Συντάκτης: Eksegersi.gr

Ο Γιάννης Ιωαννίδης άνοιξε τον κύκλο των αγορεύσεων της υπεράσπισης Γιάννη Σερίφη,σημειώνοντας ότι η περίπτωση του Γ. Σερίφη «συμπυκνώνει ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες, τις πιο κρίσιμες και τις πιο σημαντικές περιπτώσεις όπου το δίλημμα “ασφάλεια ή δικαιώματα” και η προσπάθεια από πλευράς κράτους να προαχθεί το υποτιθέμενο αγαθό της ασφάλειας,  έχει δημιουργήσει συνθήκες μοναδικές για την περίπτωση του Γιάννη Σερίφη». Συνέκρινε δε το κατηγορητήριο κατά Σερίφη με το κατηγορητήριο κατά του Σωκράτη,ανακαλύπτοντας «εκπληκτικές ομοιότητες». Όπως ο Σωκράτης –είπε- σύρθηκε καικαταδικάστηκε σε μια δίκη που αποδείχτηκε μια από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες στην Ιστορία, έτσι και ο Σερίφης δεν κατηγορείται για καμιά πράξη, αλλά για συμμετοχή σε μια Οργάνωση, που πότε είναι η 17Ν, πότε ο ΕΛΑ και ξανά η 17Ν. Τόσους μήνες διαδικασίας –συνέχισε ο Γ. Ιωαννίδης, τόσοι μάρτυρες, τόσα αναγνωστέα έγγραφα και για τον Γ. Σερίφη ουδέν. Καμιά αναφορά, ούτε μια λέξη. Κάποια στιγμή σκεφτήκαμε να παραιτηθούμε από…

Με μια καθαρά πολιτική προσέγγιση άρχισε την αγόρευσή της η Μαρίνα Διαλιάνη, συνήγορος υπεράσπισης του Σωτήρη Κονδύλη: «Η αναπόφευκτη αναφορά στην 30ετή δράση και στο λόγο της Οργάνωσης 17Ν, στο τι σηματοδότησε για τη μεταπολιτευτική κοινή γνώμη και για την ελληνική Πολιτεία, αναδεικνύει εν τοις πράγμασι το βαθύ πολιτικό υπόβαθρο αυτής της δίκης και εξηγεί κατά ένα μέρος και τις ειδικές στοχεύσεις αυτής της διαδικασίας, από την προδικασία της μέχρι σήμερα. Παράλληλα, η αναγκαία, έστω και μερική αποτίμηση του κεφαλαίου 17Ν μέσα στη δικαστική αίθουσα αναδεικνύει και την ιστορική ευθύνη του δικαστηρίου σας, το οποίο καλείται να επανακαθορίσει, για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση, έννοιες και ισορροπίες που εκφεύγουν ή βρίσκονται στα όρια του ποινικοδικαιικού χώρου, του στενού ποινικοδικαικού χώρου. Τα όρια μεταξύ πολιτικής βίας και πολιτικής δράσης, τα όρια μεταξύ πολιτικής βίας και κοινού εγκλήματος, τα όρια της ηθικά δικαιολογημένης ανυπακοής σε συνθήκες δημοκρατικής ομαλότητας. Οι λύσεις που θα…

Οι υπερασπιστές του Θωμά Σερίφη άνοιξαν τη σημερινή συνεδρίαση, με σύντομες αγορεύσεις στηριγμένες σε νομική επιχειρηματολογία. Ο Θωμάς, άλλωστε, έχει αναλάβει μόνος του όλες τις ευθύνες για τη συμμετοχή του στη 17Ν, έχει αναφερθεί στις ενέργειες στις οποίες έχει πάρει μέρος και οι συνήγοροί του είχαν να ασχοληθούν μόνο με το σωστό νομικό χαρακτηρισμό αυτής της συμμετοχής. Ο Γιώργος Γιάνναρος, αναφερόμενος στην ένταξη του Θ. Σερίφη στη 17Ν στάθηκε στο γεγονός ότι ήταν μόλις 22 ετών, σε μια περίοδο πολιτικής αναταραχής και τα κίνητρα της ένταξής του ήταν καθαρά ιδεολογικά, χωρίς καμία ιδιοτέλεια. Για πολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους έγινε και η αποχώρησή του από την Οργάνωση το 1990. Εφόσον πρωτόδικα του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας, πώς είναι δυνατόν να καταδικάζεται (κατά πλειοψηφία) για συμμετοχή μέχρι το 2002; Πώς είναι δυνατόν η αποδοχή της ειλικρίνειάς του να γίνεται με δυο μέτρα και δυο σταθμά; Οταν ανέλαβε πράξεις που δεν…

Ο Γ. Μαντζουράνης συνέχισε την εξαντλητικά αναλυτική τοποθέτησή του στις κατηγορίες που βαραίνουν τον Κ. Καρατσώλη, αναφερόμενος στα στοιχεία που αφορούν τα φερόμενα ως αποτυπώματα του Καρατσώλη σε τσίγκους τυπογραφίας που βρέθηκαν σε γιάφκα της 17Ν. Μολονότι ο Καρατσώλης ήταν τυπογράφος και εργαζόταν σε τυπογραφείο από το οποίο κλάπηκαν τσίγκοι (η κλοπή είχε καταγγελθεί από τον ιδιοκτήτη του τυπογραφείου σε ανύποπτο χρόνο), ο Γ. Μαντζουράνης δεν περιορίστηκε σ’ αυτό, αλλά στηλίτευσε και τον τρόπο με τον οποίο έγινε η ταυτοποίηση των αποτυπωμάτων, ζήτημα γενικότερης σημασίας, που ξεπερνά τα όρια αυτής της δίκης. Δεν δέχτηκε δηλαδή ότι σώνει και καλά τα αποτυπώματα είναι του Καρατσώλη, επειδή το λέει ο ασφαλίτης Γιαννακούρης, χωρίς προς τούτο να έχει συντάξει καμιά έκθεση πραγματογνωμοσύνης, ενώ στον κατηγορούμενο αφαιρέθηκε το δικαίωμα να παραστεί με δικούς του τεχνικούς συμβούλους. Η κατακλείδα της ανάλυσής του σ’ αυτό το σημείο παρουσιάζει ένα γενικότερο ενδιαφέρον: «Με βάση λοιπόν αυτά τα…

Η Τασία Χριστοδουλοπούλου έκλεισε τον κύκλο των αγορεύσεων της υπεράσπισης Κωστάρη, με μια καλοδουλεμένη, λεπτομερειακή αγόρευση, η οποία ξεκινώντας από το γενικό φόντο της υπόθεσης, τοποθέτηση το μέρος της που αφορά τον Κωστάρη στις πραγματικές του διαστάσεις. Ευθύς εξαρχής χτύπησε στην καρδιά του ζητήματος: «Στην πρωτόδικη δίκη υπήρχε ένας φοβερός θόρυβος, μια αφόρητη πολυλογία, μια δαιμονοποίηση, μια τρομολαγνεία, όπως προσφυώς είχε αποκαλεστεί εκείνο το κλίμα. Κανένα δικαίωμα δεν έμεινε ανεπηρέαστο, από το τεκμήριο αθωότητος μέχρι το απόρρητο της προσωπικής ζωής των κατηγορουμένων. Φτιάχτηκαν καριέρες, φτιάχτηκαν ήρωες, φτιάχτηκαν συγγραφείς, έγινε αναδιάταξη των μηχανισμών του κράτους, ποτέ δεν επένδυσαν τόσοι πολλοί τόσα πολλά σε μια δίκη. Ενόψει του εθνικού στοιχήματος της Ολυμπιάδας του 2004, τα ΜΜΕ, η Πολιτεία, θα έλεγα και η κοινωνία στην πλειοψηφία της, συντάχθηκαν με αυτό το στόχο, της εξάρθρωσης της τρομοκρατίας. Η αστυνομική εκκαθάριση της υπόθεσης δέχθηκε τον έπαινο, τον πολιτικό έπαινο, τον πολιτικό εγκωμιασμό της Πολιτείας αλλά…

Η αντιπολίτευση μιλά για πολιτικές ευθύνες τουλάχιστον του Σ. Τσιτουρίδη για το σκάνδαλο της «αφαίμαξης» του ΤΕΑΔΥ από χρηματιστηριακή εταιρία και ζητά την παραίτησή του ή την αποπομπή του από τον πρωθυπουργό. Πολιτικοί αναλυτές γράφουν πύρινα άρθρα υπενθυμίζοντας το περιεχόμενο της έννοιας «πολιτική ευθύνη» και κατηγορώντας τα κόμματα πως όταν βρίσκονται στην κυβέρνηση ξεχνούν αυτά που έλεγαν ως αντιπολίτευση.   Οι μόνοι που δεν δέχονται ότι έχουν οποιαδήποτε ευθύνη είναι οι διορισμένοι από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία εκπρόσωποι στο ΔΣ του Ταμείου. Για να ακριβολογούμε, όχι αυτοί ως άτομα, αλλά το σύνολο της γραφειοκρατίας που τους διόρισε.   Είναι γνωστό ότι ο Τσιτουρίδης από την πρώτη στιγμή και προκειμένου να βγάλει την ουρά του απέξω, αλλά και να προστατέψει το «γαλάζιο παιδί» Αγάπιο Σημαιοφορίδη, που ο ίδιος διόρισε στην προεδρία του ΤΕΑΔΥ, μίλησε για ισομερείς ευθύνες όλου του ΔΣ του Ταμείου. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία άρχισε τότε να σκίζει τα ρούχα της…

♦ Αστυνομία παντού, δικαιοσύνη πουθενά Το συμπέρασμα του συνθήματος είναι σοβαρότατο. Αλλά εμείς θα το πάμε λίγο ποδοσφαιρικά. Παλιά, το σύστημα, το σύστημα του καπιταλισμού, είχε καθαρούς (όσο γίνεται φυσικά) ρόλους στο γήπεδο. Τερματοφύλακας, δεξί μπακ, αριστερό μπακ, σέντερ μπακ, λίμπερο, αμυντικό χαφ κ.λπ. Ο κάθε παίκτης κρατούσε το ρόλο του. Μετά ήρθε το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Ενισχυμένο με κάθε είδους φαρμακευτικές συνταγές για να γίνονται οι παίκτες πύραυλοι. Οι θέσεις καταργήθηκαν (πάλι όσο γίνεται). Το δεξί μπακ γίνεται αριστερό εξτρέμ, ο επιθετικός αμυντικός, το αμυντικό χαφ φορ κ.λπ. Αν υποθέσουμε ότι η αστυνομία είναι ένα σκληρό αμυντικό χαφ και η δικαιοσύνη (ως ανεξάρτητη και τυφλή) ένας επιτελικός παίχτης, συχνά αυτά εναλλάσσονται. Το ίδιο γίνετια π.χ. με το ΚΚΕ. Ξεκινάει ως αριστερό μπακ, μετατρέπεται σε αμυντικό χαφ (με τα παλούκια εναντίον διαδηλωτών) και παίζει μέχρι και τερματοφύλακας στο σύστημα (επιθετικός παίχτης ποτέ, εδώ υπάρχει πρόβλημα φυσικής κατάστασης). Βεβαίως, το θέμα δεν…

Ο Τεμπονέρας ζει- με Πέτρουλα και Καλτεζά μας οδηγεί ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΣΧΟΙΝΙ (λέει ένα τραγούδι) Λευτεριά στον Β. Στεργίου   ♦ Λούληδες: οι οπαδοί του Λούλα στην Ελλάδα.   ♦ Λαθροχειρία πρώτου μεγέθους: «Το 1979 καταλήψεις σήμαινε αντιμαθήματα και επιτυχημένες διαδηλώσεις, ήταν οι μαζικές διαδηλώσεις που ολοκληρώνονταν χωρίς να γίνουν επεισόδια. Και όταν η Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών μας κάλεσε, ως ΚΣ της ΕΦΕΕ πριν από μια πορεία για να συνεννοηθούμε πώς θα γίνει χωρίς επεισόδια, πήγαμε μετά χαράς». (Γι’ αυτό στον αέρα -και στα αμφιθέατρα- κυκλοφορούσε το ’79 το σύνθημα «πουλημένη ΕΦΕΕ» – που συναπαρτιζόταν από τις «γνωστές» δημοκρατικές δυνάμεις ΠΑΣΠ – ΚΝΕ (ΠΣΚ) - ΔΗΜ. ΑΓΩΝΑΣ (ΚΚΕ εσωτ.), γι’ αυτό και ΥΠΗΡΧΕ καταστολή κρατική και το ’79. Και επειδή το χοντραίνει ο συγγραφέας του κειμένου (Γ. Μπασιάκος, Η ΑΥΓΗ, 16-3-07) μιλώντας για «αντιεξουσιαστές λακέδες της εξουσίας», μόνο και μόνο η εξέλιξή του από «ανανεωτής της αριστεράς» σε πανεπιστημιακό τσιράκι…

Αγαπητά μου παιδιά   Το κυνωνικό έργο που επιτελούν οι εφημερίδες μικρών αγγελιών – αντίστοιχες μεγάλων δεν υπάρχουν, γιατί άραγε; – είναι σπουδαίο. Γι’ αυτό και πληθαίνουν και ευημερούν. Για το λόγο αυτό, σας στέλνω ένα δείγμα, μήπως και βρείτε (εσείς ή άλλοι) κάτι που σας ενδιαφέρει μέσα στον μαγικό κόσμο των προσφορών και της ενημέρωσής τους.   Προσφορά εργασίας:   Μεγάλη εταιρία, πρωτοποριακή στον τομέα της, αναζητά εμπορικό αντιπρόσωπο. Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι θαμώνας καφενείου της Πρέβεζας ή μοτοσικλετιστής που κόβει δρόμο από σκαλιά, γυναίκα 35 ετών που έχει σπουδάσει στην Ιταλία, 35χρονος αντιεξουσιαστής, 25χρονος φοιτητής – ραδιοφωνικός παραγωγός, 40άρης, Βοιωτός, Συριανός ή Αθηναίος. Μεταφορικό μέσο απαραίτητο – συνεχή ταξίδια στην επαρχία, μετεκπαίδευση στο εξωτερικό. Προσφέρεται πλήρες πακέτο αποδοχών + bonus. Πληροφορίες Πάτμου και Δαμάρεως γωνία.   Ζητείται νεαρός πανεπιστημιακής μόρφωσης αλλά μειωμένων πνευματικών οριζόντων, για να αναλάβει να φυλάει παπάκια και βέσπες με το ζόρι και…

* 186 χρόνια αύριο (γιορτάζει κι ο Ευαγγελισμός) και τα αποτελέσματα των παρά φύση και κατ’ επανάληψη επανιδρύσεων είναι θεαματικά: Από γραικοί αγροίκοι, από τα καρακόλια στα ξεκώλια κι από τον τούρκο στο βούρκο. Ωσαύτως ραγιάδες εισέτι…   * «Πού ‘σαι ρε Καραϊσκάκη για να φας κανέναν», που λένε κι οι Χαΐνηδες (πριν στείλουν τον Καραγκιόζη στην Eurovision).   * Γιατί τα ΑΤΜ τα λένε «έι τι εμ», ξένα είναι; Το άκουσα στα ΜΜΕ («εμ εμ ι») που νομίζουν ότι όλοι έχουν το μορφωτικό επίπεδο των εμ έι τι…   * «Πρώτα (απομυ)ζούμε και μετά (παρα)γράφουμε».   * Είπα η άμοιρη να διαβάσω ένα βιβλίο – προσφορά εφημερίδας κι έπαθα ζημιά! Υπάρχουν φράσεις που ακόμα δεν έχω αποσαφηνίσει τι λένε (ακόμα θυμάμαι εκείνο το «αυτοσχαιδιασμάτων»)! Και να σκεφτείτε ότι αναγράφεται όνομα μεταφράστριας καθώς και επιμελήτριας κειμένου. Μπράβο κορίτσια, έτσι κι αλλιώς βιβλία που απευθύνονται στην πλέμπα είναι. Πάντως, αν ακολουθείτε…

♦ Αποκαλυπτικά μισόλογα «Ο κύριος Αλμούνια ζήτησε μέτρα;» (για το ασφαλιστικό), ρωτήθηκε ο Αλογοσκούφης σε συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Οχι μόνο δεν διέψευσε αυτό που εννοούσε η ερώτηση, αλλά με την απάντησή του επιβεβαίωσε ότι τα μέτρα θα είναι καταπέλτης στα κεφάλια των εργαζόμενων:   «Οπως ξέρετε, θεωρεί ότι το Ασφαλιστικό είναι ένας από τους μεσοχρόνιους κινδύνους για τη χώρα μας. Εκτιμά ότι σε 5-10 χρόνια θα δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στα δημοσιονομικά ελλείμματα και στο χρέος και με αυτή την έννοια ζητά από όλες τις χώρες, και από την Ελλάδα να κάνουν κάτι».   Η σαφής αναφορά σε χρονικό ορίζοντα 5-10 χρόνων δείχνει ότι τα μέτρα που θα παρθούν δεν θα αφορούν μόνο τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας. Διότι αυτοί θα βγουν στη σύνταξη μετά από 30-35 χρόνια. Επομένως, μόνο μακροπρόθεσμα μπορούν να επηρεάσουν τα δημοσιονομικά του ασφαλιστικού συστήματος. Αντίθετα, για να αντιμετωπιστεί ο «μεσοχρόνιος κίνδυνος», στον οποίο αναφέρεται…

Το πρώτο που μαθαίνουν οι δόκιμοι δημοσιογράφοι είναι ο περιγραφικός ορισμός της είδησης: «Οταν σκύλος δαγκώσει άνθρωπο, δεν είναι είδηση. Οταν άνθρωπος δαγκώσει σκύλο, είναι είδηση». Εφαρμόζοντας πιστά τη… δημοσιογραφική δεοντολογία, τα κεντρικά δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης την περασμένη Τρίτη είχαν σε περίοπτη σειρά την είδηση ότι στο Πολιτικό της Νομικής Αθήνας υπερψηφίστηκε με ποσοστό 60% η πρόταση της ΔΑΠ για σταμάτημα της κατάληψης. Την είδηση ότι στο πολυπληθέστατο Νομικό της Νομικής υπερψηφίστηκε και πάλι το πλαίσιο της κατάληψης δεν τη μετέδωσαν. Και βέβαια, οι αποφάσεις άλλων περίπου 120 συνελεύσεων σε όλη τη χώρα, οι οποίες αποφάσισαν τη συνέχιση των καταλήψεων σε περίπου 250 τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ, δεν απασχόλησαν τα δελτία ειδήσεων, διότι… δεν αποτελούν είδηση. Η κατάληψη δεν είναι είδηση, το σταμάτημα της κατάληψης είναι! Και πάλι, όμως, δεν πολυκολλάνε όλα τούτα με τη… δεοντολογία. Διότι την προηγούμενη εβδομάδα «ήταν είδηση» το σταμάτημα της κατάληψης στο Πανεπιστήμιο…

►Η διαπλοκή όχι μόνο δεν καταπολεμήθηκε στο ελάχιστο, αλλά γιγαντώθηκε επί της σημερινής κυβέρνησης!… Με πόνο ψυχής εμείς σήμερα με τη σειρά μας καταγγέλλουμε: – Τους “νταβατζήδες”-αφεντικά… – Τους “νταβατζήδες” των “νταβατζήδων” υπουργούς… – Τα τσιράκια των “νταβατζήδων” των Δημοσίων Οργανισμών (πρόεδροι, διευθύνοντες σύμβουλοι, διοικητές κ.ά.) που θα είναι πλούσιοι όταν θα εγκαταλείψουν τις καρέκλες τους!.. Για όλη αυτή τη νοσηρή κατάσταση βαρύτατες είναι οι ευθύνες και του πρωθυπουργού… Ο οποίος εξακολουθεί να ανέχεται τη φανερή πια αθλιότητα. Χωρίς ούτε τους “νταβατζήδες” να εξοντώνει, αλλά ούτε και τους κυβερνητικούς προστάτες τους να πετάει με τις κλωτσιές από τις θέσεις τους. Γιατί, κύριε πρωθυπουργέ;.   Δ. Ρίζος (Αδέσμευτος Τύπος)   ►Υπάρχουν εκατοντάδες κομματικά και συνδικαλιστικά στελέχη σαν τον κ. Σημαιοφορίδη, στα οποία ανατέθηκε η διαχείριση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Το χρήμα των ασφαλισμένων έχει μετατραπεί σε μέσο βολέματος των κομματικών και συνδικαλιστικών «ημετέρων».    Γ. Κύρτσος (City Press)   ►Μπορούμε…

Ενα είναι το Ασφαλιστικό. Το θέμα αυτό, επειδή υπήρχε μια αποτυχημένη προσπάθεια από την προηγούμενη κυβέρνηση που είχε δημιουργήσει αρνητικές παρενέργειες, έπρεπε να ξεκινήσει από την αρχή. Ο διάλογος που ξεκινήσαμε μπορεί να μην πήγε όσο γρήγορα θέλαμε, αλλά έγινε.   Γιώργος Αλογοσκούφης

♦ «Αν αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις, δεν κοπρίζεις πάνω του, δεν ασελγείς. Κάνεις κάτι άλλο. Ανοίγεις ένα καφενείο. Είναι πιο τίμιο… Αυτό που έχουμε ξεχάσει σ’ αυτόν τον τόπο είναι ότι ο καλλιτέχνης είναι και πολιτικό ον και το να υπηρετήσεις τον κινηματογράφο, όχι την μπίζνα του, είναι πολιτική στάση». Εύστοχος στο σχόλιό του ο Κύπριος σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης («Βήμα της Κυριακής», 18.3.07), προσφέρει έναν καθρέφτη στον οποίο πολλοί πρέπει να κοιταχτούν (και όχι μόνο καλλιτέχνες).   ♦ Στη φυλλάδα «Παρασκευή+13» (16.3.07), σε μεγάλο θέμα σχετικό με τις εξελίξεις στην «Ελευθεροτυπία» γράφτηκε ότι ένας από τους λόγους που οδήγησαν τη Μάνια Τεγοπούλου να δείξει στον Σεραφείμ Φυντανίδη την ώρα της εξόδου μια ώρα γρηγορότερα είναι η φράση που φέρεται να είπε ο Φυντανίδης σε στελέχη της εφημερίδας στη Θεσσαλονίκη, ότι «την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ τη διοικεί ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος από τη φυλακή και η Μαϊτέ Πενό». Το δημοσίευμα δεν είδαμε να…

● Ποιος καθόταν πρώτο τραπέζι πίστα στο συνέδριο της ΓΣΕΕ; ●●● Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Ν. Γκαργκάνας ●●● Ο «λαγός» όλων των κυβερνήσεων για τη λήψη ακόμα πιο σκληρών αντεργατικών μέτρων ●●● Ο άνθρωπος που δεν διστάζει να διακηρύσσει (λες και κόλλησε η βελόνα) πως για την οικονομική κακοδαιμονία φταίνε οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που… παίρνουν πάρα πολλά ●●● Είναι αυτό που λένε: μια φωτογραφία χίλιες λέξεις ●●● ΜΑΤ και Κύπριοι φασίστες χέρι-χέρι κυνηγούσαν αναρχικούς στη Θεσσαλονίκη ●●● Κι ύστερα έψαλαν όλοι μαζί τον εθνικό ύμνο ●●● Χεσμένος έτρεχε να φύγει από το αεροπλάνο του ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας ●●● Βγήκαν κάποιοι καπνοί, βρισκόταν πάνω από το Ιράκ, σου λέει «πάει, μου τη μπουμπούνισαν» ●●● Αμήν και πότε ●●● Ποιον ονομάζουν «Μητσοτάκη του ΣΥΝ» τα στελέχη της Κουμουνδούρου; ●●● Ελα μου ντε ●●● Πρέπει να τον στενοχωρεί πάντως πολύ αυτός ο χαρακτηρισμός ●●● Οχι για τη σύγκριση με τον…

24/3: Ημέρα κατά της φυματίωσης – Λάος: Ημέρα στρατού – ΗΠΑ: Ημέρα αγροτών 24/3/ 1924: Κατάργηση βασιλείας – έκπτωτη η δυναστεία Γλίξμπουργκ 24/3/1999: Αρχή βομβαρδισμών ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο 24/3/1955: Νόμος επιτρέπει για πρώτη φορά πρόσληψη ελληνίδων στο δημόσιο 24/3/1936: Ιδρυση υφυπουργείου εμπορικής ναυτιλίας 25/3/1957: Συμφωνία Ρώμης – Iδρυση Ευρωπαϊκής Κοινής Αγοράς 25/3/1821: Κήρυξη ελληνικής επανάστασης 25/3/1932: Αποκαλυπτήρια μνημείου άγνωστου στρατιώτη 25/ 3/1983: Επιστρέφει στην Ελλάδα ο αυτοεξόριστος ηγέτης του ΔΣ Μάρκος Βαφειάδης 26/3: Μπανγκλαντές: Ημέρα ανεξαρτησίας (1971) 26/3/1780: Eκδοση πρώτης κυριακάτικης εφημερίδας (“Sunday Monitor”) 26/3/ 1893: Γέννηση Palmiro Togliatti 26/3/1979: Συμφωνία Camp David μεταξύ Ισραήλ – Αιγύπτου 27/3: Παγκόσμια ημέρα θεάτρου 27/3/1994: Νίκη Σίλβιο Μπερλουσκόνι στις εκλογές 27/3/1995: Ο Νέλσον Μαντέλα απομακρύνει την εν διαστάσει σύζυγο και επικρίτριά του Γουίνι Μαντέλα από το υφυπουργείο παιδείας, όπου την είχε διορίσει ο ίδιος 27/3/1973: Ο Μάρλον Μπράντο αρνείται το Oσκαρ ταινίας “Ο νονός”, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ταπεινωτική αντιμετώπιση των ινδιάνων…

Αποδείχτηκε πολύ μικρός ο χώρος του Στεκιού Μεταναστών για να χωρέσει φίλους και συντρόφους που ήθελαν να τιμήσουν τον Κωστή Νικηφοράκη, στο πολιτικό του μνημόσυνο που έγινε το περασμένο Σαββατόβραδο. Γέμισε ασφυκτικά ακόμα και η σκάλα της εισόδου και πάρα πολλοί έμειναν για ώρες όρθιοι.   Συγκινητικές ήταν και οι τοποθετήσεις των ομιλητών, που μίλησαν με αγάπη για το σύντροφο που χάθηκε πρόωρα, συμφωνώντας όλοι σε ένα πράγμα: Ο Κωστής δεν πρέπει ούτε να αγιοποιηθεί ούτε να ηρωποιηθεί. Ο Κωστής ήταν ένας επαναστάτης κομμουνιστής, ένας αγωνιστής που με τη δράση του έδινε φωνή σε κείνους που δεν έχουν και ταυτόχρονα ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή, με τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις του, όπως όλοι μας.   Ενα συγκινητικό μήνυμα έστειλε και ο Δ. Κουφοντίνας, ο δεσμώτης αγωνιστής με τον οποίο ο Κωστής είχε αναπτύξει έναν ιδιαίτερο δεσμό:   «Φέρνω στο νου μου την τελευταία μας κουβέντα, όταν ο Κωστής έδινε την…

Πρέπει να αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα στις γραμμές της νεολαίας του ο Περισσός. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι κάθεται και δημοσιεύει στο «Ριζοσπάστη» άρθρα με περιεχόμενο… «μας ζηλεύουν γιατί είμαστε πρωτοπορία», τα οποία η ηγεσία, με την παλιά φθαρμένη συνταγή του κομματικού πατριωτισμού, προσπαθεί να δημιουργήσει τάσεις συσπείρωσης.   «Από ποια επιτελεία ή κέντρα αντλούν τις πληροφορίες τους;», αναρωτιέται ο αρθρογράφος του «Ρ» για τις αστικές εφημερίδες που φιλοξενούν ρεπορτάζ. Ελάτε τώρα που δεν ξέρετε. Κάθε Κνίτης (εκτός από τα «χωμένα» κομματόσκυλα) δε συζητά τίποτ’ άλλο στην παρέα του. Για το εσωκομματικό μπάχαλο συζητά. Υστερα, είναι και αυτοί που αποχώρησαν και που δε μπορούν να τους κλείσουν το στόμα.   «Η ΚΝΕ και οι δυνάμεις της ΠΚΣ έβαλαν τη σφραγίδα τους σ’ αυτούς τους αγώνες», γράφει ο ίδιος αρθρογράφος και κάθε Κνίτης με μια σταγόνα έστω φιλότιμου χαμογελάει πικρά. Γιατί ξέρει. «Το αγωνιστικό πλαίσιο της ΚΝΕ και της ΠΚΣ μέσα στις…

Στις 14 και 15 Mάρτη συζητήθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο με το οποίο θα συγκροτηθεί το πολυδιαφημισμένο από τους Σ. Tσιτουρίδη και Γερ. Γιακουμάτο Eιδικό Tαμείο Kοινωνικής Aλληλεγγύης. Oι κύριοι αυτοί καλλιέργησαν προσδοκίες στους δεκάδες χιλιάδες απολυμένους εργάτες της Nάουσας και πολλών άλλων πόλεων και περιοχών της Eλλάδας, που δε μπορούν να βρουν δουλειά με τις λεγόμενες ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης του OAEΔ, ότι θα αποκατασταθούν με το ταμείο αυτό μέχρι να συνταξιοδοτηθούν. Oπως θα δούμε στη συνέχεια, ο θησαυρός αποδεικνύεται άνθρακες για μια ακόμη φορά.   Ποιος απολυμένος εργάτης της Nάουσας δε θυμάται τη διαφήμιση που είχαν κάνει οι Tσιτουρίδης και Γιακουμάτος για το δικό τους πρόβλημα και τη ρύθμιση που έκαναν; Ποιος απολυμένος εργάτης άλλης περιοχής, απ’ αυτούς που είχαν παραμυθιαστεί από την εκκωφαντική κυβερνητική προπαγάνδα και απαιτούσαν να ενταχτούν και αυτοί στη ρύθμιση για τη Nάουσα, δεν θυμάται ότι τους καλούσαν να κάνουν υπομονή και τους υπόσχονταν…