Το είπε ο Μητσοτάκης στο… αξούριστο διάγγελμά του: «Οι δυνάμεις του λαϊκισμού σε όλη την ήπειρο επιχειρούν και πάλι να διακινήσουν εύκολες και απλοϊκές απαντήσεις σε δύσκολα και σύνθετα ερωτήματα. Κρύβουν, για παράδειγμα, ότι οι ανατιμήσεις είναι εισαγόμενες, αναζητώντας εθνικές ευθύνες».
Το επανέλαβε ο Σταϊκούρας: «Η νέα διεθνής κρίση, αυτή τη φορά από την πλευρά της προσφοράς, διογκώνει τις τιμές στην ενέργεια και σε βασικά είδη της καθημερινότητας του πολίτη».
Και ο Σκυλακάκης: «Ο πόλεμος και η αύξηση των τιμών στην εισαγόμενη ενέργεια, κατά κύριο λόγο στο πετρέλαιο και στο αέριο, κάνει τις χώρες που δεν παράγουν αυτά τα καύσιμα, αναγκαστικά, φτωχότερες».
Ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός το λέει στη γλώσσα της πιάτσας: Οι αγορές προεξόφλησαν από τον Νοέμβριο ότι ο Πούτιν θα επιτεθεί στην Ουκρανία, τι θέλατε να κάνει ο Μητσοτάκης, μπορούσε να σταματήσει τον Πούτιν;
Ολη αυτή η κουβέντα έχει μόνο μικροκομματική σημασία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να αποσείσει τις κατηγορίες για αποτυχημένη οικονομική διαχείριση, που εξαπολύει κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι επειδή ο κόσμος είναι αγανακτισμένος και δεν κάθεται να πολυσκεφθεί περί των αιτίων της νέας κρίσης, ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του προσπαθούν να του φυτέψουν στο μυαλό ότι… «για όλα φταίει ο δικτάτορας Πούτιν».
Η ακρίβεια, βέβαια, είχε αρχίσει από τον Μάη του 2021, πολύ προτού γίνει κουβέντα περί ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και ακόμα πιο πολύ προτού αρχίσουν οι προστριβές Ρωσίας-Δυτικών. Και τότε τη χαρακτήριζαν εισαγόμενη, αλλά έδιναν διαφορετική αιτιολογία. Ελεγαν πως προήλθε μια ανισορροπία λόγω της πανδημίας, έπεσε η παραγωγή και μετά η ζήτηση αυξήθηκε απότομα, οπότε μέχρι να ισορροπήσει η αγορά, θα περάσει από μια σύντομη φάση πληθωρισμού.
Ποιος ξεχνάει τις καθημερινές στριγγλιές του ακροδεξιού τηλεμαϊντανού, που ως υπουργός Ανάπτυξης είχε αναλάβει τη ραδιοτηλεοπτική άμυνα της κυβέρνησης; Τον Μάη και τον Ιούνη του 2021 έβαζε στοίχημα ότι τον Σεπτέμβρη οι ανατιμήσεις θα τελειώσουν. Ηρθε ο Σεπτέμβρης, οι τιμές συνέχισαν ν’ ανηφορίζουν κι αυτός μετέθεσε τη λήξη για τον Δεκέμβρη του 2021. Ε, τον Δεκέμβρη άρχισαν οι διιμπεριαλιστικές προστριβές για την Ουκρανία και τα φόρτωσαν όλα στον Πούτιν.
Εκείνο που κρύβουν επιμελώς είναι πως ο ελληνικός καπιταλισμός είναι μια εισαγωγοδίαιτη οικονομία, εξαρτημένη από τις εισαγωγές ακόμα και στον τομέα των τροφίμων. Επομένως, όλες οι εξάρσεις τιμών στον καπιταλιστικό κόσμο θα έχουν άμεση (και πολλαπλασιαστική) επίπτωση στις εγχώριες τιμές.
Ακόμα και οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν Πολιτική Οικονομία είναι σε θέση να κάνουν απλές λογικές σκέψεις και να θέσουν στοιχειώδη ερωτήματα, όπως: Αφού και μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία δεν επιβλήθηκε εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κάρβουνο, άρα δεν υπήρξε μείωση της προσφοράς, γιατί καλπάζουν οι τιμές;
Η απάντηση είναι ότι φταίει η κερδοσκοπία. Ο Μητσοτάκης το είπε ως εξής: «Ακριβώς γι’ αυτό, μετά από πρότασή μας, η Κομισιόν επεξεργάζεται ήδη παρεμβάσεις στη διαμόρφωση των χονδρικών τιμών φυσικού αερίου. Ωστε να χτυπηθεί η διεθνής κερδοσκοπία που ανατροφοδοτεί τη γεωπολιτική κρίση, προκαλώντας αλυσιδωτές ανατιμήσεις. Είναι ώρα η πολιτική να θέσει κανόνες στις αγορές. Και οι εταιρίες με υπερκέρδη από αυτήν τη συγκυρία να αναλάβουν μερίδιο στο κόστος υπέρβασής της. Ελπίζω ότι στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα συμφωνήσουμε για το θέμα».
Γέλασε ακόμα και ο «Πίνατ» ακούγοντας πως ο Κούλης υπαγόρευσε αποφάσεις στην ΕΕ για έλεγχο της διεθνούς κερδοσκοπίας. Ας μας επιτραπεί, όμως, με όλο το σεβασμό, να θέσουμε δύο μικρά ερωτήματα. Πρώτο, ποιοι είναι αυτοί οι διεθνείς κερδοσκόποι; Δεύτερο, γιατί η ΕΕ δεν πήρε αποφάσεις στη σύνοδο κορυφής των Βερσαλλιών;
Οι διεθνείς κερδοσκόποι δεν έχουν ονοματεπώνυμο, διότι δεν είναι άτομα. Εχουν εταιρικό όνομα, όμως. Δεν είναι τίποτα πειρατές που κλέβουν εν πλω το πετρέλαιο ή εκτρέπουν τους αγωγούς φυσικού αερίου, αλλά είναι τα μονοπώλια που ασχολούνται με την εξόρυξη και την εμπορία των ορυκτών καυσίμων. Στη μετοχική τους σύνθεση θα βρεις και κρατικές επιχειρήσεις. Η στήλη δε θα κάνει διεθνή οικονομική ανάλυση (υπάρχουν πολλά άρθρα στο ΚΟΝΤΡΑ-eksegersi.gr με λιγότερο ή περισσότερο εκτενείς οικονομικές αναλύσεις για την κρίση και τα ενεργειακά), όμως δεν μπορεί να ξεπεράσει τη φτηνιάρικη κουτοπονηριά του Μητσοτάκη, που καταγγέλλει κάποια ανώνυμη «διεθνή κερδοσκοπία» και υπόσχεται ότι «η πολιτική θα θέσει κανόνες στις αγορές».
Θυμόσαστε πότε τα ξανακούσαμε αυτά; Στην προηγούμενη κρίση που φούντωσε μετά τη χρεοκοπία της «Λίμαν Μπράδερς». Τότε έφταιγαν τα «γκόλντεν μπόις» που με την «αλόγιστη συμπεριφορά» τους τίναξαν τη μπάνκα στον αέρα. Τώρα φταίνε οι «διεθνείς κερδοσκόποι» και ο Πούτιν. Στην επόμενη κρίση θα βρεθεί κάποια άλλη, αντίστοιχου περιεχομένου δικαιολογία για να παραμυθιάσουν τον κόσμο.
Η αλήθεια, όμως, είναι πως οι περιοδικές κρίσεις -ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες αιτίες της πυροδότησής τους- αποτελούν αναπόφευκτα συνοδά στοιχεία του καπιταλισμού, σε διεθνές επίπεδο. Κι αυτό είναι που θέλουν να κρύψουν, ώστε το φόρτωμα των βαρών κάθε κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζόμενων στρωμάτων, να παρουσιαστεί σαν κάτι το αναπόφευκτο.
Είναι χρήσιμο να αποκτήσουμε όλοι στοιχειώδεις τουλάχιστον γνώσεις Πολιτικής Οικονομίας. Υπάρχουν καλογραμμένα εγχειρίδια ακόμα και για όσους και όσες διστάζουν να καταπιαστούν με το πολύτομο και πυκνογραμμένο «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ. Πολιτικά μιλώντας, όμως, πρέπει να θέσουμε το ζήτημα της κρίσης σε αυστηρά ταξική βάση.
Ουδείς μπορεί να προστατεύσει τον καπιταλισμό από τα βάρη μιας καταστροφικής κρίσης. Το ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει τα βάρη. Κι εδώ η απάντηση είναι καθαρά πολιτική-ταξική. ‘Η θα τα πληρώσει η κεφαλαιοκρατία ή θα τα πληρώσει η εργαζόμενη κοινωνία. Η εργατική τάξη μόνο με την αύξηση των μισθών μπορεί ν’ αντιμετωπίσει την αύξηση του κόστους διαβίωσης. Η εργαζόμενη κοινωνία μόνο με την ελάφρυνση της απεχθούς έμμεσης φορολογίας μπορεί να μειώσει τις απώλειες από τις αυξήσεις των τιμών. Τίποτα πέραν αυτών των δύο.
Π.Γ.
