Το αστυνομικό όργιο της 9ης Ιούλη δείχνει το δρόμο για

Tο τσάκισμα της κρατικής καταστολής

To γεγονός ότι και οι εννιά συλληφθέντες της μεγάλης διαδήλωσης της 9ης Ιούλη, στους οποίους φόρτωσαν κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, αφέθηκαν ελεύθεροι, με ομόφωνη απόφαση ανακριτή-εισαγγελέα και με έναν τυπικό περιοριστικό όρο (εμφάνιση μια φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα), αποτελεί την τρανότερη απόδειξη για το όργιο καταστολής που οργανώθηκε με εντολή Χρυσοχοΐδη και επιδιώχτηκε να ολοκληρωθεί με προφυλακίσεις.
 
Οπως πολλές φορές έχει συμβεί με τις δικογραφίες που κατασκευάζει η αστυνομία, και η συγκεκριμένη ήταν τόσο κακοφτιαγμένη, τόσο παραφουσκωμένη, τόσο κόντρα στην κοινή λογική, που οι δικαστικές αρχές δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αφήσουν ελεύθερους τους συλληφθέντες μέχρι τη δίκη τους. Θα προηγηθεί τακτική ανάκριση, στην οποία αναμένεται να κατατεθούν συντριπτικά στοιχεία υπέρ των συλληφθέντων. Οπως συνέβη και με τον μπάτσο της φρουράς του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο πήγαν να φορτώσουν ότι άρπαξε από τα χέρια των ένστολων συναδέλφων του «κουκουλοφόρο», και αποδείχτηκε ότι τίποτα τέτοιο δε συνέβη. Οι μπάτσοι έχουν την ατυχία να υπάρχει πλέον ένα κινητό με κάμερα καλής ανάλυσης στα χέρια κάθε πολίτη. Και σιγά-σιγά τα βίντεο μαζεύονται και αποκαλύπτουν πτυχές της αλήθειας. Ετσι αποκαλύφθηκε και η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ με λαβή πνιγμού από ρατσιστή μπάτσο στη Μινεάπολη των ΗΠΑ.
 
Ελπίζουμε να υπάρξουν και βίντεο για τον βαρύτατο τραυματισμό του μέλους του ΚΚΕ(μ-λ) Νίκου Ζυγογιώργου, ο οποίος θα μπορούσε να έχει μείνει στον τόπο. Σύντροφός μας, που ήταν παρών στο περιστατικό, επιβεβαιώνει πλήρως τις καταγγελίες που έγιναν από το ΚΚΕ(μ-λ). Μια ομάδα διαδηλωτών βάδιζε περικυκλωμένη από μπάτσους. Χωρίς εκείνη τη στιγμή να συμβαίνει τίποτα, ένας μπάτσος ξέκοψε από την αγέλη, πετάχτηκε μπροστά και χτύπησε από πίσω με τη λαβή του γκλομπ τον Ζυγογιώργο που απλώς βάδιζε. Το βάθος και η έκταση του τραύματος, όπως και το ότι έγινε με τη λαβή (δηλαδή έπιασε το γκλομπ ανάποδα), δείχνουν ότι πρόκειται για εν ψυχρώ δολοφονικό χτύπημα που μόνο ανθρωποειδές σε κατάσταση αμόκ θα μπορούσε να καταφέρει.
 
Υπήρχε πολιτική απόφαση να μακελευτεί η διαδήλωση. Αυτό αποδεικνύεται από το ότι οι διαδηλωτές χτυπήθηκαν πλευρικά από τα ΜΑΤ, ακόμα και με επιθέσεις των δικυκλιστών-δολοφόνων της «Δράσης», την ώρα που υποχωρούσαν. Χτυπήθηκαν γιατί έπρεπε να χτυπηθούν, προκειμένου να σταλεί ένα τρομοκρατικό μήνυμα στην αγωνιζόμενη κοινωνία.
 
Τα υπόλοιπα ήταν κανονική σκηνοθεσία. Κακότεχνη και πάλι, όπως συμβαίνει κάθε φορά με όσα σκηνοθετούν οι μπάτσοι. Δεν έγινε τίποτα το διαφορετικό απ’ ό,τι συμβαίνει σε κάθε μεγάλη διαδήλωση. Κι όπως ξέρουμε, συμμετέχοντας δεκαετίες τώρα σε διαδηλώσεις, η διαχείριση γίνεται ανάλογα με την πολιτική εντολή που υπάρχει. Αν η πολιτική εντολή είναι απλώς «διαλύστε τους», τα ΜΑΤ χτυπούν τη διαδήλωση σε ένα δυο σημεία και αφήνουν διέξοδο διαφυγής στους διαδηλωτές. Αν η εντολή είναι «τσακίστε τους», τότε οργανώνεται πογκρόμ. Η διαδήλωση χτυπιέται σε πολλά σημεία, ενώ δεν αφήνεται διέξοδος διαφυγής. Οι διαδηλωτές, καθώς υποχωρούν παραζαλισμένοι από τα χημικά, χτυπιούνται με εφόδους των ΜΑΤ από τα πλαϊνά στενά.
 
Ο στόχος δεν είναι να διαλυθεί η διαδήλωση, αλλά να πέσει πολύ ξύλο. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις βλέπουμε να πέφτουν χημικά μέσα σε κλειστούς χώρους (π.χ. σταθμοί του Μετρό), να χτυπιούνται ανελέητα άνθρωποι πεσμένοι στο δρόμο, να ανοίγουν κεφάλια, να σπάνε χέρια, να ραγίζουν πλευρά. Για τους μπάτσους είναι «η καλύτερή τους». Γιατί αυτοί που υπηρετούν σε μονάδες όπως τα ΜΑΤ και η «Δράση» έχουν ξεφύγει από το κόμπλεξ της εξουσιαστικής επιβολής και έχουν αναπτύξει αγριανθρωπικά ένστικτα. Ηδονίζονται να βλέπουν αίμα.
 
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, για να δικαιολογηθεί εκ των υστέρων το όργιο της αστυνομικής βίας, οργανώνονται και συλλήψεις. Κάποια στιγμή πέφτει η εντολή και τότε ξαμολιούνται Ματάδες, ασφαλίτες, πλέον και οι εποχούμενοι της «Δράσης» που πέφτουν πάνω στον κόσμο με τα μηχανάκια, αρπάζουν μερικούς από το σωρό, τους κουβαλάνε στη ΓΑΔΑ, αφήνουν μερικούς για να δείξουν ότι τάχα έκαναν αντικειμενική προανάκριση, και τυλίγουν τους άλλους σε μια κόλλα χαρτί και τους στέλνουν στον εισαγγελέα.
 
Το ίδιο έγινε και τώρα, για να φτάσουν στις εννιά συλλήψεις. Μόνο που ήθελαν αναβαθμισμένο κατηγορητήριο, για να είναι ασορτί με το δόγμα «νόμος και τάξη» και με το νέο χουντονόμο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Ετσι, είδαμε να μπαίνουν στη δικογραφία αδικήματα όπως «απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συναυτουργία, τελεσθείσα σε ήρεμη ψυχική κατάσταση», «απόπειρα βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης κατά συρροή» και «επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συρροή και από κοινού».
 
Αρκεί να δούμε μόνο το τελευταίο. Υποτίθεται ότι κάποιοι μπάτσοι υπέστησαν επικίνδυνες σωματικές βλάβες, όμως οι ίδιες οι γνωματεύσεις από το 401 ΣΝΑ, που κατέθεσαν στη δικογραφία τρεις (όλοι κι όλοι) μπάτσοι δείχνουν το αντίθετο. Ο ένας είχε «κάκωση αριστερής χειρός και αντιβραχείου» (έπεσε από τη μηχανή). Ο δεύτερος είχε «τραύμα ρινός – χωρίς μετατόπιση ή άλγος κατά την πίεση. Χωρίς ρινορραγία». Και ο τρίτος, που ισχυριζόταν ότι δέχτηκε μολότοφ με δύναμη από απόσταση ενός μέτρου, είχε «επιφανειακό έγκαυμα προσώπου», το οποίο του το έπλυναν με φυσιολογικό ορό, του έβαλαν κι ένα κολλύριο και τον έδιωξαν. Και οι τρεις ήταν τόσο… βαριά τραυματισμένοι, που επέστρεψαν στη ΓΑΔΑ και κατέθεσαν μεταξύ 10 το βράδυ και 2 μετά τα μεσάνυχτα! Εκείνος που υποτίθεται ότι δέχτηκε τη μολότοφ από ένα μέτρο, υποτίθεται ότι έπιασε φωτιά και λιποθύμησε, αλλά αμέσως συνήλθε και όπως κατέθεσε, «σηκώθηκα και μαζί με την ομάδα μου απωθήσαμε εκ νέου τα άτομα». Ο ίδιος κατέθεσε ότι υπέστη έγκαυμα στο πρόσωπο (είδαμε τι βαρύτητας ήταν) και «θραύση δοντιών» (για την οποία, όμως, δεν έφερε γνωμάτευση από το νοσοκομείο!).
 
Σταθήκαμε κάπως αναλυτικά στους υποτιθέμενους βαριά τραυματίες, για να δείξουμε πόση… αξιοπιστία έχει η δικογραφία. Την ίδια αξιοπιστία έχουν οι καταθέσεις των μπάτσων για τους συλληφθέντες, που δόθηκαν με τη γνωστή μέθοδο της μοιρασιάς: «εσύ παίρνεις αυτόν, εσύ αυτήν, εσύ τον άλλο» και πάει λέγοντας. Oι δικηγόροι μπόρεσαν να επικοινωνήσουν με τους εντολείς τους στις 4 τα ξημερώματα!
 
Η δική μας θέση είναι γνωστή. Ας την επαναλάβουμε. Η καταγγελία της κρατικής καταστολής, του οργίου της αστυνομικής θηριωδίας, είναι απαραίτητα. Ακόμα πιο απαραίτητη, όμως, είναι η δέσμευση για το τσάκισμα αυτής της καταστολής, που δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ανάπτυξη της λαϊκής αντιβίας.