Αγαπημένοι… μέχρι νεοτέρας

Εχουν πλάκα εκεί στο ΚΙΝΑΛ. Την προηγούμενη βδομάδα σφάζονταν, με τη Φώφη να προειδοποιεί «ως εδώ» και τον Σταύρο να της απαντά ότι «δε δέχεται εντολές από κανέναν». Αφού δούλεψαν οι μεσάζοντες και έπεσαν τα τηλέφωνα, αποφάσισαν να περάσουν στη φάση της αγάπης μετά το καυγαδάκι. Στο μεταξύ, βέβαια, κατέγραψαν μια ακόμα διαφωνία σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα, με τη Φώφη να απορρίπτει ασυζητητί το όνομα «Δημοκρατία του Ιλιντεν», που της παρουσίασε ο Τσίπρας και τον Σταύρο να είναι ο μοναδικός από τους πολιτικούς αρχηγούς που πρόσφερε στήριξη στον Τσίπρα, δηλώνοντας ότι σημασία έχει να παρουσιαστεί ολόκληρο το πακέτο (ό,τι έλεγε και το Μαξίμου, δηλαδή).
 
Την περασμένη Τετάρτη ήταν η συζήτηση για την πορεία της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, που είχε ζητήσει η Γεννηματά, η οποία στην επιστολή της προς τον Βούτση κατηγορούσε την κυβέρνηση για μικροκομματικές επιλογές, δέσμευση της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες και ανυπαρξία εθνικού σχεδίου για τη μεταμνημονιακή πορεία της, επέμενε στην ανάγκη «εθνικής γραμμής» και ζητούσε εκλογές εδώ και τώρα, προκειμένου  ο λαός να επιλέξει τα πρόσωπα στα οποία θα εμπιστευθεί την έξοδο από το Μνημόνιο. Από την Τρίτη κιόλας, οι παράγοντες του ΚΙΝΑΛ φρόντισαν να διαρρεύσουν στα ΜΜΕ ότι επιτεύχθηκε συναίνεση, ώστε ΠΑΣΟΚ-ΔΗΣΥ και Ποτάμι να εμφανιστούν με κοινή γραμμή στη Βουλή.
 
Ετσι, η Γεννηματά θα επιμείνει στο «εκλογές εδώ και τώρα» (γι' αυτό το λόγο, άλλωστε, είχε ζητήσει την προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση). Ομως, ο Θεοδωράκης δεν μπορεί να κάνει πίσω από τη γραμμή του ότι δε χρειάζονται εκλογές και πρέπει η κυβέρνηση ν' αφεθεί να ολοκληρώσει τη θητεία της (όπως πρέπει να συμβαίνει με κάθε κυβέρνηση, σύμφωνα με την άποψη του Ποταμιού). Για να μην εμφανιστεί, όμως, το ΚΙΝΑΛ με δύο γραμμές, συμφώνησαν ο Θεοδωράκης να πει ότι χρειάζεται αλλαγή πολιτικής, χωρίς αναφορά σε εκλογές! Συμφώνησαν, δηλαδή, να πει ό,τι λέει και μέχρι τώρα, αλλά με διαφορετικά λόγια και χωρίς αιχμές προς την πρόταση Γεννηματά!
 
Δε νομίζουμε πως χρειάζεται σχόλιο. Ακόμα και ένας πολιτικά άπειρος παρατηρητής καταλαβαίνει αμέσως ότι αυτοί οι τύποι κοροϊδεύονται μεταξύ τους και νομίζουν ότι έτσι κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό. Αν σχολιάζουμε συστηματικά τις εξελίξεις στο χώρο της λεγόμενης Κεντροαριστεράς, είναι πρώτο γιατί αυτός ο χώρος ανήκει στη σοσιαλδημοκρατία, στην αστική πολιτική παράταξη που διαχειρίστηκε τις τύχες του ελληνικού καπιταλισμού κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά την πτώση της χούντας, και δεύτερο γιατί συγγενής πολιτικά χώρος είναι αυτός του μνημονιακά προσαρμοσμένου ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μάλιστα, καθώς βρίσκεται σε πτώση, λόγω της κυβερνητικής του θητείας, επιδιώκει την ώσμωση μεταξύ των δύο χώρων και τη δημιουργία μιας ενιαίας σοσιαλδημοκρατικής παράταξης. Επομένως, με ή χωρίς καραγκιοζιλίκια, αυτός ο χώρος είναι ένα από τα συστατικά μιας μελλοντικής πολιτικής μετάλλαξης, μέσω της οποίας θα επιχειρηθεί ο εγκλωβισμός ζωντανών λαϊκών δυνάμεων.