ΚΟΡΑΚΙ ΣΦΥΡΑ ΤΟ

Το μέλλον δυστυχώς πλησιάζει

H εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Φλας μπακ. Ο Ολυμπιακός έχει κερδίσει το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι πράσινοι, παρά την καλή εμφάνισή τους, δεν καταφέρνουν να αποφύγουν την ήττα, που τους φέρνει 12 βαθμούς πίσω από τους κόκκινους και 9 βαθμούς πίσω από την ΑΕΚ. Την επαύριο του ντέρμπι η ΑΕΚ ανακοινώνει την απόκτηση του Εμερσον και οι οπαδοί της κάνουν όνειρα για τον τίτλο.
 

Η στήλη μια βδομάδα μετά, σχολιάζοντας τη μεταγραφή του Εμερσον, προβλέπει ότι θα λειτουργήσει αρνητικά στην αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας και ότι η ΑΕΚ όχι μόνο δε θα μπορέσει να χτυπήσει τον τίτλο, αλλά θα κινδυνέψει να χάσει και τη δεύτερη θέση που οδηγεί στο Champions League. Ο σύντροφος αρχισυντάκτης, προκειμένου να ικανοποιήσει την απαίτηση των διαμαρτυρόμενων για καρατόμηση του Πάπια και τα ειρωνικά σχόλια για το επίπεδο της στήλης (εκτός από ορισμένους αμετανόητους Παναθηναϊκούς, που βρήκαν παρηγοριά και ελπίδα σε αυτές τις προβλέψεις, όλοι οι υπόλοιποι κράτησαν αποστάσεις), ανακοινώνει ότι η στήλη είναι χιουμοριστική με αθλητικό περιεχόμενο.
 

Οι παλιότεροι θα θυμούνται ένα παλιό σλόγκαν του Αρκά: «Αυτό που με φοβίζει στο μέλλον είναι ότι πλησιάζει». Ενάμιση μήνα μετά ή σε ποδοσφαιρικό χρόνο 6 αγωνιστικές αργότερα, ΑΕΚ και Παναθηναϊκός είναι ισόβαθμοι και η μάχη της δεύτερης θέσης μόλις αρχίζει. Η εκτίμηση της στήλης για την αγωνιστική πορεία της ΑΕΚ επιβεβαιώνεται στο ακέραιο, άπαντες οι κιτρινόμαυροι ψάχνουν να βρουν τι έφταιξε και το όνειρο τείνει να εξελιχτεί σε εφιάλτη. Η ΑΕΚ συνεχίζει να έχει το προβάδισμα για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης, αφού εκτός από το πλεονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας, έχει και πολύ πιο εύκολο πρόγραμμα, όμως ο σκεπτικισμός στις τάξεις των οπαδών της είναι έντονος και ελάχιστοι είναι αυτοί που θα στοιχημάτιζαν ένα σοβαρό ποσό υπέρ της.
 

Ανεξάρτητα από την τελική έκβαση της μάχης για τη δεύτερη θέση, με τα σημερινά δεδομένα μπορούμε να πούμε, με τεχνοκρατικά και όχι οπαδικά κριτήρια, ότι οι πράσινοι έσωσαν τη χρονιά και μπορούν να ισχυρίζονται ότι δεν πήγε χαμένη. Αρχικά το πενταετές πλάνο έδειχνε να καταρρέει πριν καν αρχίσει να υλοποιείται, ενώ τώρα η εξέλιξη δείχνει διαφορετική. Μάλιστα, αν ο Μαλεζάνι αποφάσιζε να τελειώσει νωρίτερα τον Κονσεϊσάο, ίσως σήμερα τα δεδομένα να ήταν ακόμη καλύτερα για την ομάδα του.
 

Για να μην θεωρηθεί ότι η στήλη αβαντάρει την πολιτική που ακολουθεί η διοίκηση του Παναθηναϊκού, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η άποψή μας είναι ότι ο Παναθηναϊκός είναι μεγάλη ομάδα και δεν του ταιριάζει η λογική της δεύτερης θέσης, η οποία αποτελεί και την επίσημη πολιτική της πράσινης ΠΑΕ. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν πρέπει να θεωρήσουν επιτυχημένη τη χρονιά, αν τελικά καταφέρει η ομάδα να πάρει τη δεύτερη θέση, ούτε να φάνε το παραμύθι της διαιτησίας και της παράγκας. Εχουμε άλλωστε αποδείξει σε προηγούμενα φύλλα, ότι αποκλειστικά υπεύθυνη για τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο Παναθηναϊκός από τα κοράκια της διαιτησίας είναι η διοίκηση. Από τη στιγμή όμως που οι Βαρδινογιάννηδες δεν είναι διατεθειμένοι να ρίξουν φράγκα στην ομάδα και να φέρουν τους παιχταράδες που θα κάνουν την διαφορά, είμαστε υποχρεωμένοι να αξιολογήσουμε την πορεία της ομάδας με αυτό το δεδομένο.
 

Θα πρέπει, συνεπώς, να κρίνουμε το έργο του Μαλεζάνι στη βάση της δημιουργίας μιας ομάδας που κάνει ανανέωση, παράλληλα με τον πρωταθλητισμό. Από τη στιγμή μάλιστα που η ανανέωση του έμψυχου δυναμικού της ομάδας είναι πρώτη προτεραιότητα για τη διοίκηση, σε σχέση με τον τίτλο, τότε ο Ιταλός δεν μπορεί να θεωρηθεί αποτυχημένος. Ενας μέτριος προπονητής, (αν ήταν καλός θα έβρισκε ομάδα στη χώρα του ή σε κάποιο καλύτερο από το ελληνικό πρωτάθλημα) προσπαθεί να δημιουργήσει μια νέα ομάδα, βασιζόμενος σε πολλούς νέους στην ομάδα ποδοσφαιριστές, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι νέοι και στην ηλικία, οι μεταγραφές των πρωτοκλασάτων παιχτών γύρω από τους οποίους θα χτιζόταν η ομάδα δεν βγήκαν, η διαιτησία ήταν εχθρική και σε ορισμένα κρίσιμα παιχνίδια του πρώτου γύρου είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμοι βαθμοί, όμως παρολαυτά διεκδικεί την δεύτερη θέση, έχοντας καθιερώσει ταυτόχρονα στην πρώτη ομάδα τέσσερις νεαρούς ποδοσφαιριστές.
 

Ξεκάθαρο το συμπέρασμα. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού πρέπει να θεωρήσουν τη χρονιά αποτυχημένη (η άποψη της στήλης είναι ότι κάθε χρονιά που ο Παναθηναϊκός δεν κατακτά τον τίτλο είναι αποτυχημένη) και δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να θεωρήσουν γι’ αυτό υπεύθυνο τον Ιταλό, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι συνάδελφοί μου, προφανώς για να κρύψουν τις ευθύνες των Βαρδινογιάννηδων. Οι οπαδοί πρέπει να απαιτήσουν από τη διοίκηση, που έχει την αποκλειστική ευθύνη, να κάνει τις απαραίτητες μεταγραφές για να ενισχυθεί η ομάδα. Αν μάλιστα
αξιολογήσουν «ρεαλιστικά» την κατάσταση και κρίνουν όχι με αυτό που θέλουν σαν οπαδοί για την ομάδα τους αλλά με αυτό που μπορούσε η συγκεκριμένη ομάδα και σε συνδυασμό με την ανυπαρξία της διοίκησης του Παναθηναϊκού, τότε θα πρέπει να θεωρήσουν ότι ο Μαλεζάνι είναι επιτυχημένος ή, αν θέλετε, είναι πολύ καλύτερος από τον Σάντος που αποδεικνύεται μια υπερτιμημένη μετριότητα. Ο Ιταλός, σε μια πολύ δύσκολη αγωνιστικά χρονιά για την ομάδα του και με το σύνολο σχεδόν του αθλητικού Τύπου να είναι εναντίον του και μάλιστα με τρόπο που αγγίζει την εμπάθεια, κατάφερε να σταθεί όρθιος και αυτό θα πρέπει να του το αναγνωρίσουμε, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η αξία του σαν προπονητής είναι τέτοια που δεν μπορεί να βασιστεί πάνω του ο Παναθηναϊκός για να φτιάξει μια σοβαρή ομάδα για την Ευρώπη (για το υποβαθμισμένο ελληνικό πρωτάθλημα είναι μια χαρά).
 

Θα συνεχίσουμε με μια σύντομη κριτική του ντέρμπι ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ και τις εξελίξεις στην ΑΕΚ. Οι πράσινοι, χωρίς να πιάσουν αξιόλογη απόδοση, κατάφεραν να πάρουν το παιχνίδι, απλά και μόνο γιατί έδειξαν να το θέλουν περισσότερο από μια ΑΕΚ που συνεχίσει να προβληματίζει τους οπαδούς της με τις κακές εμφανίσεις της.
Αγωνιστικά ο Σάντος επέλεξε να «γεμίσει» το κέντρο φιλοδοξώντας με τον ρόμβο να καταστρέψει το παιχνίδι του Παναθηναϊκού και να διεκδικήσει τη νίκη με αντεπιθέσεις. Δυστυχώς γι’ αυτόν, οι παίχτες του δεν είχαν τον απαραίτητο τσαμπουκά για ένα τέτοιο παιχνίδι και ο Λυμπερόπουλος ήταν σε άλλο γήπεδο, με αποτέλεσμα να επέλθει το μοιραίο για την ομάδα του.
 

Η ΑΕΚ ήταν εντελώς προβλέψιμη και ακίνδυνη (οι δυο ευκαιρίες για γκολ οφείλονται σε παιδαριώδη λάθη της άμυνας του Παναθηναϊκού) και οι οπαδοί της δεν αισθάνονταν καθόλου καλά βλέποντας μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος. Οι μοναδικοί ποδοσφαιριστές που διασώθηκαν από το κιτρινόμαυρο μπουλούκι ήταν οι Σορεντίνο και Τσιρίλο, οι οποίοι και αποθεώθηκαν από τους οπαδούς της Ενωσης, γεγονός που δημιούργησε μουρμούρες από τους υπολοίπους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι τους κατηγορούν ότι νοιάζονται για την πάρτη τους και όχι για την ομάδα. Από τις αντιδράσεις τόσο των παιχτών όσο και του Σάντος κατά τη διάρκεια του αγώνα και ιδιαίτερα μετά το γκολ του Παναθηναϊκού φάνηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο η πίεση που υπάρχει στην ΑΕΚ, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν αρχικά τον τίτλο και στη συνέχεια να διατηρήσουν τη δεύτερη θέση. Μάλιστα, η ασυνεννοησία που υπήρχε στον πάγκο της ομάδας θύμιζε ερασιτεχνική ομάδα, αφού ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε με αποτέλεσμα ο Σάντος να χρειαστεί να στείλει ραβασάκια με οδηγίες προς τους παίχτες του.
 

Συγκρίνοντας την περσινή με τη φετινή χρονιά, μοιάζει να συγκρίνουμε τη μέρα με την νύχτα και όλα στην ομάδα κρέμονται από μια κλωστή. Η ΑΕΚ βρίσκεται και πάλι στην κόψη του ξυραφιού και μόνο η κατάκτηση της δεύτερης θέσης μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση που επικρατεί. Η κόντρα της διοίκησης με τους οργανωμένους ή έστω με μια δυναμική μερίδα τους βρίσκεται σε εξέλιξη, η έλλειψη οικονομικών πόρων έχει σαν αποτέλεσμα οι παίχτες να είναι απλήρωτοι, το έμψυχο υλικό που είναι μέτριο ως κακό δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας για μια καλύτερη αγωνιστική παρουσία και κυρίως η αναπροσαρμογή των στόχων της ομάδας, από την ανανέωση και τη δημιουργία ομάδας στον πρωταθλητισμό, η οποία δεν στέφθηκε από επιτυχία, έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση το Νικολαΐδη, ο οποίος «πουλάει» τρέλα δηλώνοντας αμέσως μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό ότι η ομάδα του είναι καλύτερη από τους πράσινους. Δυστυχώς γι’ αυτόν, η περίοδος χάριτος που του είχαν δώσει οι οπαδοί της ομάδας έχει λήξει και από εδώ και μπρος θα κρίνεται σαν ο πρόεδρος Νικολαΐδης και όχι σαν ο Ντέμης που μπήκε μπροστά για να σώσει την ομάδα.
 

ΥΓ1: Οι συγκρούσεις ανάμεσα στους οργανωμένους οπαδούς έχουν αρχίσει να παίρνουν ανεξέλεγκτες και επικίνδυνες διαστάσεις. Οσοι παρακολουθήσατε τις εικόνες από το βάρβαρο λιντσάρισμα ενός οπαδού της ΑΕΚ από οπαδούς τους Παναθηναϊκού καταλαβαίνετε ότι έχουν ξεπεραστεί τα όρια. Εχοντας προσωπική εμπειρία από τις Θύρες των οργανωμένων οπαδών, αρκετά χρόνια πριν βεβαίως, έμεινα άναυδος από τη βαρβαρότητα των συγκεκριμένων σκηνών.
Στην εποχή μας ήταν αδιανόητο να την πέσουν είκοσι άτομα σε ένα και να τον τσακίσουν και αν το έκαναν θα θεωρούνταν άνανδροι και όχι μάγκες όπως σήμερα. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι δεν πρόκειται για οπαδούς που η υπερβολική αγάπη για την ομάδα τους έχει σαν αποτέλεσμα να ξεπερνούν τα όρια, αλλά για συμμορίες που θα πρέπει να απομονωθούν και να διαλυθούν πριν θρηνήσουμε θύματα από τη δράση τους.