Δεν δυσκολεύτηκαν καθόλου τα «τσακάλια» του Διαδικτύου και των ερτζιανών να ανασύρουν δήλωση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νικόλα Φαραντούρη, που ως υποψήφιος διαφήμιζε σαν ένα από τα προσόντα του το ότι μπορεί να σταματήσει τη δεύτερη θητεία της Ούρσουλα(ς). Αν εκλεγώ εγώ και μερικοί άλλοι σαν εμένα, η κυρία Φον ντερ Λάιεν πολύ δύσκολα θα επανεκλεγεί, γιατί θα αναγκαστεί να περάσει τη βάσανο της ακρόασης, έλεγε ο και πιανίστας Νικόλας. Τώρα, τον γλεντάνε τα τρολ της γαλάζιας «ομάδας αλήθειας».
Και ο Βαξεβάνης «γλεντάει» τον Μπουμπούκο
Kαι ο Κώστας Βαξεβάνης «γλεντάει» τον ακροδεξιό-νεοφιλελεύθερο τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανό-υπουργό Μπουμπούκο. Και με το δίκιο του, αφού ο Αδωνις του την είχε πέσει, προεξοφλώντας ότι «θα αθωωθεί εκ νέου ο μεγαλύτερος Φιλέλληνας της εποχής μας»! Τι έγινε με τον «φίλο Μπομπ» Μενέντες είναι γνωστό: guilty on all counts («ένοχο για όλες τις κατηγορίες») έκριναν οι ένορκοι του Μανχάταν τον «μεγαλύτερο Φιλέλληνα της εποχής μας»!
Ο Βαξεβάνης δηλώνει ότι «πραγματικά λυπάται». Εμείς, από την άλλη, πλέουμε σε πελάγη χαράς.
Κλαίμε!
Το χειρότερο για τον Δραγασάκη δεν είναι να του κάνει μαθήματα «αριστεροσύνης» ο Κασσελάκης, αλλά να τον ειρωνεύονται ο Μάρκος (Χατζησάββας) και ο Νίκος (Καρανίκας). «Ο Δραγασάκης δεν ήταν ποτέ номенклату́ра [νομενκλατούρα]. Ηταν από εκείνους που μέσω της αμφιλεγόμενης έννοιας της “θεσμικότητας” εγγυούνταν διά βίου την αναπαραγωγή της номенклату́ра ενάντια σε βάση και ηγεσία ταυτόχρονα. Αποφράς ημέρα σήμερα για την ΤτΕ!», έγραψε ο και σλαβομαθής Μάρκος.«Φτιάξανε κόμματα από διασπάσεις και τα μετατρέψανε σε κόμματα με επετηρίδα στελεχών και μια ολιγαρχία της ηγεσίας που το πρώτο πράγμα που κατάφεραν ήταν να αποκοπούν από την κοινωνία αλλά ταυτόχρονα να μιλάνε στο όνομα της ελίτ και να συσσωρεύουν τον πλούτο της Αριστεράς που εκτός από προνόμια οικονομικά ήταν και ο πλούτος της γνώσης που παρήγαγε ο συλλογικός βίος», σχολίασε ο… βαθύς μαρξιστής Νίκος.
Αντανακλαστικά Ραν-Ταν-Πλαν και από τους δύο. Αλλά και δείγμα βαθιάς ανησυχίας από το στρατόπεδο ΣτέΚας. Γιατί ο Δραγασάκης έχει στηρίγματα στον αστικό χώρο και αν δραστηριοποιηθεί για τη δημιουργία του «νέου κόμματος Τσίπρα», θα έχει διεισδυτικότητα. Οσο για εμάς, όπως αντιλαμβάνεστε… κλαίμε για τα παρατράγουδα της «κυβερνώσας Αριστεράς».
ΥΓ. Ολα τα λεφτά ήταν η λακωνική παρέμβαση του τιτανοτεράστιου Βαγγέλη Αντώναρου. «Να πω ότι δεν χαίρομαι…», έγραψε στο Facebook, χωρίς να κατονομάζει την πηγή της χαράς του! Χαίρεται ο δεξιός Αντώναρος επειδή έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ ο ρεβιζιονιστής (το πάλαι) Δραγασάκης! Ζουν ανεπανάληπτες εποχές στην «κυβερνώσα».
Τσιπροπονηριές
Οι Τσιπραίοι που παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ, για να φύγουν όταν τους κάνει νόημα ο Alexius Tsiprius Kiginatus, απάντησαν με ψυχραιμία και κουτοπονηριά: ναι μεν διαφωνούμε με τον Δραγασάκη που αποχώρησε, όμως είναι τοτέμ και τα τοτέμ πρέπει να τα προσκυνάμε.
«Η αποχώρηση του Γιάννη Δραγασάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν με βρίσκει σύμφωνη. Κανείς όμως δεν μπορεί να ξεχνά τη μακρόχρονη, ηθική και συνεπή διαδρομή του στην Αριστερά και την τεράστια συνεισφορά του στην κυβερνητική μας πορεία», έγραψε στα σόσιαλ μίντια η Ολγάρα η τσίφτισσα, η καραμπουζουκλού. «Η απαξίωση των συντρόφων, όταν χωρίζουν οι δρόμοι μας, είναι ξένη στον δικό μου κώδικα αρχών και αξιών», έγραψε -μεταξύ πολλών άλλων- ο Κώστας Ζαχαριάδης. «Προσυπογράφω κάθε λέξη. Οι διαφωνίες μας όλα αυτά τα χρόνια, πολλές. Ο σεβασμός, δεδομένος», έγραψε ο Γιώργος Βασιλειάδης, αναπαράγοντας την ανάρτηση Βασιλειάδη.
Τι άλλο θα διαβάσουν τα ματάκια μας;
Σε συνέντευξή του στο Bloomberg ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι αν εκλεγεί θα κάνει υπουργό Οικονομικών τον CEO της JPMorgan Τζέιμι Ντίμον. Για τον αμερικάνικο κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό αυτό είναι σύνηθες. Μεγαλοστελέχη μονοπωλίων καλούνται να υπηρετήσουν σε υπουργικές θέσεις κι όταν τελειώσει η θητεία τους εκεί επιστρέφουν στις επιχειρήσεις. Εκεί δεν έχουν τις ευρωπαϊκές «ντροπούλες» και δεν κρύβουν ότι τα μονοπώλια καθορίζουν άμεσα τις βασικές πολιτικές του κράτους.
Το πήραν οι σφουγγοκωλάριοι του Κούλη και αναφώνησαν: «χαράς ευαγγέλια»! Διότι, λέει, «ο Ντίμον αποτελεί φαν της οικονομικής πολιτικής Μητσοτάκη και έχει εκφράσει τον θαυμασμό του για την αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας όλα αυτά τα χρόνια» (POLITICAL)! Eπομένως «αυτό από μόνο του είναι ένας καλός οιωνός για την ελληνική κυβέρνηση και για τη συνεργασία της σε ενδεχόμενη αλλαγή της διοίκησης του Λευκού Οίκου από τον Νοέμβριο και μετά»!
Το διανοείστε; Ο CEO της JPMorgan είναι φαν του… παγκόσμιας εμβέλειας ηγέτη Κούλη και όχι ο Κούλης τσιράκι του CEO της JPMorgan και άλλων τέτοιου επιπέδου CEO!
Παπανώτας και Κασσελάκης τα ξαναβρίσκουν. Μας είχε προϊδεάσει ο Παπανώτας, μετά την… τυχαία συνάντησή του με τον Κασσελάκη στο διάδρομο ενός ραδιοφωνικού σταθμού. Οπότε η νυχτερινή συνάντησή τους «παρά θιν αλός» (α, ρε Ομηρε, τι μας έκανες με τις ωραίες φράσεις σου) εμάς τουλάχιστον δεν μας εξέπληξε. Ξέρετε τι μας εξόργισε; Οτι η συνάντηση έγινε σε ουζερί στη… Λούτσα! Ε, όχι, ρε παιδιά. Στη Λούτσα; Χάθηκε μια Βουλιαγμένη, μια Γλυφάδα έστω; Εκτός αν οι δύο άνδρες θέλησαν να στείλουν το μήνυμα ότι συχνάζουν σε… παρακμιακά μέρη, με κάτι φθαρμένες ψάθινες καρέκλες και κάτι πολυθρόνες σκηνοθέτη που τους έχει αλλάξει τα φώτα η αλμύρα, μαζί με όλη τη… μπασκλασαρία της Δυτικής Αθήνας.
Μόλις σκεφτήκαμε τη δεύτερη εκδοχή, ηρεμήσαμε. Αυτό είναι. Πήγαν στη Λούτσα για να στείλουν το μήνυμα ότι είναι λαϊκά παιδιά. Γι’ αυτό, άλλωστε, συναντήθηκαν φόρα παρτίδα, με τη βεβαιότητα ότι κάποιο κινητό θα σηκωνόταν και θα απαθανάτιζε το δείπνο συμφιλίωσης με ουζάκι, γαύρο τηγανητό και χωριάτικη.
Πρόοδος, αλλά θέλει δουλειά ακόμα
Η Κεραμέως γιόρτασε τα γενέθλιά της, όχι με μία ή δύο αλλά με τέσσερις τούρτες, όπως πληροφορηθήκαμε από την POLITICAL που δημοσίευσε φωτογραφική σύνθεση (αριστερά) του Τάκη Παρασκευόπουλου, διευθυντή του πολιτικού της γραφείου, γνωστού και ως «καρδινάλιου», τίτλο… τιμής που του επιδαψίλευσαν οι εργαζόμενοι του υπουργείου Παιδείας.
Από τις φωτογραφίες του «καρδινάλιου» μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι συντελέσθη πρόοδος τινά σε σχέση με παρόμοια εκδήλωση στο υπουργείο Παιδείας προ διετίας, όπου η τούρτα θύμιζε μανουάλι σε ξωκκλήσι κατά τη διάρκεια εμποροζωοπανηγύρεως (σε τέτοιες περιστάσεις φτιάχνουν μανουάλια με λαμαρίνες, γιατί περιμένουν πελατεία, η οποία κάπου πρέπει να ακουμπήσει τον οβολό της). Μάλλον είχαν επιλέξει τότε να ενισχύσουν το προφίλ της «θεούσας» υπουργού (φωτογραφία κάτω).
Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι σφουγγοκωλάριοι της Κεραμέως δεν μπορούν με τίποτα να συγκριθούν με αυτούς του Χατζηδάκη, που εμπνεύστηκαν την τούρτα με τον υπουργό-σούπερμαν των ιδιωτικοποιήσεων.
