Συντάκτης: Eksegersi.gr

Σύμφωνα με την ΕΣΥΕ, οι άνεργοι το Σεπτέμβρη του 2007 ήταν 410.324 και το ποσοστό ανεργίας 8,3%. Είναι η πρώτη φορά που η ΕΣΥΕ εμφανίζει το μήνα αυτό αυξημένη την ανεργία κατά 1,2% σε σχέση με το Σεπτέμβρη του 2006 και κατά 7,8% σε σχέση με τον Αύγουστο του 2007. Αυτή η διαφοροποίηση στην παρουσίαση των ποσοστών ανεργίας από το γενικό γραμματέα της ΕΣΥΕ πιθανόν να συνιστά αλλαγή τακτικής από την πλευρά της στα ποσοστά ανεργίας, προκειμένου να γίνουν πιο πιστευτά. Πιθανόν το 2007 να εμφανίσουν το ίδιο ή λίγο μικρότερο με το ποσοστό που έδωσαν το 2006, δηλαδή 8,9%.   Δεν είναι δυνατόν να έχει «καθήσει» η αγορά και στον τομέα της κατοικίας, μετά τα μεγάλα έργα, και να εμφανίζεται η απασχόληση αυξανόμενη και η ανεργία μειούμενη. Δεν είναι δυνατόν οι εξαγωγές να αυξάνονται ελάχιστα και ο γενικός γραμματέας της ΕΣΥΕ να εμφανίζει μειούμενη την ανεργία.   Οπως είναι γνωστό, ως…

Σε μια ακόμη τραμπούκικη ενέργεια προχώρησαν γραφειοκράτες συνδικαλιστές του Περισσού, ενάντια σε εργαζόμενους που ζύμωναν ταξικές απόψεις. Μπορεί γι’ αυτούς να ισχύει το «παλιά μου τέχνη κόσκινο», να ξέρουν όμως πως δεν πρόκειται να τους περάσει.   Την Παρασκευή 7 Δεκέμβρη, πέντε μέλη της Ανοιχτής Συνέλευσης Εργαζόμενων-Ανέργων για το Ασφαλιστικό δέχτηκαν τραμπούκικη επίθεση από ομάδα περίπου 20 ατόμων, επικεφαλής της οποίας ήταν ο πρόεδρος του Σωματείου Ηλεκτρολόγων Πλοίων, την ώρα που μοίραζαν προκηρύξεις στην είσοδο της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος. Προκηρύξεις που καλούσαν σε αγώνα για την Κοινωνική Ασφάλιση, σε συμμετοχή στην Πανεργατική Πανελλαδική Απεργία της 12ης Δεκέμβρη και στη συγκρότηση «Ανοιχτής Συνέλευσης Εργαζόμενων και Ανέργων για το Ασφαλιστικό, όπου όλοι οι εργαζόμενοι θα μπορούμε να συντονίσουμε τον συνολικό αγώνα ενάντια στις ρυθμίσεις για το Ασφαλιστικό και ενάντια στους εργοδότες που τις υπαγορεύουν. Οπου θα αποφασίζουμε εμείς για εμάς, χωρίς σωτήρες μικρούς ή μεγάλους».   Ο πρόεδρος του Σωματείου Ηλεκτρολόγων Πλοίων, αφού πρώτα…

Φιλοπασοκική φυλλάδα απέδωσε με χαρακτηριστικό τρόπο την πρεμούρα του ΠΑΣΟΚ να καπηλευτεί την αγανάκτηση των εργαζόμενων για τη νέα αντιασφαλιστική επίθεση, δυο μέρες πριν την πρώτη γενική απεργία που αναγκάστηκε να κηρύξει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία: «Να ανακτήσει τη “χαμένη του τιμή” επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ στρεφόμενο στην άσκηση αντιπολίτευσης με έντονα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Ψάχνοντας τον βηματισμό του το ΠΑΣΟΚ και με ανοιχτό ακόμη το εσωτερικό μέτωπο σηκώνει τους αντιπολιτευτικούς τόνους σε μια προσπάθεια να πείσει τα θιγόμενα από την πολιτική της κυβέρνησης στρώματα ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις λαϊκές ανάγκες» (Εθνος, 10.12.07).   Κατανοητή η αγωνία του ΠΑΣΟΚ που βλέπει τα πρώτα μετεκλογικά γκάλοπ να καταγράφουν για το ίδιο απώλειες μεγαλύτερες απ’ αυτές που καταγράφουν για την κυβέρνηση (π.χ. το γκάλοπ της GPO για το MEGA, σύμφωνα με το οποίο αρνητικά κρίνει το έργο της κυβέρνησης το 63,3% και το έργο του ΠΑΣΟΚ το 81%). Ομως, και η κοινωνική δημαγωγία έχει…

Οσοι πήραμε μέρος στην απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας, την περασμένη Τετάρτη, είχαμε την αίσθηση ότι ήταν μεγαλύτερη από εκείνη του 2001 ενάντια στο σχέδιο Γιαννίτση. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, όμως, συγκρίσεις δεν είναι εύκολο να γίνουν. Γιατί όταν έχεις να κάνεις με τεράστιες συγκεντρώσεις δε μπορείς εύκολα να τις μετρήσεις. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν η κεφαλή της χωριστής πορείας του ΠΑΜΕ έφτανε στη Φιλελλήνων στο Σύνταγμα, ένα πυκνό ανθρώπινο ποτάμι γέμιζε τη Σταδίου και την Πατησίων μέχρι σχεδόν την ΑΣΟΕΕ. Η Αστυνομία μίλησε για 100.000 διαδηλωτές, οπότε σίγουρα ήταν περισσότεροι.   Ηταν εκεί άνθρωποι όλων των ηλικιών και όλων των κλάδων. Εργαζόμενοι κυρίως, αλλά και ελευθεροεπαγγελματίες. Κατάφερε να τους ενώσει όλους η κυβέρνηση Καραμανλή.   Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έπλεε σε πελάγη ευτυχίας. Από την εποχή Γιαννίτση είχε να δει τόσο κόσμο. Προσπάθησαν, λοιπόν, τα στελέχη της, με τους διαδοχικούς δεκάρικους που εκφώνησαν από τα μικρόφωνα (στους οποίους ελάχιστοι έδωσαν σημασία),…

Στο ψήφισμα της ΓΣΕΕ για την απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας γράφεται μεταξύ των άλλων: «Ενίσχυση και διεύρυνση του θεσμού των ΒΑΕ και επέκτασή του στο Δημόσιο. Τα ΒΑΕ αποτελούν ελάχιστη ασπίδα προστασίας της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων από τις ιδιαίτερα επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίες».   Οσοι από τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους άκουσαν αυτό το ψήφισμα να εκφωνείται έμειναν με την εντύπωση ότι η ΓΣΕΕ αγωνίζεται όχι απλά για την υπεράσπιση των ΒΑΕ, αλλά για τη διεύρυνσή τους. Οι εργατοπατέρες δεν τους ενημέρωσαν, βέβαια, για τη λειτουργία της «επιστημονικής επιτροπής» του νόμου Ρέππα, που έχει σαν καθήκον της να αποφανθεί για τον αποχαρακτηρισμό της πλειοψηφία των επαγγελμάτων από τα ΒΑΕ, στην οποία η ΓΣΕΕ συμμετέχει κανονικότατα.   Γράφαμε την προηγούμενη εβδομάδα για το non paper που έδωσε στα μέλη της Επιτροπής ο κυβερνητικός πρόεδρός της, Π. Μπεχράκης, σύμφωνα με το οποίο τα ΒΑΕ θα χωριστούν σε τρεις κατηγορίες. Στο κανονικό…

Μετά από 21 χρόνια φυλάκισης στις πιο σκληρές συνθήκες, ο Ζαν-Μαρκ Ρουϊγιάν, μέλος της οργάνωσης του γαλλικού αντάρτικου πόλης Action Directe, θα περάσει τη Δευτέρα την πόρτα της φυλακής ανασαίνοντας ελεύθερο αέρα. Το Ειδικό Εφετείο επεκύρωσε την απόφαση του Δικαστήριου Εκτέλεσης Ποινών τον περασμένο Σεπτέμβρη, σύμφωνα με την οποία ο Ρουϊγιάν θα βγαίνει από τη φυλακή από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή και θα επιστρέφει σ’ αυτή το βράδυ (και τα Σαββατοκύριακα). Θα εργάζεται στις εκδόσεις Agone, ενώ του επιβλήθηκε ο εξοργιστικός όρος να καταβάλλει το 30% του μισθού του στο Δημόσιο Ταμείο!   Οι ίδιοι όροι έχουν επιβληθεί και στη Ναταλί Μενιγκόν, που ζει σε καθεστώς ημιελευθερίας από τις 2 Αυγούστου, ενώ εκκρεμούν οι υποθέσεις των Ζορζ Σιπριανί (έχει καταθέσει αίτηση το Νοέμβρη, η οποία πρέπει να εξεταστεί εντός εξαμήνου) και Ρεζίς Σλεισέρ (θα καταθέσει αίτηση τον ερχόμενο Φλεβάρη). Οπως είναι γνωστό, η Ζοέλ Ομπρόν απελευθερώθηκε για λόγους υγείας και μετά…

Η αιματηρή διπλή επίθεση αυτοκτονίας με στόχο τα γραφεία του ΟΗΕ και το κτίριο του συνταγματικού δικαστηρίου στο Αλγέρι, την περασμένη Τρίτη, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 60 ανθρώπων, συγκλόνισε την Αλγερία (παρά το γεγονός ότι έχουν σημειωθεί παρόμοιες επιθέσεις στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν) και προκάλεσε την αγανάκτηση όλων των κυβερνήσεων παγκόσμια. Το ζήτημα όμως δεν είναι αν αγανακτά ή στεναχωριέται κανείς για το χάσιμο δεκάδων ανθρώπινων ζωών (πολλές από τις οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το στόχο), αλλά να αναζητήσει την αιτία για την έξαρση τέτοιων καταστάσεων.   Το έχουμε ξαναγράψει, πολλές φορές. Η στυγνή εκμετάλλευση των περισσότερων χωρών της υφηλίου από την «πολιτισμένη Δύση», η δουλικότητα των περισσότερων καθεστώτων των χωρών του «τρίτου κόσμου» μπροστά τους ματοβαμμένους ιμπεριαλιστές και η τεράστια συσσώρευση φτώχειας στις περισσότερες χώρες του πλανήτη (πολλές από τις οποίες διαθέτουν πλουτοπαραγωγικές πηγές ικανές να θρέψουν τον πληθυσμό τους) θα γεννούν καθημερινά…

Με 50 αυτοσχέδιες ρουκέτες στον ισραηλινό εποικισμό Σντερότ, τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, απάντησε η Χαμάς στη σιωνιστική εισβολή που έγινε την Τρίτη το πρωί στη Λωρίδα της Γάζας. Η επίθεση των Σιωνιστών ήταν η μεγαλύτερη των τελευταίων μηνών και κόστισε τη ζωή σε έξι Παλαιστίνιους, συνάντησε όμως τη σθεναρή αντίσταση των παλαιστίνιων μαχητών, που είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστούν τέσσερις ισραηλινοί στρατιώτες, από αντιαρματική ρουκέτα που πέταξαν σε διερχόμενο όχημα οι Παλαιστίνιοι.   Η αντεπίθεση της Χαμάς, που έγινε την επόμενη μέρα, προκάλεσε πανικό στον εποικισμό του Σντερότ, όπου σημειώθηκαν κάποιες καταστροφές σε σπίτια και αυτοκίνητα και τραυματίστηκαν τρεις έποικοι. Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης του Αμπάς δήλωσαν ότι η ισραηλινή εισβολή θέτει σε κίνδυνο την «ειρηνευτική διαδικασία», μια μέρα πριν από την πρώτη συνεδρίαση της κοινής ισραηλινοπαλαιστινιακής επιτροπής που συστήθηκε με βάση τη σύνοδο της Ανάπολης. Φαίνεται καθαρά, λοιπόν,το ποιόν της «ειρηνευτικής διαδικασίας», η οποία διεξάγεται ταυτόχρονα με…

Τη μείωση των επιθέσεων εναντίον των αμερικάνικων στρατευμάτων στο Ιράκ και τον περιορισμό της βίας στη Βαγδάτη τους τρεις τελευταίους μήνες, που αποδίδονται στην «επιτυχία» της επιχείρησης «Surge» στη Βαγδάτη και της στρατηγικής που εφάρμοσε ο στρατηγός Πετράους, χρησιμοποιεί ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του Λευκού Οίκου για να παρουσιάσει ότι σημειώνεται αισθητή βελτίωση της κατάστασης στο Ιράκ και ότι δικαιώνεται η πολιτική του.   Μόνο που η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οπως επισημαίνουν πολλοί αναλυτές, η μείωση των επιθέσεων εναντίον των στρατευμάτων κατοχής οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες. Στην απόφαση του Σαντρ να σταματήσει ο «Στρατός του Μαχντί» τις επιθέσεις εναντίον αμερικάνικων στόχων για να προχωρήσει σε εσωτερικές εκκαθαρίσεις και ανασυγκρότηση και στη συνεργασία μεταξύ Αμερικάνων και σουνιτών φυλάρχων, που οδήγησε στη συγκρότηση σουνιτικών ένοπλων ομάδων, που εξοπλίζονται και χρηματοδοτούνται από τους Αμερικάνους, με αποστολή να εκδιώξουν την Αλ Κάιντα του Ιράκ από τα μέχρι πρότινος προπύργια της σουνιτικής αντικατοχικής αντίστασης…

Στο προηγούμενο φύλλο της «Κ» επιχειρήσαμε μια πρώτη προσέγγιση του χαρακτήρα της «μπολιβαριανής επανάστασης» του Προέδρου της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες, με αφορμή την ήττα που υπέστη στο συνταγματικό δημοψήφισμα της προηγούμενης Κυριακής. Διαπιστώσαμε ότι στα οχτώ χρόνια της διακυβέρνησης Τσάβες υπήρξε άνοδος του βιοτικού επιπέδου ακόμα και των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Ο Τσάβες είχε αυτή τη δυνατότητα, γιατί ο εξαπλασιασμός των τιμών του πετρελαίου στα χρόνια της διακυβέρνησής του έφερε τεράστια έσοδα στα κρατικά ταμεία. Αρκεί να αναφέρει κανείς ότι τα έσοδα της κεντρικής κυβέρνησης από το πετρέλαιο (που αποτελούν το 1/3 των εσόδων) ανέρχονταν στο 5.8% του ΑΕΠ το 1998, ενώ το 2006 έφτασαν στο 15.9% του ΑΕΠ[1].   Ταυτόχρονα το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν ανέβηκε αισθητά την οχταετία 1998-2006 (συνολική αύξηση πάνω από 20%). Αν μάλιστα δεν υπήρχε το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Τσάβες το 2002 και το σαμποτάζ στην πετρελαιοβιομηχανία με τις απεργίες που οργάνωσε η αντιπολίτευση…

Ολοι θυμόμαστε πως στην πρώτη κυβέρνησή του, το 2004, ο Κ. Καραμανλής ανέλαβε και το υπουργείο Πολιτισμού, για να στείλει το μήνυμα πως είναι άνθρωπος του πολιτισμού. Είναι, βέβαια, γνωστό πως η σχέση του με τον πολιτισμό εξαντλείται στην μετά μανίας παρακολούθηση DVDs με χολιγουντιανές ταινίες. Αλλωστε, ο Καραμανλής ο νεότερος, μέχρι την «διά της βίας» τοποθέτησή του στην αρχηγία της ΝΔ, δεν ήταν παρά ένα καλομαθημένο παιδί της μπουρζουαζίας, που ξημεροβραδιάζονταν στα in μπαράκια και παρίστανε το βουλευτή.   Κάποια στιγμή οι σύμβουλοί του διαπίστωσαν ότι δε γινόταν τίποτα με την προσπάθεια να τον παρουσιάσουν σαν άνθρωπο του πολιτισμού και του είπαν να εγκαταλείψει το υπουργείο, για να μη γίνεται και ρόμπα. Οπερ και εγένετο. Αρχικά το υπουργείο Πολιτισμού παραδόθηκε στον θαμώνα των γνωστών «πολιτιστικών κέντρων» της παραλιακής και του Γκαζιού, Γ. Βουλγαράκη, και εσχάτως στον εξάδελφο Μ. Λιάπη, για να ‘χει κι αυτός κάτι ν’ ασχολείται, εκτός παραγωγικών…

«Το μετάξι» του Φρανσουά Ζιράρ είναι ένα ρομαντικό περιπετειώδες δράμα εποχής, όπου ένας πολυπράγμων γάλλος έμπορος στέλνει στη μακρινή Ιαπωνία ένα ριψοκίνδυνο νεαρό για να φέρει στην Ευρώπη αυγά μεταξοσκώληκα που έχουν εξαφανιστεί μετά από μια επιδημία. Στην Ιαπωνία όπου φθάνει, μετά από ένα επικό ταξίδι μέσω Ρωσίας, θα συναντήσει πολλές δυσκολίες, αλλά και θα γνωρίσει ένα παθιασμένο έρωτα ξεχνώντας τη σύζυγο που έχει αφήσει πίσω του.   Ακούγεται σαν μια συναρπαστική ιστορία αλλά στην πραγματικότητα ο Φ. Ζιράρ μετατρέπει το «Μετάξι», που βασίζεται στο πιθανώς ενδιαφέρον βιβλίο του Αλεσάντρο Μπαρίκο, σε μια κουραστική και πληκτική ταινία.   Οι «Κλέφτες» του Μάκη Παπαδημητράτου αναφέρονται σε μια παρέα μικροκλεφτών που μπλέκουν όταν αποφασίζουν να μπουν σε μεγαλύτερα κόλπα. Ταινία κατά το ήμισυ ενδιαφέρουσα, όπως το «Τσίου», και κατά το ήμισυ δυσάρεστη, όταν βουτά σε εντελώς παρακμιακές καταστάσεις.   Ελένη Σταματίου

Η ταινία ξεκινάει καλά.. Ενας απηυδισμένος από την καθημερινή πίεση της δουλειάς του τραπεζικός υπάλληλος αποφασίζει το μεγάλο κόλπο: δανείζεται ένα τεράστιο ποσό και το τζογάρει σ` ένα στημένο ιπποδρομιακό στοίχημα. Οταν τα χάνει όλα, πέφτει στα χέρια του εγκληματία που έστησε το κόλπο και πλέον η μόνη λύση είναι να ληστέψει μια τράπεζα. Οι μπάτσοι τον περικυκλώνουν και… από κει και πέρα η ταινία αρχίζει να χάνει το μπούσουλα.   Στην επόμενη σκηνή βλέπουμε ένα νεαρό γκάνγκστερ, μέντιουμ παρακαλώ, που δουλεύει για τον προηγούμενο εγκληματία, να ερωτεύεται μια ανερχόμενη ποπ τραγουδίστρια. Μετά βλέπουμε ένα γιατρό που προσπαθεί να σώσει από ένα σοβαρό ατύχημα τη γυναίκα του καλύτερού του φίλου, με την οποία είναι ερωτευμένος κ.ο.κ . Ενα απίστευτο γαϊτανάκι συμπτώσεων, άνευ ιδιαίτερης σημασίας, ξετυλίγεται και το μόνο που διασώζεται από τις προθέσεις του σκηνοθέτη είναι το μότο που θέλει να περάσει: «η ερώτηση δεν είναι πώς θα πεθάνουμε αλλά πώς θα ζήσουμε» Πραγματικά δυο από…

Ολοι έχουμε χρησιμοποιήσει τη φράση «μακάρι να κάνω λάθος εκτίμηση», όταν αισθανόμαστε ότι οι εξελίξεις θα είναι οδυνηρές και δε μπορούμε να κάνουμε το παραμικρό για να τις αλλάξουμε. Πριν μερικούς μήνες, με αφορμή τη δολοφονία του οπαδού του Παναθηναϊκού Μιχάλη Φιλόπουλου στη Λεωφόρο Λαυρίου, κατά τη διάρκεια συμπλοκής οπαδών του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, είχαμε γράψει ότι αν δεν βρεθούν και δεν τιμωρηθούν παραδειγματικά οι δολοφόνοι του, αργά ή γρήγορα θα γίνουμε μάρτυρες παρόμοιων περιστατικών.   Παρά το δυνατό σοκ που είχε προκαλέσει το γεγονός σε ολόκληρη την κοινωνία και τους οπαδούς των ομάδων, στα στέκια των πράσινων οπαδών ακουγόταν πολύ συχνά η φράση «το αίμα ξεπλένεται, με αίμα». Οσοι γνωρίζουμε τον τρόπο λειτουργίας των «ιδιωτικών στρατών» που έχουν σχηματιστεί από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς των μεγάλων ομάδων, συμφωνούσαμε ότι μόνο η σκληρή τιμωρία των ηθικών και φυσικών δολοφόνων θα μπορούσε να αποτρέψει πράξεις αυτοδικίας και εκδίκησης από τους οπαδούς…

Ρουφιάνους ψάχνει στα παρισινά προάστια η κυβέρνηση Σαρκοζί. Υπόσχεται αμοιβή σε όποιους καταθέσουν μαρτυρίες και καρφώσουν ανθρώπους που χρησιμοποίησαν όπλα στις πρόσφατες συγκρούσεις της νεολαίας του γκέτο με την Αστυνομία στο Βιλιέ Λε Μπελ. Δεν ξέρουμε αν θα καταφέρει να βρει τους ρουφιάνους που ψάχνει ή αν θα στήσει σκευωρίες. Το ζήτημα, πάντως, την καίει και όχι άδικα.   Η χρήση όπλων (κυρίως κυνηγετικών) ήταν το καινούργιο στοιχείο στις πρόσφατες τριήμερες συγκρούσεις. Αν δεν ήταν αυτά, τότε σίγουρα η κυβέρνηση Σαρκοζί δεν θα έδινε συνέχεια, από τη στιγμή που οι συγκρούσεις σταμάτησαν. Ομως, η χρήση όπλων ήταν ένα καινούργιο δεδομένο, ποιοτικό δεδομένο.   Σίγουρα αυτό δεν συνέβη τυχαία. Δε νομίζουμε πως η νεολαία των εξαθλιωμένων γκέτο περνάει τον καιρό της κυνηγώντας, οπότε στη διάθεσή της είχε όπλα και τα χρησιμοποίησε. Αν ήταν έτσι, τότε όπλα θα είχαν χρησιμοποιηθεί στο κύμα των συγκρούσεων προ διετίας, που κράτησε πολλές μέρες και αναπτύχθηκε…

♦ Κάτω τα χέρια απ’ τα Ταμεία. Φέρτε πίσω τα λεφτά μας. 24ωρη απεργία 12/12 (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) Διαχρονικό το σύνθημα. Και σωστό θα ‘λεγε κανείς. Γιατί όλες οι αντιασφαλιστικές επιθέσεις έχουν στόχο να φορτώσουν στην εργατική τάξη το κόστος από την ξεφτιλισμένη σύνταξη και περίθαλψη, απαλλάσσοντας τους καπιταλιστές και το κράτος τους από τεράστια ποσά που ήδη χρωστάνε. Ομως, όλοι όσοι έχουμε μια στοιχειώδη σχέση με τα συνδικαλιστικά θέματα ξέρουμε πολύ καλά ότι ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ παραιτήθηκαν από τη διεκδίκηση των τεράστιων αυτών ποσών, που θα ήταν ικανά να διευρύνουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Παραιτήθηκαν με πολλούς τρόπους. Αρχικά γιατί δεν έκαναν τίποτε για να υποχρεωθούν οι καπιταλιστές και το κράτος να δώσουν όσα όφειλαν και μετά γιατί οι ίδιοι άνοιξαν το δρόμο με τις «εποικοδομητικές προτάσεις» τους στο νόμο του Ρέππα, που νομοθέτησε την απαλλαγή. Από το 2003 που εφαρμόζεται ο νόμος Ρέππα μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 1,5 δισ. ευρώ χρωστάει το…

Εμείς τους παρακολουθούμε από τον καναπέ κι αυτοί μας παρακολουθούν από τις κάμερες (μήπως χρειάζεται να σπάσουμε την παρακολούθηση;) Α(χ)ριστερά Ασφαληστρικό: πού είναι η ζύμωση, οέο; Κατά πως φαίνεται οι «bloggers» τόχουν γραμμένο το ασφαληστρικό…   ♦ Τελικά στη Ρωσία τσάρ-σε (τους άρεσε) ο Πούτ(σ)ιν (αλλά και 38% η αποχή, ε;).   ♦ Επαίνους για την Κομισιόν ο εθνικός Λάκης στο «τσαντίρι» ΤΟΥ (του το αναγνωρίζουμε) της 4-12-07. Γιατί η εκπομπή είναι κυρίως πολιτική…   ♦ Σ/σσα Κοκκινοσκουφίτσα (η καλύτερα κο(σ)κινοσκουφίτσα…): προσεγγίζει ο καιρός των αλλαγών.   ♦ Απλώς (ξανα)δίνουμε τα στοιχεία: «ΕΚΘΕΣΗ ΔΟΚΙΜΩΝ – ΚΩ-ΔΙΚΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ: 6002/2007, χρώμιο εξασθενές: 24 μg/l – Παραμετρική τιμή (ανώτατη παραδεκτή συγκέντρωση) σύμφωνα με την οδηγία 98/83/ΕΚ περί της ποιότητας νερού ανθρώπινης κατανάλωσης – ΙΓΜΕ, ημερομηνία ανάλυσης: 7-8/1/07, Δείγμα νερού: 4ο γυμνάσιο Θήβας, ημερομηνία παραλαβής από ΕΛΜΕ Βοιωτίας (7-11-07)». Τα ερωτήματα και τα συμπεράσματα δικά σας…   ♦ «Give me reason but don’t give me…

Μπορεί να ειρωνεύεται το «Ποντίκι» τα γερμανικά δημοσιεύματα, σχολιάζοντάς τα με τον ατυχή παραλληλισμό Πικάσσο και Χριστόδουλου (συνειρμός συνοικιακού κομμωτηρίου), αλλά οι γερμανοί έγραψαν για την έκθεση, όπως έγραφαν κι εδώ κάποιοι για τη RAF. Καμιά φορά λες, έστω, υπάρχει κι αυτή η μανία να γράφουμε τα μακρινά και να μην κοιτάμε τα δικά μας. Κάποιοι από μακριά κάνουν το ίδιο κι έτσι κλείνει ο κύκλος. Ομως είπα Χριστόδουλος και θυμήθηκα και τον άλλον, τον εκτός Ικαριακής πολιτείας. Τελικά δεν είναι το ίδιο να ταλαιπωρείται ένας αλλά επώνυμος λέων, με το να ταλαιπωρούνται εκατό αλλά ανώνυμα σκυλιά. Τώρα θα μου τραγουδήσετε το γνωστό ρεμπέτικο «μωρή τρελή, μωρή ζουρλή, μωρή ξεμυαλισμένη» Κοκκινοσκουφίτσα, τώώώώώρα το κατάλαβες; Οχι τραγούδια παρακαλώ, το κλίμα είναι βαρύ αν και μεσογειακό (και στραβό).   «Νύχτα των Ζωνιανών νεκρών Νο 3». Καταπληκτικό αστειονομικό θρίλερ για γερά νεύρα. Πάνε οι βιοκαλλιέργειες, πάει η οικονομία (οίκο no μία), πάει το…

Θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΗ Τ. Αθανασόπουλο για την πληρωμένη ανακοίνωση που δημοσίευσε σε όλο τον Τύπο στα μέσα της εβδομάδας, υπό τον τίτλο «Η αλήθεια για τις αυξήσεις του ηλεκτρικού ρεύματος». Προερχόμενος από τον ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα (για χρόνια ήταν στέλεχος της Toyota στην Ιαπωνία) δεν κατέχει την τέχνη των πολιτικών που έως τώρα διηύθυναν τις μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις. Γι’ αυτό και τα επιχειρήματα που παρουσιάζει είναι πολιτικά γελοία (για την ακρίβεια δεν έχουν τίποτα το πολιτικό), ταυτόχρονα όμως είναι κοινωνικά χρησιμότατα, γιατί μας επιτρέπουν να βγάλουμε γενικότερα συμπεράσματα.   Στην ενδεκάχρονη διαδρομή της η στήλη έχει ασχοληθεί κατ’ επανάληψη με το τέλος του αστικού κράτους πρόνοιας, που έρχεται ως αποτέλεσμα της συντηρητικής ανασυγκρότησης του καπιταλισμού. Τι ήταν το κράτος πρόνοιας; Ηταν ένα σύνολο παραχωρήσεων των αστικών κρατών προς τους εργαζόμενους πολίτες τους, προκειμένου να εξασφαλίζουν την ταξική ειρήνη. Βασικό συστατικό του αστικού κράτους πρόνοιας…

♦ Σύγχρονοι Γκέμπελς Αντιγράφουμε από το «Βήμα» και σχολιάζουμε ψευτιές, για να φανεί πως η γκεμπελική προπαγάνδα προσπαθεί να διαμορφώσει συνειδήσεις υποταγμένες, έτοιμες να αποδεχτούν το πετσόκομμα αναφαίρετων δικαιωμάτων τους:   ««Αυτή τη στιγμή το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης επιχορηγείται με περίπου 12 δισ. ευρώ από το κράτος, προκειμένου να καλύψει όλες τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει ή έχει αποδεχθεί. [Φυσικά, πρόκειται για ψέμα. Το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δεν επιχορηγείται. Το κράτος πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές ως εργοδότης και συμμετέχει στη χρηματοδότηση Ταμείων, στο πλαίσιο της κουτσουρεμένης τριμερούς χρηματοδότησης]. Οσο δε θα περνούν τα χρόνια, το παραπάνω κόστος θα αυξάνεται. Το οποίο στην πράξη σημαίνει ότι κατ’ έτος θα απαιτεί νέους φόρους ή περικοπές δικαιωμάτων. [Με βάση το ψέμα, αρχίζει η κινδυνολογία και ο εκβιασμός: διαλέξτε τι θέλετε, νέους φόρους ή ασφαλιστικές περικοπές;]. Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση μαζί που συνεχώς επαναλαμβάνει ότι έχει προτάσεις, οφείλουν να αξιοποιήσουν τη διαγραφόμενη σύγκλιση εργοδοτών…