Στα αξιοσημείωτα του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος, που έχει διανύσει αισίως τις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές, εκτός από την κόντρα ανάμεσα σε Σαββίδη, Μελισσανίδη και Μαρινάκη, που ανεβαίνει διαρκώς σε ένταση, είναι η αγωνιστική παρουσία του Παναθηναϊκού. Οι πράσινοι, κόντρα στις προβλέψεις, έχουν μια ιδανική πορεία, παίζουν καλό ποδόσφαιρο, είναι αποτελεσματικοί, «βγάζουν υγεία» στο γήπεδο και έχουν καταφέρει να συσπειρώσουν τους οπαδούς στο πλευρό τους. Τα «παπαγαλάκια» του Αλαφούζου προσπαθούν να αξιοποιήσουν την ευνοϊκή περίοδο και έχουν ξεκινήσει την προσπάθεια για να «πιστώσουν» τις επιτυχίες της ομάδας στο αφεντικό τους και να προσπαθήσουν να αλλάξουν το αρνητικό κλίμα που υπάρχει για τον Αλαφούζο, χωρίς όμως να τα έχουν καταφέρει. Οι οργανωμένοι οπαδοί συνεχίζουν τις δηλώσεις εναντίον του, ενώ η μεγάλη μάζα των οπαδών τον ανέχεται για να μη χαλάσει το καλό κλίμα που υπάρχει στην ομάδα.
Σχολιάζοντας την πορεία των πράσινων θα πρέπει να σταθούμε στα εξής σημεία. Καταρχάς, να αναφερθούμε στη ζαριά που έριξε ο Αλαφούζος. Ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ αποφάσισε να σταματήσει τη χρηματοδότηση της ομάδας και να καλύπτει μόνο τα εντελώς απαραίτητα, για να μείνουν οι πράσινοι την περσινή χρονιά στη Super League. Την ίδια πολιτική εφάρμοσε και τη φετινή, αφού ο στόχος του ήταν να αποφύγει η ομάδα τον υποβιβασμό για να μπορέσει να την πουλήσει. Χωρίς διαθέσιμα φράγκα, έχοντας -6 βαθμούς από την περσινή σεζόν και χωρίς αδειοδότηση, με αποτέλεσμα τον περιορισμό στις μεταγραφές (μπορούσαν να γίνουν μόνο τρεις μεταγραφές ή ανανεώσεις για παίκτες άνω των 23 ετών κατά την καλοκαιρινή περίοδο, μόλις μία κατά τη χειμερινή και όσοι παίκτες κάτω των 23 αποκτηθούν θα πρέπει να είναι Ελληνες), η προώθηση νεαρών παιχτών από τα σπλάχνα της ομάδας και η «ενίσχυση» με νεαρούς ελπιδοφόρους παίχτες ήταν μονόδρομος και όχι επιλογή. Μέχρι στιγμής η τύχη είναι με το μέρος του Αλαφούζου αφού οι παίκτες ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις της φανέλας, πήραν το απόλυτο των βαθμών και μένει να δούμε πόσο αυτό θα διατηρηθεί.
Το δεύτερο που αξίζει να σχολιάσουμε είναι η πολύ μεγάλη πτώση της ποιότητας της Super League. Η οικονομική κρίση έχει αφήσει ορατά σημάδια στο ρόστερ των ομάδων, που υποβαθμίζεται συνεχώς, με αποτέλεσμα οι νεαροί παίκτες των πράσινων, που κάνουν ουσιαστικά τα πρώτα τους ποδοσφαιρικά βήματα, να φαντάζουν σε σύγκριση με τους αντιπάλους τους σαν έμπειροι βιρτουόζοι της μπάλας. Εχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στην απαξίωση του ελληνικού πρωταθλήματος και στο πολύ κακό θέαμα που «προσφέρουν» οι ομάδες. Η φετινή πορεία αποδεικνύει και στους πιο δύσπιστους ότι, αν εξαιρεθούν ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός και ΑΕΚ (η σειρά δεν είναι τυχαία), η ποιότητα του έμψυχου δυναμικού των ομάδων που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της Super League έχει πιάσει πάτο.
Το τρίτο σημείο που θα σχολιάσουμε είναι η ανάγκη όσων ασχολούνται και όσων παρακολουθούν το ελληνικό πρωτάθλημα να βρουν κάποιο «αισιόδοξο» γεγονός για να δικαιολογήσουν την ενασχόλησή τους με το ποδοσφαιρικό «γίγνεσθαι». Ο φετινός Παναθηναϊκός φαντάζει σαν κάτι πολύ όμορφο στη μιζέρια του ελληνικού πρωταθλήματος και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης από τη συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων. Αν διαβάσει κάποιος τα σχόλια κάτω από τις «αναλύσεις» για τους πράσινους και δε γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι πράσινοι είναι κάποια υπερομάδα που θα αφήσει εποχή. Ανεξάρτητα από την οπαδική προέλευση, η συντριπτική πλειοψηφία των σχολιογράφων μιλάει με θαυμασμό για την «ομάδα του Δώνη» και τα «πιτσιρίκια που έγιναν άντρες» και εμμέσως πλην σαφώς ζητά από τους προέδρους των άλλων ομάδων να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Παναθηναϊκού.
Χωρίς να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός, εκπέμπει μια θετική αύρα με το πάθος που αγωνίζονται οι παίκτες του και τον τρόπο που χαίρονται το παιχνίδι, θωρούμε ότι διαπράττουν ποδοσφαιρική ύβρι όσοι προσπαθούν να πείσουν ότι οι πράσινοι μπορούν να αφήσουν εποχή. Η καταξίωση μιας ομάδας απαιτεί ποιότητα στο έμψυχο δυναμικό, ιδανικές συνθήκες δουλειάς και διάρκεια. Κατά την ταπεινή άποψη της στήλης, οι προϋποθέσεις αυτές, ακόμα και αν ισχύουν αυτή τη στιγμή (θεωρούμε ότι δεν ισχύουν), πολύ δύσκολα θα εξασφαλιστούν στη συνέχεια (ήδη υπάρχουν δημοσιεύματα ότι ο Αλαφούζος σκοπεύει να πουλήσει κάποιους παίκτες, αν δεν προχωρήσει η πώληση της ομάδας στον ταϊλανδό «επενδυτή»). Ας αφήσουμε λοιπόν τους πιτσιρικάδες του Παναθηναϊκού να χαρούν το παιχνίδι και τις επιτυχίες τους στο γήπεδο, χωρίς να τους φορτώνουμε με «ευθύνες» που δεν τους αναλογούν. Για να βγει από την απαξίωση το ελληνικό πρωτάθλημα χρειάζονται πολλά περισσότερα από το φετινό Παναθηναϊκό.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ. Σε προηγούμενο φύλλο είχαμε αναφερθεί στη διαμάχη του προέδρου της ΕΟΚ, Γιώργου Βασιλακόπουλου, με τον μάνατζερ του Αντετοκούνμπο, Γιώργο Πάνου. Ο Βασιλακόπουλος βρήκε έναν απρόσμενο σύμμαχο στο πρόσωπο του Ντίνο Ράντζα. Ο παλαίμαχος παίχτης, σε δηλώσεις του για την πορεία του αθλήματος και τα «παράθυρα» της ΦΙΜΠΑ (συγκεκριμένες ημερομηνίες κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου, που διακόπτονται τα πρωταθλήματα για να διεξαχθούν οι αγώνες των εθνικών ομάδων), τόνισε: «Η κατάσταση με τα παράθυρα της FIBA είναι αστεία και πρέπει να βρεθεί λύση. Δεν παίζουν οι καλύτεροι παίκτες. Δεν τους χαίρεται ο κόσμος. Οι ατζέντηδες είναι μεγάλο πρόβλημα. Τους συμβουλεύουν να μην παίξουν με τις εθνικές τους. Τώρα οι παίκτες δουλεύουν για τους ατζέντηδες. Στη δική μου εποχή οι ατζέντηδες δούλευαν για τους παίκτες. Ο δικός μου μάνατζερ δε θα τολμούσε καν να σκεφτεί να μου πει να μην πάω στην Εθνική». Μπορεί ο Βασιλακόπουλος να στερείται έξωθεν καλής μαρτυρίας και κατά συνέπεια ο λόγος του να μη γίνεται εύκολα αποδεκτός, όμως ο Ράντζα έχει καλό όνομα και οι δηλώσεις του προκάλεσαν αίσθηση, γιατί εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαίωσε τις κατηγορίες του προέδρου της ΕΟΚ για το ρόλο των μάνατζερ.
Ο Πάμπλο Ντανιέλ (Ντάνι) Οσβάλντο έγινε γνωστός από τις δηλώσεις του, πριν από περίπου δυο χρόνια, όταν αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο για να ασχοληθεί με τη μουσική. Ο πρώην παίχτης, Αργεντινός με ιταλικό διαβατήριο, με αξιόλογη καριέρα στην Ιταλία (Ρόμα, Γιουβέντους, Ιντερ) και την Αγγλία (Σαουθάμπτον) και με συμμετοχές στην Εθνική Ιταλίας, είχε κάνει αίσθηση με τα όσα είχε δηλώσει για το ποδόσφαιρο: «Το ποδόσφαιρο μου έδωσε την ευκαιρία να βοηθήσω την οικογένειά μου και να κερδίσω πολλά χρήματα που μπορώ να ζήσω με αυτά χωρίς να ξαναδουλέψω. Μου έδωσε τη δυνατότητα να ταξιδέψω και να γνωρίσω διαφορετικά μέρη και ανθρώπους. Αλλαξε τη ζωή, όμως μου πήρε και την ελευθερία μου, κάτι το οποίο δεν αντέχω. Δεν με ενδιαφέρει πλέον το ποδόσφαιρο και θα αφοσιωθώ στη μουσική». Εκτός από την άποψή του για το ποδόσφαιρο είχε κάνει και σύγκριση ανάμεσα στη δική του καριέρα και τον τρόπο ζωής του σε σχέση με τον Μέσι και τον Ρονάλντο. Στην ερώτηση αν θα ήθελε να κάνει καριέρα σαν αυτή του Μέσι απάντησε: «Οχι, θα ήθελα να παίξω σαν αυτόν, αλλά δεν έχει ζωή. Είναι σαν να ζει σε μια χρυσή φυλακή. Φαντάζομαι ότι αγοράζει τη μεγαλύτερη τηλεόραση που υπάρχει, αλλά δεν είναι ποτέ στο σαλόνι για να την ευχαριστηθεί. Επιπλέον, πιθανώς οδηγεί μια Φεράρι, γνωρίζοντας όμως ότι ζει μόλις 15 λεπτά από το προπονητικό κέντρο της Μπαρτσελόνα». Για τον Ρονάλντο είχε πει: «Κρέμασα τα παπούτσια μου πρόωρα, γιατί ο κόσμος του ποδοσφαίρου δεν ήταν πια για μένα. Ο Κριστιάνο γυρίζει σπίτι του και του αρέσει να κάνει 150 κάμψεις, εμένα πάλι μου αρέσει να γυρίζω και να ετοιμάζω την ψησταριά». Εκτός από λάτρης του φαγητού και της παρέας, ο Ντάνι κάπνιζε, έπινε και απεχθανόταν τη σκληρή προπόνηση. Οι καταβολές της στήλης είναι μπασκετικές και διαβάζοντας τις δηλώσεις του η σκέψη γύρισε αρκετά χρόνια πίσω. Θυμηθήκαμε τις μαγικές στιγμές που μας χάρισε στο παρκέ ο τεράστιος Φάνης Χριστοδούλου, που είχε τα ίδια σχεδόν «κουσούρια» με τον Ντάνι Οσβάλντο. Κυρίως όμως θυμηθήκαμε με νοσταλγία την εποχή που ο αθλητισμός δεν ήταν επαγγελματικός και οι παίχτες ήταν πραγματικοί, με «αδυναμίες» αλλά και πλούσιο ταλέντο, σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή που οι παίκτες-αθλητικές μηχανές είναι γρανάζια στα προπονητικά συστήματα. Η φωτογραφία στην οποία ο Ντάνι εμφανίζεται να τραγουδά και να παίζει μουσική (με τη μπάντα Barrio Viejo) σε μπαράκι στη Βαρκελώνη επιβεβαιώνει ότι κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό του.
