Οι οργανωμένοι οπαδοί μετέφεραν στις εξέδρες των γηπέδων το κλίμα από τις απεργιακές συγκεντρώσεις. Η αρχή είχε γίνει με συνθήματα ενάντια στην κυβέρνηση και τους δανειστές της Ελλάδας κατά τη διάρκεια των ευρωπαϊκών συναντήσεων του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ, στις 19 και 20 Oκτώβρη, και κορυφώθηκε το Σαββατοκύριακο, όταν στο ΟΑΚΑ, το Περιστέρι, τη Νέα Σμύρνη και το «Γεντί Κουλέ» του Ηρακλείου σηκώθηκαν πανό με πολιτικό περιεχόμενο ενάντια στην κυβέρνηση και γενικότερα στο πολιτικό σύστημα, κατά τη διάρκεια των αγώνων της Super League. Το αποτέλεσμα ήταν άπαντες να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο και να σταθούν «αλληλέγγυοι» με τους οργανωμένους οπαδούς.
Δεν αναφερόμαστε σε αυτούς που δεν ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και στους απλούς φιλάθλους που ξαφνιάστηκαν ευχάριστα από τα δρώμενα στις εξέδρες, αφού η εικόνα που είχαν για τους οργανωμένους οπαδούς (και με ευθύνη των οπαδών) ήταν αυτή των χούλιγκαν, των μπράβων και των οργανωμένων συμμοριών που χτυπιούνται μέχρι θανάτου. Αναφερόμαστε στην πλειοψηφία του δημοσιογραφικού εσμού και στα κόμματα και τις οργανώσεις της «αριστεράς», που άρχισαν να γλείφουν αυτούς που μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο ζητούσαν να τους κρεμάσουν για παραδειγματισμό στο Σύνταγμα. Οι χουλιγκάνοι, οι δολοφόνοι των γηπέδων, οι δολοφονικές οπαδικές συμμορίες, όπως τους αποκαλούσαν, έγιναν ξαφνικά φίλαθλος κόσμος του οποίου οι αντιδράσεις και οι διαμαρτυρίες δεν μπορούν να κατασταλούν από καμία κυβέρνηση και από καμία ντιρεκτίβα της ΟΥΕΦΑ. Είναι φανερό ότι προσπαθούν να ψαρέψουν στα θολά νερά και να εκμεταλλευτούν την αντίδραση των νεολαίων οπαδών των ομάδων στα όσα καθημερινά βιωνούν.
Ολοι εμείς που δηλώνουμε «εκτός των τειχών», αλλά ταυτόχρονα γουστάρουμε να πηγαίνουμε στο γήπεδο και να συμμετέχουμε στα δρώμενα της εξέδρας, έχουμε ζήσει από πρώτο χέρι τα απαξιωτικά χαμόγελα και την ειρωνεία των «πολιτικοποιημένων» που θεωρούν χάσιμο χρόνου και επιεικώς απολίτικη δραστηριότητα την παρακολούθηση ενός αγώνα ή την ενασχόληση με τον επαγγελματικό αθλητισμό. Μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε την υποκρισία και τον καιροσκοπισμό τους και δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε περισσότερο μαζί τους. Αλλωστε, το πλέον πιθανό είναι να μην ασχοληθούν μαζί τους ούτε οι νεολαίοι που δραστηριοποιού-νται στις θύρες των οργανωμένων οπαδών. Θα πρέπει όμως να σχολιάσουμε τις ενέργειες των οργανωμένων οπαδών και να προσπαθήσουμε να δώσουμε μια απάντηση στη «μεταμόρφωσή» τους.
Πώς είναι δυνατόν οι νεολαίοι που μέχρι πριν λίγο καιρό συγκρούονταν μεταξύ τους μέχρι θανάτου για την ομάδα και τα επιχειρηματικά συμφέροντα του μεγαλοκαπιταλιστή ιδιοκτήτη της, να κάνουν μια τόσο επιτυχημένη πολιτική παρέμβαση στις εξέδρες των γηπέδων και να αναγκάσουν την κυβέρνηση να καταφύγει πανικόβλητη σε χουντικές μεθόδους αντιμετώπισής τους; Η απάντηση στην ερώτηση είναι πολύ απλή. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι νεολαίοι που δραστηριοποιούνται στις θύρες των οργανωμένων οπαδών ανήκουν στην εργατική τάξη και είναι αυτοί που βιώνουν περισσότερο και τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και τη βαρβαρότητα του συστήματος, συνεπώς είναι απόλυτα λογικό να αντιδρούν στη μιζέρια που βιώνουν και να στέκονται απέναντι τόσο στην κυβέρνηση και τις πολιτικές επιλογές της όσο και στο σύνολο του πολιτικού συστήματος, αφού δεν βλέπουν να μπορεί να τους δώσει διέξοδο. Εξαιτίας της ήττας του εργατικού κινήματος και της έλλειψης κάποιας εργατικής επαναστατικής συλλογικότητας που να τους συγκινεί προκειμένου να στρατευτούν σ’ αυτή και να διοχετεύουν την ενεργητικότητά τους στην προσπάθεια για την καλυτέρευση της ζωής τους και στην εξάλειψη του βάρβαρου κοινωνικού συστήματος στο οποίο ζού-με, η «διέξοδος» γι’ αυτούς είναι η στράτευση κάτω από το λάβαρο μιας επαγγελματικής ανώνυμης αθλητικής εταιρίας, που την ονομάζουν ομάδα.
Οσο, λοιπόν, δεν μπορεί το εργατικό και το επαναστατικό κίνημα να τους δώσει διέξοδο, θα βιώνουμε αυτές τις αντιφάσεις. Τη μια στιγμή, ως μέλη του ιδιωτικού στρατού του προέδρου της ομάδας που υποστηρίζουν θα συγκρούονται με τον ιδιωτικό στρατό του προέδρου της αντίπαλης ομάδας και την επόμενη στιγμή, ως προλετάριοι, θα αντιδρούν και δεν θα αποδέχονται το βάρβαρο παρόν και το ακόμη πιο βάρβαρο μέλλον που τους ετοιμάζουν. Αν πραγματικά θέλουμε να βοηθήσουμε τους νεολαίους της εργατικής τάξης να ξεφύγουν απ’ αυτή την αντίφαση, ας σταματήσουμε να τους χαϊδεύουμε τ’ αυτιά και ας εκμεταλλευτούμε τη συγκυρία για να έρθουμε σε επαφή μαζί τους και να προσπαθήσουμε να τους πείσουμε να πάψουν να στοιχίζονται κάτω από ξένες σημαίες.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Τη μεγαλύτερη εντός έδρας ήττα από το 1930, με 1-6, υπέστη η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο ντέρμπι κόντρα στη συμπολίτισσα της Σίτι, την περασμένη Κυριακή, χωρίς όμως να ακολουθήσουν «λαϊκά» δικαστήρια, αλλαγή προπονητή, διοικητική κρίση και λοιπά συμπαρομαρτούντα, όπως θα συνέβαινε σε μια αντίστοιχη περίοδο στη χώρα μας. Οπως δείχνουν τα δεδομένα, τα χοντρά φράγκα που ξοδεύ-ουν οι εμίρηδες ιδιοκτήτες της Σίτι αρχίζουν να πιάνουν τόπο και η υπόθεση-τίτλος στη Πρέμιερ Λιγκ αποκτά ενδιαφέρον, αφού η παντοδυναμία της Μάντσεστερ απειλείται έμπρακτα. Η στήλη δεν θα αποφύγει τον πειρασμό και θα κάνει πρόβλεψη: στο τέλος του πρωταθλήματος αυτοί που θα πανηγυρίσουν θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι της Κυριακής.
ΥΓ2: Ο τίτλος της στήλης είναι το σύνθημα στο πανό που σήκωσαν οι οργανωμένοι οπαδοί του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ. Για να βρεθεί και να κατασχεθεί το πανό στήθηκε καρτέρι από τους ασφαλίτες και τα ΜΑΤ στις εξόδους του ΟΑΚΑ, όπου έκαναν έλεγχο στα αυτοκίνητα με τους πράσινους οπαδούς που αποχωρούσαν. Ο κόσμος αντέδρασε έντονα στη χουντικής έμπνευσης επιχείρηση, με αποτέλεσμα να υπάρξουν συγκρούσεις οπαδών με τους μπάτσους. Τελικά, το πανό βρέθηκε, δύο οπαδοί συνελήφθησαν και μετά από μερικές ώρες αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού δεν τόλμησε κανένας από τους βουλευτές να υποβάλει εναντίον τους μήνυση.
ΥΓ3: Να δώσει νέες οδηγίες προς τους διαιτητές, για την αντιμετώπιση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στις εξέδρες των γηπέδων με τα πανό διαμαρτυρίας των οργανωμένων οπαδών, αποφάσισε η ΕΠΟ. Γνωρίζουν ότι πολύ εύκολα η κατάσταση μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτη και να πυροδοτήσει γενικότερες εξελίξεις, αφού η δυνατότητα παρέμβασής τους και οι δυνατότητες καταστολής και εφαρμογής του νόμου και της τάξης στις εξέδρες των γηπέδων είναι πολύ δυσκολότερη από όσο στους δρόμους και για το λόγο αυτό η κυβέρνηση και η ΕΠΟ, σε συνεργασία με τις διοικήσεις των ομάδων, θα προσπαθήσουν να διαχειριστούν την κατάσταση χωρίς περαιτέρω οξύνσεις.
