Διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του Κατρούγκαλου ήταν η Εφη Αχτσιόγλου, που τον διαδέχτηκε στον υπουργικό θώκο, οπότε είναι απολύτως λογικό να χρησιμοποιεί τις μεθόδους προπαγάνδας του μέντορά της. Οπως θυμόμαστε, ο Κατρούγκαλος, ενώ συζητούσε με την τρόικα την κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, που τελικά υλοποίησε, προπαγάνδιζε ότι τάχα χτίζει… πανευρωπαϊκό μέτωπο υπεράσπισης της Κοινωνικής Ασφάλισης και οργάνωνε κάποιες άνευ πρακτικής σημασίας συναντήσεις με μηχανισμούς του Ευρωκοινοβούλιου.
Το ίδιο συνέχισε η Αχτσιόγλου, με αντικείμενο τις επικείμενες αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, που αποτελούν προαπαιτούμενο της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου Μνημόνιου. Εκανε, λοιπόν, κι αυτή το καθιερωμένο ταξίδι-σόου στις Βρυξέλλες, όπου συναντήθηκε με ευρωβουλευτές και συνδικαλιστές (δηλαδή με ανθρώπους εντελώς άσχετους με την αξιολόγηση), από τους οποίους εισέπραξε… διαβεβαιώσεις ότι υποστηρίζουν φανατικά το… ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο. Πετάχτηκε και μέχρι τη Γερμανία, στο συνέδριο της Linke, αλλά η γερμανική κυβέρνηση δεν της έκανε τη χάρη για μια -εθιμοτυπική έστω- συνάντηση με τη γερμανίδα ομόλογό της.
Δούλεψε, όμως, το παρασκήνιο και την περασμένη Τρίτη η Αχτσιόγλου ανακοίνωσε με υπερηφάνεια, ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τη γερμανίδα ομόλογό της Αντρέα Νάλες. Αυτό είναι και η μόνη αλήθεια που περιλαμβάνει αυτό το δελτίο Τύπου, που κατά τα άλλα είναι γεμάτο από μισές αλήθειες (που είναι ψέματα).
Οπως αναφέρει η Αχτσιόγλου, συζήτησε με τη Νάλες τα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων που απασχολούν τη δεύτερη αξιολόγηση και της επισήμανε «ότι η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελεί ένα κομβικού χαρακτήρα ζήτημα για την ελληνική κυβέρνηση και τον κόσμο της εργασίας στην Ελλάδα». Ακόμα -πάντα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αχτσιόγλου- «τόνισε ότι αποτελεί τροχοπέδη, για την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης, η αρνητική στάση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρά το γεγονός πως υπέρ των ελληνικών θέσεων τάσσονται: το πόρισμα της διεθνούς επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) καθώς και κορυφαίοι πολιτικοί παράγοντες της ΕΕ».
Το δελτίο Τύπου της Αχτσιόγλου αναφέρει: «Θετική ήταν η ανταπόκριση της κυρίας Andrea Nahles αναφορικά με την κομβική θέση που κατέχουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο». Θα πρέπει κανείς να γνωρίζει αποκρυπτογράφηση χρησμών για να καταλάβει ότι η Νάλες επέτρεψε στην Αχτσιόγλου να δημοσιοποιήσει ότι συμφώνησε σε μια γενικότητα με την οποία δεν πρόκειται να διαφωνήσει κανένας. Ούτε ο Τόμσεν με τη Βελκουλέσκου. Το ζήτημα δεν είναι ο… κομβικός ρόλος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στο… ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, αλλά η μορφή που πρέπει να έχουν στην Ελλάδα του μνημονιακού προγράμματος. Ποτέ μέχρι τώρα δεν ειπώθηκε ότι οι μνημονιακές ρυθμίσεις συνιστούν προσωρινή αναστολή του… ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Αντίθετα, πάντοτε έλεγαν ότι εφαρμόζεται αυτό το μοντέλο στο πλαίσιο του «προγράμματος», που απαιτεί να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι στο σχετικό κεφάλαιο του τρίτου Μνημονίου γίνεται αναφορά στο σεβασμό του… ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και παράλληλα αποκλείεται κάθε επιστροφή στο προ Μνημονίων καθεστώς. Αναφέρεται συγκεκριμένα: «Δεν θα πραγματοποιηθεί καμία αλλαγή στο τρέχον πλαίσιο συλλογικών διαπραγματεύσεων πριν από την ολοκλήρωση της επανεξέτασης. Οι αλλαγές στις πολιτικές για την αγορά εργασίας δεν θα πρέπει να συνεπάγονται την επιστροφή σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής, ασύμβατα με τους στόχους της προώθησης μιας βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης».
Η Νάλες, λοιπόν, δεν επέτρεψε στην Αχτσιόγλου να ανακοινώσει τίποτα παραπάνω απ' αυτό που αναφέρεται στο Μνημόνιο. Τα υπόλοιπα είναι δουλειά της τρόικας. Η Αχτσιόγλου, όμως, εμφάνισε τα πράγματα σαν η Νάλες να συντάχθηκε με την κυβέρνηση!
Η Νάλες, βέβαια, δεν έχει κανένα ρόλο στη διαπραγμάτευση. Ολα τα ζητήματα που σχετίζονται με το ελληνικό «πρόγραμμα» συζητιούνται από το κουαρτέτο/τρόικα και εγκρίνονται από το Eurogroup, στο οποίο συμμετέχει ο Σόιμπλε και όχι η Νάλες. Η τελευταία είναι σοσιαλδημοκράτισσα με ιδιαίτερες φιλοδοξίες. Είναι νέα (γεννημένη το 1970) και ως πρόεδρος της Νεολαίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος είχε ασκήσει κριτική στην «Ατζέντα 2010» του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ, γεγονός που την κατέταξε στην «αριστερή» πτέρυγα του SPD. Την περίοδο της βαθιάς κρίσης του SPD έφτασε μέχρι το πόστο της γενικής γραμματέα του κόμματος, πλάι στον Γκάπριελ, που εκλέχτηκε πρόεδρος. Ηταν μέλος της αντιπροσωπείας των σοσιαλδημοκρατών που διαπραγματεύτηκε με τη Μέρκελ και τον Ζεεχόφερ το σχηματισμό του σημερινού κυβερνητικού συνασπισμού, στο πλαίσιο του οποίου ανέλαβε το υπουργείο Εργασίας.
Τευτονικά προεκλογικά παιχνίδια
Αυτή η φιλοδοξη σοσιαλδημοκράτισσα πολιτικός είναι σίγουρο ότι «βλέπει» προς την ηγεσία του SPD και προς την καγκελαρία. Εχει το χρόνο να περιμένει να εγκαταλείψουν οι «δεινόσαυροι» και να μείνει στο παιχνίδι με βασικό αντίπαλο τον Σουλτς, που εγκαταλείπει το Ευρωκοινοβούλιο και εγκαθίσταται στη γερμανική πολιτική σκηνή. Καθώς το 2017 είναι για τη Γερμανία εκλογική χρονιά, η Νάλες έχει κάθε λόγο να θέλει να ενισχύσει το κοινωνικό προφίλ της και η παρέα των Τσιπραίων προσφέρεται ως… κρέμα ημέρας. Χωρίς να κάνει ούτε βήμα πίσω από τις θέσεις της γερμανικής πολιτικής, χωρίς να μπλέκεται στα πόδια του Σόιμπλε, η Νάλες εκμεταλλεύεται την ανάγκη της κάθε Αχτσιόγλου να παραμυθιάσει τον ελληνικό λαό, ότι τάχα… διεμβολίζει τη γερμανική πολιτική και… απομονώνει το «κακό» ΔΝΤ (ενάντια στο οποίο η Νάλες δεν επέτρεψε να αναφερθεί κουβέντα), προκειμένου να ενισχύσει το δικό της πολιτικό προφίλ και να κάνει ψηφοθηρία υπέρ του «κοινωνικά ευαίσθητου» SPD.
Στην ίδια τακτική κατεύθυνση κινείται και ο Γκάμπριελ, που θέλει και αναμένεται να είναι και πάλι ο επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών στις εκλογές του προσεχούς Σεπτέμβρη (ο Σταϊνμάγερ θα έχει στο μεταξύ εκλεγεί πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την υποστήριξη όλων των κομμάτων του κυβερνώντος «μεγάλου συνασπισμού», οπότε φεύγει από την ενεργό πολιτική). Σε συνέντευξη που έδωσε στο «Σπίγκελ» και δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού, ο Γκάμπριελ έριξε το σύνθημα «αλλαγή στην Ευρώπη και μάλιστα γρήγορα»! Ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός τα βάζει με τη Μέρκελ και με τον Σόιμπλε, με τους οποίους συγκυβερνά αρμονικότατα τα τελευταία τέσσερα χρόνια! Και για να κάνει εμφατική τη… διαφωνία του φέρνει ως παράδειγμα την… Ελλάδα. «Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με τη στήριξη της Ανγκελα Μέρκελ τα βάζει με τους Ελληνες όταν πετυχαίνουν λίγο πλεόνασμα και το μοιράζουν στους φτωχότερους των συνταξιούχων» λέει. Και συμπληρώνει με νόημα: «Ο Χέλμουτ Κολ δε θα συμπεριφερόταν έτσι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες»!
Θα λέγαμε ότι… κοπιάρει τον Τσίπρα, που διαχώριζε τον Σαμαρά και διαχωρίζει τον Μητσοτάκη από τους Καραμανλήδες ή διαχωρίζει τον Βενιζέλο και τη Φώφη από τον Παπανδρέου, όμως αυτού του είδους η σπέκουλα είναι συνηθισμένη στην αστική πολιτική. Ηγέτες και σχήματα που θέλουν να αποσπάσουν ψήφους από την επιρροή των αντιπάλων τους, αποτίουν φόρο τιμής στις ηγεσίες των αντίπαλων κομμάτων. Ο Γκάμπριελ, εκτός από την αναφορά στον… ευρωπαϊστή Κολ, με την οποία κάνει άνοιγμα προς τα δεξιά, επιλέγει ως πεδίο κριτικής στον Σόιμπλε και τη Μέρκελ την Ελλάδα, κάνοντας έτσι ένα άνοιγμα προς τ' αριστερά, ώστε να τραβήξει ψήφους που ενδεχομένως να πήγαιναν στη Linke, το αδερφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ στη Γερμανία. Μπορεί εδώ στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ να θεωρείται «πουλητάρι της Αριστεράς», όμως στην πολιτικά αποχαυνωμένη Δυτική Ευρώπη εξακολουθεί να θεωρείται… Αριστερά. Γι' αυτό ο Ολάντ έμπασε τον Τσίπρα ως παρατηρητή στις μαζώξεις κορυφής της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, γι' αυτό ο Ρέντσι φρόντιζε πάντοτε να δείχνει ότι «ο Αλέξης» είναι «κολλητός» του.
Οι γερμανοί σοσιαλδημοκράτες κρατούσαν αποστάσεις απ' αυτή τη διαδικασία, ρίχνοντας το βάρος κυρίως στην υποστήριξη της γερμανικής κρατικής πολιτικής, στην άσκηση της οποίας δε διαφοροποιήθηκαν ποτέ από τους χριστιανοδημοκράτες και χριστιανοκοινωνιστές συμμάχους τους. Τώρα, όμως, στη Γερμανία αρχίζει προεκλογική περίοδος, οπότε ήρθε ο καιρός για τους σοσιαλδημοκράτες να φορέσουν το βελούδινο γάντι πάνω από τη σιδερένια γροθιά του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Η συνέντευξη του Γκάμπριελ στο «Σπίγκελ» και η μισάωρη τηλεφωνική επικοινωνία της Νάλες με την Αχτσιόγλου μας προϊδεάζουν ότι θ' ακολουθήσουν και άλλα «κωλοτριψίματα» με τους Τσιπραίους κατά την προεκλογική περίοδο. Τη διαπραγμάτευση την έχει αναλάβει και θα την κλείσει ο «κακός» Σόιμπλε, ο οποίος άλλωστε έχει να ψαρέψει ψήφους από την ακροδεξιά δεξαμενή (για να μην πάνε στην AfD). Και μόλις γίνουν οι εκλογές, θα κάνουν όλοι «ταμείο». Θα δουν τι κατάφεραν να πάρουν στις κάλπες και ανάλογα με τη δύναμη του κάθε κόμματος θα συγκροτήσουν και πάλι τον κυβερνητικό συνασπισμό. Οι Τσιπραίοι θα παίξουν απλά το ρόλο του αποσμητικού του SPD.
