Συντάκτης: Eksegersi.gr

Σε φυλάκιση πέντε μηνών καταδικάστηκε ο γενικός γραμματέας του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ Δημήτρης Τρίμης (ανήκει στη δημοσιογραφική ομάδα του «Ιού») για την περιφρούρηση της απεργίας των δημοσιογράφων στο ραδιοσταθμό ΣΚΑΙ στις 16.7.2004. Την κατηγορία στήριξαν μόνο ο ιδιοκτήτης του ΣΚΑΙ Γ. Αλαφούζος (γόνος της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας με τις ιδιαίτερα στενές σχέσεις με το «σύστημα Καραμανλή») και τα στελέχη του σταθμού Μπ. Παπαδημητρίου, Χ. Μπότσαρης και Ανδρ. Μαζαράκης. Δηλαδή, αυτοί που οργάνωσαν τότε τις απεργοσπαστικές εκπομπές κατασυκοφαντώντας τον αγώνα των δημοσιογράφων. Ούτε ένας επαγγελματίας δημοσιογράφος εκτός από τους ίδιους τους μηνυτές δε βρέθηκε να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Αλλωστε, ο Τρίμης δεν βρισκόταν εκεί ως δημοσιογράφος που εργάζεται στο συγκρότημα των Αλαφούζων, αλλά ως συνδικαλιστής που υπερασπιζόταν δικαιώματα συναδέλφων του. Με προκλητικό τρόπο το δικαστήριο αρνήθηκε να εξετάσει τους δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες δημοσιογράφους που ήταν εκείνο το πρωί παρόντες έξω από το ΣΚΑΙ και παρέστησαν στη δίκη για να υπερασπιστούν…

Είναι από τις περιπτώσεις που ντρέπεσαι για τις αποφάσεις των Μικτών Ορκωτών Δικαστηρίων. Με πλειοψηφία 4 προς 3, που τη διαμόρφωσαν οι ένορκοι, ο αρχιφύλακας Γ. Δημητρακάκης, που σκότωσε τον 22χρονο Ηρακλή Μαραγκάκη, επειδή δε σταμάτησε σ’ ένα μπλόκο, καταδικάστηκε από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Πειραιά σε φυλάκιση 5,5 χρόνων. Πρωτοδίκως είχε καταδικαστεί στα Χανιά ομόφωνα σε ισόβια. Οι τρεις τακτικοί δικαστές που μειοψήφισαν έκριναν ότι ο μπάτσος έπρεπε να καταδικαστεί και πάλι με την πρωτόδικη κατηγορία (ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο) χωρίς κανένα ελαφρυντικό.   Δε χρειάζεται να πούμε γιατί η συγκεκριμένη απόφαση είναι μια άδικη απόφαση, ειδωμένη από τη σκοπιά του ισχύοντος Δικαίου. Οταν τρεις μπάτσοι (ο Δημητρακάκης και δυο ειδικοί φρουροί, που πρωτόδικα είχαν αθωωθεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας και είχαν καταδικαστεί μόνο για παράνομη οπλοχρησία σε διετή φυλάκιση με αναστολή) σηκώνουν το όπλο και πυροβολούν ενάντια σ’ ένα αυτοκίνητο που δε σταματά σ’ ένα μπλόκο,…

Ο Θωμάς Σερίφης μας παρακάλεσε και ευχαρίστως δημοσιεύουμε επιστολή που έστειλε στο λαθρόβιο λασποέντυπο «Μήνυμα Αντίστασης»:   Αξιότιμε κύριε Διευθυντά   Εδώ και πολύ καιρό παρακολουθώ από τις στήλες του περιοδικού σας την προσπάθεια καταρράκωσης της αξιοπρέπειάς μου και τον εξευτελισμό της προσωπικότητάς μου. Μάλιστα, εάν σκεφτεί κανείς ότι είσαστε ίσως το μοναδικό έντυπο που ασχολείται συστηματικά με τη δίκη της 17Ν, τότε η προσπάθειά σας αυτή λαμβάνει πολύ μεγαλύτερες και πολύ σοβαρότερες διαστάσεις.   Προφανώς και είναι δικαίωμα του κάθε δημοσιογράφου να γράφει την άποψή του τόσο για τη διαδικασία της δίκης όσο και για τα πρόσωπα τα οποία κατηγορούνται. Προφανώς και είναι δικαίωμα του κάθε εντύπου να έχει τις απόψεις του και να προσεγγίζει τη συγκεκριμένη υπόθεση σύμφωνα με τις απόψεις αυτές καθώς και να στηρίζει κάποιους από τους κατηγορούμενους. Αυτό όμως που σαφώς υπερβαίνει τα όρια της ελευθερίας του λόγου είναι η προσπάθεια να πληγεί οποιοσδήποτε των…

Αίσχος! Μ’ αυτή τη λέξη μόνο μπορεί να περιγραφούν όσα γίνονται στη δίκη των 49 διαδηλωτών που συνελήφθησαν στις 8 Μάρτη. Την Παρασκευή 23 Μάρτη, στη μεγάλη αίθουσα του Εφετείου όπου μεταφέρθηκε η δίκη, ακούσαμε την πρόεδρο να δηλώνει ότι υπήρξε κάποια παρεξήγηση και ότι η αίθουσα δεν διατίθεται! Η εισαγγελέας πρότεινε αμέσως αναβολή επ’ αόριστον. Οι συνήγοροι κατήγγειλαν μεθόδευση από πλευράς υπουργείου, προκειμένου να κρατηθούν οι κατηγορούμενοι σε ομηρία και να πληγεί έτσι ο αγώνας του φοιτητικού κινήματος. Το ίδιο υποστήριξε και ο Σ. Σαγκριώτης, ο μοναδικός κατηγορούμενος που ζήτησε το λόγο. Με το που άκουσε την καταγγελία του, η πρόεδρος διέκοψε αμέσως τη συνεδρίαση. Τελικά, κάτω από την πίεση των καταγγελιών, η δίκη δεν αναβλήθηκε, αλλά μεταφέρθηκε και πάλι στην άθλια αίθουσα του Πρωτοδικείου, όπου οι μισοί δικηγόροι στέκονται όρθιοι, όπως όρθιο στέκεται και το ακροατήριο.   Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε μια ακόμα λαθροχειρία της εισαγγελίας: ενώ η κατηγορία της…

Εκτίμηση της κατάστασης μετά τις εκλογές στο σωματείο εργαζόμενων του Δήμου Καλλιθέας κάνει η συλλογικότητα «Εκτός των Τειχών», σε ανακοίνωσή της που διένειμε στους χώρους εργασίας. Με ένα λόγο διαφορετικό από τον κυρίαρχο ρεφορμιστικό, αλλά και τον συγκαλυμμένο οπορτουνιστικό, η συλλογικότητα βάζει το μαχαίρι στην πληγή. Γιατί ανοιχτή πληγή είναι σήμερα ο εργατικός συνδικαλισμός και για να ‘ρθουν οι μεγάλες ανατροπές πρέπει  πρώτα να ειπωθούν οι μεγάλες αλήθειες. Παραθέτουμε ολόκληρη την ανακοίνωση.   Συναδέλφισσα, συνάδελφε,   Οι εκλογές τελείωσαν. Τα προβλήματα παραμένουν.   Σοβαρότατα προβλήματα στο Δ. Καλλιθέας, μεγάλα προβλήματα συνολικότερα για τον κόσμο της εργασίας. Οταν υπάρχουν τόσα προβλήματα κανένας δεν δικαιούται να πανηγυρίζει. Ολοι οφείλουμε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας για να προχωρήσουμε μπροστά στο ξεπέρασμα αυτής της κατάστασης.   Από την πλευρά μας, θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλες και όλους που μας διάβασαν, μας άκουσαν, που μοιράστηκαν τον προβληματισμό μας. Εναν ξεχωριστό χαιρετισμό οφείλουμε σε όσους μας εμπιστεύτηκαν.…

H εργοδοσία συνεχίζει να βγαίνει ανοιχτά υπέρ της εργατοπατερικής ομάδας του Σ. Aλεβιζόπουλου στο εργοστάσιο του Παπαστράτου στον Πειραιά. Στις 22 Mάρτη, ο διευθύνων σύμβουλος της Φίλιπ Mόρρις Λαουρέντ Mποϊσάρτ εξέδωσε ανακοίνωση που απευθύνεται στους εργαζόμενους της εταιρίας, τους οποίους με θράσος προσφωνεί «συνάδελφους». O κύριος αυτός «αισθάνθηκε την ανάγκη να επικοινωνήσει» με τους εργαζόμενους και να τους γνωστοποιήσει ότι οι εργατοπατέρες της ομάδας Aλεβιζόπουλου και Σία επαναβεβαίωσαν τη θέση τους ότι υποστηρίζουν την ξεπουληματική επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας. Ενώ γνωρίζει ότι η σύμβαση αυτή έχει οριστικά καταργηθεί, ισχυρίζεται, ψευδώς στην ανακοίνωσή του, ότι είναι έγκυρη.   Eνεργεί έτσι γιατί θέλει να στείλει στους εργαζόμενους του Παπαστράτου το τρομοκρατικό μήνυμα να μη διανοηθούν να πάρουν πίσω τις υπογραφές τους από τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, που τις υπέγραψαν πριν από δύο χρόνια με απειλές από στελέχη της επιχείρησης και εργατοπατέρες, ότι όσοι δεν υπογράψουν θα απολυθούν ή ότι η επιχείριση θα…

Με το συνδικαλιστικό σχήμα των «Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων» στους εκπαιδευτικούς έχουμε συμπορευτεί και έχουμε συγκρουστεί (τελευταία φορά ήταν με τη συμμετοχή τους στο ύπουλο κλείσιμο της μεγάλης απεργίας των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης). Δε μπορούμε να μη συμφωνήσουμε, όμως, με την άποψη που είδαμε γραμμένη σε ανακοίνωση των «Αγωνιστικών Παρεμβάσεων Δ.Ε. Δυτ. Αθήνας», η οποία μοιραζόταν στην πανεκπαιδευτική πορεία της περασμένης Τετάρτης. Την παραθέτουμε:   «u Γιατί οι “δικοί μας” όλων των παρατάξεων πλην Παρεμβάσεων συμφώνησαν ομόφωνα σ’ αυτές τις συναλλαγές με τα “σκυλιά” της αγοράς;   ♦ Γιατί δε μειοψήφισαν, δεν ψήφισαν λευκό, δεν παραιτήθηκαν, “δεν έκοψαν τις φλέβες τους”, δεν ανέδειξαν το ζήτημα; u Αν δεν ήξεραν γιατί δε ρώταγαν;   ♦ Και αν χάθηκαν τόσα εκατομμύρια από τα ταμεία μας γιατί δεν ενημερώνουν τον κλάδο;   ♦ Αν μπλέχτηκαν δεξιοί και αδέξιοι αντάμα γιατί αλληλοκαλύπτονται ακόμα και με όρκους σιωπής;   Στο ΔΣ του ΤΕΑΔΥ η ΑΔΕΔΥ όρισε εκπροσώπους…

Ο κλοιός του παραστρατιωτικού σκανδάλου σφίγγει επικίνδυνα πλέον γύρω από τον Κολομβιανό πρόεδρο Αλβάρο Ουρίμπε μετά την αποκάλυψη ότι και ο αρχηγός των Ενόπλων δυνάμεων της χώρας, ο αρχιστάτηγος Μάριο Μοντόγια, έχει συνεργαστεί εκτεταμένα με τα αποσπάσματα θανάτου, συμπεριλαμβανομένης της πολιτοφυλακής της οποίας αρχηγός ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εμπόρους ναρκωτικών, ο Nτιέγκο Φερνάντο Μουρίγιο Μπετζαράνο.   Οι πληροφορίες για την εμπλοκή του Μοντόγια στο παραστρατιωτικό σκάνδαλο περιέχονται σε πρόσφατη έκθεση της CIA, η οποία επικαλείται και άλλες δυτικές Υπηρεσίες Πληροφοριών. Η έκθεση διέρρευσε στη «Los Angeles Times», η οποία δεσμεύτηκε να μη δημοσιεύσει λεπτομέρειες που θα έθεταν σε κίνδυνο τις πηγές πληροφοριών και τις μεθόδους της CIA. Η CIA δεν αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του ντοκουμέντου, όμως κάποιοι αξιωματούχοι της επιχείρησαν να υποβαθμίσουν τη σημασία της αποκάλυψης με το πρόσχημα ότι οι πληροφορίες για το Μοντόγια δεν έχουν επιβεβαιωθεί απόλυτα. Ο ίδιος και η κυβέρνηση του Αλβάρο Ουρίμπε διέψευσαν φυσικά…

Χιλιάδες Βρετανοί στρατιώτες έχουν φύγει από τις μονάδες τους χωρίς άδεια από το 2003, γιατί ο στρατός είναι απρόθυμος να αναγνωρίσει τη σοβαρότητα των ψυχικών διαταραχών που τους έχει προκαλέσει η συμμετοχή τους στον πόλεμο του Ιράκ, σύμφωνα με ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας «Independent» (26/3/06).   Το βρετανικό υπουργείο Αμυνας υπολογίζει σε 10.000 περίπου τις περιπτώσεις λιποταξίας από την εισβολή στο Ιράκ το 2003 και σε 1.100 τους στρατιώτες που διώκονται σήμερα από το στρατό.   Στην εκπομπή «Πανόραμα» του BBC μίλησε ένας στρατιώτης που έφυγε από τη μονάδα του χωρίς άδεια – αδίκημα που τιμωρείται με ισόβια φυλάκιση – επειδή αρνήθηκαν να του δώσουν άδεια, παρόλο που υπέφερε από άσχημες αναμνήσεις και αϋπνία από τότε που είδε να σκοτώνεται ένας φίλος του κατά τη διάρκεια περιπόλου. Αποφάσισε να λιποτακτήσει όταν απορρίφθηκε η αίτησή του για απόλυση, παρόλο που είχε υπηρετήσει  την καθορισμένη 12μηνη θητεία συν εξι μήνες παράταση.  …

Ο αμερικάνικος στρατός έχει χάσει 130 ελικόπτερα στον πόλεμο του Ιράκ και του Αφγανιστάν, όπως αποκάλυψε ο διοικητής της Πολεμικής Αεροπορίας, ο στρατηγός Στέφεν Μουντ, μιλώντας σε δημοσιογράφους του Πενταγώνου στις 23 Μαρτίου. Το ένα τρίτο απ’ αυτά έχει καταρριφθεί από εχθρικά πυρά και για τα υπόλοιπα αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες πέρα από το ότι αρκετά έχουν πέσει λόγω της σκόνης, του αφιλόξενου εδάφους και των άσχημων συνθηκών στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Διαμαρτυρήθηκε γιατί η στρατιωτική βιομηχανία δεν ακολουθεί το ρυθμό που απαιτούν οι ανάγκες του πολέμου και δεν τα αντικαθιστά αρκετά γρήγορα και επισήμανε ότι χρειάζονται 24 μήνες για να αντικατασταθεί ένα αεροσκάφος και ότι τώρα έρχονται τα ελικόπτερα που θα καλύψουν τις πρώτες απώλειες.    

Σημαντικές επιτυχίες έχουν σημειώσει τις τελευταίες βδομάδες οι Μαοϊκοί αντάρτες, γνωστοί ως Ναξαλίτες, στην Ινδία, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Ινδού δημοσιογράφου Sudha Ramachandran, που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα των «Asia Times» (20/3/07).   Στις 15 Μαρτίου 350 περίπου βαριά οπλισμένοι αντάρτες επιτέθηκαν σε προκεχωρημένο αστυνομικό φυλάκιο στην περιοχή Dante-wada του κρατιδίου Chhattisgarh σκοτώνοντας 55 άτομα. Προηγουμένως είχαν αποκλείσει με κορμούς δέντρων τους δρόμους που οδηγούν στο φυλάκο για να εμποδίσουν την πρόσβαση σε αστυνομικές ενισχύσεις. Πρόκειται για μια από τις πιο φονικές επιθέσεις στην πολύχρονη δράση των ανταρτών. Από τους 55 νεκρούς, οι 16 ήταν αστυνομικοί και οι υπόλοιποι μέλη της πολιτοφυλακής Salwa Judum, που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση, επανδρώνεται από ντόπιους και χρησιμοποιείται εναντίον των ανταρτών.   Πριν από ένα δεκαπενθήμερο, είχαν σκοτώσει το βουλευτή Sunil Mahato, μέλος της ομοσπονδιακής βουλής, στο γειτονικό κρατίδιο Jharkhand. Μέχρι τώρα, οι επιθέσεις των ανταρτών περιορίζονταν σε υψηλόβαθμους τοπικούς αξιωματούχους. Ο Sunil Mahato είναι…

Αυτή τη φορά δεν ήταν ο θάνατος αλλά ο άγριος ξυλοδαρμός ενός 33χρονου άντρα που τόλμησε (άκουσον, άκουσον) να μετακινηθεί στο μετρό χωρίς εισιτήριο, για να ξεσπάσουν πολύωρα βίαια επεισόδια στο Παρίσι και μάλιστα σε έναν από τους κεντρικότερους κόμβους του παρισινού μετρό. Η «υπερβάλλουσα περιποίηση» του 33χρονου από τους «εργαζόμενους» μπάτσους του μετρό, έκανε πολλούς (πάνω από 100) νεαρούς Γάλλους (πολλοί απ’ τους οποίους, γόνοι μεταναστών) να εξαγριωθούν και να επιτεθούν στους αστυνομικούς που έσπευσαν να επιβάλουν την τάξη, με τις συγκρούσεις να συνεχίζονται μέχρι τη νύχτα και να τερματίζονται μετά από χρήση δακρυγόνων από την αστυνομία. Εγιναν 13 συλλήψεις, ενώ οι μπάτσοι έσπασαν το χέρι ενός διαδηλωτή.   Η βία που ξέσπασε για μια ακόμα φορά στο Παρίσι, έδωσε την αφορμή για νέο φασιστικό παραλήρημα του υποψήφιου για την Προεδρία της Δημοκρατίας Νικολά Σαρκοζί (ο οποίος πήρε και το χρίσμα από τον Σιράκ), που έσπευσε να ρίξει τη…

Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το περασμένο Σάββατο (μια μέρα μετά τη σύλληψη των Βρετανών πεζοναυτών στον Περσικό απ’ τους Ιρανούς) για επιβολή νέων κυρώσεων στο Ιράν με το ψήφισμα 1747, σύμφωνα με το οποίο «παγώνουν» οι λογαριασμοί 28 Ιρανών αξιωματούχων που σχετίζονται με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και απαγορεύονται οι εξαγωγές όπλων στο Ιράν, άνοιξε ένα νέο γύρο παζαριών για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Δυο μέρες μετά το ψήφισμα του Σ.Α. (που ψηφίστηκε ομόφωνα), οι πρόεδροι της Ρωσίας και της Κίνας εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία καλούν το Ιράν να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΟΗΕ και να συνεργαστεί με τη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας με την οποία ανέστειλε μερικώς τη συνεργασία μετά από την απόφαση 1747. Την ίδια στιγμή, ο επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Χαβιέ Σολάνα κάλεσε σε νέο γύρο συνομιλιών το Ιράν για το ζήτημα του πυρηνικού του προγράμματος.   Απ’ ότι…

Η σύλληψη των 15 Βρετανών ναυτών και πεζοναυτών (μεταξύ των οποίων και μία γυναίκα) την προηγούμενη Παρασκευή αναζωπύρωσε τις ήδη τεταμένες σχέσεις της Τεχεράνης με τη Δύση. Οι 15 Βρετανοί στρατιωτικοί συνελήφθησαν από μέλη της ιρανικής ακτοφυλακής την προηγούμενη Παρασκευή, όταν το σκάφος που επέβαιναν έκανε νηοψία στον βόρειο Περσικό Κόλπο. Σύμφωνα με τους Βρετανούς, το σκάφος βρισκόταν 1,7 ναυτικά μίλια μέσα στα ιρακινά και όχι τα ιρανικά χωρικά ύδατα όταν έγινε η σύλληψη. Διαφορετική ήταν η δήλωση της ιρανικής πλευράς σύμφωνα με την οποία το σκάφος βρισκόταν μισό χιλιόμετρο μέσα στα ιρανικά χωρικά ύδατα.   Οπως και να έχει το πράγμα, γεγονός είναι ότι οι Βρετανοί έπαιζαν με τη φωτιά κάνοντας νηοψίες σε μία περιοχή (Σατ Αλ Αράμπ) που για χρόνια ήταν διαφιλονικούμενη από Ιράκ και Ιράν. Παρόμοιο περιστατικό είχε γίνει στο παρελθόν (τον Ιούνη του 2004), όταν σε παρόμοιες συνθήκες είχαν συλληφθεί από τους Ιρανούς 6 Βρετανοί πεζοναύτες…

Ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» στην Παλαιστίνη δεν σηματοδότησε τίποτα διαφορετικό στη στάση της λεγόμενης διεθνούς κοινότητας απέναντι στην Παλαιστινιακή Αρχή. Ούτε η Ράις, ούτε ο Σολάνα, αλλά ούτε και ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, που επισκέφτηκαν τα παλαιστινιακά εδάφη, δεν δέχτηκαν να συναντηθούν με υπουργούς που ανήκουν στη Χαμάς. Ο τελευταίος μάλιστα, σαν πιστό τσιράκι των Αμερικάνων, δήλωσε ότι δεν είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο όσο η νέα κυβέρνηση δεν ευθυγραμμίζεται με τις απαιτήσεις του Κουαρτέτου (αναγνώριση Ισραήλ, αποκήρυξη της βίας, επικύρωση προηγούμενων συμφωνιών που έχει υπογράψει η ΟΑΠ με το Ισραήλ).   Η αμερικάνικη κυβέρνηση συνεχίζει να δηλώνει ότι θα χρηματοδοτήσει μόνο τον Αμπάς και τον αμερικανόδουλο σύμβουλο «εθνικής ασφαλείας» Μοχάμεντ Νταχλάν, στέλνοντας 59.36 δισ. δολάρια (αντί 86.4 που είχε υποσχεθεί αρχικά) για την ενίσχυση της προεδρικής φρουράς και 20 δισ. για άλλες δραστηριότητες όπως η ενίσχυση των εκλογικών μηχανισμών και η…

Τελικά, φαίνεται πως το «Μια ξεχωριστή μέρα» υπήρξε η μόνη ουσιαστική ταινία του Σουμάχερ. Από τότε, ό,τι έχουμε δει συμβαδίζει με ό,τι αποκαλούμε συμβατικό αμερικάνικο κινηματογράφο. Επίπεδες ιστορίες και σκηνοθεσίες χωρίς κανένα βάθος και με το απαραίτητο happy-end, από τις οποίες καμιά δεν κατάφερε να σταθεί σε βάθος χρόνου.   Το ίδιο αναλώσιμη είναι και το «Number 23»: Η ιστορία ενός άνδρα που η εμμονή του για έναν αριθμό τον οδηγεί στο φόνο. Θα μπορούσε το θέμα αυτό να είναι ένα ειρωνικό σχόλιο για τη μανία των ανθρώπων να συνδέουν τη ζωή τους με κάποιους αριθμούς, τυχερούς ή όχι. Αντ’ αυτού, είναι ένα θρίλερ, στο οποίο ο άνδρας, μετά από μακρόχρονη νοσηλεία, καταφέρνει με χίλια βάσανα να ξεπεράσει το ψυχοπαθητικό του background και να ενταχθεί στην κοινωνία. Το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο είναι η μεταμόρφωση του Τζιμ Κάρεϊ από λαστιχένιο γελωτοποιό σε δραματική περσόνα.

Ο ογδοντατετράχρονος Αλέν Ρενέ μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ομώνυμο θεατρικό έργο του Βρετανού Αλαν Αικμπορν και φιλοδοξεί να δώσει με τη διασκευή και τη μεταφορά του στο Παρίσι (Μπερσί) εικόνες της σύγχρονης αστικής ζωής. Στην ταινία παρουσιάζονται επτά χαρακτήρες που οι σχέσεις μεταξύ τους, σύμφωνα με τον Ρενέ, θυμίζουν ιστό αράχνης. Ετσι, όταν κάποιος χαρακτήρας κινείται, υπάρχει άμεσος αντίκτυπος στο υπόλοιπο κομμάτι του ιστού και πάει λέγοντας.   Η ταινία περιγράφει με χιούμορ και χωρίς εξάρσεις την καθημερινότητα, τις απογοητεύσεις, τη μοναξιά και το αέναο κυνήγι της ευτυχίας από τους επτά χαρακτήρες, που η προσπάθειά τους να κάνουν την επιθυμία τους πραγματικότητα σκοντάφτει σε κάθε τους βήμα. Ο Ρενέ συνδέει τις επιμέρους ιστορίες με δεξιοτεχνία, όμως μένοντας στην επιφάνεια και την ασημαντότητα των ηρώων του και αναδεικνύοντας αδιάφορες πλευρές της μικροαστικής ζωής, καταλήγει να κάνει μια ταινία που πραγματικά δεν έχει να πει σχεδόν τίποτα στο σύγχρονο θεατή.

Ενας εμπνευσμένος νεαρός καθηγητής Ιστορίας ταλανίζεται εξ αιτίας της εξάρτησής του από τα ναρκωτικά και της προσπάθειάς του να είναι συνεπής στο διδακτικό του έργο. Μια δεκατριάχρονη έγχρωμη μαθήτρια γίνεται συμμέτοχη στο μυστικό του και η σχέση που δημιουργείται μεταξύ τους ανοίγει νέες δυνατότητες και για τους δύο… Μια ενδιαφέρουσα ταινία, που δεν είναι αριστούργημα, είναι όμως μια άλλη, ιδιαίτερη ματιά στο θέμα των εξαρτήσεων. Ομως, το μεγαλύτερο ατού της είναι ο πολλά υποσχόμενος Ράιαν Γκόσλινγκ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, σε μια ευφυή, εσωτερική ερμηνεία, που σε «διάλογο» με την παρουσία και την ερμηνεία της νεαρής Σαρίκα Επς αποτελεί τον βασικό λόγο για να δει κάποιος αυτή την ταινία.

Φτου σας ξεφτίλες. Τρίζουν τα κόκαλα του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά. Παραμονή της εθνικής επετείου χάσατε από τους αλλόθρησκους μέσα στην έδρα μας. Ντροπή σε όλους όσους ήταν στο Καραϊσκάκη (ξεφτιλίσατε και τον έτερο οπλαρχηγό ανίκανοι) και στους παίχτες και στους θεατές. Οι παίχτες δεν κατάλαβαν τη σημασία του αγώνα για το λαό και το έθνος και περιφέρονταν στο γήπεδο λες και έπαιζαν φιλικό παιχνίδι και η πλειοψηφία των θεατών ανεχόταν τον διασυρμό, χωρίς να κάνει καμία ενέργεια για να αλλάξει την εξέλιξη του αγώνα. Πού είναι, ωρέ ζαγάρια, ο πατριωτισμός σας; Πανηγύριζαν οι οχτροί και εσείς τους κοιτούσατε (ορισμένοι προσκυνημένοι τους χειροκρότησαν κιόλας μετά το τέλος της μάχης), χωρίς να κάνετε τίποτα. Εχετε γίνει Ευρωπαίοι και πολιτισμένοι και ξεχάσατε τα εγκλήματα που έχουν κάνει στον λαό μας οι παλιότουρκοι. Ευτυχώς που ήταν στο γήπεδο λίγοι τσολιάδες και οι πατριώτες του Στόκου και έσωσαν το πατριωτικό φρόνημα, πετώντας συνεχώς στους…

Εχουμε πολλές φορές αναφερθεί στην αντισυνταγματική διάταξη που ο υπουργός Γεωργίας E. Mπασιάκος έβαλε στο νόμο 3399/2005 για τη γη υψηλής παραγωγικότητας, καθώς και στις πιέσεις που ασκήθηκαν σε υπηρεσιακό παράγοντα προκειμένου να φτιάξει σχέδια Kοινών Yπουργικών Aποφάσεων, με τις οποίες οι εκτάσεις που βρίσκονται 600 μέτρα δεξιά και αριστερά του εθνικού και επαρχιακού δικτύου θα πάψουν να είναι γη υψηλής παραγωγικότητας. Oι πιέσεις ασκήθηκαν από τον E. Mπασιάκο και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου K. Σκιαδά. Πρόσφατα άρχισε το κυνηγητό και από τον υφυπουργό Γεωργίας A. Kοντό, που στην αρχή κάλεσε τον συγκεκριμένο υπηρεσιακό παράγοντα δυο φορές στο γραφείο του, για να του λύσει το πρόβλημα με τη γη υψηλής παραγωγικότητας που παρουσιάστηκε στην εκλογική του περιφέρεια. O υπηρεσιακός παράγοντας, όπως ήταν φυσικό, επανέλαβε αυτά που εδώ και δύο χρόνια λέει στις απαντήσεις που δίνει σε Διευθύνσεις Aγροτικής Aνάπτυξης που ρωτούσαν για την χωροθέτηση της γης υψηλής παραγωγικότητας. Απαντήσεις…