Αν προσπαθήσει κάποιος να μετρήσει τις μηνύσεις και τις αγωγές που έχει κάνει ο Καμμένος κατά δημοσιογράφων και ΜΜΕ, δε θα βγάλει άκρη. Από τότε που μπήκε στην πολιτική, ως προστατευόμενος της οικογένειας Μητσοτάκη, δεν κάνει τίποτ' άλλο από το να καταθέτει μηνύσεις, αγωγές και μηνυτήριες αναφορές. Οχι μόνο κατά μερίδων του Τύπου, αλλά και για διάφορες υποθέσεις δημόσιου ενδιαφέροντος. Η σκανδαλολογία και η συνωμοσιολογία είναι ίδιον του ανδρός, πάνω σ' αυτές έχτισε την πολιτική του καριέρα και δεν υπάρχει περίπτωση ν' αλλάξει. Η διαφορά είναι πως τώρα είναι υπουργός, οπότε έχει τη δύναμη να κινητοποιεί και τον αστυνομικοδικαστικό μηχανισμό, δίνοντας χαρακτήρα αυτόφωρου σε αδικήματα (υπαρκτά ή ανύπαρκτα) που δεν έχουν τέτοιο χαρακτήρα. Για παράδειγμα, κινητοποίησε αστυνομική υπηρεσία που μπούκαρε στα γραφεία των «Παραπολιτικών», για να βρουν «στοιχεία» για τη διάπραξη του αδικήματος «της απόπειρας κακουργηματικής εκβίασής μου, με απειλή βλάβης του λειτουργήματός μου, κατ’επάγγελμα και κατά συνήθεια». Φυσικά, δε βρήκαν κάτι και η μήνυση Καμμένου κατά Κουρτάκη και Τζένου διαχωρίστηκε ως προς αυτό το σκέλος. Μετά από την καθιερωμένη τριήμερη αναβολή, ο εκδότης και ο αρχισυντάκτης της φυλλάδας θα δικάζονταν χτες Παρασκευή στο Μονομελές κατηγορούμενοι για συκοφαντική δυσφήμηση. Αυτό το αδίκημα τιμωρείται μόνο κατ' έγκληση και δε χρειάζεται πολλή σκέψη για να καταλάβει κανείς πως η αστυνομική κουστωδία που συνέλαβε τον Τζένο μέσα στα γραφεία της εφημερίδας του δεν είχε τη δυνατότητα να εξακριβώσει αν πράγματι διαπράχτηκε συκοφαντική δυσφήμηση. Αν την έγκληση είχε υποβάλει ένας απλός πολίτης και όχι ένας υπουργός, θα ακολουθούσε τη συνήθη ποινική διαδικασία (προανάκριση και μετά άσκηση ή μη άσκηση δίωξης) και όχι την αυτόφωρη.
Ο καισαρισμός του Καμμένου, όμως, με την πλήρη κάλυψη του Τσίπρα, δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε μια γενικού τύπου υπεράσπιση αυτών με τους οποίους αντιδικεί. Οποιος καταφέρει να κρατήσει κλειστή τη μύτη του και να διαβάσει το περιεχόμενο της εκπομπής των Κουρτάκη-Τζένου στο ραδιοσταθμό τους, την οποία παραθέτει στη μήνυσή του ο Καμμένος, θα διαπιστώσει ότι πρόκειται πραγματικά για βοθρομαχία. Κατηγορούν τον Καμμένο για αλκοολισμό, λένε ότι κάποιο από τα παιδιά του συχνάζει στα Εξάρχεια και αναρωτιούνται «εάν το τελευταίο διάστημα, λόγω των σχέσεων που έχει ο γιος του με διάφορα παρακρατικά μαγαζιά, έχει αρχίσει ο κ. Καμμένος να θεωρεί συμπαθή κοινωνική τάξη τους Κουφοντίνες, τους Γιωτόπουλους και τους Μαζιώτηδες», κι όλ' αυτά με μια χυδαιότητα που σου προκαλεί τάση για εμετό.
Αυτός είναι ο κόσμος του Καμμένου. Τέτοιου τύπου αντιπαραθέσεις έχει με διάφορους τύπους (θυμηθείτε τη σύγκρουση με τον Γιαννακόπουλο, που την έφτασε μέχρι τη Βουλή), έτσι αλληλοτρώγονται και τρέφονται ο μεν και οι δε.
