Μετά τις διακοπές του καλοκαιριού η ευχή που είθισται να λέμε είναι καλό χειμώνα συντρόφισσες και σύντροφοι. Η στήλη εκτός από τον καλό εύχεται και θερμό χειμώνα, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κυριολεκτικά, γιατί με την τιμή που έχει το πετρέλαιο μόνο αν ο χειμώνας είναι ήπιος θα τα βγάλουμε πέρα, και μεταφορικά, γιατί μετά από χρόνια υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις (παιδεία, ασφαλιστικό, φορολογικό κτλ) για να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας. Σήμερα θα συνεχίσουμε τις καλοκαιρινές συνήθειες και στη στήλη θα έχουμε κοκτέιλ θεμάτων, σχετικών με το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο.
Θα ξεκινήσουμε με το μπάσκετ και την προσπάθεια της εθνικής μας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα για μια θέση στο βάθρο. Ηδη η Εθνική έχει εξασφαλίσει την τετράδα και την απευθείας πρόκριση στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και ανεξάρτητα από την έκβαση των δύο τελευταίων αγώνων μπορούμε να πούμε ότι η πορεία της ομάδας κρίνεται απόλυτα πετυχημένη και μένει -καλώς να έρθει- η κατάκτηση του μεταλλίου, για να έχει και κερασάκι η τούρτα.
Η μέχρι στιγμής αγωνιστική πορεία της ομάδας δείχνει ότι ο Γιαννάκης και οι παίχτες του κάνουν πολύ καλή δουλειά. Η επιτυχημένη πορεία οφείλεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, σε δυο βασικά παράγοντες: στην πληρότητα της ομάδας και στην αγωνιστική φιλοσοφία της. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες ομάδες που πρωταγωνιστούν στο τουρνουά (οι Αμερικανοί είναι εκτός συναγωνισμού), στην Εθνική μας δεν υπάρχει ο παίχτης σούπερ σταρ, που θα αποτελούσε και το σημείο αναφοράς. Σε κάθε αγώνα ένας από τους παίχτες έπαιρνε την ομάδα στους ώμους του και την οδηγούσε στη νίκη και αυτό οφείλεται στην πληρότητα που έχει η συγκεκριμένη ομάδα. Σε κάθε θέση υπάρχουν δυο παίχτες ισάξιοι, γεγονός που επιτρέπει στον προπονητή να αλλάζει ανά πασά στιγμή παίχτες, χωρίς να μειώνονται οι αγωνιστικές δυνατότητες της ομάδας.
Το δεύτερο στοιχείο που διαφοροποιεί την Εθνική Ελλάδας είναι το γεγονός ότι πρωταρχικό μέλημά της είναι να παίξει άμυνα. Η αγωνιστική φιλοσοφία που έχει περάσει ο Γιαννάκης στους παίχτες του είναι να παίξουν σωστή άμυνα και να ελέγχουν ανά πάσα στιγμή το ρυθμό του αγώνα, να «πνίξουν» τον αντίπαλό τους και να εκμεταλλευτούν το ταλέντο τους και τον πλουραλισμό της ομάδας, προκειμένου να φτάσουν στη νίκη. Με δεδομένο ότι η άμυνα είναι προϊόν δουλειάς και συνεχούς επανάληψης, εξηγείται η αγωνιστική σταθερότητα της ομάδας. Γι’ αυτό και ο Γιαννάκης είναι σίγουρος για την αμυντική ισορροπία της ομάδας και τον έλεγχο του ρυθμού του αγώνα. Αυτό σε συνδυασμό και με την πολύ καλή διαχείριση του υλικού από τη μεριά του έχει σαν αποτέλεσμα να παίρνει σε κάθε αγώνα από τους παίχτες του και το μέγιστο στην επίθεση. Αντίθετα με την άμυνα, η επίθεση είναι θέμα «μέρας» και «διάθεσης» και γι’ αυτό το λόγο όσες ομάδες βασίζονται στην επίθεσή τους πολλές φορές βραχυκυκλώνουν και χάνουν με κάτω τα χέρια. Αν τα σουτ μπουν, τότε μπορούν να κερδίσουν οποιοδήποτε αντίπαλο, αν όμως κάτι στραβώσει, τότε παραδίνονται αμαχητί. Με αυτά τα δεδομένα και γνωρίζοντας ότι ανεξάρτητα προσώπων η άμυνα θα δουλέψει, αυτό που κάνει με επιτυχία ο Γιαννάκης είναι να εκμεταλλεύεται τον επιθετικό οίστρο του παίχτη που βρίσκεται σε καλή μέρα στο συγκεκριμένο παιχνίδι και με αυτό τον τρόπο να φτάνει στην νίκη.
Αν στα παραπάνω προσθέσουμε το «δέσιμο» που υπάρχει μεταξύ των παιχτών και τη «μαγκιά» τους, καταλαβαίνουμε γιατί αυτή η ομάδα έχει κερδίσει εκτός από τους αγώνες και τις εντυπώσεις. Συζητώντας για τους δυο τελευταίους αγώνες, ακούω από την πλειοψηφία των συνομιλητών μου να θεωρούν επιτυχημένη την ομάδα ακόμη και αν δεν καταφέρει να πάρει μετάλλιο. Ισως είναι η πρώτη φορά που οι έλληνες φίλαθλοι κρίνουν από την προσπάθεια και όχι από το αποτέλεσμα και αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του Γιαννάκη και των παιχτών του. Κλείνουμε με την ευχή, τη στιγμή που διαβάζετε τη στήλη, η ομάδα να είναι πρωταθλήτρια κόσμου.
Και μετά τις επιτυχίες του μπάσκετ ακολουθεί το ποδόσφαιρο. Το φανταχτερό περιτύλιγμα της Σούπερ Λίγκα δεν κατάφερε να κρύψει τη μιζέρια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Εχουν γίνει ήδη οι δυο πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος και οι ενδείξεις είναι ότι και φέτος θα έχουμε μια από τα ίδια. Ο Ολυμπιακός θα πάρει το πρωτάθλημα πιο άνετα από τις προηγούμενες χρονιές, ο Παναθηναϊκός θα εκμεταλλευτεί το καλύτερο έμψυχο δυναμικό που έχει και θα πάρει τη δεύτερη θέση από την ΑΕΚ και από εκεί και κάτω το χάος και το τίποτα. Η ποιότητα του πρωταθλήματος παραμένει υπό το μηδέν, η νοοτροπία η ίδια (πώς να αλλάξει, άλλωστε, όταν οι πρωταγωνιστές παραμένουν οι ίδιοι), οι προοπτικές για κάτι καλύτερο ανύπαρκτες. Το μοναδικό ευχάριστο είναι ότι οι περισσότερες ομάδες έχουν δώσει τα τηλεοπτικά δικαιώματα στο συνδρομητικό κανάλι και έτσι δε μπαίνουμε στον πειρασμό να δούμε απευθείας τους αγώνες και να χαλάσουμε τη διάθεσή μας και τα απογεύματά μας. Στην ΝΕΤ θα βλέπουμε τον Ολυμπιακό και θα αποζημιωνόμαστε με κάνα δυο μαγικές ενέργειες του Ριβάλντο.
Η κυριαρχία του Κόκκαλη στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι αναμφισβήτητη. Ο Σωκράτης ελέγχοντας τα πάντα κατάφερε μέσα σε μια βδομάδα να αλλάξει άρδην την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί σε επίπεδο εντυπώσεων μετά τη μεταγραφική περίοδο. Οι ερυθρόλευκοι οπαδοί είχαν αρχίσει να γκρινιάζουν για το γεγονός ότι ο βάζελος έκανε μεταγραφές και οι διαμαρτυρίες έγιναν έντονες μετά τη μεταγραφή του Σαλπιγγίδη. Είναι σίγουρο ότι ο Σωκράτης στην αρχή του καλοκαιριού έκανε μια σειρά μεταγραφές και το ρόστερ της ομάδας έκλεισε νωρίς, Την ίδια στιγμή που ο Παναθηναϊκός περίμενε την απάντηση του Σαβιόλα (αν είχε γίνει ποτέ επίσημη πρόταση, γιατί ορισμένοι το αμφισβητούν). Οσο το σίριαλ Σαβιόλα ήταν σε εξέλιξη, ο Κόκκαλης, προφανώς για να κάνει ρελάνς στους πράσινους, έβγαλε στην πιάτσα την είδηση ότι μιλάει με το Ζε Ρομπέρτο και ότι ο βραζιλιάνος είναι πολύ κοντά στο λιμάνι. Οι γαύροι ήταν έτοιμοι να ξεχυθούν στους δρόμους (είχε μεσολαβήσει η αρνητική απάντηση του Σαβιόλα στους πράσινους), όμως αντί για πανηγύρια είδαν τον Παναθηναϊκό να κλείνει τον έναν παίχτη μετά τον άλλο και τον Τζίγγερ να κλέβει την παράσταση με τη μεταγραφή Σαλπιγγίδη.
Οι μουρμούρες δεν κράτησαν περισσότερο από δέκα μέρες. Την πρώτη αγωνιστική ο Ολυμπιακός κατάφερε έστω και δύσκολα να κερδίσει την Ξάνθη στο Καραϊσκάκη με δυο γκολάρες του Ριβάλντο, την ίδια στιγμή που ο Παναθηναϊκός καθάριζε εύκολα στο γειτονικό Αιγάλεω με χατ-τρικ του Σαλπιγγίδη και οι οπαδοί του Ολυμπιακού βρίσκονταν στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Τα δεδομένα άλλαξαν άρδην τη δεύτερη αγωνιστική. Ο Παναθηναϊκός έχασε από τον Ιωνικό στο ΟΑΚΑ, ενώ ο Ολυμπιακός με χατ-τρικ του Καστίγιο περνούσε ένα ευχάριστο απόγευμα στη Νέα Σμύρνη κόντρα στον Πανιώνιο. Την επόμενη μέρα στο σύνολο του αθλητικού Τύπου (μόνο οι φιλο-Παναθηναϊκές εφημερίδες δεν πανηγύριζαν) υπήρχαν ύμνοι και παιάνες για τον επιθετικό των ερυθρόλευκων. Ο Καστίγιο μέσα σε μια νύχτα έγινε κάτι λιγότερο από τον Ροναλντίνιο, τα ειρωνικά σχόλια σε βάρος του Σαλπιγγίδη έδιναν και έπαιρναν, αφού ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού συγκρινόμενος με τον αντίπαλο του έμοιαζε παίχτης αλάνας, και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού ξανάπεσαν σε μελαγχολία, αφού από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκαν από καβάλα στο άλογο κάτω από το άλογο.
Και όλα αυτά χωρίς επί της ουσίας να έχει αλλάξει τίποτα. Απλά ο Κόκκαλης εκμεταλλεύτηκε τη συγκυρία και κινητοποίησε τα «παπαγαλάκια» του για να κερδίσει τις εντυπώσεις, την ίδια στιγμή που ο Τζίγγερ άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και αλλαγής προπονητή. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Τζίγγερ προσπαθεί αλλά δυστυχώς γι’ αυτόν η προσπάθεια δε φτάνει, αφού έχει απέναντί του τον απόλυτο κυρίαρχο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Αδέλφια βάζελοι, από τη δεύτερη κιόλας αγωνιστική έχουμε πειστεί ότι η ομάδα μας δεν είναι ικανή να φτάσει στην κατάκτηση του τίτλου ούτε και φέτος. Παρά την ενίσχυσή της σε έμψυχο υλικό, δε δείχνει ικανή να αμφισβητήσει την ερυθρόλευκη κυριαρχία. Γνώμη μου είναι ότι πολύ σύντομα θα αναπολήσουμε τον Μαλεζάνι. Μετριότητα ο Ιταλός αλλά ταυτόχρονα και δουλευταράς. Εκανε τα πάντα για να κερδίσει η ομάδα του και αν για κάτι κατηγορήθηκε από τους έγκριτους συνάδελφους ήταν ότι άλλαζε συνεχώς συστήματα και παίχτες και δεν είχε ηρεμία. Ο νέος προπονητής παρουσιάστηκε σαν το ακριβώς αντίθετο. Ηρεμος, με συγκεκριμένο αγωνιστικό σύστημα που θα το εφάρμοζε από την πρώτη στιγμή στην ομάδα, γνώστης της μπάλας και των μυστικών της, χαρακτηρίστηκε σαν «φιλόσοφος» που θα έδινε σιγουριά και ηρεμία στους πράσινους και θα τους οδηγούσε στην κορυφή.
Εχοντας δει τις δυο πρώτες αγωνιστικές μπορούμε να πούμε ότι ο Μπάκε είναι πολύ λίγος για τον Παναθηναϊκό. Ο άνθρωπος δεν είναι ήρεμος, απλά κοιμάται στον πάγκο και θα έπρεπε ήδη να τον έχει διώξει ο Τζίγγερ. Στο παιχνίδι με το Αιγάλεω ο Παναθηναϊκός δε βλεπόταν και ας είναι καλά ο Αγρίτης που έχασε τις ευκαιρίες για την ομάδα του, ενώ στον αγώνα κόντρα στον Ιωνικό τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα. Χωρίς αρχή και τέλος οι πράσινοι, με τον Γκούμα να παίζει τραυματίας και τον Μπίσκαν να περπατάει στο γήπεδο, λάθος αλλαγές, με αποκορύφωμα την αντικατάσταση του Γκούμα από τον Μόρις στο 70ό λεπτό, τη στιγμή που η ομάδα του έχανε με 2-0. Οσο για τη σταθερότητα των προπονητικών του απόψεων, ας την αφήσουμε καλύτερα. Την περασμένη Πέμπτη οι αθλητικές εφημερίδες έγραψαν ότι μετά τη συνάντηση με τον Τζίγγερ ο Μπάκε άρχισε να σκέφτεται αλλαγές στην ομάδα για να τη βγάλει από το αδιέξοδο. Να δείτε που σύντομα θα νοσταλγήσουμε τον Μαλεζάνι.
Κος Πάπιας
