Επί μνημονιακού εδάφους

Βγήκε ο Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη και εξήγγειλε μέτρα υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου (αναλυτικά γράφουμε στη σελίδα 9), πετώντας και κάποια ψίχουλα στο λαό.
 
Ποια ήταν η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ; Το κύριο βάρος έπεσε στη δήλωση ότι ο Μητσοτάκης τρώει από τα έτοιμα, όπως είπε ο Τσίπρας, ή ότι κάνει αυτά που είχε δρομολογημένα ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είπε ο Τσακαλώτος. Σε δεύτερο επίπεδο ήρθε η κριτική ότι ο Μητσοτάκης δε χρησιμοποίησε τη μείωση των «πρωτογενών πλεονασμάτων» στο 2,5%, μέσω της δημιουργίας καταπιστευτικού λογαριασμού από τον οποίο οι δανειστές θα αντλούν το υπόλοιπο 1%, που είχε αποφασίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
 
Κι άρχισε πόλεμος μεγάλος ανάμεσα στα δυο κόμματα, για το αν όντως ο ΣΥΡΙΖΑ είχε συμφωνήσει με τους δανειστές αυτό το κόλπο του 2,5% + 1% ή αν ήταν απλά μια εξαγγελία του Τσίπρα στο Ζάππειο. Κι έπαθαν ένα ψιλοταράκουλο οι συριζαίοι, καθώς άλλα έλεγαν ο Τσίπρας και οι δικοί του (ότι ήταν τελειωμένο το ζήτημα) και άλλα ο Τσακαλώτος (ότι δεν το είχαν συζητήσει με κανέναν από τους «θεσμούς»).
 
Ολο αυτό το πινγκ-πονγκ των δηλώσεων και αντιδηλώσεων, των καταγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ και των απαντήσεων των υπουργών του Κούλη, αποκαλύπτει -αν μη τι άλλο- ότι και τα δύο κόμματα κινούνται επί μνημονιακού εδάφους, με απόλυτο σεβασμό στις υποχρεώσεις που όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν αναλάβει έναντι των ιμπεριαλιστών δανειστών, και ερίζουν για τις λεπτομέρειες, για τα μερεμέτια, για το μείγμα της οικονομικής πολιτικής όπως λένε.
 
Ενας βουλευτής της ΝΔ με πείρα και μόρφωση, ο Κ. Τζαβάρας, περιέγραψε με ειλικρίνεια (μπορείτε να το πείτε και κυνισμό) την πραγματικότητα: «Είναι μεγάλη η ικανότητα που έχει ΣΥΡΙΖΑ να θεωρεί ότι αλλάζει η πραγματικότητα όταν αλλάζει το όνομά της. Τα Μνημόνια δεν τελείωσαν, εξακολουθούν να ισχύουν με μια σειρά νόμους και με μια σειρά διατάξεις, που τις πιο σκληρές τις υπέγραψε αδιαμαρτύρητα ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του. Τελείωσαν τον Αύγουστο του προηγούμενου χρόνου τα προγράμματα χρηματοδότησης, τα προγράμματα χρηματοπιστωτικής διευκόλυνσης, όχι τα Μνημόνια».
 
Είναι ψεματάκι, βέβαια, ότι τις πιο σκληρές μνημονιακές διατάξεις τις ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ. Εξίσου ή και περισσότερο σκληρές διατάξεις είχαν ψηφίσει και οι προηγούμενες κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαροβενιζέλων). Δε θ' ασχοληθούμε όμως με τον καυγά που έχει ως επίδικο το «το δικό μας Μνημόνιο ήταν λιγότερο κακό». Σημασία έχει ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις (στις τρεις που αναφέραμε παραπάνω προστίθεται κι αυτή των Τσιπροκαμμένων) επιδόθηκαν σε μια σκυταλοδρομία. Ο,τι παραλάμβανε η επόμενη από την προηγούμενη το διατηρούσε και προσέθετε τα δικά της μέτρα, όπως τα υπαγόρευαν οι στυγνοί τεχνοκράτες της τρόικας, οι οποίοι βρίσκονταν σε άμεση επαφή όχι μόνο με τις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες αλλά και με την ελληνική κεφαλαιοκρατική πλουτοκρατία.
 
Τα Μνημόνια παραμένουν, λοιπόν, όπως λέει ο Τζαβάρας (που τα έχει ψηφίσει όλα). Και ο Μητσοτάκης έχει αρχίσει να προσθέτει (με την ψήφο και του Τζαβάρα) νέες αντιλαϊκές και αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, εκμεταλλευόμενος την ορμή που του έδωσε η εκλογική νίκη της ΝΔ.
 
Ας σταματήσουμε, λοιπόν, κάθε άλλη συζήτηση και ας επικεντρωθούμε στο πώς θα μπορέσουμε ν' αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων.