Οταν η αμερικανική προπαγάνδα συναντά τις διεθνείς ΜΚΟ, προσπαθώντας να εστιάσει στις ενοχές του δυτικού κόσμου, φυσικά αφήνοντας στο απυρόβλητο τους λόγους για τους οποίους όλα γίνονται…
Βρισκόμαστε στην πολύπαθη αφρικανική Λιβερία. Οι πρωταγωνιστές μας είναι μια γυναίκα (Σαρλίζ Θερόν) στέλεχος μιας οργάνωσης ανθρωπιστικής βοήθειας και ένας γιατρός που δουλεύει για τους Γιατρούς του Κόσμου (Χαβιέ Μπαρδέμ). Ερωτεύονται παράφορα ο ένας τον άλλο. Και παρά τις δυσκολίες της δουλειάς τους εκεί (καθημερινές συγκρούσεις, πείνα κλπ) και τις διαφωνίες τους για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης -γιατί πάνω από όλα τίθεται η αξία της ανθρώπινης ζωής- πρέπει να βρουν και ένα τρόπο να διασώσουν την πολύτιμη σχέση τους.
Τέτοιες δουλειές προκαλούν αηδία για πάρα πολλούς λόγους. Πρώτα απ’ όλα, γιατί υπάρχει πεδίο για τη γνωστή προπαγάνδα: κακοί αντάρτες επιτίθενται στον απλό λαό και γι’ αυτό οφείλουμε να πάμε να τους προστατέψουμε. Δεύτερον, οι ΜΚΟ παίζουν το ρόλο των πιο προωθημένων δυνάμεων, που τσακώνονται μόνο για τις διαφορετικές αντιλήψεις πάνω στην προσέγγιση των ανθρωπιστικών κρίσεων. Ενώ, σήμερα περισσότερο από ποτέ, γνωρίζουμε καλά ποιος είναι ο ρόλος τους και ακόμα πιο καλά ποια τα κίνητρά τους. Επειδή όμως βαραίνει το πράμα κι ο θεατής δε θα μπορεί να το αντέξει, όλα αυτά περνούν μέσα από ένα λαβ στόρι. Εμετός. Και –δυστυχώς- με την υπογραφή του Σον Πεν.
Ελένη Π.
