Στο περιβάλλον της άλωσης όλων των εργασιακών δικαιωμάτων, της συνεχούς φτωχοποίησης της εργαζόμενης κοινωνίας, της δημιουργίας ενός ζοφερού μέλλοντος για τη νέα γενιά, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί στέλνουν τρομοκρατικό μήνυμα σε όλη τη νεολαία που θα τολμήσει να αγωνιστεί για το δικαίωμα στη μόρφωση, για το δικαίωμα στη ζωή, αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους.
Μπορεί το σχολείο της αμορφωσιάς και των ταξικών φραγμών να έχει μυριάδες προβλήματα, τις συνέπειες των οποίων υφίστανται μαθητές και γονείς, όμως η «τυφλή» δικαιοσύνη κρίνει κάθε φορά ότι το άδικο βρίσκεται στην πλευρά των παιδιών που αγωνίζονται.
Τη φορά αυτή, τη σκυτάλη πήρε το Δικαστήριο Ανηλίκων στο Ρέθυμνο της Κρήτης που καταδίκασε την περασμένη Δευτέρα 22 Μαΐου τρεις μαθητές της Τρίτης Τάξης του 1ου Γυμνασίου στην ποινή της «κοινωνικής εργασίας 80 ημερών», επειδή συμμετείχαν στην κατάληψη του σχολείου τους τον Σεπτέμβρη του 2016.
Η απόφαση αυτή είναι «πρωτοφανής» (όλες οι έως τώρα ποινές των μαθητών που συμμετείχαν σε καταλήψεις των σχολείων δίνονταν με αναστολή, όπως υπήρξε και η περίπτωση της επίπληξης), όμως, δεν είναι καθόλου κεραυνός εν αιθρία, δεδομένης της σκληρής και βάρβαρης περιόδου που διανύει η εργαζόμενη κοινωνία και η νεολαία ως αποτέλεσμα της κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών από τη μια και της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής από την άλλη ως προληπτικής μεθόδου αντιμετώπισης από το καπιταλιστικό κράτος των αντιδράσεων που κυοφορούνται.
Για μια ακόμη φορά, «εισαγγελέας» και διώκτης των αγωνιζόμενων μαθητών ήταν ο διευθυντής του σχολείου, που εκπλήρωσε έτσι τον ρόλο του ως διοικητικό στέλεχος του μηχανισμού του αστικού σχολείου και τοποτηρητής εφαρμογής των εντολών του συστήματος. Ο διευθυντής, Ντριάρχος Σωκράτης, κατήγγειλε τους τρεις μαθητές για παρακώλυση των μαθημάτων. Αέρα στα πανιά του, όπως και όλων των άλλων διευθυντάδων που έπραξαν και πράττουν ανάλογα, δίνει το ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο.
Μπορεί οι συριζαίοι να κατήργησαν την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του Αρσένη, που ποινικοποιούσε τους μαθητικούς αγώνες, όμως, αυτό το έκαναν καθαρά για δημαγωγικούς λόγους, αφού διατήρησαν ακέραιες τις σχετικές διατάξεις του ποινικού κώδικα που τιμωρούν αυτούς που «παρακωλύουν» τη λειτουργία του σχολείου.
Ο ίδιος ο πρώην υπουργός Παιδείας Φίλης, επιχειρηματολογώντας κατά τη συζήτηση του νομοσχέδιου «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις» στη Βουλή (τελικά η τροπολογία για την κατάργηση της ΠΝΠ αποσύρθηκε από το εν λόγω νομοσχέδιο και επανακατατέθηκε στο νομοσχέδιο για την Ερευνα) δήλωσε ότι δεν χρειάζονται πρόσθετα νομοθετήματα που «κραυγάζουν» για την αντιδραστικότητα και τον κατασταλτικό χαρακτήρα τους, που δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα και επισύρουν κατηγορίες κατά της κυβέρνησης για αναλγησία και αντιδημοκρατική, φασιστική συμπεριφορά, αφού το γενικότερο νομοθετικό πλαίσιο είναι επαρκές και καλύπτει και τις περιπτώσεις των μαθητικών καταλήψεων: «Αλλωστε η τέλεση αξιοποίνων πράξεων στο χώρο του σχολείου τιμωρείται από τις διατάξεις του ποινικού κώδικα που αφορούν τόσο τους μαθητές όσο και τους γονείς ανήλικων μαθητών οι οποίοι παραλείπουν να τους εμποδίσουν από την τέλεση των αξιοποίνων πράξεων».
Οι συριζαίοι, βέβαια, παίζουν συνεχώς το ίδιο παιχνίδι: από τη μια καταδικάζουν στα λόγια τα μαθητοδικεία που συνεχίζονται και από την άλλη κλείνουν το μάτι στα δικαστήρια να επιτελούν το έργο τους, της καταστολής, αφού διατηρούν αλώβητο τον ποινικό κώδικα που αναφέρεται στις εν λόγω «αξιόποινες πράξεις».
Την αντίθεσή της εξέφρασε η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου που εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
«Τη Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2016 οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ρεθύμνου αποφάσισαν να προχωρήσουν σε κατάληψη διαμαρτυρόμενοι για τα προβλήματα στην Παιδεία. Την επόμενη μέρα και ενώ η κατάληψη συνεχιζόταν ο διευθυντής του σχολείου αποφάσισε να απευθυνθεί στις αρμόδιες αρχές και να καταγγείλει τρεις από τους μαθητές οι οποίοι συμμετείχαν στην συντονιστική επιτροπή της κατάληψης. Το αποτέλεσμα ήταν οι μαθητές να παραπεμφθούν σε δίκη. Η δίκη πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 22 Μαΐου 2017 και το αποτέλεσμα ήταν να τους επιβληθεί η ποινή της κοινωνικής εργασίας.
Σε δίκη παραπέμφθηκαν και οι γονείς των μαθητών, οι οποίοι κρίθηκαν αθώοι από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου.
Θεωρούμε απαράδεκτη την προσπάθεια απόκρυψης του θέματος από το Σωματείο πράγμα το οποίο δείχνει από μόνο του το κατακριτέο της πράξης. Ανεξάρτητα με το αν συμφωνεί κάποιος με τη συγκεκριμένη μορφή αγώνα των μαθητών, στο Ρέθυμνο υπάρχει μια παράδοση τέτοιες καταστάσεις να τις διαχειριζόμαστε με παιδαγωγικό τρόπο και πάντα με πρώτο μέλημα την προστασία των παιδιών, όλων των παιδιών.
Οποιος φτάνει στο σημείο να οδηγεί τους μαθητές του σε δικαστήρια, αποδεικνύει πως έχει χάσει τον παιδαγωγικό του χαρακτήρα και πως λειτουργεί είτε σαν γραφειοκράτης δημόσιος υπάλληλος είτε σαν μέρος της πιο συντηρητικής ιδεολογίας. Σε κάθε περίπτωση τα μαθητοδικεία είναι μια απαράδεκτη πρακτική και πρέπει να καταδικαστεί ανοιχτά από όλους.
Ο συγκεκριμένος «συνάδελφος» -και όσοι στηρίζουν τέτοιες ενέργειες- χρειάζεται να απομονωθεί από τον Σύλλογό του, το Σωματείο αλλά και την τοπική κοινωνία.
Το ΔΣ προτείνει στην επόμενη ΓΣ της ΕΛΜΕ την διαγραφή του εν λόγω διευθυντή δια παντός από το Σωματείο μας.
Σε κάθε περίπτωση υπενθυμίζουμε ότι η ανεξαρτησία του Μαθητικού Κινήματος πρέπει να είναι σεβαστή από όλους.
Το Μαθητικό Κίνημα έχει τη δική του ιστορία, τις δικές του δομές και η επιλογή των μορφών πάλης είναι υπόθεση των ίδιων των μαθητών.
Η ποινικοποίηση σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί λύση.
Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε νόμιμοι, ούτε παράνομοι, είναι δίκαιοι!».
