Πριν μερικές μέρες, η ΦΙΦΑ ενημέρωσε με έγγραφό της τον πρόεδρο της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής της ΕΠΟ ότι η θητεία της Επιτροπής ανανεώνεται για δυο μήνες (έως τις 31/7/2017), αφού η εκπλήρωση των στόχων της, με βασικό τη διενέργεια εκλογών για νέα διοίκηση της ΕΠΟ, για να επιτευχθεί προϋποθέτει την ψήφιση του νέου αθλητικού νόμου. Αν και το έγγραφο της παγκόσμιας ομοσπονδίας ανέφερε ότι στη συνάντηση που είχαν οι αξιωματούχοι της ΦΙΦΑ και της ΟΥΕΦΑ με τον υφυπουργό Αθλητισμού, Γιώργο Βασιλειάδη, συμφωνήθηκαν αφενός οι αλλαγές και οι αναθεωρήσεις που θα πρέπει να γίνουν στον αθλητικό νόμο, προκειμένου να διασφαλιστεί η αυτονομία και η ανεξαρτησία της ΕΠΟ, και αφετέρου η αναγκαιότητα η διαδικασία να γίνει το συντομότερο δυνατόν, από κύκλους του υφυπουργού Αθλητισμού «διέρρευσε» ότι η κατάθεση του αθλητικού νόμου θα γίνει τον Σεπτέμβρη και όχι τον Ιούνη.
Ο βασικός λόγος που ώθησε την κυβέρνηση να αναβάλει εκ νέου την κατάθεση του σχετικού νόμου στη Βουλή, σύμφωνα με τις «διαρροές», αφορά την ανάγκη ρύθμισης αρκετών εκκρεμοτήτων σε μια σειρά αθλητικές ομοσπονδίες, εκτός της ΕΠΟ, και τη διασφάλιση ότι δε θα υπάρξουν νομικά «παραθυράκια» τα οποία θα τα χρησιμοποιήσουν οι επιτήδειοι για να μην επιτρέψουν να ολοκληρωθεί η διαδικασία της κάθαρσης στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο και γενικότερα στον ελληνικό αθλητισμό.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν οι λόγοι που προβάλλονται στη «διαρροή» είναι βάσιμοι, όμως ακόμα και αν υπάρχουν νομικές εκκρεμότητες ο βασικός λόγος που ο Βασιλειάδης καθυστερεί τη διαδικασία κατάθεσης του νομοσχεδίου είναι γιατί επιδιώκει να κερδίσει χρόνο. Στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξαν δημοσιεύματα που τοποθετούσαν τις εκλογές στην ΕΠΟ το φθινόπωρο, τονίζοντας ότι ο υφυπουργός Αθλητισμού θέλει πρώτα να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να δει πού θα καταλήξουν οι παρασκηνιακές διεργασίες και ποιες θα είναι οι συμμαχίες που θα προκύψουν στον δρόμο προς την κάλπη και μετά να δρομολογήσει τις εξελίξεις.
Αν κρίνουμε από τα εκτός ποδοσφαίρου δρώμενα και με τις επιχειρηματικές κόντρες των Μαρινάκη, Σαββίδη, Αλαφούζου και Μελισσανίδη να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ακόμα και εντός της κυβέρνησης και στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει διάσταση απόψεων και επιδιώξεων ανάμεσα στα κέντρα εξουσίας και όλα δείχνουν ότι ο Βασιλειάδης προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα αντικρουόμενα συμφέροντα και τις εσωκομματικές διεργασίες.
Το προηγούμενο διάστημα, όλα έδειχναν ότι ο Σαββίδης ήταν ο εκλεκτός της κυβέρνησης για να του παραδοθούν τα «κλειδιά» του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου και ότι έχοντας εξασφαλίσει την ανοχή του Μαρινάκη θα έκανε περίπατο στις εκλογές της ΕΠΟ. Είχαμε όμως ορισμένες μη αναμενόμενες εξελίξεις, οι οποίες δίνουν ενδιαφέρον σε μια υπόθεση που έδειχνε να είναι «τελειωμένη». Ο ΠΑΟΚ έχασε από τον αποδεκατισμένο Παναθηναϊκό στην Τούμπα και ταυτόχρονα έχασε και τη συμμετοχή του στα προκριματικά του Champions League, ενώ επιχειρηματικά ηττήθηκε από τον ερυθρόλευκο πρόεδρο στη μάχη για την απόκτηση του ΔΟΛ. Αν κρίνουμε από τον τρόπο που αντέδρασε ο Σαββίδης και από τις δηλώσεις του, μπορούμε να καταλάβουμε ότι δεν περίμενε τις εξελίξεις αυτές, ξαφνιάστηκε και προσπάθησε με «ακραίες» δηλώσεις να κάνει επίδειξη ισχύος, όμως επικοινωνιακά πέτυχε το αντίθετο αποτέλεσμα.
Αν και επί της ουσίας ο Σαββίδης συνεχίζει να έχει τον πρώτο λόγο στις εξελίξεις, είναι φανερό ότι η αντίπαλη πλευρά ή για να είμαστε πιο ακριβείς οι διάφορες αντίπαλες πλευρές, δε δείχνουν διάθεση για αμαχητί παράδοση και θα προσπαθήσουν μέχρι την τελευταία στιγμή να αλλάξουν τα δεδομένα, ελπίζοντας σε κάποιο λάθος από τη μεριά του ή σε αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής. Οι γενικότερες πολιτικές εξελίξεις, με αιχμή τη θλιβερή παράσταση της «σκληρής διαπραγμάτευσης» από την κυβέρνηση, και η καλοκαιρινή περίοδος, στην οποία είθισται να παγώνουν οι εξελίξεις και οι διεργασίες προκειμένου ο λαός απερίσπαστος να κάνει τις καλοκαιρινές του διακοπές, είναι δυο βασικοί παράγοντες που συνηγορούν στην υιοθέτηση μιας παρελκυστικής τακτικής από την πλευρά του Βασιλειάδη, ο οποίος ελπίζει στο άμεσο μέλλον να έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο και να μπορεί να αποφασίσει εκ του ασφαλούς.
Ο σχεδιασμός του υφυπουργού μπορεί να αλλάξει μόνο αν ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ δε δεχτούν τη νέα καθυστέρηση και τον υποχρεώσουν να φέρει άμεσα για ψήφιση τις αλλαγές και τις τροποποιήσεις που του έχουν υποδείξει. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, οι διεθνείς ομοσπονδίες δε δείχνουν να καίγονται ιδιαίτερα για το θέμα, ενώ και τα μέλη της ΠΔΕ δεν έχουν κανένα λόγο να βιάζονται, αφού είναι αρκετά τα φράγκα που βγάζουν στην προσπάθειά τους να… εξυγιάνουν το ελληνικό ποδοσφαιρικό οικοδόμημα. Αλλωστε, εκτός του Σαββίδη και του εν αναμονή προέδρου της ΕΠΟ, Βαγγέλη Γραμμένου, ουδείς άλλος από τους εμπλεκόμενους επιθυμεί να ολοκληρωθεί το πρότζεκτ της εξυγίανσης, αφού όσο η κατάσταση είναι ρευστή όλοι ελπίζουν ότι θα κερδίσουν κάτι περισσότερο από αυτό που έχουν μέχρι σήμερα.
Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού δε θα έχουμε επίσημες εξελίξεις στο θέμα και οι απανταχού αθλητικογράφοι θα αρκεστούμε στις όποιες «διαρροές» για τις διαβουλεύσεις στο παρασκήνιο. Οπως γράφει και η ταμπέλα στους κινηματογράφους, «ραντεβού το φθινόπωρο».
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Πολλή συζήτηση έχει γίνει για τις αιτίες που η Γιουβέντους έχασε έναν ακόμα τελικό Champions League. Οι περισσότεροι προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις αποτυχίες της Γιουβέντους με μη αγωνιστικές παραμέτρους, με αποτέλεσμα η μεταφυσική να έχει την τιμητική της. Σερφάροντας στο Διαδίκτυο διαβάσαμε ότι για να εξηγήσουμε τις αλλεπάλληλες αποτυχίες της ιταλικής ομάδας θα πρέπει να γυρίσουμε σχεδόν είκοσι χρόνια πίσω, στο 1999, και να πάμε νοερά στην Πάρμα. Τη χρονιά εκείνη (1998-99), η ομάδα της πόλης κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, το κύπελλο Ιταλίας και το ιταλικό Σούπερ Καπ και μπήκε στο πάνθεον της ιστορίας σαν μια από τις δυνατότερες ομάδες στην ιστορία του ιταλικού και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Παρά την επιτυχία της στους αγωνιστικούς χώρους, η ομάδα διαλύθηκε και οι παίχτες της (ανάμεσά τους κορυφαία ονόματα, όπως ο Μπουφόν, ο Καναβάρο, ο Τουράμ, ο Κρέσπο, ο Βερόν, ο Σενσίνι) επέλεξαν να συνεχίσουν την ποδοσφαιρική τους καριέρα σε άλλες ομάδες. Από τότε και μέχρι σήμερα, κανένας παίχτης εκείνης της ομάδας δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιον ευρωπαϊκό τίτλο, παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι αγωνίστηκαν σε πρωτοκλασάτες ομάδες.
Το συμπέρασμα που έβγαλε ο «αναλυτής» της συγκεκριμένης ποδοσφαιρικής ιστορίας είναι ότι η «κατάρα της Πάρμα» θα κυνηγάει όλους αυτούς που διέπραξαν ποδοσφαιρική ύβριν, συμμετέχοντας στη διάλυση της ομάδας του 1999. Επειδή η στήλη δε χρησιμοποιεί τη μεταφυσική για να ερμηνεύσει τις γραφές, τα φαινόμενα, τα κοινωνικοπολιτικά και τα αθλητικά δρώμενα, η άποψή της για τις συνεχείς αποτυχίες της Γιουβέντους στους τελικούς θα βασιστεί σε αμιγώς ποδοσφαιρικές παραμέτρους.
Κατά την ταπεινή άποψη της στήλης, η Γιουβέντους «πληρώνει» συνεχώς την επιλογή της να παραμείνει πιστή στη βασική θεωρία της ιταλικής ποδοσφαιρικής σχολής, η οποία θεωρεί ότι η άμυνα είναι αυτή που θα οδηγήσει μια ομάδα στην κατάκτηση του τίτλου. Εχοντας αυτή τη βασική θεώρηση, τόσο η Γιουβέντους όσο και οι περισσότερες ιταλικές ομάδες, επιλέγουν να μην κερδίσουν τον αγώνα παίζοντας επιθετικό ποδόσφαιρο, αλλά να τον «κλέψουν». Δίνουν το δικαίωμα στην αντίπαλη ομάδα να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και την κατοχή της μπάλας και προσπαθούν να βρουν μια καλή αντεπίθεση για να βάλουν το γκολ και να κερδίσουν.
Δυστυχώς γι' αυτούς, σε τόσο υψηλό επίπεδο οι πιθανότητες να κερδίσει η άμυνα την επίθεση είναι κατά πολύ λιγότερες από τις πιθανότητες να κερδίσει η επίθεση την άμυνα και κατά συνέπεια οι συνεχείς αποτυχίες της Γιουβέντους είναι αναμενόμενες και απόλυτα φυσιολογικές. Και επειδή μιλάμε για ρεαλισμό και ποδόσφαιρο, η μοναδική «κατάρα» που κατατρέχει την ομάδα της οικογένειας Ανιέλι είναι τα γαμόσταυρα της συντριπτικής πλειοψηφίας της νεολαίας και της εργατικής τάξης του Τορίνο, που είναι οπαδοί της «Γκρανάτα».
Ξεκίνησε με πολύ τουπέ και στιλ «δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι και ο πρώτος». Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα κατέληξε να είναι ο υπουργός με τις περισσότερες και πιο ηχηρές αποτυχίες και πλέον είναι ο αγαπημένος των γελοιογράφων, αφού ο εγωισμός και η έπαρσή του τον οδηγούν από λάθος σε λάθος.
