Φιλοπασοκική φυλλάδα απέδωσε με χαρακτηριστικό τρόπο την πρεμούρα του ΠΑΣΟΚ να καπηλευτεί την αγανάκτηση των εργαζόμενων για τη νέα αντιασφαλιστική επίθεση, δυο μέρες πριν την πρώτη γενική απεργία που αναγκάστηκε να κηρύξει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία: «Να ανακτήσει τη “χαμένη του τιμή” επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ στρεφόμενο στην άσκηση αντιπολίτευσης με έντονα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Ψάχνοντας τον βηματισμό του το ΠΑΣΟΚ και με ανοιχτό ακόμη το εσωτερικό μέτωπο σηκώνει τους αντιπολιτευτικούς τόνους σε μια προσπάθεια να πείσει τα θιγόμενα από την πολιτική της κυβέρνησης στρώματα ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις λαϊκές ανάγκες» (Εθνος, 10.12.07).
Κατανοητή η αγωνία του ΠΑΣΟΚ που βλέπει τα πρώτα μετεκλογικά γκάλοπ να καταγράφουν για το ίδιο απώλειες μεγαλύτερες απ’ αυτές που καταγράφουν για την κυβέρνηση (π.χ. το γκάλοπ της GPO για το MEGA, σύμφωνα με το οποίο αρνητικά κρίνει το έργο της κυβέρνησης το 63,3% και το έργο του ΠΑΣΟΚ το 81%). Ομως, και η κοινωνική δημαγωγία έχει τα όριά της. Αυτό μάλλον δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα οι Πασόκοι. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως σε κάθε μέτωπο που ανοίγει η κυβέρνηση οι εργαζόμενοι βλέπουν από πίσω το ΠΑΣΟΚ και την πολιτική των κυβερνήσεών του μέχρι το 2004. Ας επικεντρωθούμε, όμως, στο Ασφαλιστικό.
«Καλούμε αυτούς που υποστηρίζουν ότι όλοι ίδιοι είμαστε να συγκρίνουν», γράφει προκλητικά η πολυσέλιδη εγκύκλιος με την οποία δόθηκε η «γραμμή» στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που εξόρμησαν ανά τη χώρα για να βγάλουν πολιτική υπεραξία. Η εγκύκλιος στηρίζεται σε επιλεκτικές συγκρίσεις διατάξεων του νόμου Σιούφα και του νόμου Ρέππα. Λες και ξεχάσαμε ότι το ΠΑΣΟΚ, που διά στόματος Ανδρέα Παπανδρέου «δεσμευόταν» στην προεκλογική περίοδο του 1993 ότι θα καταργήσει τους αντιασφαλιστικούς νόμους της ΝΔ, τους διατήρησε αλώβητους, δίνοντας μόνο το εξευτελιστικό φιλανθρωπικό βοήθημα του ΕΚΑΣ και αρνούμενο να ικανοποιήσει έστω το αίτημα για επαναφορά της κατώτερης σύνταξης στα 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη.
Στο ίδιο νομοσχέδιο απουσιάζει ντροπαλά κάθε αναφορά στο σχέδιο Γιαννίτση. Ξεχνούν, όμως, οι εργαζόμενοι πως αυτό το σχέδιο, μπροστά στο οποίο ωχριούν αυτά που ετοιμάζουν ο Αλογοσκούφης με τον Μαγγίνα, εγκρίθηκε ομόφωνα και από το ΚΥΣΥΜ και από το ΕΓ του ΠΑΣΟΚ; Το πήραν πίσω γιατί τρόμαξαν από τη μεγάλη κινητοποίηση. Αναγκάστηκαν να το πάρουν πίσω και να επιβραδύνουν λίγο το ρυθμό της αντιασφαλιστικής επίθεσης. Αν δεν το είχαν κάνει, τότε στις εκλογές του 2004, που και πάλι τις έχασαν, θα καταβαραθρώνονταν.
«Επιβάλαμε για πρώτη φορά στις τράπεζες να καταβάλουν επιτόκιο για τις καταθέσεις των Ταμείων πάνω από τον πληθωρισμό», γράφουν αναφερόμενοι στην περίοδο 1981-89. Πότε το έκαναν αυτό; Οταν το ΙΚΑ έπαψε πια να έχει αποθεματικά και άρχισε να εμφανίζει ελλείμματα. Και βέβαια, διέγραψαν (υπέρ των τραπεζών και των δανειοληπτών καπιταλιστών) όλα τα κλεμμένα τριών δεκαετιών. Κι έχουν το θράσος να ζητούν από τους εργαζόμενους να τους πουν «ευχαριστώ»!
«Εφαρμόσαμε για πρώτη φορά (1987) τριμερή χρηματοδότηση με τη συμμετοχή του κράτους για το ΙΚΑ», συνεχίζουν με το ίδιο θράσος. Ποια τριμερή χρηματοδότηση, ρε αγύρτες; Μια μικρή επιχορήγηση έδωσαν στο ΙΚΑ, που τα ελλείμματά του φούντωσαν. Την τριμερή χρηματοδότηση την προβλέπει ο ιδρυτικός νόμος του ΙΚΑ (ν. 1846/1951), αλλά όσο το ΙΚΑ είχε μόνο πλεονάσματα οι κυβερνήσεις δεν την εφάρμοζαν. Το ίδιο έκανε και η πρώτη… σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Υστερα από έξι χρόνια στην εξουσία έδωσε μια επιχορήγηση στο ήδη ελλειμματικό (λόγω πολύχρονης καταλήστευσης) ΙΚΑ. Και θέλουν να τους δοξάσουν οι εργαζόμενοι.
Αν είναι έτσι, τότε η ΝΔ πρέπει να κάνει σημαία της το γεγονός ότι με το νόμο Σιούφα θέσπισε για πρώτη φορά τριμερή χρηματοδότηση με καθορισμένη συμμετοχή του κράτους (3/9 του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών), αλλά μόνο για τους εισερχόμενους στην ασφάλιση από 1.1.1993. Ο κλήρος να… τελειοποιήσει αυτό το σύστημα έπεσε στο ΠΑΣΟΚ. Αντί να επεκτείνει αυτό το κολοβό σύστημα χρηματοδότησης σε όλους τους ασφαλισμένους (αυτό ζητούσε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία), δίνοντας μια μικρή χρηματοδοτική ανάσα στο ΙΚΑ, έσπευσε να το καταργήσει με το νόμο Ρέππα, αντικαθιστώντας την κρατική συμμετοχή με το 1% του ΑΕΠ ετησίως. Γιατί το έκανε αυτό; Γιατί από το 1993 μέχρι το 2002 είχαν μπει πολλοί νέοι εργαζόμενοι στην Ασφάλιση και το κράτος έπρεπε να δίνει κάθε χρόνο ως δική του συμμετοχή στη χρηματοδότηση ένα ποσό που κρίθηκε… ασύμβατο προς τους στόχους της ΟΝΕ. Ετσι, άλλαξαν το νόμο Σιούφα προς το χειρότερο, ενώ δεν είχαν κανένα πρόβλημα να μοιράσουν υποσχέσεις για μελλοντική στήριξη του κράτους. Υποσχέσεις που ήξεραν πως η τότε κυβέρνηση δεν πρόκειται να τηρήσει, όπως δεν τήρησαν τις ανάλογες υποσχέσεις όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, επί δεκαετίες. Εχουν, όμως, το θράσος και μιλούν.
«Το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε τον πόρο του 1% του Α.Ε.Π. για το ΙΚΑ για να καταστήσει πλεονασματικό το μεγαλύτερο φορέα της χώρας μας». Σε ποιον τα πουλάνε αυτά; Νομίζουν πως δεν ξέρουμε πως η δική τους ΓΣΕΕ, με μελέτη του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ το 2005, «διόρθωσε» την παλιότερη εκτίμησή της ότι το 1% του ΑΕΠ επαρκεί για να δημιουργήσει το ΙΚΑ πλεονάσματα και υποστήριξε το αίτημα για αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στο 1,4% του ΑΕΠ ετησίως; Ποιος λέει αλήθεια, η ΓΣΕΕ ή η «πράσινη» εγκύκλιος;
Και μόνο η αυθάδεια, η αλαζονεία, τα ψεύδη και οι μισές αλήθειες που γεμίζουν τις σελίδες αυτού του κειμένου φτάνουν για να αποκαλύψουν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ στο Ασφαλιστικό. ίδια επί της ουσίας μ’ αυτή της ΝΔ. Οντας στην αντιπολίτευση προσπαθεί να καρπωθεί πολιτικά οφέλη από την αγανάκτηση του κόσμου για την πολιτική που προωθεί η κυβέρνηση. Αλλωστε, το ίδιο έκανε και η ΝΔ όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Κατήγγειλε το νόμο Ρέππα, αποχώρησε από τη Βουλή όταν ψηφιζόταν, «δεσμεύτηκε» ότι θα τον καταργήσει και όταν κέρδισε την εξουσία συνέχισε να τον εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια, ειδικά στις πιο αντεργατικές του διατάξεις.
ΥΓ: Νομίζουν οι Πασόκοι ότι ξεχάσαμε την περιβόητη «πρόταση του Λαυρίου»; Και να θέλουν αυτή δε μπορούν να τη χρεώσουν στον Σημίτη, γιατί τη διατύπωσε ο Γιωργάκης, αφήνοντάς τους όλους κάγκελο. Τη θυμίζουμε: να εργάζονται οι νέοι εργαζόμενοι ανασφάλιστοι, για να καταπολεμηθεί η ανεργία! Αλήθεια, γιατί δεν την επαναφέρουν, αλλά την πνίγουν μέσα σε γενικόλογες διακηρύξεις;
Εχουν χάσει τόσο πολύ τη μπάλα οι Πασόκοι που ο Γιωργάκης πήγε για να κάνει… ασφαλιστική ζύμωση στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και εκεί κατήγγειλε «την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων». Μιλάνε, ωρέ Γιωργάκη, για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου; λες να ξέχασαν οι εργάτες των Ναυπηγείων Ελευσίνας ότι αυτά ιδιωτικοποιήθηκαν επί κυβέρνησης Σημίτη και με τη δική σου υπογραφή ως πρωτοκλασάτου υπουργού;
