Για τη δολοφονία του 24χρονου οπαδού του Ολυμπιακού Θεόφιλου Σταυράκη και τον τραυματισμό του φίλου του, μετά τη λήξη του αγώνα κυπέλλου Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού, δεν είχαμε εκτενή αναφορά στο προηγούμενο φύλλο, αφού την πληροφορηθήκαμε λίγο πριν το κλείσιμο της ύλης. Ελάχιστες μέρες από το τραγικό συμβάν το θέμα δείχνει να έχει ξεχαστεί και δύσκολα βρίσκει κάποιος έστω και μονόστηλα στον αθλητικό Τύπο. Απαντες βολεύτηκαν με την αστυνομική εκδοχή, ότι η δολοφονία του νεαρού οφείλεται σε προσωπικές και όχι σε οπαδικές διαφορές, με αποτέλεσμα το θέμα να φύγει από την αθλητική επικαιρότητα και να «τσουβαλιαστεί» μαζί με τα δεκάδες θέματα αστυνομικού ενδιαφέροντος.
Οπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, οι εμπλεκόμενοι γνωρίζονταν μεταξύ τους και ανήκαν σε αντίπαλους συνδέσμους. Ο νεκρός ανήκε στον σύνδεσμο του Ολυμπιακού στη Λούτσα, είχε πάρει μέρος σε αρκετές εκδρομές των ερυθρόλευκων οπαδών, το μοιραίο βραδύ φορούσε καπέλο του Ερυθρού Αστέρα (οι οπαδοί των δυο ομάδων έχουν αδελφοποιηθεί) και στο παρελθόν είχε συλληφθεί στη Θεσσαλονίκη σε επεισόδια που δημιούργησαν οι ερυθρόλευκοι οπαδοί. Οι δολοφόνοι του νεαρού ανήκουν σε σύνδεσμο του Παναθηναϊκού (το πιθανότερο είναι να ανήκουν στο σύνδεσμο Ραφήνας, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι γνωρίζονταν εκ των προτέρων) και σύμφωνα με δημοσιεύματα το μοιραίο βράδυ είχαν καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ.
Η ταχύτητα με την οποία οι μπάτσοι προσπάθησαν να κλείσουν το θέμα δημιουργεί ερωτηματικά, με δεδομένο ότι η οικογένεια του νεαρού θεωρεί ότι δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στις δυο πλευρές και ότι η δολοφονία είχε σαν κίνητρο την οπαδική εκδίκηση. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι το κίνητρο της δολοφονίας ήταν προσωπικές διαφορές, το θέμα των οπαδικών διαφορών δε μπορούμε να το προσπεράσουμε. Από αστυνομικές πηγές «διέρρευσε» η είδηση ότι το κίνητρο της δολοφονίας ήταν η εκδίκηση, διότι τα θύματα είχαν καταθέσει σε βάρος του αδελφού ενός από τους δράστες για υπόθεση ναρκωτικών τον περασμένο Αύγουστο, και ότι οι δράστες έψαχναν τα θύματα σε διάφορα στέκια, πριν τους εντοπίσουν στη συγκεκριμένη καφετέρια.
Τα ερωτηματικά που γεννιούνται είναι πολλά. Γιατί όλο το διάστημα από τον Αύγουστο μέχρι σήμερα οι δράστες δεν είχαν επιχειρήσει να πάρουν εκδίκηση; Αφού είχαν αποφασίσει να βγάλουν από τη μέση αυτόν που κάρφωσε (αν ισχύει κάτι τέτοιο, γιατί η οικογένεια του θύματος θεωρεί ότι δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ τους), γιατί περίμεναν τόσο καιρό; Οι οπαδοί του Ολυμπιακού ήταν στο γήπεδο μαζί με συγγενικά τους πρόσωπα και γύρω στα μεσάνυχτα επέστρεψαν στη Λούτσα και πήγαν για ένα ποτό στη «μοιραία» καφετέρια. Αρα, ήταν τυχαίο γεγονός ότι βρέθηκαν στη συγκεκριμένη καφετέρια (κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν πάει για ύπνο) και συνεπώς πολύ δύσκολα μπορεί να σταθεί το επιχείρημα ότι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού είχαν σχεδιάσει από πριν τη δολοφονία τους.
Οσοι γνωρίζουμε την ψυχολογία των νεαρών οπαδών που αποτελούν μέλη των ιδιωτικών στρατών που έχουν δημιουργήσει οι καπιταλιστές που διοικούν τις μεγάλες ΠΑΕ μπορούμε να φανταστούμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η δολοφονία. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού είναι πολύ πιθανό, επηρεασμένοι από την τεσσάρα που δέχτηκε η ομάδα τους και το αλκοόλ που είχαν καταναλώσει, να περιφέρονταν στην περιοχή με την ελπίδα ότι θα βρουν μεμονωμένους οπαδούς του Ολυμπιακού για να ξεσπάσουν την οργή τους. Για τους μη μυημένους: αυτό είναι κάτι πολύ συνηθισμένο μετά από μεγάλα ντέρμπι και αρκετές φορές, έχουν αναφερθεί ξυλοδαρμοί και σπασμένα αυτοκίνητα σε παρόμοιες συμπλοκές. Οι δυο νεαροί οπαδοί του Ολυμπιακού, για κακή τους τύχη, βρέθηκαν στον δρόμο τους, ήταν γνωστοί μεταξύ τους, αφού ανήκουν σε γειτονικούς συνδέσμους, υπήρχαν ενδεχομένως και οι παλιότερες προσωπικές διαφορές, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε όριο και το κακό δεν άργησε να συμβεί.
Οπως γράψαμε και στο προηγούμενο φύλλο, η κατάσταση δείχνει μη αναστρέψιμη. Παρόμοια περιστατικά τυφλής βίας θα συμβούν στο μέλλον, χωρίς δυστυχώς να μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε. Από την πλευρά του κράτους δεν πρόκειται να γίνουν ενέργειες για να τα σταματήσουν, αφενός γιατί δεν θέλουν να έρθουν σε σύγκρουση με τους καπιταλιστές που έχουν δημιουργήσει και συντηρούν τους ιδιωτικούς στρατούς, που πλέον συγκρούονται και εκτός γηπέδων, και αφετέρου γιατί η συγκεκριμένη κατάσταση τους δίνει την δυνατότητα να πάρουν κατασταλτικά μέτρα ενάντια στη νεολαία, με πρόσχημα τη δράση των οπαδικών συμμοριών.
Πρέπει να γίνει σε όλους ξεκάθαρο, ότι πλέον το θέμα ξεφεύγει από τις δικαστικές αίθουσες και δεν αντιμετωπίζεται με ποινές και καταστολή. Η βία στον αθλητισμό έχει κοινωνικά αίτια και για να την καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά θα πρέπει να καταπολεμήσουμε τις αιτίες που την προκαλούν. Θα πρέπει να πείσουμε τους νεολαίους της εργατικής τάξης που συμμετέχουν στις οπαδικές συγκρούσεις να «ξοδέψουν» την ενεργητικότητα και την οργή τους στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και όχι στα κεφάλια νεολαίων που αντιμετωπίζουν την ίδια καθημερινή βαρβαρότητα του καπιταλισμού, αλλά υποστηρίζουν διαφορετική ομάδα. Οι νεαροί οπαδοί θα σταματήσουν να σφάζονται στους δρόμους κάτω από τα λάβαρα της ομάδας τους μόνο αν πειστούν ότι δεν αξίζει να καταστρέφουν το μέλλον και τη ζωή τους για να γεμίζουν με φράγκα οι καπιταλιστές που «επενδύουν» στο χώρο του αθλητισμού. Ας λύσουμε επιτέλους το πρόβλημα της οπαδικής βίας όχι με την καταστολή που μας προτείνει η άρχουσα τάξη, αλλά με την ενεργή παρουσία μας στα στέκια της νεολαίας και τα γήπεδα. Αυτό είναι πλέον καθήκον όλων όσων θέλουμε να λέμε ότι βρισκόμαστε εκτός των τειχών. Ας μην ξεχνάμε, ότι τα παιδιά που σφάζονται στους δρόμους είναι παιδιά της εργατικής τάξης.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
