Είναι γνωστό ότι ο ελληνικός επαγγελματικός αθλητισμός είναι κρατικοδίαιτος και χωρίς τις επιχορηγήσεις και τις διευκολύνσεις από την εκάστοτε κυβέρνηση δεν μπορεί να λειτουργήσει έστω και στοιχειωδώς. Από τον κανόνα δεν εξαιρείται το ποδόσφαιρο, το οποίο μετά την έρευνα της εταιρίας Direction Business Reports, θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε και ευρω-κρατικοδίαιτο. Οπως προκύπτει από τα ευρήματα της έρευνας, που συγκέντρωσε και επεξεργάστηκε τους ισολογισμούς των ΠΑΕ για τα οικονομικά έτη 2010-11 και 2011-12, μόνο δύο από τις 14 ΠΑΕ είχαν κέρδη. Ο Ολυμπιακός, λόγω των εσόδων από τη συμμετοχή στους ομίλους του Champions League, και η Δόξα Δράμας, που λόγω του σκανδάλου με τους στημένους αγώνες βρέθηκε ξαφνικά στη Σούπερ Λίγκα, έχοντας όμως μια ομάδα φτιαγμένη για τα οικονομικά μεγέθη της Β’ Εθνικής.
Ορισμένα από τα συμπεράσματα της έρευνας είναι διαφωτιστικά για την εικόνα του ελληνικού πρωταθλήματος και μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Ο Ολυμπιακός, έχοντας εξασφαλισμένα έσοδα από το Champions League, έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ομάδα που η δυναμικότητά της είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή των υπολοίπων και να ανοίξει αγωνιστικά την ψαλίδα, κατακτώντας τον ένα τίτλο μετά τον άλλο. Για να έχουμε και μια τάξη μεγέθους, σύμφωνα με τους ερυθρόλευκους ισολογισμούς, τη χρονιά 2011-12 που η ομάδα έπαιξε στους ομίλους του Champions League είχε συνολικά έσοδα 69.079.071 ευρώ, ενώ τη χρονιά 2010-11, που δεν κατάφερε να μπει στους ομίλους, τα έσοδα ήταν 37.332.981 ευρώ. Δηλαδή, το 2011-12 είχε αύξηση των εσόδων του κατά 85% και κατάφερε από ζημιές 39.559.068 ευρώ το 2010-11 να παρουσιάσει κέρδη 48.142 ευρώ το 2011-12.
Οσον αφορά συνολικά την εικόνα του ελληνικού πρωταθλήματος, τα έσοδα των ΠΑΕ, παρά την εντυπωσιακή αύξηση των εσόδων του Ολυμπιακού, μειώθηκαν κατά 4,52%, ενώ τα έξοδα τους κατά 19%, παρά το γεγονός ότι οι μεταγραφές και τα συμβόλαια των παιχτών μειώθηκαν κατά 51,29%. Η πολύ μεγάλη μείωση των χρημάτων που δαπάνησαν οι ΠΑΕ για το έμψυχο δυναμικό τους, εκτός από τους αριθμούς, απεικονίζεται και στην αγωνιστική εικόνα των ομάδων. Η ποιότητα και το θέαμα του πρωταθλήματος πέφτει συνεχώς, οι πρωτοκλασάτοι ποδοσφαιριστές προσπαθούν να βρουν ομάδες στο εξωτερικό για να συνεχίσουν την καριέρα τους και οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι οφθαλμίατροι, αφού αν παρακολουθήσεις πολλή ώρα το «θέαμα» που προσφέρουν οι ομάδες θα στραβωθείς. Με δεδομένη λοιπόν την οικονομική κρίση και τις πιθανότητες να βρεθούν σοβαροί επενδυτές στο ελληνικό πρωτάθλημα να τείνουν προς το απόλυτο μηδέν, θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για ακόμη χειρότερες καταστάσεις.
Η παρουσία του Μίτσελ στον πάγκο του Ολυμπιακού, εκτός από το αγωνιστικό σκέλος, έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει και στο επικοινωνιακό μέρος τα σχέδια της ΠΑΕ. Ο νέος προπονητής των ερυθρόλευκων θα κριθεί από τη δουλειά του στο γήπεδο, όμως αναμφισβήτητα σαν όνομα επιτρέπει στη διοί-κηση της ομάδας να μιλάει για σοβαρό σχεδιασμό και προσπάθεια να γίνει σοβαρή δουλειά. Η επικοινωνιακή προσπάθεια να πειστεί ο κόσμος του Ολυμπιακού ότι κάτι αλλάζει έχει ξεκινήσει και στο σύνολο του αθλητικού και όχι μόνο Τύπου υπάρχουν αναλύσεις για την αγωνιστική μεταμόρφωση προς το θετικό του Ολυμπιακού και την πολύ καλή δουλειά που κάνει ο Μίτσελ.
Δε θα μπούμε στον πειρασμό να ρωτήσουμε, αν ο αποκλεισμός από την Λεβάντε είναι αποτέλεσμα της δουλειάς του Μίτσελ, γιατί θα ήταν άδικο να του χρεώσουμε ό,τι στραβό υπήρχε στην ομάδα. Θα σχολιάσουμε, όμως, τα «θετικά» που έχουν εντοπίσει οι υμνητές του και θα δού-με ότι τα περισσότερα από αυτά θα τα έκανε κάθε προπονητής που έχει μια στοιχειώδη σχέση με το άθλημα. Ας δούμε πιο συγκεκριμένα τα επιτεύγματα του Μίτσελ αυτές τις τρεις βδομάδες.
Πρώτο είναι, ότι χρησιμοποιεί τους νεαρούς ποδοσφαιριστές (Βλαχοδήμος, Παπάζογλου, Φετφατζίδης, Λυκογιάννης), σε σχέση με τους μεγαλύτερης ηλικίας παίχτες ή με ποδοσφαιριστές που τα συμβόλαιά τους λήγουν το καλοκαίρι και η ΠΑΕ δεν προτίθεται να τα ανανεώσει. Δεύτερο, ότι υπολογίζει τον Μανιάτη και τον Φέισα για το χώρο της μεσαίας γραμμής, στον οποίο αποδίδουν καλύτερα σε σχέση με τη θέση που έπαιζαν όταν προπονητής ήταν ο Ζαρντίμ. Τρίτο, ότι με το «ανακάτεμα» στις θέσεις της αμυντικής γραμμής Μανωλάς, Χολέμπας και Σιόβας δεν μπορούν να θεω- ρούν τις θέσεις τους δεδομένες και θα πρέπει να προσπαθούν περισσότερο για να παραμείνουν στη βασική ενδεκάδα, ιδιαίτερα τώρα που σιγά-σιγά επιστέφει και ο Αβραάμ Παπαδόπουλος. Τέταρτο, ότι έχει καταφέρει να πάρει ό,τι περισσότερο μπορεί από τους επιθετικούς της ομάδας Τζιμπούρ και Αμπντούν, οι οποίοι συνεργάζονται άψογα και αποτελούν την αιχμή του δόρατος για τους ερυθρόλευκους.
Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις για να πει ότι ο Μίτσελ κάνει το αυτονόητο. Οποιοσδήποτε και αν ήταν προπονητής θα έκανε το ίδιο. Ο Ολυμπιακός έχει εξασφαλίσει το πρωτάθλημα από τις αρχές του δεύτερου γύρου και είναι λογικό ο προπονητής να αρχίσει να δίνει ευκαιρίες και σε παίχτες που δεν είχαν μεγάλη συμμετοχή ή είναι μικρότεροι σε ηλικία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι και ο Ζαρντιμ είχε δώσει ευκαιρίες σε κάποιους και κυρίως στο Φετφατζίδη, χωρίς όμως ο παίχτης να καταφέρει να κερδίσει με την αγωνιστική του παρουσία θέση στην ενδεκάδα. Με την ίδια ακριβώς λογική πρέπει να δούμε και την μετακίνηση του Μανιάτη. Ο διεθνής άσος έπαιζε στο δεξί άκρο της άμυνας γιατί ήταν η πιο αξιόπιστη λύση και τώρα που δεν υπάρχει το βαθμολογικό άγχος ο προπονητής τον δοκιμάζει σε μια νέα θέση, ενόψει του σχεδιασμού της νέας χρονιάς. Οσο για τις θέσεις της άμυνας και της επίθεσης, αυτό που κάνει ο Μίτσελ γινόταν πάντα σε κάθε ομάδα και μόνο για επικοινωνιακούς λόγους συμπεριλαμβάνεται στα επιτεύγματα.
Εκτός όμως από την κάλυψη των επικοινωνιακών αναγκών στην Ελλάδα, το όνομα Μίτσελ δίνει ευκαιρία προβολής της ερυθρόλευκης ΠΑΕ από τις ευρωπαϊκές αθλητικές εφημερίδες. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης έδωσε συνέντευξη στην ισπανική εφημερίδα Marca για τον Ολυμπιακό και το όνειρο που έχει για την ομάδα του. Ο Μαρινάκης, αφού μίλησε για τους 40 τίτλους που έχουν κατακτήσει οι ερυθρόλευκοι, τους 15 διεθνείς ποδοσφαιριστές και τα 70 εκατομμύρια που έχει δαπανήσει για την ομάδα (χωρίς όμως να διευκρινίσει πόσα από αυτά είναι έσοδα από το Champions League), στο τέλος τους είπε και ένα ανέκδοτο: «Ο Ολυμπιακός ανήκει στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου». Αν και κατανοούμε την ανάγκη να παινέψει τον εαυτό του και κατά συνέπεια την ομάδα του, δεν είναι η πρώτη φορά που ο ερυθρόλευκος πρόεδρος μπερδεύει τα σώβρακα με τις γραβάτες. Είναι άλλο πράγμα να συμμετέχει η ομάδα του στους ομίλους του Champions League, αφού έχει κατορθώσει να παίρνει κάθε χρόνο το ελληνικό πρωτάθλημα που του εξασφαλίζει αυτό το προνόμιο, και εντελώς διαφορετικό να θεωρείται ότι αυτή είναι καταξίωση και συμμετοχή στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ας μη ξεχνάει ότι από το ΄98 που έφτασε στην οχτάδα δεν έχει να επιδείξει κάτι καλύτερο και η προσπάθεια του Ολυμπιακού είναι να μην τερματίσει τελευταίος στον όμιλο για να μπορέσει να συνεχίσει ως τρίτος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Θα πρέπει κάποιος να θυμίσει στον Μαρινάκη, ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια στο λιμάνι δεν ήξεραν ότι υπάρχουν κοντομάνικες φανέλες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
