Την Κυριακή 9/12 είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί ο δεύτερος τελικός του Κόπα Λιμπερταδόρες ανάμεσα στη Ρίβερ Πλέιτ και τη Μπόκα Τζούνιορς. Η αναμέτρηση δε θα γίνει στο γήπεδο της Ρίβερ, αλλά στην Ισπανία, στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», έδρα της Ρεάλ Μαδρίτης. Σε αυτή τη λύση κατέληξαν η FIFA και η CONMEBOL (Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Νότιας Αμερικής), αφού ούτε η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Αργεντινής ούτε η αστυνομία του Μπουένος Αϊρες, εξασφάλιζαν την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα στο γήπεδο της Ρίβερ.
Για την ιστορία, ο δεύτερος τελικός (ρεβάνς του 2-2 στο γήπεδο της Μπόκα) είχε προγραμματιστεί να γίνει το Σάββατο 24/11. Δεν έγινε, γιατί οι οπαδοί της Ρίβερ εκμεταλλεύτηκαν το λάθος σχέδιο των μπάτσων και επιτέθηκαν με πέτρες, ξύλα, καπνογόνα και ό,τι άλλο πολεμοφόδιο βρήκαν πρόχειρο στο πούλμαν με την αποστολή της Μπόκα που περνούσε ανάμεσά τους. Το αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν τρεις παίχτες της Μπόκα και ο αγώνας να αναβληθεί, παρά τις αφόρητες πιέσεις και τους εκβιασμούς που άσκησαν στους παίχτες των δυο ομάδων -ιδιαίτερα σε αυτούς της Μπόκα- οι απεσταλμένοι της FIFA και της CONMEBOL (σύμφωνα με δημοσιεύματα που δεν έχουν διαψευστεί από τη FIFA, οι εκπρόσωποι της παγκόσμιας Ομοσπονδίας, που πήγαν στα αποδυτήρια της Μπόκα και ζήτησαν επιτακτικά από τους παίχτες της ομάδας να συμφωνήσουν να ξεκινήσει ο αγώνας, απειλώντας με βαριές ποινές στην αντίθετη περίπτωση, κινδύνεψαν να φάνε πολύ ξύλο και τη γλίτωσαν με μερικές «ψιλές»).
Αρχικά η αναβολή ήταν για την επόμενη ημέρα, όμως οι μπάτσοι δεν είπαν το ναι, αφενός γιατί το πολεμικό κλίμα που επικρατούσε στις τάξεις των οπαδών των δυο ομάδων απειλούσε να ισοπεδώσει την πόλη και αφετέρου γιατί οι παίχτες της Μπόκα δε δέχονταν να αγωνιστούν σε συνθήκες μπροστά στις οποίες οι ρωμαϊκές αρένες θα έμοιαζαν με εκκλησία. Μετά και τη δεύτερη αναβολή, FIFA και CONMEBOL βρέθηκαν μπροστά στον κίνδυνο να κριθεί ο τελικός στα χαρτιά (η Μπόκα ζήτησε επίσημα να μηδενιστεί ο αντίπαλός της και να της απονεμηθεί ο τίτλος). Ομως οι χορηγοί της διοργάνωσης απαίτησαν να γίνει ο τελικός πάση θυσία και σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, προκειμένου να μην ενεργοποιήσουν τις ρήτρες σε βάρος των Ομοσπονδιών. Και επειδή, ως γνωστόν, το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι πριν και πάνω απ' όλα καπιταλιστική μπίζνα με σκοπό το κέρδος, αποφασίστηκε να γίνει ο αγώνας εκτός Αργεντινής και σε «ελεγχόμενο περιβάλλον».
Με μια πρώτη ανάγνωση, η απόφαση να γίνει ο τελικός στη Μαδρίτη αποτελεί ήττα για FIFA και CONMEBOL, αφού αναγνωρίζουν την αδυναμία τους να εξασφαλίσουν τις ομαλές συνθήκες που απαιτούνταν για να γίνει το παιχνίδι στην έδρα της Ρίβερ. Αν όμως το δει κάποιος καθαρά από εμπορική σκοπιά, η επιλογή του «Σαντιάγο Μπερναμπέου» εξασφαλίζει, εκτός από την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα (οι 5.000 οπαδοί της κάθε ομάδας, που θα παρακολουθήσουν την αναμέτρηση, θα είναι απόλυτα ελεγχόμενοι) και μια τεράστια προβολή, αφού ο δεύτερος τελικός θα συγκεντρώσει την προσοχή όλων των ποδοσφαιρόφιλων του πλανήτη. Θα πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στην ικανότητα των μάνατζερ της FIFA και της CONMEBOL, που χειρίστηκαν με τέτοιο τρόπο την υπόθεση και μετέτρεψαν την ξεφτίλα από την αδυναμία τους να γίνει το παιχνίδι στην έδρα της Ρίβερ, σε ευκαιρία για να βγάλουν φράγκα και να εξασφαλίσουν κέρδη (ίσως και περισσότερα από αυτά που είχαν αρχικά υπολογιστεί) για τους χορηγούς και τις Ομοσπονδίες.
Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η εξέλιξη του αγώνα στον αγωνιστικό χώρο (η στήλη είναι αναφανδόν υπέρ της Μπόκα), όμως εκτός του αγωνιστικού χώρου για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις: το απόλυτο φαβορί επικρατεί και στην αναμέτρηση καπιταλιστική μπίζνα-ποδόσφαιρο σημειώσατε 1.
ΥΓ. Τα δημοσιεύματα που έλεγαν ότι ανάμεσα στις προτεινόμενες έδρες για τη διεξαγωγή του δεύτερου τελικού ήταν και ο Βόλος δε διαψεύστηκαν. Οι μάνατζερ της FIFA και της CONMEBOL ενθουσιάστηκαν με την ιδέα, ότι οι οπαδοί των δυο ομάδων θα μπορούσαν να συγκρουστούν στη διάσημη πλέον «γέφυρα» του γηπέδου. Χειροκροτούσαν με ενθουσιασμό βλέποντας τις σκηνές από τα βίντεο με τους οπαδούς της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Ομως, επικράτησε τελικά η γκλαμουριά της Μαδρίτης και το γεγονός ότι η αργεντίνικη παροικία στην πρωτεύουσα της Ισπανίας είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη στην πρωτεύουσας της Μαγνησίας.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Με νίκη γιόρτασε την επιστροφή στη φυσική της έδρα η «Βαγγελίτσα Κουσιάντζα». Επικράτησε με 3-2 του ΑΟ Ζαϊμίου. Οι παίχτες και οι οπαδοί της αυτοοργανωμένης ομάδας της Καρδίτσας, μετά το σφύριγμα της λήξης, κρεμάστηκαν στη σίτα και πανηγύρισαν τη νίκη με πυρσούς και συνθήματα. Η «Βαγγελίτσα Κουσιάντζα» δημιουργήθηκε το 2016, όταν μια παρέα ανθρώπων που αγαπούν το ποδόσφαιρο αποφάσισε να δημιουργήσει μια ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου πάνω στις βάσεις της αυτοδιάθεσης, της αυτοδιαχείρισης, αλλά και της ισότητας μεταξύ των μελών της. Από τη σύσταση της ομάδας, τα μέλη της και οι οπαδοί της ξεκαθάρισαν ότι εκτός από τις μάχες εντός του γηπέδου θα συμμετέχουν και σε κοινωνικοταξικούς αγώνες και σε πολιτικές δράσεις που θα προτάσσουν την οικονομική χειραφέτηση και την κοινωνική ισότητα και ότι θα στέκονται αλληλέγγυοι σε όσους ζουν την καταπίεση και την εκμετάλλευση (π.χ. πρόσφυγες, απολυμένους εργάτες, έγκλειστους αγωνιστές, κ.λπ.). Στόχος της ομάδας είναι, εκτός από τη χαρά της συμμετοχής σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, η ανάδειξη των πολιτικών χαρακτηριστικών της και η συμμετοχή στο κοινωνικό «γίγνεσθαι» και στον αντιφασιστικό αγώνα.
Τα μέλη της επέλεξαν το όνομα της Βαγγελίτσας Κουσιάντζα, της κομμουνίστριας δασκάλας από τον Παλαμά, πολιτικού στελέχους του ΔΣΕ, που εκτελέστηκε από τους μοναρχοφασίστες (για τη ζωή, τη δράση και το θάνατο αυτής της αγωνίστριας μπορείτε να διαβάσετε στο https://ethniki-antistasi-dse.gr/vaggelitsa-kousiantza.html). Μέσα από το όνομά της, τα μέλη της ομάδας θέλησαν να ξαναφέρουν στις μνήμες τον αγώνα που έδωσαν οι μαχητές του λαϊκού κινήματος ενάντια στους φασίστες, τους δωσίλογους και τους παρακρατικούς κατά την περίοδο της κατοχής το 1941-1945, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου το 1946-1949 αλλά και τον αγώνα που έδωσαν για την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την κοινωνική ισότητα και να αναδείξουν τη μεγάλη συνεισφορά του γυναικείου πληθυσμού στο κίνημα εκείνης της περιόδου.
Η Βαγγελίτσα Κουσιάντζα γενήθηκε το 1918 στον Παλαμά Καρδίτσας. Δασκάλα στο επάγγελμα κατά την περίοδο της κατοχής. Ηταν πολιτικό στέλεχος του ΚΚΕ και μαχήτρια του επαναστατικού λαϊκού κινήματος. Μετά τη Βάρκιζα συλλαμβάνεται και βασανίζεται άγρια με καυτό λάδι και βραστά αυγά στις μασχάλες από τους αρχιβασανιστές των κρατητηρίων Καρδίτσας. Η υγεία της κλονίζεται τόσο που στην φυλακή υφίσταται καρδιακή προσβολή. Τελικά, δραπετεύει το 1946 και αμέσως περνά στο βουνό στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού. Πολεμά ως το 1947, που συλλαμβάνεται εκ νέου στη Νιάλα Καρπενησίου κατά τη διάρκεια ελιγμού. Νέος κύκλος βασανιστηρίων ξεκινά. Τελικά, χωρίς να της πάρουν κουβέντα, τη μεταφέρουν στη Λαμία όπου δικάζεται από έκτακτο στρατοδικείο. Η ετυμηγορία είναι φυσικά «εις θάνατον».
Στις 9 Μάη του 1947, η Βαγγελιώ μεταφέρεται με τους συναγωνιστές της στο νεκροταφείο της Σηριώτισσας για την εκτέλεση. Μαζί με τους συντρόφους της χορεύει μπροστά στο απόσπασμα το «Εχε γεια καημένε κόσμε». Το εκτελεστικό απόσπασμα του 106ου Τάγματος Πεζικού αρνείται να εκτελέσει τους καταδικασμένους. Τη θέση τους παίρνουν χωροφύλακες και παρακρατικοί. Η Βαγγελιώ τελευταία, χτυπημένη από τις σφαίρες, πέφτει στα γόνατα και εξακολουθεί να ζητωκραυγάζει για τη ζωή, το λαό, το ΚΚΕ και την κοινωνική επανάσταση. Χωροφύλακας που έζησε το συμβάν λέει: «Μεγάλη κομμουνίστρια εκείνη η δασκάλα. Ολοι έπεσαν κι εκείνη γονατισμένη στο ένα πόδι έλεγε, έλεγε και δεν έβγαινε η ψυχή της! Τρεις σφαίρες χαριστική της έριξε ο επικεφαλής κι εκείνη εκεί, να φωνάζει! Μεγάλη κομμουνίστρια!».
