμια ημέρα διατροφής – Ημέρα κατά παθήσεων σπονδυλικής στήλης 16/10/1793: Αποκεφαλισμός Μαρίας Αντουανέττας 16/10/ 1839: Κατασκευή πρώτου ποδήλατου (Μακμίλαν) 16/10/1854: Γέννηση Oscar Wilde (Δουβλίνο) 16/10/1888: Γέννηση Ευγένιου Ο’ Νηλ 16/10/1908: Γέννηση Εμβέρ Χότζα 16/10/1934: Ο Μάο τσε Τουνγκ ξεκινά την «μεγάλη πορεία» για το Πεκίνο 16/10/1972: Διάλυση Creedence Clearwater Revival 16/10/1985: Θάνατος ζωγράφου και χαράκτη Τάσσου (Αναστάσιος Αλεβίζος) 16/10/ 1927: Γέννηση Gunter Grass 16/10/1947:…

Δεν ξέρω εσείς σύντροφοι πώς χαμπαριάσατε αυτό το τζερτζελέ που γίνεται με τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, εγώ πάντως τον απόλαυσα. Να σας πως λοιπόν το στόρυ, που ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη. Κάθε πρωί κάτω απ’ την πόρτα μου έβρισκα ένα σωρό χαρτομάνι με τις παρλαπίπες αυτών που θέλουν να γίνουν «τοπικοί άρχοντες». Στις αρχές το πέταγα ρίχνοντας και το κατάλληλο μπινελίκι, μέχρι που το μάτι μου έπεσε σε μια φωτογραφία ενός αστεράτου μανουλομάνουλου. Πήρα το φυλλάδιο να το χαζέψω και το μάτι μου έπεσε στην ηλεκτρονική διεύθυνση που έδινε η υποψήφια ζητώντας επαφή με τους εν δυνάμει ψηφοφόρους της. Μου άναψε φλασιά. Ρε, συ, σκέφτηκα, αυτοί έχουν την εντύπωση ότι μπορεί να μας παραμυθιάζουν με τις παπαριές που λένε, γιατί να μην δοκιμάσω και εγώ να τους σερβίρω φύκια για μεταξωτές κορδέλες; Αρχισα, λοιπόν, να περιπλανιέμαι στα φυλλάδιά τους και στάμπαρα άλλες δυο υποψήφιες που ζητούσαν επικοινωνία με τον…

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο θάνατος του στελέχους της ΠΑΣΚΕ ΕΛΤΑ Μ. Γουρνιεζάκη οφείλεται στη σύγκρουσή του με τους τραμπούκους της μιας από τις δύο ΔΑΚΕ ΕΛΤΑ. Το ότι πέθανε από καρδιά και όχι από χτυπήματα των τραμπούκων αφορά το ποινικό δικαστήριο, που θα καταλογίσει το επίπεδο του δόλου. Πολιτικά, ο θάνατός του πρέπει να αποδοθεί στους τραμπούκους. Τελεία και παύλα.   Αλλο αυτό, όμως, και άλλο η προπαγάνδα που ξεκίνησαν οι Πασόκοι, με στόχο να ξεπλύνουν τις δικές τους αμαρτίες και να ενεργοποιήσουν ανακλαστικά αντιδεξιού συνδρόμου (διότι στην απολίτικη αντιδεξιά συμμαχία αυτοί θα ηγεμονεύουν). Εδώ έφτασαν στο σημείο να συγκρίνουν το θάνατο του συνδικαλιστικού τους στελέχους με το ξυλοφόρτωμα του Πολυζωγόπουλου και να τα βαφτίζουν και τα δύο ενέργειες ενιαίου παρακράτους! Ομως, ο Πολυζωγόπουλος έφαγε μερικές «ψιλές» από ανθρώπους που τον κατήγγειλαν για την πολιτική που ακολουθεί, ενώ ο Γουρνιεζάκης χτυπήθηκε στο πλαίσιο ενός εξουσιαστικού καυγά (για την κάλπη,…

Το ΠΑΣΟΚ μάλλον θα την τραβήξει την υπόθεση της Αγροτικής (ήδη δήλωσε ότι θα υποβάλει μήνυση κατά της διοίκησης της τράπεζας για «απιστία σε βάρος του Δημοσίου»). Βλέπετε, ο διοικητής της ΑΤΕ Δ. Μηλιάκος είναι κουμπάρος του Καραμανλή και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ κρίνουν ότι χτυπώντας τον θα καταφέρουν να «περάσουν» την πύλη του Μαξίμου και να χτυπήσουν τον Καραμανλή που κρατιέται στο απυρόβλητο.   Περί τίνος πρόκειται; Η διοίκηση της ΑΤΕ, τράπεζας που βρίσκεται υπό τον απόλυτο έλεγχο του ελληνικού κράτους (έχει την απόλυτη πλειοψηφία του μετοχικού της κεφάλαιου), αποφάσισε να τοποθετήσει ένα μεγάλο μέρος των διαθεσίμων της (750 εκατ. ευρώ) σε hedge funds υψηλού ρίσκου. Τους κινδύνους από αυτή την τοποθέτηση σημείωσαν και οι ελεγκτές της ΤτΕ, που θεώρησαν ότι δεν συνιστά χρηστή διαχείριση η τοποθέτηση του 70% από την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου (δηλαδή από λεφτά του κρατικού προϋπολογισμού, για να ξέρουμε για τι ακριβώς μιλάμε) σε προϊόντα…

Επ’ αυτού δε μπορεί να πει τίποτα ο Πανίκας. Το «Βήμα» δημοσίευσε την Κυριακή φωτοτυπία από κατάλογο μπλοκ επιταγών, από τον οποίο προκύπτει ότι πήρε προσωπική επιταγή ύψους 3.000 ευρώ από το ΚΕΚ «Θεσσαλονίκη», ιδιοκτησίας της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης. Ψιλικατζίδικο το ποσό (τι είναι 3.000 ευρώπουλα για κοτζάμ Πανίκα;), αλλά άραγε είναι η μόνη επιταγή που έχει εισπράξει το παιδί του λαού, ο γιαουρτωμένος αοιδός, ο μάγκας ο σαλονικιός που φοράει παντελόνια και όχι στρινγκάκι;   Η εφημερίδα που έκανε την αποκάλυψη απευθύνθηκε στη διευθύντρια και διευθύνουσα σύμβουλο του νομαρχιακού ΚΕΚ Ζουμπουλία Αλμπανίδου (του στενού Πανικαϊκού πυρήνα), η οποία αρχικά δήλωσε ότι είναι έξοδα παραστάσεως, επειδή ο νομάρχης έκανε ταξίδια για να υποστηρίξει τα προγράμματα, αλλά όταν της είπαν με επιχειρήματα ότι αυτό δεν στέκει, γύρισε την πλάκα και δήλωσε ότι ο νομάρχης επιπλέον «διάβαζε τα προγράμματα και έκανε προτάσεις υποβολής»!

Στο αρχείο έθεσε ο εισαγγελέας Εφετών Μ. Ανδριωτέλης (γνωστός από τη δεύτερη δίκη του ΕΛΑ) την υπόθεση του θανάτου του Κ. Τσαλικίδη, υιοθετώντας στο σύνολό της τη σχετική πρόταση του γνωστού εισαγγελέα Διώτη. Ο Διώτης στο πόρισμά του αποφάνθηκε ότι ο θάνατος του Κ. Τσαλικίδη οφείλεται σε αυτοκτονία και όχι σε εγκληματική ενέργεια. Σημείωνε, όμως, ότι ο θάνατός του σχετίζεται με την υπόθεση των υποκλοπών.   Τότε γιατί η υπόθεση πάει στο αρχείο; Πώς θα απαντηθούν όλα τα κρίσιμα ερωτήματα που προκύπτουν από το ίδιο το πόρισμα Διώτη; Τι σημαίνει ότι ο θάνατος Τσαλικίδη σχετίζεται με το Vodafongate; Πώς ακριβώς σχετίζεται; Τι ρόλο έπαιξε ο Τσαλικίδης; Τι ήξερε; Είχε κάποια εμπλοκή και ποια; Και τελικά γιατί να αυτοκτονήσει; Αισθανόταν ένοχος για κάτι; Πιέστηκε από κάποιους; Εκβιάστηκε από κάποιους;   Σε κανένα απ’ αυτά τα ερωτήματα δεν πρόκειται να δοθούν απαντήσεις. Η υπόθεση πήγε στο αρχείο (ενώ θα έπρεπε να συσχετιστεί…

Το πιο πιθανό είναι αύριο το βράδυ ο Νικήτας Κακλαμάνης να έχει εκλεγεί νέος δήμαρχος Αθηναίων (του φτάνει ένα 42%). Το σκάνδαλο της προεκλογικής χρηματοδότησής του, όμως, από φαρμακευτικές εταιρίες δεν ξεπλένεται με καμιά εκλογή. Αν υπήρχε φιλότιμο, ο Καραμανλής θα έπρεπε να τον στείλει στο σπιτάκι του και ν’ αφήσει άλλον να ηγηθεί του νεοδημοκρατικού συνδυασμού στην πρωτεύουσα. Ομως, το φιλότιμο είναι είδος εν πλήρει ανεπαρκεία (μάλλον εξαφανισμένο) στην αστική πολιτική.   Υπήρξε σκάνδαλο; Αυτό πια είναι ηλίου φαεινότερο. Και μόνο τα μούτρα του Νικήτα στην εκπομπή του Πρετεντεράκου να έβλεπε κανείς θα καταλάβαινε ότι ο τυπάκος πιάστηκε στα πράσα. Οτι η «Ελευθεροτυπία» τον έβαλε στο τηγάνι και τον ξερόψηνε σαν βιενέζικο σνίτσελ. Οταν του έβγαλαν την αποκάλυψη ότι πέντε φαρμακευτικές εταιρίες έσκασαν μερικές χιλιάδες ευρώπουλα για να πληρώσουν προεκλογική εκδήλωσή του στο «Ιντερκοντινένταλ», πήγε να το ρίξει στην παλαβή και άρχισε να μιλάει για προεκλογική λάσπη και αθλιότητες…

Η ώρα της κάλπης. Το πανελλήνιον (το όποιο κομμάτι του, τελοσπάντων) συντεταγμένο θα οδεύσει προς αυτή τη μεγάλη χοάνη των συνειδήσεων, των προβλημάτων, των αιτημάτων. Καθαρό, όχι μόνο γιατί ένα μέρος του, οι παραδοσιακοί δεξιοί, θα ψηφίσουν μετά την κυριακάτικη λειτουργία, αλλά κυρίως γιατί σ’ αυτό το πανηγύρι παίρνουν μέρος μόνο οι ιθαγενείς, οι φορείς του αθάνατου ελληνικού πολιτισμού. Οι αλλοδαποί βρίσκονται σ’ αυτή τη χώρα μόνο για να τους ξεζουμίζουν τ’ αφεντικά. Η λέξη δικαίωμα είναι απαγορευμένη γι’ αυτούς. Ενα τεράστιο θέμα, με το οποίο δεν ασχολούνται καθόλου τα εκατοντάδες αριστερά σχήματα πριν τις εκλογές. Η απώλεια ψήφων μετράει περισσότερο από τις πολιτικές αρχών που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται. Η ικανοποίηση ότι το τάδε μαγαζί ξεπέρασε το δείνα καθορίζει τα όρια των πολιτικών αναλύσεων. Η αγωνία να εκφραστεί στο δικό μας ψηφοδέλτιο η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων για τις κυρίαρχες πολιτικές υπαγορεύει το μάξιμουμ, που πρέπει να είναι κατανοητό, εύπεπτο και…

Τεράστιο και πάλι το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της Τετάρτης στην Αθήνα. Με τη συμμετοχή και μαθητών κατειλημμένων σχολείων αυτή τη φορά, που κάνουν τα πρώτα βήματά τους στο δρόμο του αγώνα (αν και ο Περισσός, με τη γνωστή καπελωτική τακτική του, φρόντισε να κόψει από τον κύριο όγκο του συλλαλητήριου σημαντικό αριθμό μαθητών κατειλημμένων σχολείων).   Ογκωδέστατο το συλλαλητήριο και στη Θεσσαλονίκη. Αυτή τη φορά συλλαλητήρια είχαμε και σε αρκετές άλλες πόλεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία που καταφέραμε να συλλέξουμε, συλλαλητήρια έγιναν σε Πάτρα, Ηράκλειο, Λάρισα, Βόλο, Γιάννινα, Κέρκυρα Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Δράμα, Χαλκίδα, Καλαμάτα, Τρίπολη, Καρδίτσα. Ενδεχομένως και σε άλλες πόλεις που μας διέφυγαν.   Θρασύτατη η Γιαννάκου, έβγαλε έναν οχετό μιλώντας με τους δημοσιογράφους. Και τι δεν είπε το απύλωτο στόμα της. «Η κυβέρνηση δεν κάνει βήμα πίσω. Ας το καταλάβουν. Είναι πολιτική επίθεση και η κυβέρνηση δεν μασάει. Υπάρχουν συγκεκριμένες πολιτικές ομάδες που θέλουν κοινωνική αναταραχή. Στηρίζουν μια υπόθεση…

Η μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας συνεχίζεται, δίνοντας τη σκυτάλη από βδομάδα σε βδομάδα (ήδη βρισκόμαστε στο τέλος της τέταρτης βδομάδας και πάμε για πέμπτη).   Η κυβέρνηση βρίσκεται σε νευρική κρίση. Ενας-ένας, σαν τα ποντίκια που εγκαταλείπουν το καράβι όταν είναι έτοιμο να βουλιάξει, οι υπουργοί της φορτώνουν την ευθύνη στη Μαριέττα, που όμως κρατάει ακόμα το στιβαρό χέρι του Καραμανλή. Ακόμη και ο Αλογοσκούφης φρόντισε να «αδειάσει» την υπουργό Παιδείας. Ο φιλοκυβερνητικός τύπος «διαρρέει» σενάρια ότι η κυβέρνηση δέχεται εισηγήσεις από διάφορα στελέχη της για υποχώρηση και ότι μελετά τη χορήγηση του επιδόματος των 103 ευρώ σε λιγότερες δόσεις ή και μία και ο Ρουσόπουλος κάνει κεντρικό θέμα στο press room τις καταλήψεις των σχολείων που αβγαταίνουν μέρα με τη μέρα. Μάλιστα επανέρχεται και τη δεύτερη μέρα σ’ αυτές, κουνώντας μια ανακοίνωση των μαθητών και λέγοντας «εξυπνακίστικες βλακείες». Ολα αυτά μαρτυρούν τον πανικό στον οποίο έχει περιέλθει…

Ο Θ. Ρουσόπουλος δείχνει και μάλλον είναι ψύχραιμος άνθρωπος. Και σιγουρατζής. Γι’ αυτό, άλλωστε, έχει τον Αντώναρο, τον οποίο χρησιμοποιεί σαν σάκο του μποξ, για να εκτονώνουν πάνω του τις καυτές ερωτήσεις οι δημοσιογράφοι στο πρες ρουμ, κάθε φορά που η πολιτική επικαιρότητα είναι ζόρικη για την κυβέρνηση. Τις τελευταίες μέρες, όμως, εκτέθηκε δυο φορές στο ίδιο ζήτημα και το γεγονός αυτό αποκαλύπτει όχι εκνευρισμό αλλά πανικό στο μέγαρο Μαξίμου.   Την πρώτη φορά ήταν όταν βγήκε ο ίδιος και ανέφερε ότι υπάρχει φιλολογία για κύμα μαθητικών καταλήψεων και κάλεσε όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου να δεσμευτούν ότι θα βάλουν πλάτη για να τις καταπολεμήσουν. Κατέστησε έτσι ο ίδιος κεντρικό πολιτικό θέμα τις μαθητικές καταλήψεις, δίνοντάς τους και τη σχετική ώθηση (γι’ αυτό πρέπει να τον ευχαριστήσουμε). Είναι τόσο αφελής ώστε να πιστεύει ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα συμπαρατάσσονταν με την κυβέρνηση στην αντιμετώπιση των μαθητικών καταλήψεων; Οχι βέβαια.…

Η απεργία των δασκάλων μπαίνει στην τέταρτη βδομάδα της. Την ίδια στιγμή που οι κυβερνώντες δείχνουν τα δόντια τους, επιστρατεύοντας χημικά και σιδερογροθιές, φτύνοντας κατάμουτρα τους δασκάλους με τα 2 ευρώ αύξηση στο επίδομα που από χρόνια δικαιούνται, στο σχολείο μας (το 7ο Δημοτικό Χαλανδρίου) επικρατεί μία περίεργη σιωπή λες και δεν βρισκόμαστε σ’ αυτή τη χώρα, λες και όλοι αυτοί που απεργούν είναι υποχείρια των κομμάτων της αντιπολίτευσης ή η απεργία αφορά μόνο τους «συνδικαλιστές»!!!   Μήπως οι δάσκαλοι έχουν άδικο; Μήπως τους αξίζει να μορφώνουν τα παιδιά μας με 950 ευρώ το μήνα (άντε και κάτι παραπάνω για τους παλιότερους); Μήπως τους αξίζει να κάνουν και δεύτερη δουλειά (σερβιτόροι, ταξιτζήδες, διανομείς κτλ) για να ζήσουν με αξιοπρέπεια τις οικογένειές τους (ή μήπως όλοι αυτοί που τους βλέπουμε επανειλημμένα στα δελτία ειδήσεων είναι ψεύτες;)   Μήπως τους φθονούμε που δουλεύουν «λίγο»; Εχουμε ποτέ σκεφτεί πόση ένταση εργασίας περιέχει η μία…

Τις εικόνες τις έχουμε συνηθίσει πλέον. Κάθε χρόνο τα ίδια φαινόμενα. Με την πρώτη βροχή πλημμύρες. Με τον πρώτο καύσωνα πυρκαγιές. Και ο κύκλος της καταστροφής συνεχίζεται αέναος.   Τα αίτια για τις νέες πλημμύρες τα περιέγραψε με τον καλύτερο τρόπο ο καθηγητής Υδραυλικής στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης Γ. Μηλόπουλος, που δήλωσε στην «Ελευθεροτυπία»:   «Τα ακραία φαινόμενα είναι για φθηνή κατανάλωση. Μην αναζητούμε άλλοθι σε μια δυνατή βροχή. Το ότι δεν έγινε καθαρισμός των χειμάρρων, δεν υπήρξε πρόβλεψη διοχέτευσης των πλημμυρών, ούτε και αντιπλημμυρικής προστασίας είναι το ζητούμενο. Κι εδώ μπαίνουν τεράστιες ευθύνες. Βάζουν την αντιπλημμυρική θωράκιση, παρ’ ότι φωνάζουν γι’ αυτήν, σε τρίτη προτεραιότητα και τώρα πληρώνουμε πολλαπλάσια για να αποζημιωθούν οι πληγέντες, ενώ με σαφώς λιγότερα, αν υπήρχε προγραμματισμός, θα αντιμετωπίζονταν και ακραία φαινόμενα, τα οποία ευτυχώς δεν υπήρξαν».   Τεχνοκράτης είναι ο άνθρωπος, γι’ αυτό και μιλά για «έλλειψη προγραμματισμού». Δεν αναζητά πολιτικά αίτια. Ομως, δεν είναι…

Μπορεί κάποια πράγματα να φαίνονται αυτονόητα, αλλά κάποτε οι αντικειμενικές περιστάσεις έρχονται να μας δείξουν πως δυστυχώς δεν είναι. Και ιδιαίτερα στους καιρούς μας, με το έλλειμμα της αγωνιστικότητας και με το αυτονόητο να αμφισβητείται και να περιέρχεται και πάλι στα προς συζήτηση. Τον καιρό που οι ταγοί της απάτης, οι εχθροί του ανθρώπου προσπαθούν ν’ απαξιώσουν και να ξαναγράψουν την ιστορία με τον πρόστυχο τρόπο που τους εξυπηρετεί, γίνεται αναγκαία η σθεναρή αντίσταση αλλά και η ανάδειξη όσο το δυνατό περισσότερων γραπτών μνημείων. Με την άσβεστη ελπίδα να τους τρίψουν κάποτε την μούρη…   Το βιβλίο «Μανιάτικη αντίσταση» (εκδόσεις «Αδούλωτη Μάνη»), έρχεται να προστεθεί στη σειρά των πολεμοφοδίων της μνήμης ενάντια στη λήθη. Προσπαθεί να περισώσει το αυτονόητο, να το αναδείξει και να συνταχθεί με εκείνους τους όλο και λιγότερους που «σκαλίζουν πληγές». Πληγές που δεν έκλεισαν, όσο κι αν η κοινωνική μνήμη προσπαθεί να τις απωθήσει βίαια και…

Με εκφράσεις συμπάθειας και… κατανόησης απορρίφθηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά η πρώτη αίτηση διακοπής έκτισης της ποινής του λόγω ανήκεστης βλάβης της υγείας του, που υπέβαλε ο Σάββας Ξηρός. Η μόνη ανοχή που έδειξε το δικαστήριο ήταν η άνεση στη διαδικασία. Στην απόφαση, όμως, οι δικαστές εμφανίστηκαν «μπετόν», εφαρμόζοντας την πιο κατασταλτική ερμηνεία του γράμματος του ισχύοντος δικαίου, απολύτως αντίθετα προς το πνεύμα του.   Συγκεκριμένα, το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του Σάββα με το αιτιολογικό ότι οι δύο ιατροδικαστές και ο θεράπων γιατρός στο Γενικό Κρατικό δεν τεκμηρίωσαν άποψη για το χρονικό διάστημα διακοπής της φυλάκισής του. Τι άποψη, όμως να τεκμηριώσουν για το χρονικό διάστημα διακοπής της φυλάκισης για έναν άνθρωπο που χάνει συνεχώς το φως του και για τον οποίο εκκρεμούν τόσα χειρουργεία;   Ο ίδιος ο Σάββας, σε κατάσταση εμφανώς χειρότερη απ’ αυτή που τον είχαμε δει πριν από περίπου ένα χρόνο στο Πενταμελές Εφετείο…