δεν έχει τέλος η ύπνωση;
Οι περί τα κοσμικά και κοσμοϊστορικά ασχολούμενοι (πέρα από την τέρψη οφθαλμών που τους προσφέρει η στήλη με τη φωτογραφία της) μην ξεχάσουν τα γενέθλια του πολυχρονεμένου Ερντογάν που την Τετάρτη κλείνει τα 66 χρόνια του.
Ισως με πείτε ανώμαλη αλλά δεν σας το κρύβω
πεθύμησα λίγο «παιντί», λίγη Διαμαντοπούλου.
Μ' έπιασε ο ρομαντισμός, με πνίγουνε οι μνήμες
παλιούς καιρούς νοστάλγησα με τις καρικατούρες.
Εχουν και οι ημέρες τη σημειολογία τους. Τη 14η του Μάρτη επέλεξαν οι κρατούντες για να καθίσουν στον θώκο της Προεδρίας της Δημοκρατίας την πρώτη γυναίκα πρόεδρο του νεοελληνικού μορφώματος. Την παγκόσμια ημέρα μπριζόλας και πεολειχίας! Τη μέρα θανάτου του Μαρξ! Τη μέρα γενεθλίων του Νίκου Ξανθόπουλου και του Σταύρου Ξαρχάκου…
– Διακόσια χρόνια πέρασαν. Πού 'ναι η φουστανέλα
Γκόλφω; Πού είναι τα σκουτιά και πού 'ναι τα τσαπράζια;
– Τάσο, αν θέλεις να τα δεις, ροβόλα προς τη Γιάννα
μα πρώτα δες τι έγραψε για δαύτηνε η μούσα:
Χέρια αβρά της Γιάννας μα μπαρουτοκαπνισμένα
με καρυοφύλλι στο ζερβό, δεξιά το καλαμάρι
διακόσια χρόνια ψάχνεται πάνω στις πασαρέλες
την κλαίει ο Μάρκος Μπότσαρης, την κλαίει ο Ανδρούτσος
την κλαίει κι ένας αφάγωτος καλοψημένος λούτσος.
Το ζήτημα είναι ότι το 67% του πληθυσμού στην Ελλάδα έχει λιγότερα από 983 ευρώ στην άκρη, ο ένας στους τρεις είναι άνεργος ή υποαπασχολούμενος, ένα στα τρία νοικοκυριά δεν μπορεί να πληρώσει λογαριασμούς. Η χώρα δεν έχει υγεία, παιδεία κ.α και είναι πολύ ψηλά σε όλους τους σχετικούς αρνητικούς δείκτες (ΟΟΣΑ κλπ) στην ΕΕ και παγκόσμια. Αυτή είναι η πραγματικότητα, τα άλλα είναι λόγια.
Να σπέρνεις ανασφάλεια, ν' ασκείς τρομοκρατία
κεφάλι μη σηκώσουνε ποτέ τους οι ραγιάδες
και από πάνω να τους λες παχιά κι ωραία λόγια
δίπλα στην ανασφάλεια ελπίδες να φυτεύεις.
«Θα 'ναι φριχτό να φύγουμε έτσι, δίχως μια πίστη, έναν αγώνα, μια κραυγή, άνθρωποι που πεθάναν' δίχως μια αμυχή, άνθρωποι που διελύθησαν ησύχως» (Βύρων Λεοντάρης).
Εδώ Παππάς, εκεί Παππάς, πού είναι ο Αλέξης
της στήλης μέγας χορηγός με τις ωραίες λέξεις
που έπλεκε και έφτιαχνε πλίνθους τε και κεράμους;
Αυτοπεριορίστηκε, μειώθηκε η λαλιά του
γεωγραφικά, πολιτικά, θρησκευτικά κομμένα
μας άφησε φτωχότερους κι ας βγήκαν τόσοι άλλοι.
Ενίοτε η λαϊκή μούσα χάνει το μέτρο και γράφει πεζά: «…Επιδίδονται διαρκώς σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν γουστάρουν, κάνοντας ή αγοράζοντας πράγματα που δεν χρειάζονται, με λεφτά που δεν έχουν, παρουσιάζοντάς τα σαν σπουδαία μέσα από μια διαδικασία που δεν καταλαβαίνουν…».
Κι εσύ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς: ο Κούλης
είν' ο καταλληλότερος, είναι και ο πιο σέξι
θα τονε δούμε με μαγιό σαν έρθει ο Ιούλης
σκόνη τον έκανε κι εδώ τον πλαδαρό Αλέξη.
Mega μας. Ξανά, επανειλημμένα mega μας. «Για τη δημοκρατία και την ενημέρωση», όπως ειπώθηκε.
– Γκόλφω να μη σε ξαναδώ με φράγκα να ψωνίζεις.
Κάρτα θα δίνεις. Μόνο αυτή! Ακόμα και για τσίχλες.
Γιατί αναβαθμίζεται η φορολοταρία
κι ίσως αλλάξει η τύχη μας τώρα πια με τον Κούλη.
Ας καταγράψουμε μερικούς δείκτες κυνωνικής και πολιτικής σοβαρότητας: Ανθρωποι που βλέπουν χωράφια μια-δυο φορές το χρόνο (κι αυτές από μακριά), ρυθμίζουν τα αγροτικά. Ανθρωποι που ίσως να μην έχουν μπει ποτέ σε μέσα μαζικής μεταφοράς (πλην των ιπτάμενων βεβαίως-βεβαίως) ρυθμίζουν τα περί αυτά. Ανθρωποι άγαμοι και ανέραστοι λόγω… ιδεολογίας και δόγματος, ρυθμίζουν τα οικογενειακά και τα περί τις ανθρώπινες σχέσεις. Χαρτογιακάδες των air conditions με απαλά χεράκια, κανονίζουν τα περί φτυάρια και κασμάδες.
Κλείνουμε με μια κυνωνική προσφορά των Αντικυνωνικών (προσοχή: περιέχεται διαφήμιση).
Καινούργιο αυτοκίνητο ή μεταχειρισμένο
αν θες να πάρεις, πήγαινε στον Πάνο τον Καμμένο.
Κοκκινοσκουφίτσα
