Ενα δημοσίευμα του Bloomberg πήγε να βάλει φωτιά στα εθνικιστικά τόπια στην Ελλάδα. Επεσε όμως η εντολή «πνίξτε το» και ο ντόρος περιορίστηκε μόνο στο Διαδίκτυο.
Το δημοσίευμα έλεγε ότι στην ωριαία τηλεφωνική επικοινωνία Μακρόν-Ερντογάν, ο τούρκος πρόεδρος επανήλθε στο ζήτημα της συμπαραγωγής αντιαεροπορικών πυραύλων SAMP/T της εταιρίας Eurosam. Ο γάλλος πρόεδρος –πάντα σύμφωνα με το δημοσίευμα- απάντησε ότι η Τουρκία θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τους στόχους της στη Συρία, προτού επιτραπεί η ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων ευρωπαϊκής κατασκευής.
Η Γαλλία έχει μπλοκάρει από το 2017 την προμήθεια από την Τουρκία των γαλλοϊταλικής κατασκευής πυραύλων της Eurosam. Και ο Μακρόν θέτει στον Ερντογάν όρους για την άρση των γαλλικών επιφυλάξεων. Ορους που έχουν να κάνουν με το ρόλο της Τουρκίας στο μέτωπο της Συρίας (όπου οι Γάλλοι έχουν τα δικά τους συμφέροντα).
Κάποιοι στην Ελλάδα άρχισαν να θρηνούν: ο Μακρόν πρώτα «έσπρωξε» μαχητικά αεροσκάφη στην Ελλάδα και τώρα παζαρεύει να «σπρώξει» στην Τουρκία πυραύλους που θα μπορούν να «κατεβάσουν» αυτά τα αεροπλάνα. Ωιμέ, αλί, αλί και τρις αλί…
Ετσι δε γινόταν πάντα; Ποιος θέλει να ξεχάσουμε την περιβόητη αναλογία «εφτά προς δέκα», στην πώληση πολεμικού εξοπλισμού σε Ελλάδα και Τουρκία, αντίστοιχα; Τι λέτε, αν ο Ερντογάν εκδήλωνε ενδιαφέρον για την αγορά καμιά εικοσαριά Rafale τελευταίας γενιάς, ο Μακρόν θα έλεγε όχι, για… λόγους αρχών; Επειδή έχει… δεσμευτεί να υπερασπίζεται τα… ελληνικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο;
Το πιθανότερο είναι πως η διαρροή στο Bloomberg έγινε από γαλλικής πλευράς, για να προετοιμαστεί το έδαφος: η Γαλλία επαναδιαπραγματεύεται με την Τουρκία για τους αντιαεροπορικούς πυραύλους SAMP/T. Η διαπραγμάτευση μπορεί να έχει δρόμο μπροστά της, όμως το μόνο βέβαιο είναι πως η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αποτελεί παράγοντά της (της γαλλο-τουρκικής διαπραγμάτευσης). Βασικός παράγοντας είναι τα γαλλικά συμφέροντα στη Συρία και τα συμφέροντα των γαλλικών μονοπωλίων παραγωγής οπλικών συστημάτων.
Μπορεί να πει κανείς (και δε θα πέσει καθόλου έξω), ότι η γαλλική διπλωματία χρησιμοποίησε τα ελληνοτουρκικά ως δικό της διαπραγματευτικό χαρτί για να στριμώξει την Τουρκία. Προς το παρόν αυτό το χαρτί το παρατάει (η Γαλλία δε δείχνει πλέον καμιά ζέση για απόφαση της ΕΕ περί απειλής κυρώσεων στην Τουρκία), διότι φαίνεται πως η διαπραγμάτευση με την Τουρκία περνάει στο ανώτατο επίπεδο (Μακρόν-Ερντογάν). Αν κάτι στραβώσει, ο Μακρόν δε θα έχει κανένα πρόβλημα να ξαναγίνει… φιλέλληνας.
Ετσι γινόταν, έτσι γίνεται και έτσι θα συνεχίσει να γίνεται το ιμπεριαλιστικό παιχνίδι. Με στόχο τον έλεγχο αγορών και σφαιρών επιρροής. Αυτή είναι η φύση του ιμπεριαλισμού. Ο βασικός οικονομικός του νόμος παραμένει όπως τον περιέγραψε ο Στάλιν στις αρχές της δεκαετίας του ’50:
«Τα βασικά χαρακτηριστικά και οι βασικές απαιτήσεις του βασικού οικονομικού νόμου του σύγχρονου καπιταλισμού θα μπορούσαν να διατυπωθούν, π.χ., με τον εξής τρόπο: εξασφάλιση του ανώτατου καπιταλιστικού κέρδους μέσω της εκμετάλλευσης, της καταστροφής και της εξαθλίωσης της πλειοψηφίας του πληθυσμού της δοσμένης χώρας, μέσω της υποδούλωσης και της συστηματικής καταλήστευσης των λαών των άλλων χωρών, ιδιαίτερα των καθυστερημένων χωρών, τέλος, μέσω των πολέμων και της στρατιωτικοποίησης της λαϊκής οικονομίας που χρησιμοποιούνται για την εξασφάλιση των πιο υψηλότερων κερδών».
Ι.Β. Στάλιν, Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, 1952.
