Συντάκτης: Eksegersi.gr

Το 2006, πρώτη χρονιά εφαρμογής της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), το έλλειμμα στο αγροτικό εμπορικό ισοζύγιο αυξήθηκε κατά 179 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2005 (από 1.999 έγινε 2.178 εκατ. ευρώ). Το έλλειμμα αυτό ήταν το 57,87% της αξίας των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων του 2006. Το 2007, δεύτερη χρονιά εφαρμογής της ΚΑΠ, το έλλειμμα εκτινάχθηκε στα 2.999 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, αυξήθηκε κατά 821 εκατ. ευρώ σε σχέση με το έλλειμμα του 2006, φτάνοντας στο 81,71% της αξίας των εξαγωγών του 2007. Οπως όλα δείχνουν, αν όχι το 2008, το 2009 το έλλειμμα θα είναι μεγαλύτερο από την αξία των εξαγωγών των αγροτικών προϊόντων. Το 2007 παρατηρήθηκε ακόμη μείωση, σε σχέση με το 2006, και των εξαγωγών (κατά 93,8 εκατ. ευρώ). Μάλιστα, στο χρονικό διάστημα Ιούλη-Οκτώβρη η μείωση είχε φτάσει στα 200 περίπου εκατ. ευρώ. Θυμίζουμε ότι από τον Γενάρη του 2006 εφαρμόζεται η ΚΑΠ της πλήρους αποδέσμευσης των…

Μ’ αυτά που ακούμε το τελευταίο δεκαήμερο έχουμε καταντήσει σχιζοφρενείς. Κοντεύουμε να ξεχάσουμε τι σημαίνει απεργία. Κοντεύουμε να ξεχάσουμε για ποιο λόγο απεργούν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ και ασχολούμαστε με το ρεύμα που κόβεται. Λες και μπορεί να υπάρξει απεργία χωρίς επιπτώσεις. Οταν απεργούν οι συγκοινωνίες πας με τα πόδια ή το αυτοκίνητό σου, όταν απεργούν οι οδοκαθαριστές πήζουν οι δρόμοι στο σκουπίδι, όταν απεργούν οι ΔΕΗτζήδες κόβεται το ρεύ-μα. Απλά ήταν άλλοτε τα πράγματα για τους εργαζόμενους. Μπερδεμένα τείνει να τα καταστήσει η γκεμπελική προπαγάνδα της κυβέρνησης, που έχει στο πλευρό της το σύνολο των ΜΜΕ.   Αυτοί θα ήθελαν απεργία… αλα Ιαπωνία. Βάζω το καπελάκι μου στραβά και συνεχίζω να ξεσκίζομαι στη δουλειά. Ομως, μια απεργία είναι αποτελεσματική μόνο όταν πιέζει τα αφεντικά. Οι εργάτες ενός εργοστάσιου έχουν ελπίδες όταν με την απεργία ελέγχουν και το στοκ και η επιχείρηση χάνει λεφτά. Οι εργάτες της ΔΕΗ έχουν ελπίδα…

♦ Απόσυρση τώρα του αντι-ασφαλιστικού νομοσχέδιου (ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ) ♦ Κάτω τα χέρια από την κοινωνική ασφάλιση (ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ) ♦Ο αγώνας τώρα αρχίζει Κάτω τα χέρια από τη ΔΕΗ (ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ) Πανό στη συγκέντρωση και πορεία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Ωραία και σωστά τα δύο πρώτα συνθήματα. Δε συμβαδίζουν όμως ούτε με την τακτική ούτε με την αμυντική επιχειρηματολογία της ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ απέναντι στους ρουφιανοεισαγγελείς. Πολύ περισσότερο που το τρίτο σύνθημα παραπέμπει ευθέως στο ερώτημα: και τόσο καιρό τι κάνατε, ρε παλικάρια; Βλέπετε, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΕΝΟΠ (και όχι μόνο) δε μπορεί αλλά ούτε θέλει να καταλάβει ότι η λογική του μικρότερου κακού, η λογική του να παζαρέψουμε τα του οίκου μας, που με αυτή διαμορφώνει στρατηγική, που αυτή καλλιεργεί στους εργαζόμενους, έχει απομαζικοποιήσει τα συνδικάτα, έχει κάνει μεγάλο κομμάτι των εργαζόμενων απλούς ψηφοφόρους. Θα μου πείτε, ότι αν οι ηγεσίες των συνδικάτων δεν έπασχαν από «γραφειοκρατισμό», δε θα έκανε ο Κωστάκης το λιοντάρι…

Στο τέλος ΣΥΡΙΖουν το γαμπρό… Μπάτσοι σκουπίδια, παλιοαρχμπιπ! Αλήτες-ρουφιάνοι-δημοσιογράφοι (δις) Δηλαδή εκτός από τις ήδη γενόμενες κρατήσεις για να βγούμε στη σύνταξη θα πληρώσουμε (κι άλλο) κι από πάνω; Να στήσουμε ΕΝ.Ε.ΔΡΑ στο κράτος ΣΥΡΙΖΑ: Σύνδεσμος Ρύθμισης Ζόρικων Αντιθέσεων   ♦ Τι σου είναι αυτός ο Γ. Δελαστίκ [του ΕΘΝΟΥΣ (…) και του ΠΡΙΝ]: «Αυτοϋπονομεύεται ο Καραμανλής» – και τι χρειάζεται, δηλαδή, χείρα βοηθείας;   ♦ «Ευκταία» η ενοποίηση ταμείων, είπε ο Αλαβανοβγάνος στην TV τούτη τη βδομάδα («όλως τυχαίως» ξεχνώντας σε ποιο κοινωνικό σύστημα ζούμε). Ε, προ των (κυβερνητικών) πυλών (θεωρεί ότι) είναι ο άνθρωπος και «μαζεύεται», ήγουν γίνεται πιο «υπεύθυνος»…   ♦ Ναι, αγαπητή Αλέκα, το ΙΚΑ οι ΔΕΗτζήδες το απεχθάνονται γιατί ξέρουν τι είναι.   ♦ Αλήθεια, η Ομοσπονδία Οικοδόμων δεν θα απεργήσει (εκτός ΓΣΕΕ);   ♦ Αλέξης, ήρθε η ώρα να τον παίξεις (τον ρόλο σου).   ♦ Dream while the night is still young!  …

Ενας εξηντάχρονος τυνήσιος μετανάστης που ζει στη Μασσαλία χάνει τη δουλειά του στα ναυπηγεία και αποφασίζει, αν και κουρασμένος από τα προβλήματα της ζωής, να ανοίξει ένα παραδοσιακό εστιατόριο με τη βοήθεια της οικογένειάς του. Ο γαλλο-τυνήσιος σκηνοθέτης Α. Κεσίς αποδίδει φόρο τιμής στον μετανάστη πατέρα του με μια ρεαλιστική ταινία που απεικονίζει τον τρόπο ζωής των Γάλλων αραβικής καταγωγής, μακριά από τα συνήθη στερεότυπα. Εδώ δεν θα συναντήσουμε το ρατσισμό και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αραβες στη Γαλλία σήμερα, αλλά την ενσωμάτωση ουσιαστικά στη γαλλική κοινωνία των προερχόμενων από τις πρώην αποικίες μεταναστών, καθώς και την αποδοχή τους από τους Γάλλους, γεγονός βέβαια που είναι επίσης μια αληθινή πλευρά της πραγματικότητας.   Ο Κεσίς περιγράφει με λεπτομερή και ρεαλιστικό τρόπο την απλή καθημερινότητα των ηρώων του στην εργασία και το σπίτι, καταφέρνοντας να κρατήσει το ενδιαφέρον των θεατών, παρά το γεγονός ότι ορισμένες σκηνές τραβάνε περισσότερο απ` ότι πρέπει…

Η καταλήστευση των φτωχών χωρών από τις πλούσιες και ο εξαναγκασμός των κατοίκων τους σε μετανάστευση προς ανεύρεση εργασίας έχει δώσει τέτοια έκταση στο θέμα της υπερεκμετάλλευσης των λαθρομεταναστών εργατών, ώστε δεν είναι περίεργο που όλο και περισσότεροι σκηνοθέτες επιλέγουν να καταπιαστούν με αυτό το θέμα. Για τον Κεν Λόουτς αυτό ήταν σχεδόν επιβεβλημένο. Οχι μόνο γιατί είναι ένας αδιαμφισβήτητος εκπρόσωπος του ρεαλιστικού κινηματογράφου, αλλά και γιατί τα εργατικά δικαιώματα ήταν πάντα μέσα στα άμεσα ενδιαφέροντά του.   Ειδικά η Μεγάλη Βρετανία είναι προσφιλής τόπος προορισμού των μεταναστών και είναι γνωστό ότι όσοι από αυτούς έχουν κάποια ειδικότητα, συνήθως «ευημερούν». Αντίθετα, οι ανειδίκευτοι πέφτουν θύματα άγριας εκμετάλλευσης, αφού οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα χαμηλά μεροκάματα και οι κακές συνθήκες δουλειάς βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Τα ιδιωτικά γραφεία εύρεσης εργασίας, που φυτρώνουν παντού σαν μανιτάρια, είναι οι διαμεσολαβητές αυτής της άθλιας κατάστασης. Ο Κεν Λόουτς διηγείται εδώ μια τέτοια ιστορία: Μια…

Τέλειωσε το συντεταγμένο καρναβάλι κι επιστρέψαμε στο ασύνταχτο της καθημερινότητας. Κατέβηκαν οι χαρταετοί κι όπου να ‘ναι ανεβαίνει το ασφαλιστικό, συνοδευόμενο από αποκριάτικες πιστολιές στάσεων εργασίας και περιπάτων εν οδοίς τε και ρύμαις. Και ήδη βρισκόμαστε λέει στην… σαρακοστή που κρατάει 48 ημέρες (στρογγυλοποιήθηκε λεκτικά προς τα κάτω, μάλλον για οφειλή μας θα πρόκειται).   Μας τα τσίπρηξαν πια! Εντάξει, αντιληφθήκαμε ότι τα επί τοις εκατό νούμερα του Αλέξη έχουν ευθυγραμμιστεί με τις θερμοκρασίες της χώρας: Το νέο παρεχόμενο ίνδαλμα ξεκίνησε με 5 βαθμούς το χειμώνα, πήγε στους 14 με 18 τώρα που είναι Μάρτης (φυσιολογικές τιμές για την εποχή) κι αν όλα πάνε καλά θα πιάσει 42 υπό σκιάν το καλοκαίρι (ποιο πυρετό ρε;). ΟΚ, και το φθινόπωρο ξαναπέφτει στους 10. Και τι να κάνουμε τώρα, να σκίσουμε τα σουτιέν μας; Να όμως που και οι κρύοι Σουηδοί (σου ηδύ), έχουν το θηλυκό Τσίπρα: Το δρόμο άνοιξε η Γκούντρουν…

♦ Γκέμπελς και Γκεμπελίσκοι Ο Γκέμπελς άνοιξε πρώτος το χορό στο press room. Επειδή τα ζόρια είναι μεγάλα, δεν περιορίστηκε στα καθιερωμένα: «Ουδείς δικαιούται να χρησιμοποιεί ένα κοινωνικό αγαθό που είναι για όλους τους πολίτες, ως μοχλό πίεσης, για να επιτύχει το οτιδήποτε εκείνος θεωρεί δίκαιο. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι έμειναν πάρα πολλά σπίτια και πάρα πολλές επιχειρήσεις χωρίς ρεύμα. Μιλάμε για συνανθρώπους μας οι οποίοι έχουν ανάγκες (ηλικιωμένους, παιδιά, γενικότερα οι πολίτες), μιλάμε για επιχειρήσεις που αναγκάστηκαν να κλείσουν». Καλά εκπαιδευμένος στην προπαγάνδα, αποφάσισε να ρίξει περισσότερο φόβο στην πιάτσα: «Σήμερα, μάλιστα, είχαμε και ένα ατύχημα –ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς- όταν συγκρούστηκαν δύο τραμ. Οφείλουν, λοιπόν, οι απεργοί της ΔΕΗ να συνυπολογίσουν την κοινωνική τους υποχρέωση, την υποχρέωσή τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο». Στην τσίλια οι Γκεμπελίσκοι, τα έμμισθα παπαγαλάκια, πήραν το σύνθημα κι άρχισαν να αναμεταδίδουν την «είδηση» χρωματίζοντάς την δεόντως.   Περιττεύει, βέβαια, να πούμε…

Ολα όσα ζούμε τις τελευταίες μέρες, από τότε που η κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο και έβαλε μπρος τις διαδικασίες-αστραπή για την ψήφισή του, τα έχουμε ξαναδεί. Τίποτα δεν μας εκπλήσσει.   – Η κυβέρνηση έβαλε μπροστά τη φασιστικού τύπου προπαγάνδα για τις «συντεχνίες των προνομιούχων», που «ταλαιπωρούν το κοινωνικό σύνολο».   – Τα ΜΜΕ με τα παπαγαλάκια τους αναπαράγουν αυτή την προπαγάνδα, διακοσμώντας την με κατασκευασμένες ειδήσεις και δηλητηριώδη σχόλια.   – Ολοι οι μηχανισμοί του κράτους κινητοποιήθηκαν σε κατασταλτική κατεύθυνση. Οι μηχανισμοί της Δικαιοσύνης πρωτίστως, που δεν αρκέστηκαν στη γνωστή βιομηχανία αποφάσεων με την οποία οι απεργίες κρίνονται «παράνομες και καταχρηστικές», αλλά απειλούν με μηνύσεις και αγωγές για αστική αποζημίωση (το τελευταίο φρούτο είναι το μόνο καινούργιο).   – Κλείνοντας τον κύκλο, η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτή την προοπτική επιστράτευσης των απεργών.   – Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αντί να κόψει κάθε δίαυλο με τους μηχανισμούς της…

►Πρέπει να διαθέτεις περίσσιο θράσος για να ισχυριστείς πως οι ασφαλιστικές ρυθμίσεις που προωθούνται είναι κοινωνικά δίκαιες και ότι υπηρετούν τα συμφέροντα όλης της κοινωνίας. Και αυτό το σχετικό πολιτικό θράσος το διαθέτει κατά πώς φαίνεται ο πρωθυπουργός, αν κρίνουμε απ’ όσα είπε χθες στο διάγγελμά του… Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο εξυπηρετεί τους οικονομικά ισχυρούς, έχει τη σύμφωνη γνώμη του προέδρου του ΣΕΒ άλλωστε. Πρόκειται για ένα ταξικό νομοσχέδιο και μόνο αν οι εργαζόμενοι σηκωθούν από τους καναπέδες, θ’ ανατραπεί η ψήφισή του…   Γ. Παντελάκης (Ελευθεροτυπία)   ►Η ελληνική κοινωνία έχει προ πολλού εισέλθει στην εποχή της ανασφάλειας. Σύμφωνα με τα πορίσματα έγκυρων ερευνών, περίπου το 1/3 των Ελλήνων ζει σήμερα με λιγότερα από 480 ευρώ μηνιαίως. Τα πραγματικά ποσοστά της ανεργίας και της υποαπασχόλησης εμφανίζονται σημαντικά υψηλότερα απ ό,τι στις επίσημες στατιστικές. Ο αριθμός των απόρων και των αστέγων αυξάνεται ραγδαία, όπως και οι αυτοκτονίες, ιδίως στην πιο παραγωγική…

Οπως γνωρίζετε αύριο συνεδριάζει η ΠΟΕ- OTA και, πιστεύω, υπεύθυνα θα πάρει την απόφαση που πρέπει για να μη βλάπτεται το κοινωνικό σύνολο. Είναι γνωστό ότι το ασφαλιστικό δεν θίγει βασικά ζητήματα τα οποία αφορούν την ΠΟΕ-ΟΤΑ. Επομένως στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους εκείνοι οι οποίοι αποφασίζουν.   Προκόπης Παυλόπουλος

♦ Τέσσερις μέρες (μεταξύ των οποίων και το τριήμερο της τελευταίας Αποκριάς), για να διαβάσουν οι βουλευτές ένα νομοσχέδιο 395 πυκνογραμμένων σελίδων, με παραπομπή σε εκατοντάδες σελίδες προηγούμενων νόμων! Πέντε κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις για να συζητηθούν 154 άρθρα με πάρα πολλές νομοτεχνικές πλευρές (δηλαδή, 31 άρθρα ανά συνεδρίαση). Αυτό είναι το… υψηλό κοινοβουλευτικό ήθος του Καραμανλή. Για blitzkrieg (πόλεμο αστραπή) γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο. Οι εξελίξεις δικαιώνουν το χαρακτηρισμό. Εμείς, βέβαια, δεν «κοπτόμεθα» για το κοινοβουλευτικό ήθος. Το σημειώνουμε απλώς για όσους αφελώς θεωρούν πως ο κοινοβουλευτισμός συνιστά δημοκρατία και όχι δικτατορία της αστικής τάξης.   ♦Δυο συγκροτήματα πρωτοστάτησαν στην κατασυκοφάντηση των απεργών της Τράπεζας της Ελλάδας: το συγκρότημα Αλαφούζου και το συγκρότημα Λαμπράκη. Της «κεντροδεξιάς» το πρώτο, της «κεντροαριστεράς» το δεύτερο, της κεφαλαιοκρατίας αμφότερα. Ταυτόχρονα, βρήκαν την ευκαιρία να χτυπήσουν τον Γκαργκάνα, επειδή πλησιάζει η λήξη της θητείας του, ο Αλογοσκούφης θέλει να την ανανεώσει, αλλά οι συγκροτηματάρχες προωθούν άλλους…

● Robe xekoumpote «Ο Γιαννάρας» ●●● Ο Μανώλης, ντε, που φώναζε ότι θα παραιτηθεί αν αυξηθούν τα όρια ηλικίας ●●● Ε, δεν είναι και μακάκας, για να παρατήσει τη βουλευτική καριέρα ●●● Απλώς ψάχνει για μακάκες ●●● Και δυστυχώς βρίσκει ●●● Γιατί να εκπλησσόμεθα με τον φασισμό (όλων ανεξαιρέτως) των media; ●●● Πρώτη φορά είναι; ●●● Μήπως είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι τα media, πέρα από κομματικές προτιμήσεις, λειτουργούν πρωτίστως ως εγγυητές της γαλήνης του συστήματος; ●●● Ως προπαγανδιστές της υποταγής στην αστική νομιμότητα; ●●● Πως· γουστάρω το «διεθνή διασυρμό της χώρας» ●●● Ειδικά όταν βλέπω και α-κούω να σκούζουν οι γιάπηδες και τα παπαγαλάκια τους ●●● Ακούς εκεί να μη μπορούν να τζογάρουν στο χρηματιστήριο! ●●● Ουγκάντα γίναμε, Αλβανία του Χότζα (όχι του Μπερίσα) ●●● Γουστάρωωωω ●●● Επίσης, θα ήθελα πολύ να βγάλω μια αναμνηστική φωτογραφία με τους Βουκεφάλες –συγνώμη, τους Μακεδόνες πολεμιστές ήθελα να πω– του Καρατζαφέρη ●●●…

15/3: Ημέρα καταναλωτή, ημέρα κατά αστυνομικής βίας 15/3/1848: Ουγγρική επανάσταση 15/3/1944: Καθιέρωση εθνικού ύμνου Ρωσίας  15/3/2006: Θάνατος Γεώργιου Ράλλη (88 χρ) 15/3/1971: Καταδίκη τριών μελών Ελληνικού Απελευθερωτικού Στρατού (στρατοδικείο Αθηνών) 15/3/1979: Αυθόρμητη παράδοση καταζητούμενου (ΟΕΑ) πρώην διοικητή χουντικών «Αλκίμων» Λογγίνου Παξινόπουλου 15/3/ 1995: Επίθεση με αντιαρματική ρουκέτα κατά Mega (17N) 16/3/ 1978: Απαγωγή Aldo Moro (Ερυθρές Ταξιαρχίες) 16/3/1968: Σφαγή 567 άμαχων βιετναμέζων (Μάι Λάι-αμερικανοί) 16/3/1853: Θανατική καταδίκη Μακρυγιάννη 16/3/1988: Χημικά από Ιράκ στην κουρδική πόλη Halabja (5.000 νεκροί) 16/3/1968: Εκρηξη βόμβας (Σύνταγμα) 16/3/1973: Κατάληψη πανεπιστημιακής λέσχης Πάτρας από 500 φοιτητές (εισβολή αστυνομίας, δεκάδες συλλήψεις) 16/3/1979: Σύλληψη επικηρυγμένου βομβιστή ακροδεξιάς Πρωτοπαπά 16/3/1868: Γέννηση Maxim Gorki 17/3: Ιρλανδία: Εθνική γιορτή (άγιος Πατρίκιος) 17/3/ 1981: Πορεία (μήκους εφτά χιλιομέτρων) κατά βάσεων (Θεσσαλονίκη) 17/3/ 1972: Ο Ενρίκο Μπερλίνγκουερ εκλέγεται ΓΓ του ΚΚ Ιταλίας 17/3/ 1979: Σύλληψη επικηρυγμένου βομβιστή ακροδεξιάς Παναγόπουλου 18/3: Ημέρα κινητοποιήσεων κατά κατοχής Ιράκ, Αϊτή: Ημέρα πανεπιστημίου 18/3/ 1871: Ανακήρυξη Παρισινής Κομμούνας 18/3/1936:…

Ιδια γεύση από μια ακόμη δημοσκόπηση (της Public Issue για το συγκρότημα Αλαφούζου): η ΝΔ πέφτει λίγο (37,5% έναντι 38,5% στη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρίας τον Φλεβάρη), το ΠΑΣΟΚ κατρακυλά (31% έναντι 35%), ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρά με άλματα (17% έναντι 11,5%), ενώ ΚΚΕ και ΛΑΟΣ παραμένουν στα ίδια (7,55% και 4%, αντίστοιχα). «Καταλληλότερος» ο Καραμανλής με 50%, ενώ ο Γιωργάκης βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση (17% έναντι 20% το Φλεβάρη και 24% το Γενάρη).   Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αναγωγή σε κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών, που δίνει 140 βουλευτές στη ΝΔ, 83 στο ΠΑΣΟΚ, 46 στον ΣΥΡΙΖΑ , 20 στο ΚΚΕ και 11 στο ΛΑΟΣ. Αποτέλεσμα που μπορεί να μη δίνει αυτοδυναμία, όμως είναι ενθαρρυντικό για τον Καραμανλή και σίγουρα τον «εξιτάρει» ώστε να έχει συνεχώς ανοιχτή την εκλογική ατζέντα. Γιατί μπορεί με δυο διαδοχικές εκλογές και συνυπολογίζοντας τη βελτίωση του ποσοστού της ΝΔ επί πραγματικού εκλογικού εδάφους (πάντα υπάρχει μια…

Την ώρα που σαρώνει τα ασφαλιστικά δικαιώματα του συνόλου των εργαζόμενων, την ώρα που αυξάνει τα όρια ηλικίας των μητέρων, των εργαζόμενων στα βαρέα και ανθυγιεινά, εκείνων που δουλεύουν από την εφηβεία και καταφέρνουν να συμπληρώσουν 37 χρόνια α-σφάλισης, η κυβέρνηση Καραμανλή καταθέτει στη Βουλή ένα προκλητικό νομοσχέδιο, με το οποίο χρυσώνει κάποιους δικαστές, οι οποίοι θεωρούνται ακατάλληλοι ή αδυνατούν ν’ ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους.   Ενάμιση μήνα από την ψήφιση του σχετικού νόμου (ν. 3630/23.1.08), έρχεται ο μποναμάς.   – Δώρο πλασματικός χρόνος υπηρεσίας στην κύρια σύνταξη, χωρίς καμία εξαγορά (δηλαδή, σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού): 7 χρόνια για όσους έχουν από 13 έως 18 έτη πραγματικής δικαστικής υπηρεσίας. 6 χρόνια για όσους έχουν 19-25 χρόνια υπηρεσίας. 5 χρόνια για όσους έχουν 26-32 χρόνια υπηρεσίας. Υπόψη ότι φεύγοντας θα πάρουν και τον επόμενο βαθμό, για να ‘ναι πιο παχυλή η σύνταξη.   – 10 χρόνια πλασματικό χρόνο ασφάλισης στο…

Το σημείο που με τόση αγωνία προσδοκούσαν ο Καραμανλής και το επιτελείο του έφτασε. Η Ζαχοπουλειάδα ξεθύμανε και ένα πολιτικό σκάνδαλο εξελίσσεται πλέον σαν μια απλή ποινική υπόθεση, που αφορά τα μπλεξίματα ενός πολιτικού με μια γραμματέα την οποία είχε καταστήσει ερωμένη του.   Ολα πλέον εξελίσσονται όπως μαεστρικά σχεδιάστηκαν στο παρασκήνιο. Ο συνήγορος του Ζαχόπουλου ειδοποιήθηκε «ξαφνικά» να πάει να τον δει στο νοσοκομείο και εκεί «διαπίστωσε» ότι αυτός είναι πανέτοιμος να καταθέσει στον ανακριτή. Για να στηριχτεί η «διαπίστωση» του συνηγόρου επιστρατεύθηκε ο διευθυντής της ψυχιατρικής κλινικής του «Ευαγγελισμού», ο οποίος με ένα ασυνήθιστο και εντελώς έξω από την ιατρική δεοντολογία μπαράζ συνεντεύξεών του στα ΜΜΕ, άρχισε να δίνει λεπτομέρειες για το πως αποκαταστάθηκε η ψυχική υγεία του ασθενούς. Εκεί που απαγορευόταν κάθε αναφορά στην κατάσταση της υγείας του Ζαχόπουλου και ακόμα και ο ανακριτής ενημερωνόταν με λακωνικά σημειώματα από το νοσοκομείο (χωρίς εξηγήσεις), «ξαφνικά» αρχίσαμε να μαθαίνουμε…

Βδομάδα με τη βδομάδα, μέρα με τη μέρα, τα στελέχη του ΣΥΝ κάνουν πιο σαφή τον κυβερνητισμό τους και στρογγυλεύουν τις εκφράσεις τους. Οι προηγούμενες διατυπώσεις ενάντια στην «κυβερνώσα κεντροαριστερά» παραμερίζονται και όλο και πιο καθαρά διαγράφεται η προοπτική μιας κυβερνητικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ. Χαρακτηριστική απ’ αυτή την άποψη είναι η συνέντευξη που έδωσε στη ΝΕΤ (10.3.08) ο Α. Αλαβάνος, στην οποία παρομοίασε το ΠΑΣΟΚ –τηρουμένων των αναλογιών– με την Ενωση Κέντρου της μεταπολίτευσης και τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου, για να διευκρινίσει, όμως, ότι δεν περιμένει εξελίξεις αντίστοιχες με της περιόδου 1974-77, διότι «κατ’ αρχήν η Αριστερά δεν έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής. Το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα ριζοσπαστικό κίνημα τότε, το οποίο πάρα πολύ γρήγορα άρχισε κι’ αυτό να ενσωματώνεται. Η Αριστερά έχει τώρα τέτοιες ιστορικές δεσμεύ-σεις στις θέσεις της και τέτοια κινηματική λογική που πιστεύω ότι δεν πάει για να ενσωματωθεί,…

Ο Περισσός υποτίθεται ότι είναι αποφασιστικά ενάντια στη συμμετοχή της χώρας μας στην ιμπεριαλιστική συμμαχία του ΝΑΤΟ. Ομως, για τις «εθνικές ανάγκες» γίνεται και… ολίγον ΝΑΤΟϊκός άμα λάχει. Δεν το πιστεύετε; Ιδού η απόδειξη, διά στόματος Α. Παπαρήγα (ομιλία στο ΤΕΙ Αθήνας, «Ριζοσπάστης», 8.3.08).   «Καμώνεται η κυβέρνηση ότι “σηκώνει κεφάλι”, θα βάλει βέτο κλπ. Δε λέμε, να το βάλει. Αλλά για να πιάσει το βέτο, πρέπει να έχεις γενικότερη πολιτική αντίθεσης με το ΝΑΤΟ. Γιατί, αν από τη μια ενισχύεις το ΝΑΤΟ – και, όπως λέει η κα Μπακογιάννη, εμείς είμαστε 55 χρόνια φίλοι και σύμμαχοι όλα σας τα έχουμε δώσει – όταν βάζεις το βέτο δεν είναι τίποτα άλλο παρά σαν να λες: Δώσε μου το όνομα, για να σου δώσω ανταλλάγματα αλλού. Θα έπρεπε να πει: Αποσύρω τα στρατεύματα από το Κόσσοβο, τη Βοσνία κλπ. Αλλά το αντίθετο θα κάνει. Θα πει δώστε μου το όνομα και…

Πέρα από τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, υπάρχει και η πρακτική πολιτική και είναι αυτή που έχει σημασία. Ρωτήθηκε, λοιπόν, ο Γιωργάκης (στη συνέντευξη που έδωσε στο Ζάππειο, στις 6.3.08) να θυμίσει έναν αντιασφαλιστικό νόμο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που κατήργησε το ΠΑΣΟΚ την περίοδο1993-2004. Αρχικά απάντησε ότι ο ελληνικός λαός… «έχει βαρεθεί πια να συζητάμε για το παρελθόν». Μετά το γύρισε στην… αντιπολίτευση: «Αν εφάρμοζε η Νέα Δημοκρατία το νόμο Ρέππα στο σύνολό του, τότε δεν θα είχαμε αυτή την κατάσταση, την κατάντια, όπως πάει να γίνει, στο ασφαλιστικό σύστημα, λόγω της Νέας Δημοκρατίας, λόγω της πολιτικής τους, ούτε τα προβλήματα που έχει ο εργαζόμενος και ο ασφαλισμένος και τις απεργίες που κάνει, λόγω της επιλεκτικής εφαρμογής της νομοθεσίας, που βοηθά τα μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα και όχι τους εργαζόμενους». Στη συνέχεια επανήλθε στη μελλοντολογία: «Εγώ ανέλαβα το ΠΑΣΟΚ για το αύριο, όχι για το χθες. Αλλαξε η ηγεσία για το…