Με την εκπνοή του 2017, ο απολογισμός των αντιδραστικών αλλαγών που επιχειρήθηκαν στην εκπαίδευση δημιουργεί την πεποίθηση ότι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και υπουργείο Παιδείας εφήρμοσαν και είναι αποφασισμένοι να προωθήσουν και στο μέλλον τις οδηγίες των Μνημονίων και του ΟΟΣΑ.
Οι οδηγίες αυτές, καθώς και όσα συμφώνησε με τους ιμπεριαλιστές δανειστές ο υπουργός Παιδείας στο Συμπληρωματικό Μνημόνιο, καταρρίπτουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις κατά καιρούς διαψεύσεις του Κ. Γαβρόγλου.
Ας θυμηθούμε τι προβλέπεται στο Μνημόνιο-3, στην έκθεση του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση και στο Συμπληρωματικό Μνημόνιο:
Μνημόνιο-3
«Οι αρχές, σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, θα επικαιροποιήσουν, έως τον Απρίλιο του 2016, την αξιολόγηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος που εκπόνησε ο ΟΟΣΑ το 2011». «Η επανεξέταση θα προτείνει συστάσεις σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ» και θα καλύπτει τις εξής κατευθύνσεις:
• την υλοποίηση της μεταρρύθμισης του «Νέου Σχολείου»·
• τα περιθώρια για περαιτέρω εξορθολογισμό (τάξεων, σχολείων και πανεπιστημίων)·
• τη λειτουργία και τη διακυβέρνηση των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης·
• την αποδοτικότητα και την αυτονομία των δημόσιων εκπαιδευτικών μονάδων·
• τους δεσμούς μεταξύ έρευνας και εκπαίδευσης, καθώς και τη συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων με σκοπό την ενίσχυση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας·
• την αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών, καθώς και τη διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα.
Προκαταρκτική μελέτη του ΟΟΣΑ
♦ «1. Αποκέντρωση και ανάπτυξη επαγγελματικής αυτονομίας».
Ο ΟΟΣΑ προτείνει ενίσχυση της σχολικής αυτονομίας, χαλάρωση του κεντρικού έλεγχου σε επίπεδο προσωπικού, προγραμμάτων σπουδών και εκτέλεσης του προϋπολογισμού, λογοδοσία των τοπικών υπευθύνων για την εκπαίδευση. Για τον ΟΟΣΑ «είναι κοινός τόπος ότι η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας πρέπει να επανεισαχθεί μαζί με κάποιας μορφής εξωτερική αναφορά».
♦ «2. Αποκέντρωση των προϋπολογισμών» – «Υψηλό μισθολογικό κόστος».
Προτείνεται μετακύλιση της ευθύνης για την κατανομή των προϋπολογισμών σε τοπικό – περιφερειακό επίπεδο με τρόπο που θα λάβει υπόψη πώς το εκπαιδευτικό προσωπικό είναι κατανεμημένο στα διάφορα σχολεία. Στόχος είναι η σύνδεση της εκπαίδευσης με τις «τοπικές κοινωνίες και τις ανάγκες τους».
Η αναφορά στο μισθολογικό κόστος του προϋπολογισμού για την Παιδεία, το οποίο θεωρείται ιδιαίτερα υψηλό, παραπέμπει καθαρά στην ανάγκη για δραστική μείωσή του.
♦ «3. Εκπαιδευτικοί ηγέτες».
Ο διευθυντής «ηγέτης» έχει να κάνει με την προώθηση της «αυτονομίας» της σχολικής μονάδας και την αξιολόγηση. Είναι η απόλυτη έκφραση, χωρίς παρεκκλίσεις, της διοικητικής πυραμίδας, ώστε να εκτελούνται χωρίς αντιρρήσεις οι άνωθεν εντολές και να εφαρμόζονται οι διαδικασίες της αξιολόγησης.
♦ «4. Μέθοδοι και ικανότητες αξιολόγησης».
Βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος.
Βελτίωση της συνάφειας των μαθησιακών αποτελεσμάτων με τις μεταβαλλόμενες ανάγκες και απαιτήσεις της αγοράς εργασίας.
♦ «5. Ανάπτυξη ολοήμερων σχολείων».
Ο ΟΟΣΑ επαινεί τον «κόφτη» στην Παιδεία που επιτεύχθηκε με το θεσμό του Ενιαίου Τύπου Ολοήμερου Δημοτικού και Νηπιαγωγείου. Ανοίγει επίσης θέμα περαιτέρω αύξησης του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών και καθιέρωσης μισθολογικών διαφορών στους εκπαιδευτικούς, ανάλογα με το πώς αυτοί «διαχειρίζονται την αύξηση του ωραρίου αποτελεσματικά».
♦ «6. Βελτίωση της διακυβέρνησης και της εδραίωσης του δικτύου των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης».
♦ «7. Γενικές μεθόδους αποτίμησης των ανθρώπινων και υλικών πόρων καθώς και της χρηματοδότησης που αφιερώνεται στην εκπαίδευση στην Ελλάδα μέσα στα όρια του μεσοπρόθεσμου προγράμματος».
Συμπληρωματικό Μνημόνιο
«Η Ελλάδα θα εκσυγχρονίσει περαιτέρω το εκπαιδευτικό της σύστημα σε όλα τα επίπεδα για να βελτιώσει σημαντικά τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την ισότητα. Οι Αρχές θα αντιμετωπίσουν τις συστάσεις της νέας έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα μέσα από ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης μέχρι τον Μάιο του 2018».
Σε συμφωνία με τους θεσμούς, οι Αρχές, μέχρι τον Μάιο του 2018, θα πρέπει (βασικά παραδοτέα):
i) Να υιοθετήσουν νομοθετικά μέτρα για τους μελλοντικούς διορισμούς και την αξιολόγηση των διευθυντών των σχολείων και των ανώτερων διοικητικών στελεχών της εκπαίδευσης, ώστε να εξασφαλίσουν μια αποπολιτικοποιημένη, διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής του ΑΣΕΠ σε σχετικές επιτροπές και να αναβαθμίσουν τον ρόλο τους στις σχολικές μονάδες, καθώς και να καθορίσουν τις προοπτικές σταδιοδρομίας τους.
ii) Να περάσουν νόμο για την αναβάθμιση των αρμοδίων οργάνων για την αξιολόγηση.
iii) Να περάσουν νόμο για την αξιολόγηση του ανώτερου εκπαιδευτικού προσωπικού, την αυτοαξιολόγηση των σχολείων και την ορθολογική χρήση των πόρων.
Μέχρι τον Μάιο του 2018 θα υιοθετήσουν μια στρατηγική για την αρχική και τη συνεχή εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στην προσχολική, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Οι Αρχές θα συμφωνήσουν με τους θεσμούς τις δημοσιονομικές πτυχές των αλλαγών στην οργάνωση της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και θα διασφαλίσουν τα έσοδα των ΑΕΙ, που προέρχονται από δίδακτρα για τις μεταπτυχιακές σπουδές, υπηρεσίες προς τρίτους και την εκμετάλλευση της περιουσίας του Πανεπιστημίου.
[…] Ως επόμενο βήμα και ως πρωταρχική ενέργεια, οι Αρχές θα υιοθετήσουν νομοθεσία για:
i) Την υποχρεωτική παρουσία των εκπαιδευτικών στα σχολεία για 30 ώρες την εβδομάδα.
ii) Τα κριτήρια και το χρονοδιάγραμμα για τη συγχώνευση σχολικών μονάδων, ξεκινώντας από την σχολική χρονιά 2018-19.
iii) Την εξαίρεση της ώρας του γεύματος από τις ώρες διδασκαλίας των εκπαιδευτικών.
Οι Αρχές μαζί με τον ΟΟΣΑ θα επανεξετάσουν όλους τους σχετικούς δείκτες, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων στοιχείων, ως τον Απρίλιο του 2018.
Το πλαίσιο για τις απολύσεις που νομοθετήθηκε με το Αρθρο 56 της Πράξης για την Ιδιωτική Εκπαίδευση του Ν. 4472/2017 θα αξιολογηθεί μέχρι τον Μάρτιο του 2018 και εφόσον απαιτείται οι απαραίτητες τροποποιήσεις θα συμφωνηθούν με τους θεσμούς και θα νομοθετηθούν ως τον Απρίλιο του 2018 και θα εφαρμοστούν από τη σχολική χρονιά 2018-19». (Οι εμφάσεις δικές μας)
Υλοποιώντας τις δεσμεύσεις έναντι των ιμπεριαλιστών δανειστών, συγκυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας, κατήρτισαν το τριετές σχέδιο για την εκπαίδευση, ψήφισαν το νόμο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, εφήρμοσαν περικοπές με κάθε μέσο και προωθούν τη στρατηγική για τον Ενιαίο Χώρο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Ερευνας, που συνιστά επί της ουσίας ένα εκτεταμένο νέο «σχέδιο Αθηνά» (στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η ίδρυση του Πανεπιστήμιου Δυτικής Αττικής), τις αλλαγές στο Λύκειο και το νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια, την αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων με το σχέδιο νόμου με τον απατηλό τίτλο «Δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου», ενώ αναμένονται νέες ανατροπές στο νόμο Φίλη για τα ιδιωτικά σχολεία, ώστε να ευνοηθούν οι σχολάρχες.
Νόμος για την Ανώτατη Εκπαίδευση
Διατηρείται ατόφιος ο πυρήνας, το πνεύμα και η φιλοσοφία του νόμου Διαμαντοπούλου, αν και καταργούνται κάποιες ακραίες διατάξεις του, που στην πράξη συνάντησαν εμπόδια και δεν προχώρησαν (π.χ. Συμβούλια ιδρύματος, τα οποία αντικαταστάθηκαν από τα Περιφερειακά Συμβούλια, που έχουν τις αρμοδιότητες του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου).
Το Πανεπιστήμιο αναζητά πόρους από «τρίτους» για να επιβιώσει, νομιμοποιεί τα δίδακτρα (για την ώρα στα μεταπτυχιακά), έχει δεσμούς με επιχειρηματικά συμφέροντα, συμπορεύεται και συναρτάται με τις στρατηγικές που υιοθετούνται για τις καπιταλιστικές οικονομίες από τα αστικά κράτη, παρέχει πτυχία πολλών ταχυτήτων για κάθε «τσέπη», συμβάλλει στην απάτη της «διά βίου μάθησης», απαιτεί «τάξη και ασφάλεια» (εξ ου και η «κολοβή» και ψευδεπίγραφη επαναφορά του ασύλου, η διατήρηση της ηλεκτρονικής ψήφου).
♦ Λύκειο ειδίκευσης και όχι γενικής μόρφωσης – Σύστημα εισαγωγής σε ΑΕΙ-ΤΕΙ ισχυρών ταξικών φραγμών
Ενα νέο Λύκειο αυστηρά προσηλωμένο στην ειδίκευση -ειδικά η τελευταία τάξη του- με τη Γ΄ Λυκείου-φροντιστήριο, πλήρως υποταγμένη στην προσπάθεια πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ένα σύστημα πρόσβασης ισχυρών ταξικών φραγμών, με διπλές πανελλαδικές εξετάσεις περιέχει το προσχέδιο που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Παιδείας.
Αναμένεται το σχέδιο νόμου.
♦ «Δομές υποστήριξης εκπαιδευτικού έργου» – Αυτονομία-Αποκέντρωση-Αξιολόγηση
Αποκέντρωση και αυτονομία αποτελούν ουσιαστικά συστατικά στοιχεία μιας διαδικασίας, που τελικό στόχο έχει την αυτοαξιολόγηση και εμμέσως, πλην σαφώς, την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, με επιπτώσεις και στον εκπαιδευτικό, του οποίου η αξιολόγηση, μολονότι τώρα απορρίπτεται κατηγορηματικά, διαφαίνεται στην κορύφωση της διαδικασίας και αποτελεί σταθερή απαίτηση του ΟΟΣΑ και μνημονιακή δέσμευση (Μνημόνιο-3).
Οι «εκπαιδευτικές πολιτικές εκπορεύονται από το ΥΠΠΕΘ» και η αποκέντρωση συνίσταται στην «προσαρμογή» από την «εκπαιδευτική περιφέρεια» των εκπαιδευτικών πολιτικών «στις ιδιαιτερότητες των σχολικών μονάδων».
Οι σχολικές μονάδες μπορούν να καθορίζουν τα σημεία έμφασης και να τα εντάσσουν στο σχεδιασμό τους», ενώ οι επιλογές τους αυτές αποτελούν κριτήριο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας («προγραμματισμός και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου»).
«Τοπική κοινωνία» (δηλαδή γονείς, δημαρχαίοι, σύλλογοι, τοπικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις, η «ευρύτερη κοινωνία» κατά πως αναφέρει η πρόταση του υπουργείου Παιδείας, κ.λπ.) μπορούν να έχουν λόγο σε αυτές τις «επιλογές», «πλαισιώνοντας με τις προτάσεις και τις δράσεις τους το Σχολικό Συμβούλιο της σχολικής μονάδας».
Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου έχει όλα τα χαρακτηριστικά της αξιολόγησης του Αρβανιτόπουλου: Προγραμματισμό στην αρχή της σχολικής χρονιάς με αποσαφήνιση και διατύπωση «στόχων» και «επιλογή στοχευμένων δράσεων», με τη δυνητική συμμετοχή στελεχών του ΠΕΚΕΣ (Περιφερειακό Κέντρο Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού), κατάρτιση «σχεδίων δράσης», κριτική αποτίμηση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου στο τέλος της χρονιάς.
Θα υπάρξει Υπουργική Απόφαση με «σχέδιο προγραμματισμού», στο οποίο θα αναφέρονται «οι πιθανοί-ενδεικτικοί θεματικοί άξονες» και το οποίο θα συνοδεύεται και «με οδηγίες συμπλήρωσης και ενημερωτικές συναντήσεις των Διευθυντών των σχολείων από τα στελέχη του ΠΕΚΕΣ».
«Η σχολική μονάδα κοινοποιεί τον προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου στο οικείο ΠΕΚΕΣ», του οποίου οι Περιφερειακοί Συντονιστές Εκπαιδευτικού Εργου και Επιμόρφωσης επιλέγονται από το Συμβούλιο Επιλογής και οι Οργανωτικοί Συντονιστές έχουν άμεση επικοινωνία με το ΙΕΠ και το ΥΠΠΕΘ.
♦ Ενιαίος Χώρος Ανώτατης Εκπαίδευσης
Ο Ενιαίος Χώρος Ανώτατης Εκπαίδευσης με «αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη» «ώστε τα ΤΕΙ να ανταποκριθούν στον αρχικό ρόλο τους όσον αφορά την επικέντρωση στην αγορά εργασίας», η «ακόμα μεγαλύτερη ενοποίηση του τριτοβάθμιου εκπαιδευτικού τομέα» αποτελούν κατεύθυνση του ΟΟΣΑ.
Η διαμόρφωσή του αποτελεί στόχο του τριετούς σχεδίου του υπουργείου Παιδείας. Στο σχέδιο αυτό τονίζεται χαρακτηριστικά ότι: «Στο τέλος της διετίας, τα αποτελέσματα αυτών των αξιολογήσεων θα αποτελέσουν τη βάση για περαιτέρω σχεδιασμό της συνολικής αναδιοργάνωσης των Ιδρυμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να επιδιωχθούν συνεργασίες εντός και μεταξύ των Ιδρυμάτων, έτσι ώστε, σε επόμενες φάσεις, να πληρούν τα απαραίτητα κριτήρια για την αναβάθμισή τους περισσότερα Τμήματα. Εάν υπάρχουν Τμήματα στα οποία δεν υπάρχουν ευκαιρίες για σπουδές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα προγράμματα σπουδών θα πρέπει να προσαρμοστούν στην απαιτούμενη διάρκεια σπουδών και τον τύπο του πτυχίου που παρέχεται». Γίνεται λόγος επίσης για την «καλύτερη αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης» και για το ότι «θα πρέπει σε όλες τις περιπτώσεις να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα των Ιδρυμάτων».
Η «ενοποίηση» Πανεπιστημίων και ΤΕΙ θα εξασφαλίσει μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι ελλείψεις σε υποδομές, υλικοτεχνική υποδομή και προσωπικό θα καλυφθούν με αλληλοκαλύψεις, ενώ θα έχουμε και μείωση του αριθμού των φοιτητών (στο επόμενο διάστημα).
Στο πλαίσιο αυτό, ανακοινώθηκε η δημιουργία του Πανεπιστήμιου Δυτικής Αττικής με τη συγχώνευση των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά.
Οσα ΤΕΙ δεν αξιολογηθούν «θετικά» θα υποβιβαστούν σε σπουδές διετούς διάρκειας, χορηγώντας και τα αντίστοιχα «πτυχία». Στις δομές αυτές διετούς φοίτησης θα εμπλακούν και άλλα υπουργεία, που έχουν τεχνικές σχολές ή ακόμη και η Εκκλησία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Η διατήρηση των δυο τύπων Λυκείου – Γενικό και Επαγγελματικό συνδέεται με την ίδρυση των διετών προγραμμάτων σπουδών, που θα προσφερθούν σαν «χάντρες και καθρεφτάκια» στους «ιθαγενείς», τα παιδιά της εργατικής τάξης, που κατά κανόνα φοιτούν στα ΕΠΑΛ.
Οι ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς θα καθορίσουν τους τομείς και το περιεχόμενο των διετών αυτών προγραμμάτων σπουδών.
Αλλες ρυθμίσεις
1. Μόνιμοι διορισμοί τέλος
Με τροπολογία ομολογείται ότι μόνιμοι διορισμοί δεν πρόκειται να γίνουν μέχρι και το 2019 (αιτιολογική έκθεση τροπολογίας που κατατέθηκε στο νομοσχέδιο «Ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 2014 για τη συγκρισιμότητα των τελών που συνδέονται με λογαριασμούς πληρωμών, την αλλαγή λογαριασμών πληρωμών και την πρόσβαση σε λογαριασμούς πληρωμών με βασικά χαρακτηριστικά και άλλες διατάξεις») και βλέπουμε λέμε εμείς, εφόσον βρισκόμαστε κάτω από τη σιδερένια φτέρνα των Μνημονίων ή της παρατεταμένης επιτήρησης.
2. Εκδοση Π.Δ. 79
Κατακαλόκαιρο, αιφνιδιαστικά, το υπουργείο προχώρησε στην έκδοση του Π.Δ.79 για την Οργάνωση και λειτουργία των Δημοτικών Σχολείων και των Νηπιαγωγείων. Με το Π.Δ. επισφραγίζονται αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις, όπως η μη καθιέρωση της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής και ο ορισμός του ανώτατου αριθμού μαθητών ανά τμήμα στους 25.
Η επέκταση της υποχρεωτικότητας φοίτησης στο Νηπιαγωγείο για ένα επιπλέον έτος (προνήπια) πετάχτηκε στα σκουπίδια. Το τριετές σχέδιο του υπουργείου Παιδείας το επιβεβαίωσε: Η εξαγγελία για άμεση υλοποίησή της έγινε «εκτίμηση της ενδεχόμενης ανάγκης επέκτασης της προσχολικής αγωγής με την προσθήκη ενός ακόμη έτους φοίτησης», ενώ ο Γαβρόγλου μίλησε για τη «διττή επιλογή» των γονιών «εάν θέλουν να στείλουν τα τετράχρονα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς ή στα Νηπιαγωγεία». Κοντολογίς, στο «κάδρο» μπήκαν και οι δήμοι και ο εκπαιδευτικός και παιδαγωγικός ρόλος των Νηπιαγωγείων και των Νηπιαγωγών τέθηκε υπό αμφισβήτηση, αφού συγχέεται με το ρόλο άλλων δομών και επαγγελματικών ομάδων, που έχουν στόχο την αγωγή και φροντίδα των παιδιών. Ταυτόχρονα, για την εγγραφή στους παιδικούς σταθμούς έχει επιλεγεί και η τακτική των vouchers, που ανοίγει το δρόμο στην πλήρη ιδιωτικοποίηση.
Οσον αφορά στον ανώτατο αριθμό μαθητών ανά τμήμα, αυτός παγιώνεται πλέον στους 25 μαθητές, ενώ προστίθεται ένα επιπλέον 10% (ειδικά στα τμήματα της Δευτεροβάθμιας).
Το υπουργείο Παιδείας, όμως, προχώρησε και παραπέρα, προκειμένου να δέσει σε κάθε περίπτωση τον γάιδαρό του και να μην κινδυνέψει να πιεστεί για πρόσθετους διορισμούς εκπαιδευτικών και συνεπώς για επιπλέον δαπάνες. Καταστρατήγησε με το εν λόγω Π.Δ. και τα όρια των σχολικών μονάδων, βάσει των οποίων εγγράφονται σε αυτές οι μαθητές. Ορίζει τριμελή επιτροπή στο πλαίσιο κάθε Περιφερειακής Διεύθυνσης, η οποία θα χειρίζεται συνολικά την κατανομή των μαθητών στα σχολεία. Ετσι, παρακάμπτεται η αναγκαιότητα δημιουργίας π.χ. και δεύτερου τμήματος σε ένα σχολείο, όταν οι μαθητές υπερβαίνουν τους 25, αφού οι «πλεονάζοντες» κατανέμονται από την επιτροπή σε όμορα ή λιγότερο όμορα σχολεία. Το σχολείο της γειτονιάς γίνεται άπιαστο όνειρο για μερικές κατηγορίες παιδιών.
Το μαχαίρι στις δαπάνες μπαίνει με κάθε τρόπο. Οι Διευθυντές των σχολείων και οι Προϊστάμενοι/ες των Νηπιαγωγείων υποχρεούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα να ελέγχουν τη φοίτηση των μαθητών στα ολοήμερα τμήματα και να ενημερώνουν τις διευθύνσεις, που έχουν δικαίωμα να αναστέλλουν τη λειτουργία του ολοήμερου ακόμη και στη μέση της χρονιάς, εφόσον υπάρχει στην πορεία μείωση των φοιτούντων μαθητών, ανατρέποντας κάθε οικογενειακό προγραμματισμό.
3. «Κόφτης» παντού
Αναφέρουμε:
– Τη μη λειτουργία ολιγομελών τμημάτων των ΕΠΑΛ (οι μαθητές στερούνται το δικαίωμα να φοιτήσουν στην ειδικότητα που επιθυμούν).
– Τον «εξορθολογισμό» του διδακτικού προσωπικού, μέσω «ενοποίησης συναφών τομέων», που θα δώσουν νομιμοφάνεια στις αναθέσεις δεύτερων και τρίτων μαθημάτων.
– Τον Ενιαίο Τύπο Ολοήμερου Δημοτικού και Νηπιαγωγείου, που γίνονται και με τη βούλα πλέον παιδοφυλακτήρια. Με μείωση των ωρών της πρωινής ζώνης στο Δημοτικό, κατάργηση του υπεύθυνου δάσκαλου για την απογευματινή ζώνη, τη διδασκαλία μαθημάτων ειδικότητας διαφορετικών ανά σχολείο ανάλογα με τις ώρες που περισσεύουν από την πρωινή λειτουργία του σχολείου, με την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εγγραφής, την προαιρετική λειτουργία, την κατάργηση του ενιαίου των θέσεων των Νηπιαγωγών, με αποτέλεσμα την κατηγοριοποίησή τους και την υποβάθμιση του εκπαιδευτικού και παιδαγωγικού τους ρόλου.
– Λειτουργία των σχολείων ειδικής αγωγής σχεδόν αποκλειστικά με αναπληρωτές.
– Τραγική είναι η κατάσταση όσον αφορά στη στέγαση και στην υλικοτεχνική υποδομή. Τα στεγασμένα σχολεία σε προκάτ και μαγαζιά, σε πεπαλαιωμένα κτίρια είναι γεγονός. Εξ ου και οι καταλήψεις των μαθητών κάθε σχολική χρονιά, που διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους.
Γιούλα Γκεσούλη
