Χούλιγκαν έχουν καταλάβει το αμαξοστάσιο του Δήμου στη Φιλαδέλφεια!

Κράτος εν κράτει ο «ιδιωτικός στρατός»

«Ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;». Ενας γνωστός αστικός μύθος αποδίδει αυτή τη φράση στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, το αίμα του οποίου δεν ήθελε να του λερώσει τα χέρια (μολονότι γνώριζε τα πάντα για τις συμμορίες των ακροδεξιών τραμπούκων της «Καρφίτσας»). Ο Καραμανλής παρίστανε πως δε γνωρίζει ποιος κυβερνούσε τη χώρα, όμως για την περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας ξέρουμε καλά ποιος «κυβερνά». Αυτός δεν είναι το επίσημα κράτος, που εκπροσωπείται από τη δημοτική αρχή, αλλά μια δράκα τραμπούκων-χούλιγκαν, που επιβάλλουν το δικό τους «νόμο», πάντα με τις πλάτες του κεντρικού κράτους και των κατασταλτικών του μηχανισμών.
 
Τα αίσχη του «ιδιωτικού στρατού» του καπιταλιστή Μελισσανίδη είναι γνωστά από το 2014, που άρχισε να υλοποιείται το σκάνδαλο της «Αγιασοφιάς». Ο ίδιος ο καπιταλιστής, σε συνέντευξη που έδωσε στο Ζάππειο τον Ιούλη του 2014, τέσσερις μέρες αφότου οι τραμπούκοι -πάντα με τις πλάτες της αστυνομίας- είχαν σακατέψει κόσμο, είχαν βανδαλίσει και αποπειραθεί να κάψουν τη «Στρούγκα», είχε αρνηθεί ότι έχει «προσωπικό στρατό», αλλά δεν παρέλειψε να πει ότι «αν κάποιοι αντέδρασαν, αντέδρασαν γιατί βλέπουν την αδικία»! Προφανώς, είναι εντελώς συμπτωματικό το γεγονός ότι οι «ανεξάρτητοι άνθρωποι» που «αντιδρούν στην αδικία», κινούνται πάντοτε οργανωμένα και πάντοτε όταν η «αδικία» αφορά τα σχέδια του big boss. Εδώ την περασμένη Τρίτη, η ναυαρχίδα των «υπαλληλικών» Μέσων, υπό τον τίτλο «Σταθερά στο πλευρό Βασιλόπουλου ο… ΑΕΚτζής Λαφαζάνης!», κατηγορούσε τον πρόεδρο της ΛΑΕ και πρώην υπουργό (ο οποίος -σημειωτέον- δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει το σκάνδαλο, μολονότι είχε ενημερωθεί εγγράφως και με όλα τα στοιχεία από εμάς), ότι «ως υπουργό τον είδαμε να διαδηλώνει έξω από εγκαταστάσεις επιχείρησης του Δημήτρη Μελισσανίδη(!)». «Κάτι που δεν αφορά άμεσα την ΑΕΚ, αλλά έχει τη σημασία του», συμπλήρωνε ο «υπάλληλος». Ο Λαφαζάνης είναι «εχθρός της ΑΕΚ» επειδή διαδήλωνε ενάντια στη ρυπογόνα επιχείρηση του Μελισσανίδη στη Δραπετσώνα, κυνηγώντας ψηφαλάκια στις γειτονιές του Πειραιά!
 
Ο «ιδιωτικός στρατός», εδώ και μερικές μέρες έχει καταλάβει το αμαξοστάσιο του Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας, που συνορεύει με το εργοτάξιο του γηπέδου Μελισσανίδη. Και βέβαια, οι υπάλληλοι του δήμου απέχουν από την εργασία τους, γιατί δε θέλουν να βρεθούν με σπασμένα κεφάλια (το λιγότερο) ή με το απορριμματοφόρο καρφωμένο πάνω σε κανένα δέντρο.
 
Δε θα παρασυρθούμε στη συζήτηση για το αν τα κτίσματα του Δήμου είναι αυθαίρετα και υπάρχει απόφαση κατεδάφισής τους. Αυτό δεν το αρνείται κανένας, ούτε ο Δήμος. Μάλιστα, η σημερινή δημοτική διοίκηση ακολούθησε και σ' αυτή την περίπτωση την αρχή του «κατευνασμού», που κρατάει εδώ και τέσσερα χρόνια απέναντι στις οργανωμένες επιθέσεις των τραμπούκων, μολονότι έχει δεχτεί πολλές επιθέσεις απ' αυτούς. Ανακοίνωσε ότι θα γκρεμίσει άμεσα κάποια κτίσματα σε πλάτος 10 μέτρων από το όριο του γηπέδου, ώστε η εταιρία του Μελισσανίδη να μπορεί να ανοίξει και τον βόρειο πεζόδρομο που θα περικλείει το γήπεδο, ενώ έχει δρομολογήσει και τις διαδικασίες μετεγκατάστασης του αμαξοστάσιου, που απαιτούν λεφτά από την κυβέρνηση, φυσικά. Σε τίποτα δεν τους εμπόδιζε ο Δήμος να συνεχίσουν τα έργα. Ούτε τους δημιουργούσε κάποια καθυστέρηση. Η μεγάλη εκκρεμότητα που έχουν είναι οι δύο υπογειοποιήσεις, χωρίς τις οποίες το γήπεδο παραμένει τυφλό (οι υπογειοποιήσεις, δηλαδή τα δημόσια έργα, θα λειτουργούν ως ράμπες για το ιδιωτικό έργο του γηπέδου! – στο τέλος μπορεί να το δούμε και αυτό: να λειτουργεί το γήπεδο παράνομα, χωρίς να έχουν γίνει οι υπογειοποιήσεις και χωρίς να λειτουργεί το υπόγειο γκαράζ!). Ηθελαν, όμως, να δείξουν ποιος κάνει κουμάντο στην πόλη. Για μια ακόμα φορά.
 
Δε θα μπαίναμε σ' αυτή τη συζήτηση ακόμα και αν ο Δήμος δεν είχε δρομολογήσει τη μετεγκατάσταση του αμαξοστάσιου και δεν ακολουθούσε πολιτική «κατευνασμού» απέναντι στην επιχείρηση του Μελισσανίδη, γιατί η ουσία του ζητήματος είναι άλλη. Είναι η εγκαθίδρυση του «νόμου της μαφίας» στην περιοχή. Αυτά που ζει η πόλη με την κατάληψη του αμαξοστάσιου δεν είναι ένα «ξαφνικό γεγονός», αλλά ένα ακόμα επεισόδιο στην τετράχρονη δράση της καπιταλιστικής «μαφίας», που χρησιμοποιεί ως δύναμη κρούσης τους χούλιγκαν. Αν ο Δήμος παρανομεί, υπάρχουν νομικές διαδικασίες που τις προβλέπει η έννομη τάξη του ελληνικού αστικού κράτους. Οταν αυτό δεν απέδωσε (έκαναν καταγγελία και οι μπάτσοι έσπευσαν να συλλάβουν τέσσερις εργαζόμενους που απλώς βρίσκονταν στη δουλειά τους, για να τους αφήσουν μετά ελεύθερους, με εισαγγελική εντολή), ανέλαβαν να γίνουν οι ίδιοι μπάτσοι και εισαγγελείς ταυτόχρονα, καταλαμβάνοντας το γκαράζ και δηλώνοντας ότι ο Δήμος δε δικαιούται πλέον να χρησιμοποιεί το χώρο.
 
Η πρακτική αυτή είναι ίδια με την πρακτική των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής, που υποκαθιστούσαν την αστυνομία και έκαναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στις λαϊκές αγορές, διαλύοντας πάγκους και χτυπώντας αλλοδαπούς μικροπωλητές, γιατί -όπως έλεγαν- δεν είχαν άδεια. Ετσι και οι χούλιγκαν, κατέλαβαν το αμαξοστάσιο ενός Δήμου και εμποδίζουν την αποκομιδή των σκουπιδιών από μια πόλη, επειδή -λέει- αυτό πρέπει να μεταφερθεί αλλού και τα κτίσματα να κατεδαφιστούν.
 
Οταν οι εργάτες καθαριότητας κάνουν απεργία και αποκλείουν αμαξοστάσια και χωματερές, διεκδικώντας τα δικαιώματά τους, ξεσηκώνεται το αστικό σύμπαν και τους κατηγορεί για κοινωνική αναλγησία. Κι αφού φτιαχτεί το κλίμα, αναλαμβάνουν δράση τα ΜΑΤ, με επιχειρήσεις που συνήθως γίνονται τα χαράματα. Πόσες φορές δεν τις έχουμε «ζήσει» αυτές τις εικόνες! Οταν, όμως, μια δράκα τραμπούκων, που δεν υπερασπίζονται κανένα δίκιο, κανένα εργασιακό δικαίωμα, εκτός από τα συμφέροντα ενός καπιταλιστή που κατασκευάζει ένα ιδιωτικό έργο, καταλαμβάνει ένα αμαξοστάσιο, τα αστικά ΜΜΕ σιωπούν (είναι πολλά τα λεφτά από τις διαφημίσεις του ΟΠΑΠ) και η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα.