Παραφράζοντας (πολύ λίγο) ένα διασκευασμένο στα ελληνικά αιγυπτιακό τραγούδι, θα μπορούσαμε να περιγράψουμε με ακρίβεια την κατάσταση που προετοιμάζεται και σιγά σιγά βγαίνει στην επιφάνεια στο Προσφυγικό.
Με απλά λόγια: χτίζεις μια δομή «φιλοξενίας». Μαντρώνεις κόσμο σε άθλιες συνθήκες. Μετά από λίγο καιρό την κλείνεις. Ετσι. Χωρίς πλάνο και σχέδιο. Οι άνθρωποι ξεσπιτώνονται άρον άρον. Ξανά. Για πολλοστή φορά. Ολοι τους, εκτός λίγων περιπτώσεων, οδηγούνται σε αστεγία. Με την κυριολεκτικότατη έννοια του όρου. Κοιμούνται σε πλατείες και πάρκα. Κάτω στα πεζοδρόμια, στα παγκάκια. Οπου βρουν. Οπως μπορούν. Μετά; Μαντρώνονται εκ νέου. Δεν αποτελούν «ευχάριστο» θέαμα για τους πολίτες να βρίσκονται σε κεντρικά σημεία της πόλης. Πιέζει και ο εκάστοτε δήμαρχος. Η λύση είναι μία. Να διαμοιραστούν σε άλλες υπάρχουσες δομές. Υπακούουν. Μέχρι πότε θα μείνουν εκεί; Μέχρι να κλείσουν κι αυτές. Και πάει λέγοντας.
Κάπως έτσι, ο φαύλος κύκλος απανθρωπιάς, που έχει επιλέξει και εφαρμόζει σκληρά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τον Ν. Μηταράκη στο πηδάλιο της διαχείρισης του Προσφυγικού, συνεχίζεται στο διηνεκές.
Διαβάζουμε στα ΝΕΑ του Σαββατοκύριακου 3-4 Απριλίου: «Μειώσαμε τις ροές κατά 80%, τους διαμένοντες στα νησιά κατά 60%, κλείσαμε 57 ξενοδοχειακές μονάδες που φιλοξενούσαν μετανάστες και πρόσφυγες και τρεις δομές φιλοξενίας (Γρεβενά, ΠΙΚΠΑ Λέρος, ΠΙΚΠΑ Λέσβος), ενώ ως το τέλος Απριλίου κλείνει το δημοτικό Καρά Τεπέ στη Λέσβο και αναμένεται να ολοκληρωθεί η λειτουργία ακόμα 7 δομών». Ο υπουργός έχει σηκώσει τα μανίκια και έχει πιάσει δουλειά, ενόψει και των συζητήσεων για το περιβόητο νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου. Παράλληλα, όπως συμπληρώνει στο ίδιο δημοσίευμα, «…δεν κυνηγάμε τις εξελίξεις. Είμαστε μπροστά και -σε πολλά πεδία- τις συνδιαμορφώνουμε. Στο νέο αυτό τοπίο, θα διατηρήσουμε μειωμένες τις μεταναστευτικές ροές, θα συνεχίσουμε την ταχεία διαδικασία ασύλου, θα ολοκληρώσουμε -σε συνεργασία με την Ευρώπη και 100% κοινοτική χρηματοδότηση- τις νέες Κλειστές Ελεγχόμενες Δομές Νήσων (ΚΕΔΝ) για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και ενίσχυση της ασφάλειας για όλους. Διαμένοντες, εργαζόμενους, έλληνες πολίτες».
Αυτά λέγονταν αρχές Απρίλη, όταν την ίδια στιγμή ψιθυρίζονταν στα «αφτιά» εργαζομένων σε ΜΚΟ που λειτουργούν σε δομές «φιλοξενίας» της ηπειρωτικής Ελλάδας, ότι σιγά σιγά θα κλείσουν κι άλλες, πέραν των όσων ήδη αναφέρθηκαν παραπάνω.
Δεν πέρασε λίγο διάστημα και τη μέρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουμε ήδη την πρώτη κινητοποίηση προσφύγων. Στη δομή του Σκαραμαγκά. Κινητοποίηση ενάντια στην κυβερνητική απόφαση να σφαλιστεί η δομή των περίπου 2.700 διαμενόντων και να πεταχτούν στο δρόμο -χωρίς κανένα πλάνο- τουλάχιστον οι μισοί πρόσφυγες (στην πλειοψηφία τους αναγνωρισμένοι που εκκρεμεί να λάβουν ταξιδιωτικά έγγραφα), ενώ οι υπόλοιποι θα στοιβαχτούν στις ήδη υφιστάμενες δομές. Μια συνταγή που εφαρμόζεται ξανά και ξανά από ένα υπουργείο που έχει επιδείξει σταθερή αναλγησία μπροστά στις τόσες κακουχίες και ταλαιπωρίες που έχουν περάσει οι πρόσφυγες στην Ελλάδα. Η κινητοποίηση έμεινε «κεκλεισμένων των θυρών», μιας και η άμεση αντίδραση ήταν να κληθούν τα ΜΑΤ για να περιορίσουν τους πρόσφυγες εντός της δομής.
Το μπάχαλο που δημιουργείται είναι προφανώς κάτι που δεν απασχολεί τους ιθύνοντες που παίρνουν αυτές τις αποφάσεις. Ηδη, από τα ξενοδοχεία που με περισσή περηφάνεια καμώνεται ο υπουργός ότι έκλεισε, οι πρόσφυγες αναγκάστηκαν να καταφύγουν εκεί που είχαν ένα φίλο ή γνωστό. Αποτέλεσμα ήταν να χαθούν προγραμματισμένα ραντεβού στις υπηρεσίες (που ούτως ή άλλως υπολειτουργούν, λόγω των μέτρων για τη μη διασπορά του κοροναϊού), να μην μπορούν να παραλάβουν έγγραφα, εφόσον άλλαξαν τόπο διαμονής (λες και το ήθελαν!), να μην μπορούν να τους επιδοθούν αποφάσεις, αφού οι δομές έκλεισαν άναρχα, χωρίς περαιτέρω ενημέρωση, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις (ακόμα και πολύ πρακτικές) στις ζωές των ανθρώπων.
Φαίνεται ότι το πλάνο «κλείσιμο δομών» έχει ακόμα «ψωμί» και βρισκόμαστε μόνο στην αρχή μιας αρκετά μαζικής «σκούπας», έστω και με άλλη μορφή, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι άραγε τόσο σίγουρη η θετική έκβαση του πλάνου τους ή μήπως έχουν λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο; Οψόμεθα…
