Ο ελληνικός αθλητισμός είναι κρατικοδίαιτος και βρίσκεται πλέον σε οριακό σημείο, λόγω της οικονομικής κρίσης. Το κρατικό ταμείον είναι μείον και τα φράγκα προς τις αθλητικές ομοσπονδίες και τις ομάδες δίνονται με το σταγονόμετρο, η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστό και οι «επενδυτές» που προσπαθούν να ξεπλύνουν χρήμα μέσω του επαγγελματικού αθλητισμού είναι πιο σπάνιο είδος και από τον βραχώδη καβουρογαμόσαυρο. Αν εξαιρέσουμε το ποδόσφαιρο, που «αναπνέει» ακόμη, αφενός γιατί είναι το πιο δημοφιλές άθλημα και αφετέρου γιατί υπάρχουν οι επιχορηγήσεις από τον ΟΠΑΠ και τα τηλεοπτικά δικαιώματα, και εν μέρει το μπάσκετ, που διαθέτει μια παραγωγική βάση που του επιτρέπει να αντιμετωπίζει μέχρι στιγμής την κρίση, στα υπόλοιπα αθλήματα δεν υπάρχει σάλιο.
Την περασμένη Δευτέρα (22/11), συναντήθηκαν οι εκπρόσωποι των ελληνικών αθλητικών Ομοσπονδιών (χωρίς εκπρόσωπους του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ), υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, για να συζητήσουν θέματα που αφορούν την ολυμπιακή προετοιμασία και την παρουσία της Ελλάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Η σύσκεψη θύμιζε ελληνική δραματική ταινία με τη Μάρθα Βούρτση και το Νίκο Ξανθόπουλο, αφού το κλάμα πήγε σύννεφο και άπαντες προέβλεψαν ένα ζοφερό μέλλον. Σε δηλώσεις του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ) Σπύρος Καπράλος επισήμανε την τραγική κατάσταση του ελληνικού αθλητισμού και ζήτησε από την πολιτεία να σκύψει στο πρόβλημα και να δώσει μια λύση. Στη σύσκεψη τονίστηκε ότι ο αγωνιστικός σχεδιασμός των Ομοσπονδιών και η ολυμπιακή προετοιμασία είναι στον αέρα και ότι αν δεν αλλάξει η σημερινή κατάσταση θα σταματήσει κάθε δραστηριότητα. Κατά την άποψη των ανιδιοτελών εργατών του ελληνικού αθλητισμού, τέσσερα είναι τα κυριότερα προβλήματα που θα πρέπει να λύσει η κυβέρνηση και συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τα φράγκα. Η δραστική περικοπή (σχεδόν μηδενική) των χρημάτων που προορίζονται για την ολυμπιακή προετοιμασία, η κατάργηση των κινήτρων για τους πρωταθλητές, που στρέφει τους αθλητές στα μαθήματά τους ή στην επαγγελματική τους αποκατάσταση, η άρση των αποσπάσεων των ομοσπονδιακών προπονητών και η κατάργηση των προνομίων των ήδη πρωταθλητών (με πρόσφατο νόμο καταργήθηκε το «προνόμιο» των εν ενέργεια πρωταθλητών να πληρώνονται κανονικά το μισθό τους χωρίς να πηγαίνουν στην υπηρεσία τους, και πλέον, αν θέλουν να συνεχίσουν τον πρωταθλητισμό, θα πρέπει να πάρουν άδεια άνευ αποδοχών από την υπηρεσία τους, χωρίς να προσμετρούνται τα συγκεκριμένα χρόνια ως συντάξιμα).
Σύμφωνα με τα μέχρις στιγμής δεδομένα, τα οποία πολύ δύσκολα θα βελτιωθούν, προβλέπεται ότι η ελληνική αποστολή για το Λονδίνο θα είναι μειωμένη κατά 60%, όσον αφορά τα ατομικά αθλήματα, ενώ τραγική είναι και η κατάσταση στα ομαδικά, αφού κινδυνεύει να αποκλειστεί ακόμη και το πόλο ανδρών, που αποτελεί μια παραδοσιακή δύναμη. Στη σύσκεψη αποφασίστηκε μια επιτροπή να επιδιώξει συνάντηση με τον πρωθυπουργό, προκειμένου να τον ενημερώσουν για την κρισιμότητα της κατάστασης και να τον πείσουν να δώσει εντολή για αύξηση του ποσού που προβλέπεται για την ΕΟΕ. Οι εκπρόσωποι των ομοσπονδιών, γνωρίζοντας ότι το ταμείο είναι άδειο, έχουν «επεξεργαστεί» το πλάνο σωτηρίας και έχουν στηρίξει τις ελπίδες τους στον ΟΠΑΠ. Από τον πρωθυπουργό θα ζητήσουν να δοθεί εντολή, ώστε ένα ποσό από τη διαφημιστική καμπάνια του Οργανισμού να δοθεί στην ΕΟΕ.
Αναφερόμαστε στο γεγονός, όχι γιατί μας πιάνει ο πόνος για τα λαμόγια του αθλητισμού, που χάνουν την κουτάλα, αλλά για να τονίσουμε για μια ακόμη φορά ότι ο ελληνικός επαγγελματικός αθλητισμός είναι μια αρπαχτή και τίποτα περισσότερο. Πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια, η ελληνική αστική τάξη «επένδυσε» στην «ανάπτυξη» του πρωταθλητισμού και οι καπιταλιστές έβγαλαν τεράστια κέρδη, τόσο από την πολιτική επιδότησης του πρωταθλητισμού όσο και από τη διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας. Οι παλιότεροι θυμόμαστε τις παπάρες για την αθάνατη ελληνική ψυχή και το μεγαλείο του αθλητικού ιδεώδους, που είναι συνυφασμένο με το DNA των Ελλήνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, και τις φασιστικού τύπου φιέστες υποδοχής των πρωταθλητών, που δυστυχώς αγκαλιάστηκαν από μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού. Το κωλομπαριλίκι του ελληνικού επαγγελματικού αθλητισμού δείχνει να κλονίζεται και ακούγοντας τους ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού αθλητισμού να θρηνούν για τα περασμένα μεγαλεία και να εκλιπαρούν για φράγκα, αισθανόμαστε μια ευφορία. Ελπίζουμε ότι ο πρωθυπουργός της χώρας θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα ενδώσει στις απαιτήσεις των λαμόγιων (αν καταφέρουν να τον συναντήσουν, αφού λείπει συνεχώς σε ταξίδια) και ευχόμαστε στους ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου η Ελλάδα να εκπροσωπηθεί μόνο από το σημαιοφόρο της.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Ισως να είδατε στην τηλεόραση τη σκηνή που ο παίχτης του Αγιαξ Λουίς Σουάρες δάγκωσε στον ώμο τον παίχτη της Αϊντχόφεν Οτμάν Μπακάλ, κατά την διάρκεια του ντέρμπι για το ολλανδικό πρωτάθλημα. Στα ψιλά των εφημερίδων πέρασε, όμως, η συνέχεια της υπόθεσης. Αμέσως μετά το τέλος του αγώνα, η διοίκηση του Αγιαξ ανακοίνωσε ότι ο παίχτης θα τιμωρηθεί με ποινή αποκλεισμού δύο αγωνιστικών για την απαράδεκτη ενέργειά του και στη συνέχεια η ολλανδική ποδοσφαιρική ομοσπονδία τον τιμώρησε με ποινή αποκλεισμού επτά αγωνιστικών, παρά το γεγονός ότι ο διαιτητής δεν είχε γράψει τίποτε στο φύλλο αγώνα. Με την απόφαση της ομοσπονδίας συμφώνησε η συντριπτική πλειοψηφία των ολλανδών φιλάθλων, ακόμη και οι οπαδοί του Αγιαξ, ενώ η διοίκηση των ερυθρόλευκων δεν σκοπεύει να ζητήσει τη μείωση της ποινής. Αν το περιστατικό συνέβαινε στη χώρα μας, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε; Η διοίκηση της ομάδας θα χαρακτήριζε ατυχές το γεγονός και θα τόνιζε την προκλητική συμπεριφορά του αντίπαλου παίχτη, που προκαλούσε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, η ΕΠΟ θα συνιστούσε ψυχραιμία και θα ευχόταν να μην επαναληφθεί παρόμοιο φαινόμενο, που δεν συμβαδίζει με το αθλητικό ιδεώδες και τη μαγεία του ποδοσφαίρου, ο παίχτης θα πήγαινε στον οδοντογιατρό για να ακονίσει τα δόντια του, ώστε την επόμενη φορά να είναι πιο αποτελεσματικός, και οι οπαδοί της ομάδας του θα αποθέωναν το παλικάρι που δεν καταλαβαίνει τίποτα και με τη μαγκιά του ανεβάζει το πρεστίζ της ομάδας. Οσο για τιμωρία, ούτε που θα γινόταν λόγος και όλοι θα κρύβονταν πίσω από το γράμμα του νόμου και την αμέλεια του διαιτητή που δεν είδε τη φάση και δεν έγραψε τίποτα στο φύλλο αγώνα. Εξάλλου, το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα και συνεπώς δεν υπάρχει λόγος να γίνεται τόσος ντόρος για μια απλή δαγκωματιά.
ΥΓ2: Τα εγκαίνια του νέου γηπέδου της Λάρισας, εκτός από μια ευχάριστη είδηση στη μαυρίλα του ελληνικού αθλητισμού, δείχνει και την ξεφτίλα της διοίκησης του Παναθηναϊκού. Ο Πηλαδάκης μέσα σε 13 μήνες σχεδίασε και έχτισε το νέο γήπεδο, ενώ οι πράσινοι είναι ακόμη στην προσπάθεια έκδοσης της οικοδομικής άδειας. Η ανέγερση του νέου γηπέδου της ΑΕΛ ολοκληρώθηκε σε χρόνο ρεκόρ, όχι γιατί ο Πηλαδάκης είναι ικανός και άξιος, αλλά γιατί παίζει μόνος του και δεν υπάρχουν αντικρουόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως στην περίπτωση του γηπέδου στο Βοτανικό. Οσο για το όνομα του νέου γηπέδου, η στήλη διαφωνεί με το «ΑΕΛ Αρένα» και προσυπογράφει την πρόταση που έκαναν οι Βολιώτες, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να ονομαστεί «Μαντρίγαλ».
